View More
Την ημέρα της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου, Sympathy for Life, ο μπροστάρης του γκρουπ, Andrew Savage μας μίλησε σχεδόν για τα πάντα: την ...
Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος μεταφράζει τους Poll σε Αγάπη.
Εμπνευσμένος από τη ρήση του Neil Young, ο Ζώης Χαλκιόπουλος επιλέγει 5 τραγούδια που μοιάζει να ακούγονται καλύτερα στις live εκτελέσεις τους από ...
Kάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε ...
Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος έγραψε το ελληνικό Trainspotting και επιλέγει ένα soundtrack εμπνευσμένο από 10 καρέ του βιβλίου.
Top story

Το συγκρότημα που επέστρεψε δριμύτερο με νέα δισκογραφική δουλειά ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσουν περισσότερα εισιτήρια για την επικείμενη περιοδεία του με τίτλο ABBA Voyage

 Στο 4-6μμ συναντά τον Δημήτρη Λιλή και μαζί ακούνε το νέο του album “Prints”.

Το κομμάτι είναι το πρώτο preview του επικείμενου δίσκου του συγκροτήματος με τίτλο Crawler

Το follow-up για το Chemtrails Over the Country Club είναι πλέον γεγονός και μπορείτε να το ακούσετε εδώ

Το πολυαναμενόμενο follow-up του Paper Gods από το 2015 είναι εδώ

Η δημοφιλής τραγουδίστρια μίλησε για το πιο πολύτιμο απόκτημά της στη Vogue αυτού του μήνα

Το τρίτο κομμάτι της νέας δισκογραφικής δουλειάς των αγαπημένων Νορβηγών του ελληνικού κοινού είναι γεγονός

Το βιβλίο περιλαμβάνει κλασικές και προηγουμένως αδημοσίευτες φωτογραφίες του συγκροτήματος που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια ηχογραφήσεων, αλλά και στη μεγάλη περιοδεία τους για το Black Album

Η βασίλισσα της pop συμμετέχει τόσο στη συγγραφή του σεναρίου όσο και στη σκηνοθεσία της «οπτικής αυτοβιογραφίας» της ζωής της

Το διπλό άλμπουμ θα περιλαμβάνει ακυκλοφόρητα μέχρι σήμερα κομμάτια, πρώιμες δουλειές του συγκροτήματος, EPs και B-sides

Δείτε το video για το πρώτο τους single, “Prester John”, αλλά και τις ημερομηνίες της επικείμενης περιοδείας τους

Στροφή στο νεανικό κοινό κάνει η ΕΡΤ2, η οποία προσθέτει στο πρόγραμμά της εκπομπές για τη μουσική, την pop culture, τα ταξίδια, τον φεμινισμό και πολλά άλλα

Στο Who Killed the KLF? χρησιμοποιούνται μουσικά κομμάτια του συγκροτήματος χωρίς την άδειά του

Ο πρώην κιθαρίστας των Slint πρόκειται να αντικαταστήσει τον εκλιπόντα Andy Gill στην αμερικανική περιοδεία του συγκροτήματος

Η μπάντα θα γιορτάσει την επέτειο κυκλοφορίας του εμβληματικού άλμπουμ το 2022

Othon: Φαίνεται ότι ήταν στο πεπρωμένό μου να έρθω σε επαφή με την υπερβατική φυσική θρησκευτικότητα των φυλών του Αμαζονίου...

Ο φετινός του δίσκος, Pineal, δίνει ένα καλό πάτημα στον συμπατριώτη μας να εδραιώσει σε πιο σταθερή βάση μια ήδη αξιοσημείωτη διεθνή παρουσία

Στυλιανός Τζιρίτας
Στυλιανός Τζιρίτας

Ο φετινός του δίσκος, Pineal, δίνει ένα καλό πάτημα στον συμπατριώτη μας να εδραιώσει σε πιο σταθερή βάση μια ήδη αξιοσημείωτη διεθνή παρουσία

Η Ροζίνα Αράπη με έβαλε στην πρίζα, πριν καν δείτε εσείς δημοσιευμένη την  κριτική της στον καινούργιο δίσκο του Όθωνα Ματαράγκα. Και μπορεί με το Ροζινάκι να μη συμφωνούν πάντα τα γούστα μας, αλλά όταν κάποιος συνάδελφος λέει διθυράμβους στις συζητήσεις πάντα στήνω αυτί –πόσο μάλλον όταν ο Othon είναι ένας καλλιτέχνης ο οποίος έχει επιδείξει σοβαρότητα και στιβαρότητα στη μέχρι τώρα πορεία του. Το Pineal λοιπόν που εξέδωσε φέτος και γίνεται αφορμή γι' αυτήν μας την κουβέντα έχει όχι μόνο μια θετική αύρα ως δίσκος, μα του δίνει και μια ακόμη πιο σταθερή βάση για να διεκδικήσει (και με τα δίκια του) κάποια πολύ καλή θέση στο global listening...
 
