Το κοινό στήριξε την έλευση του περίφημου φεστιβάλ στην Ελλάδα και η 1η μέρα είχε κάμποσες συγκινήσεις. Όσο όμως και να χόρεψαν τον κόσμο οι Acid Arab, οι Modeselector ...
Ο ερχομός του στην Αθήνα για μια σόλο συναυλία (Σάββατο 19 Οκτώβρη, στο Second Skin), έδωσε την ευκαιρία να τον βρούμε στο Skype για μια κουβέντα, η οποία ξεκίνησε από ...
Το εγχώριο γκρουπ ωρίμασε με τον πιο όμορφο και γλυκό τρόπο. Και έδωσε πειστικότατα δείγματα της νέας του κατεύθυνσης σε μια sold-out βραδιά στην Αγγλικανική Εκκλησία, ...
12 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στην Αθήνα, τους υποδέχτηκε πολυπληθές ακροατήριο στο Fuzz. Το οποίο και αντάμειψαν με παλλόμενο groove, χειρουργική ακρίβεια ...
Η ανδρόγυνη αισθητική, τα μελαγχολικά φωνητικά, η ηχητική εντύπωση ενός ηλεκτρονικού «βάλτου» και τα πρόσωπα που επιμελώς κρύφτηκαν πίσω από λευκό μακιγιάζ και μαύρα ...

Empty Frame: Ο ανεξάρτητος δρόμος είναι και ο δύσκολος δρόμος. Ξεχνάμε ότι στο τέλος πρέπει να βρούμε χρόνο απλά για να παίξουμε μουσική...

Δεν μας άφησε ασυγκίνητους η δισκογραφική τους επιστροφή με το The Blackbird Flies, οπότε επιδιώξαμε να τα πούμε μαζί τους

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Δεν μας άφησε ασυγκίνητους η δισκογραφική τους επιστροφή με το The Blackbird Flies, οπότε επιδιώξαμε να τα πούμε μαζί τους

Το ντεμπούτο των Empty Frame, They Think We Are Eskimos (2011), άφησε ιδιαίτερα θετικές εντυπώσεις σε κριτικούς και κοινό. Η φετινή επιστροφή τους, με τα 14 νέα τραγούδια που αποτυπώθηκαν στον δίσκο The Blackbird Flies, δεν μας άφησε ασυγκίνητους. Κι έτσι επιδιώξαμε να τα πούμε μαζί τους –όχι μόνο για τη νέα κυκλοφορία, αλλά και για τις δυσκολίες που συναντούν ως ανεξάρτητη μπάντα, για τις συναυλικές εμπειρίες τους με τον Sivert Høyem και τους Woven Hand και για τις διασκευές τους σε γνωστά ελληνικά τραγούδια...

(φωτογραφίες 1,2,4: Νίκος Κατσαρός)
 
Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος σας, The Blackbird Flies. Ποιες ιστορίες κρύβονται πίσω από τη δημιουργία των καινούργιων τραγουδιών;
 
Στιχουργικά μας απασχολούν τα ίδια πράγματα με εκείνα του πρώτου δίσκου. Συναισθήματα, εμπειρίες, πολιτικοί/κοινωνικοί προβληματισμοί και πώς αυτά μεταφράζονται και επηρεάζουν εμάς τους ίδιους, αλλά και τους γύρω μας. Το ανθρωπιστικό δράμα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια λόγω της Κρίσης ίσως μας έκανε πιο μελαγχολικούς, αισιοδοξούμε όμως ότι …the blackbird flies! 
 
Το They Think We Are Eskimos έλαβε ομόφωνη θετική αποδοχή από κοινό και κριτικούς. Σας δημιούργησε κάποιο άγχος, ως προς το να μην διαψεύσετε τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί; 
 
To πρωταρχικό μέλημα ήταν να δημιουργηθεί ένα σύνολο το οποίο να μας ικανοποιεί ως Empty Frame, απόλυτα. Με τον καιρό, εξάλλου, νιώθαμε πιο άνετα με το υλικό που είχαμε στα χέρια μας και πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να το αποτυπώσουμε σε δίσκο ακόμα καλύτερα από τα κομμάτια του They Think We Are Eskimos. Kανένα άγχος λοιπόν, η μουσική δεν είναι άλλωστε για σκοτούρες.
 