 
Βρίσκω ενδιαφέρον ότι, όσο προχωράει ο τελευταίος σου δίσκος, γίνεται σαφώς πιο εσωτερικός. Και αφήνεις να φανούν διάφορες επιρροές –στο "Pasha Dume", ας πούμε, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πάντρεψες μια παλαιότερη industrial αισθητική με τη γενικότερη ηχητική λογική του Pineal. Ποια είναι όμως τα βασικά μουσικά τοπία που θεωρείς ότι σε έχουν επηρεάσει;
 
Το Pineal είναι μια δουλειά που φέρνει στην επιφάνεια μουσικές επιρροές οι οποίες με έχουν χτίσει σαν μουσικό, αλλά και «τοπία», όπως όμορφα τα χαρακτήρισες, καινούρια στη δημιουργική μου ζωή. Από την εφηβική ενέργεια του "Pineal Kiss", η οποία φλερτάρει με πρωτόγνωρα για εμένα στοιχεία που θυμίζουν ήχους από αρχαία ελληνική τραγωδία, από τον μουντό 1980s ρομαντισμό του "Dawn Yet To Come" –που μπερδεύεται με gospel επιρροές και φωνητικά τα οποία μου φέρνουν στο μυαλό τον τελευταίο castrato Farinelli– από τα industrial στοιχεία του "Fly" που εξιλεώνονται με την αγνότητα απλών μελωδιών που παραπέμπουν ίσως σ' αυτές του Michael Cashmore ή των Current 93 και από το ταξιδευτικό "Puca Puca", που φέρνει τα Ίκαρος των Σαμάνων σε ένα PAN-ηχητικό πλέγμα το οποίο μοιάζει με soundtrack από road movies, το Pineal είναι δίσκος πολυσύνθετος και άκρως αυτοβιογραφικός, ειδικά όσον αφορά επιρροές. Και φυσικά υπάρχουν αναφορές σε τοπία ambient, κλασικά, techno, new wave και world σε διάφορα τραγούδια και σημεία μέσα στο άλμπουμ. 
 
Η καλή δουλειά που έχει γίνει στο artwork σε παρουσιάζει με διάφορες στιλιστικές αναζητήσεις. Ξεχώρισες κάποιες θεματικές ενότητες που ήθελες να προβάλλεις σε συνάφεια με το Pineal ή επέλεξες απλά κάποιες προβολές του εαυτού σου, βάσει κριτηρίων κάλλους και όχι εννοιολογικών;
 
Όλες οι φωτογραφίες που επέλεξα για το άλμπουμ είναι σημαντικές, πέραν αισθητικής και ομορφιάς. Κατά έναν τρόπο, προσφέρουν φωτογραφικά στοιχεία της ιστορίας του Pineal και του προσωπικού μου ταξιδιού μυήσεως στη μαγεία της ζούγκλας και της Ayahuasca, μέσω της φλογερής κόκκινης γης, τηs θεότητας της θάλασσας Iemanja και των θρυλικών cachoeiras (καταρρακτών). Ιδιαίτερη σημασία δίνεται επίσης στα φίδια, μιας και ήταν τα πρώτα όντα που εμφανίστηκαν στα οράματά μου μέσω της Ayahυasca· έδιναν και δίνουν το παρών με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο εξωτερικό και εσωτερικό μου ταξίδι. 
 
Othonm_2
 
Το πιάνο αποτέλεσε το θεμέλιο των συνθέσεών σου ή ξεκίνησες να τις αρθρώνεις σε ηλεκτρονική βάση, προσθέτοντας μετέπειτα όργανα στις ενορχηστρώσεις;
 
Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στο "Cobra Coral" και στο "Pineal Kiss", οι συνθέσεις άρχισαν πρώτα στο πιάνο. Άλλες πάλι τις άρχισα ηλεκτρονικά και μετά τις ανέπτυξα στο πιάνο ή στα υπόλοιπα όργανα. 
 
Είναι λογικό νομίζω να περιμένεις ερώτηση για τη συνεργασία με τον Marc Almond. Πες μου κάποιες λεπτομέρειες περί της ηχογράφησης, αν π.χ. δουλέψατε στο ίδιο στούντιο, αν και πόσο δυσκολεύτηκε να τραγουδήσει σε μία γλώσσα που (απ' όσα γνωρίζω) δεν τη μιλά…
 
Η δουλειά που κάναμε με τον Marc για το Pineal ήταν η πιο εύκολη για εκείνον στη μέχρι τώρα συνεργασία μας. Το εμπνευσμένο από Umbanda "Cobra Coral" του ταίριαξε τέλεια στη φωνή, αλλά και στην ιδιοσυγκρασία του, μιας και ο ίδιος ένιωθε πάντοτε έλξη προς τις θρησκείες που έχουν εμπλουτιστεί από μαγεία (όπως το Vodou και η Umbanda). Η αλήθεια είναι ότι ήταν λίγο στρεσαρισμένος στο να τραγουδήσει Πορτογαλικά –και μάλιστα με βραζιλιάνικη προφορά!– αλλά μετά από τις 2-3 φορές που είπε το κομμάτι, χαλάρωσε τελείως και μπήκε βαθιά μέσα στο πνεύμα του. Από εκεί κι έπειτα, η ηχογράφηση του "Cobra Coral" έγινε σε ένα underground στούντιο στο Hackney του ανατολικού Λονδίνου, όπου και ηχογράφησα τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ. Ήταν, θα έλεγα, διασκεδαστική!  
 
Othonm_3
 
Η εντρύφησή σου στον τρόπο ζωής και τη σκέψη των φυλών του Αμαζονίου ήταν αποτέλεσμα κάποιου ταξιδιού; Ή από πριν είχες το ενδιαφέρον και μελετούσες σχετικά, οπότε το ταξίδι επισφράγισε ουσιαστικά τη στροφή σου προς αυτές τις θεματικές;
 
Παρ' όλο που με ενδιέφεραν για πολλά χρόνια διάφορες εσωτερικές παραδόσεις –από την Καμπάλα και τη Ράγια Γιόγκα, μέχρι τη Θελημική μαγεία του Crowley και το αϊτινό Vodou– ποτέ δεν είχα ασχοληθεί με την υπερβατική φυσική θρησκευτικότητα των φυλών του Αμαζονίου ή με τον Σαμανισμό γενικότερα. Φαίνεται όμως ότι ήταν στο πεπρωμένό μου να έρθω σε επαφή με αυτόν τον τρόπο σκέψης, όταν μια καλή μου φίλη από τη Βραζιλία αγόρασε τα πανάκριβα εισιτήρια για να την επισκεφτώ στην καταπληκτική άγρια γη που είχε αγοράσει στη μέση του πουθενά, καλώντας με να συμμετάσχουμε μαζί σε τελετές Ayahuasca, Peyote και λοιπών ιερών φυτών της Νότιας Αμερικής με ιθαγενείς και άλλους θεραπευτές (curanderos), με τους οποίους η ίδια είχε έρθει ήδη σε επαφή. Αυτό λοιπόν το πρώτο μου ταξίδι στη Βραζιλία ήταν κι εκείνο που επισφράγισε τη στροφή μου προς τις συγκεκριμένες πνευματικές αναζητήσεις.   
 
O δίσκος έχει σαφώς, εκ της συμβάσεως, κάποιες ιδιαιτερότητες στη λάιβ μεταφορά του –μιας και επί σκηνής θα χρειάζονται και ηλεκτρονικά και φυσικά όργανα. Ποιες οι σκέψεις σου λοιπόν για τη ζωντανή του απόδοση;
 
Δεν χρειάζεται να σου κρύψω ότι, μέχρι και 2 μήνες πριν το μεγάλο μου λάιβ στο Λονδίνο, σκεφτόμουνα για το πώς ακριβώς θα παρουσίαζα ένα τόσο πολύπλοκο και πλούσιο υλικό, με τόσα πολλά όργανα και τόσους μουσικούς και τραγουδιστές. Τελικά κατάφερα να μετριάσω το γκρουπ στα 14 άτομα, κάτι που έκανε το λάιβ του Λονδίνου εφικτό, αλλά κι ένα πραγματικό event, ξεχωριστό και αξέχαστο για πολλούς. 
 