Εκείνο το πρώτο άλμπουμ παραμένει εγκλωβισμένο στον όμιλο Γιαννίκου; Ήταν ένας από τους λόγους που σας οδήγησαν να επιλέξετε τον ανεξάρτητο δρόμο αυτή τη φορά;
 
Ακριβώς, είναι εξαντλημένο αυτή τη στιγμή και είναι κάτι που μας στενοχωρεί, μιας και δεν μπορούμε να το διαθέσουμε σε ανθρώπους οι οποίοι ακόμη το ζητούν. Ισως βέβαια να αποκτήσει έτσι και κάποια σκοτεινή cult φήμη. Θα έχει ενδιαφέρον και πλάκα! Από την άλλη πλευρά, το θέμα δεν βρίσκεται στο αν είσαι «ανεξάρτητος» ή όχι· ο κάθε μουσικός επιλέγει πώς θα πορευτεί και πώς θα προβάλλει τον εαυτό του, είτε είναι σε μεγάλη εταιρεία, είτε όχι –αν θα πιαστεί δηλαδή και με τα δύο χέρια από τα γρανάζια ή όχι. 
 
Emptyfr_2
 
Και πάλι βέβαια, προτείναμε τον νέο μας δίσκο σε διάφορες εταιρείες, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση. Στο τέλος αποφασίσαμε λοιπόν να τα κάνουμε σχεδόν όλα μόνοι μας, χωρίζοντας αρμοδιότητες, ενώ οι φίλοι μας από τη B Minor μας παρείχαν ευτυχώς το label. Ο ανεξάρτητος δρόμος είναι και ο δύσκολος δρόμος: ξεχνάμε ότι στο τέλος πρέπει να βρούμε χρόνο απλά για να παίξουμε μουσική (αυτό που κάνουμε δηλαδή εδώ και χρόνια). Το ότι πρέπει να ασχολούμαστε με τα πάντα εμείς είναι πολύ κουραστικό, ωστόσο δεν παύει να είναι και μια εμπειρία η οποία μας προσφέρει χαρά, ανακούφιση και μια προσωπική υπερηφάνεια που τη νιώθεις μόνο αν τη βιώσεις από πρώτο χέρι.
 
Γενικά, θεωρείτε ότι οι δισκογραφικές εταιρείες έχουν πια να προσφέρουν ουσιαστικά πράγματα σε έναν καλλιτέχνη;
 
Σε δισκογραφικό επίπεδο όχι πολλά, τουλάχιστον στο δικό μας βεληνεκές. Και τον πρώτο δίσκο έτοιμο τον πήγαμε. Αυτό που μπορεί κανείς να κερδίσει είναι σε θέματα μάρκετινγκ, προβολής, διανομής και κυρίως κάποια δυνατά λάιβ, ως απόρροια των προηγουμένων. Η αγορά, πάντως, είναι πολύ περιορισμένη και η πίτα χωρισμένη εδώ και χρόνια. Οπότε τι πιο ενδιαφέρον από το να στραφείς στον αχανή κόσμο του διαδικτύου και να δοκιμάσεις την τύχη σου και εκεί;
 
Έχετε ανοίξει συναυλίες του Sivert Høyem και των Woven Hand. Τι εμπειρίες αποκομίσατε από αυτές τις εμφανίσεις και από τη συναναστροφή σας με τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες;
 
Αυτό που θέλαμε ήταν να σταθούμε καλά σε μεγάλους συναυλιακούς χώρους, απέναντι σε ένα κοινό που (στην πλειονότητά του) δεν μας ήξερε. Πιστεύουμε ότι τα καταφέραμε, κυρίως στον Høyem, κερδίζοντας μάλιστα και νέους ακροατές. Το ευχάριστο ήταν ότι και οι δύο αποδείχθηκαν προσιτοί και επαγγελματίες, με την καλή έννοια. Ο Høyem, λ.χ., αν και πολύ άρρωστος –είχε ακυρώσει δύο λάιβ και η εμφάνιση στην Αθήνα αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή– κατέβηκε δίπλα στο stage να μας ακούσει· πραγματικά δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει. Οι Woven Hand ήταν λιγομίλητοι αλλά χαμογελαστοί και πολύ οργανωμένοι: έκαναν πιο γρήγορα soundcheck απ' ό,τι εμείς. Σε γενικές γραμμές, ήταν μια πολύ ωραία διπλή εμπειρία, με ευγενικούς ανθρώπους μακριά από τη νοοτροπία του σταρ.
 