Othonm_4
 
Μετέπειτα ανακάλυψα φυσικά πόσο δύσκολο είναι να μεταφέρω ένα τόσο ακριβό συμβάν σε οποιαδήποτε άλλη πόλη, οπότε κι άρχισα να παίζω με την ιδέα του Djing. Η οποία πάντα με ενδιέφερε και τώρα θα έλεγα με ενθουσιάζει, ειδικά όταν ανακάλυψα ότι μπορώ να είμαι ιδιαίτερα δημιουργικός με τα σετ μου, είτε ρεμιξάροντας, είτε προσθέτοντας και live στοιχεία ακόμα, χωρίς να χρειάζομαι όλους τους μουσικούς, αν δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή.  
 
Η συμβολή του Ernesto Tomasini εξακολουθεί να παραμένει σημαντική στη δουλειά σου. Ποιοι είναι οι καλλιτεχνικοί όροι και οι ισορροπίες της συνεργασίας σας;
 
Ο σεβασμός και η αγάπη του ενός προς του άλλου. Μιας και είμαστε πολύ καλοί φίλοι, για τόσα πολλά χρόνια τώρα, δεν υπάρχει κάτι άλλο να ισορροπεί την καλλιτεχνική μας σχέση. Νομίζω ότι και οι δύο θέλουμε το καλύτερο για τον άλλον, είτε αυτό σημαίνει να δουλεύουμε μαζί, είτε όχι. 
 

Top story

Την ημέρα της κυκλοφορίας του νέου τους δίσκου, Sympathy for Life, ο μπροστάρης του γκρουπ, Andrew Savage μας μίλησε σχεδόν για τα πάντα: την κατάσταση του ροκ σήμερα, την πραγματική επανάσταση και για το πως οι Parquet Courts ήταν πάντα μία μπάντα για χορό. 

Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος μεταφράζει τους Poll σε Αγάπη.
Εμπνευσμένος από τη ρήση του Neil Young, ο Ζώης Χαλκιόπουλος επιλέγει 5 τραγούδια που μοιάζει να ακούγονται καλύτερα στις live εκτελέσεις τους από τις πρωτότυπες ηχογραφήσεις. Συν ένα opposite effect - έκπληξη.
Kάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) ζει με δύο ταινίες που του πήραν το μυαλό.

Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος έγραψε το ελληνικό Trainspotting και επιλέγει ένα soundtrack εμπνευσμένο από 10 καρέ του βιβλίου.

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο σημερινό Listomania -κατ' εξαίρεση- δεν φτιάχνει κάποια λίστα, αλλά αναλύει τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας των αναγνωστών του Pitchfork για τους 200 καλύτερους δίσκους των 25 χρόνων λειτουργίας του. 

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει ξανά γύρω από το διάσημο εξώφυλλο του Nevermind  των Nirvana, o Μάκης Μηλάτος σταχυολογεί 15 εμβληματικά  album covers που σήμερα, ίσως, δεν θα είχαν κυκλοφορήσει ποτέ.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο ενώ φαινομενικά ασχολείται με το beef Πετράκου - Active Member ουσιαστικά σας προσφέρει "αμόλυβδη" Σωτηρία.

Στο νέο του Incoming o Δημήτρης Λιλής γράφει για την house παράδοση του Frankie Knuckles που επιστρέφει μαζικά στην Αμερική αλλά απαξιώνεται σταδιακά στην Αθήνα.

Αυτό το Σαββατοκύριακο που ακόμα και η γιαγιά μας θα πατήσει να δει πώς επέστρεψε η Adele,  ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει 8 νέες κυκλοφορίες για μια εναλλακτική μουσική συντροφιά. 

O Μάνος Νομικός επιλέγει 6 σειρές και ταινίες για όσους τελείωσαν την πολυσυζητημένη σειρά του Netflix,  Squid Game και δεν ξέρουν τι να δουν μετά. 

Ο Βαγγέλης Κυριακάκης επιλέγει 10 samples που βοήθησαν με το σωστό timing 10 μεγάλες μουσικές επιτυχίες. 

Ο Άγγελος Κλειτσίκας εγκλωβίστηκε πρόθυμα στον κλειστοφοβικό, πυρηνικό εφιάλτη που έστησε η Ισλανδή συνθέτρια και η ομάδα της μέσα σε μία βιομηχανική αποθήκη στην Πειραιώς και μεταδίδει την έκθεση στην ηχητική της ραδιενέργεια ως μια ψυχοσωματική εμπειρία στα άκρα. 

Ο Δημήτρης Λιλής ανοίγει τον φάκελο “ψυχική υγεία” στη σύγχρονη μουσική ιστορία.

Top