Emptyfr_3
 
Έχουμε δει στα χρόνια της Κρίσης συγκροτήματα να δίνουν το CD τους δώρο μαζί με το εισιτήριο μιας συναυλίας. Εσείς κάνατε κάτι διαφορετικό: δώσατε συναυλία με δωρεάν είσοδο στο Τριανόν, όπου μπορούσε κανείς να αγοράσει το Blackbird Flies. Τελικά το ελληνικό κοινό χρειάζεται το τζάμπα για να «τσιμπήσει»;
 
Γενικότερα, το ελληνικό κοινό δεν θεωρεί τη μουσική σαν κάτι για το οποίο πρέπει να πληρώσει. Μιλάμε, φυσικά, για τους ευκαιριακούς ακροατές. Εμείς προσπαθούμε να συνηθίσουμε το κοινό μας στη λογική ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ –για μας κάτι τέτοιο θα έχει πάντα βαρύτητα. Και φυσικά θέλαμε να έρθει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος και το καταφέραμε. Δεν θέλαμε να επιβαρύνουμε παραπάνω όσους ήρθαν, μας αρκούσε να αγοράσουν αυτό για το οποίο βρισκόμασταν εκεί, αυτό που τελικά έχει μουσική αξία.
 
Σε συνέντευξή σας στη Lifo αναφερθήκατε σε έναν κανόνα τον οποίον έχετε: η μουσική σας να παίζεται από φυσικά όργανα. Θα λέγατε ότι είστε πιουρίστες; Ποιες είναι οι σκέψεις πίσω από αυτήν την επιλογή σας;
 
Αυτό ξεκινάει από το πώς ηχογραφούμε. Επιθυμούμε το αποτέλεσμα που παράγεται στο στούντιο να μπορούμε να το χειριστούμε σε μεγάλο βαθμό και ζωντανά. Το στούντιο είναι ένα εργαλείο που έχει και όρια, ειδικά όταν ως συγκρότημα μας διέπει μια συγκεκριμένη αισθητική. Ούτε είμαστε κατά των samples, ούτε κατά της ηλεκτρονικής μουσικής –τουναντίον! Είμαστε, ευτυχώς, 6 άνθρωποι κι έχουμε έτσι τη δυνατότητα να αποδώσουμε τον ήχο των Empty Frame με φυσικό τρόπο. Είναι κάτι που μας δίνει μεγάλη ευχαρίστηση.
 
Emptyfr_4
 
Κινήσεις για έξοδο της μουσικής σας προς διεθνείς προορισμούς έχετε κάνει; Τι ανταπόκριση έχετε πάρει μέχρι στιγμής;
 
Έχουμε κάνει ορισμένες κινήσεις, κυρίως σε επίπεδο διανομής και αναμένουμε. Μας βοηθούν πολύ και διάφορα μέσα όπως το Bandcamp και το Soundcloud. Από εκεί και πέρα, χρειάζονται λεφτά ή λίγη τύχη. 
 
Συμμετείχατε και στις δύο συλλογές Retropolis, διασκευάζοντας Κώστα Γιαννίδη στην πρώτη και Απόστολο Καλδάρα στη δεύτερη. Και στις δύο περιπτώσεις μοιάζει σαν να προσπαθήσατε περισσότερο να γράψετε κάτι δικό σας με αφορμή το πρωτότυπο κομμάτι και λιγότερο να διασκευάσετε. Δεν έχετε καταφέρει να βρείτε σημείο τομής της μουσικής σας με την ελληνική γλώσσα και μουσική; Ή μήπως αυτό το ενδεχόμενο δεν σας ενδιαφέρει καθόλου;
 
Σε επίπεδο φρασεολογίας και στιχουργικής δεν μας έχει προκύψει ποτέ και δεν νομίζουμε να συμβεί κάτι τέτοιο –είναι, κυρίως, ζήτημα ακουσμάτων. Μεγαλώσαμε όλοι μας με αγγλόφωνη μουσική, οπότε μάς βγαίνει αβίαστα να εκφραζόμαστε με αυτόν τον τρόπο· και ταιριάζει και στο στιλ μας. Ένα μέρος όμως της ελληνικής μουσικής δεν παύει να είναι εξαιρετικό. Όσον αφορά τις διασκευές, η παρατήρηση είναι πολύ σωστή: ακριβώς έτσι δουλέψαμε και συν τοις άλλοις θέλουμε, όσο γίνεται, να αλλάζουμε πολύ όσα κομμάτια διασκευάζουμε. Εκεί βρίσκεται και το νόημα. Δανειστήκαμε λοιπόν αρμονικές δομές και μελωδίες από τα πρωτότυπα για να κάνουμε κάτι άλλο. Δεν είμαστε εχθροί της ελληνικής γλώσσας, απλά το στυλ των Empty Frame είναι δεδομένο και για τον λόγο αυτό προσπαθήσαμε να φέρουμε τα τραγούδια του Γιαννίδη και του Καλδάρα στο ύφος μας.
 
Τέλος, ποια είναι τα σχέδιά σας (μουσικά και άλλα) για το υπόλοιπο καλοκαίρι; Ετοιμάζετε κάτι και για την προσεχή χειμερινή σαιζόν; 
 
Αναμένουμε κάποιες απαντήσεις από διάφορα καλοκαιρινά φεστιβάλ, προς το τέλος του Αυγούστου, χωρίς να υπάρχει κάτι σίγουρο μέχρι τώρα. Με τη νέα πάντως σαιζόν θα μπούμε δυναμικά: ετοιμάζουμε διάφορα, που δεν θα περιορίζονται μόνο σε συναυλίες για τον δίσκο, αλλά θα επεκτείνονται και σε διαφορετικές μορφές τέχνης και έκφρασης. Όμως τίποτα δεν είναι ανακοινώσιμο ακόμα...
 

ΑΤΖΕΝΤΑ

Michael Gira & Norman Westberg (Swans)
18-10-2019

Michael Gira & Norman Westberg (Swans)

Αθήνα - Temple
"Να κάθομαι μόνος μου στο stage μ’ ένα νεκρό κομμάτι ξύλου, μερικά καλώδια και μόνο τη φωνή μου είναι μια πρόκληση που αποφάσισα να βάλω ...
Vassilikos
18-10-2019

Vassilikos

Αθήνα - Σταυρός Του Νότου / Club
Στέλιος Σαλβαδόρ & Μωρά Στη Φωτιά
18-10-2019
15-10-2019

Espen Berg Trio feat. Dimitris Vassilakis

Αθήνα - Half Note Jazz Club
16-10-2019

Η Λίμνη Των Κύκνων

Υπόλοιπη Ελλάδα - Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Κώστας Ανδρέου

Αθήνα - Θέατρο Φούρνος

Brothers From Another Mother (BFAM)

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Perturbator

Αθήνα - Gagarin 205
17-10-2019

Chocolate Fest Vol. 2

Αθήνα - Πρώην Αμαξοστάσιο Ο.ΣΥ

Η Λίμνη Των Κύκνων

Υπόλοιπη Ελλάδα - Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Αλέξανδρος Κτιστάκης

Αθήνα - Σταυρός Του Νότου / Club

Σταύρος Σαλαμπασόπουλος

Αθήνα - Half Note Jazz Club

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Τάνια Σκραπαλιώρη
Το κοινό στήριξε την έλευση του περίφημου φεστιβάλ στην Ελλάδα και η 1η μέρα είχε κάμποσες συγκινήσεις. Όσο όμως και να χόρεψαν τον κόσμο οι Acid Arab, οι Modeselector και οι Boys Noize, ...
Άγγελος Κλειτσίκας
Το εγχώριο γκρουπ ωρίμασε με τον πιο όμορφο και γλυκό τρόπο. Και έδωσε πειστικότατα δείγματα της νέας του κατεύθυνσης σε μια sold-out βραδιά στην Αγγλικανική Εκκλησία, που άνοιξε με τον καλύτερο ...
Γιάννης Καγκελάρης
12 χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση στην Αθήνα, τους υποδέχτηκε πολυπληθές ακροατήριο στο Fuzz. Το οποίο και αντάμειψαν με παλλόμενο groove, χειρουργική ακρίβεια και με την εφηβική όρεξη με

ΣΤΗΛΕΣ

Ελένη Τζαννάτου
Ο δεύτερος δίσκος της παρέας του Simon Jeffes ήταν κι αυτός που όρισε τον ήχο τους, με την παιδική του αύρα, τον κομψό μινιμαλισμό και μια αίσθηση του «υψηλού» να μένει πάντα προσγειωμένη σε έναν
Δημήτρης Λιλής
Όσοι νέοι και παλιοί καλλιτέχνες εκδίδουν έργα σε αυτήν την εποχή, πρέπει να ακολουθήσουν μια διαφορετική φόρμουλα. Η οποία αδιαφορεί για το αν είσαι «ο καλύτερος στο δωμάτιο» και απαιτεί να
Άρης Καζακόπουλος

Στην τρίτη από τις ανασκοπήσεις της δεκαετίας ανά είδος, η στήλη παρουσιάζει τους 25 καλύτερους pop δίσκους από το 2010 μέχρι σήμερα... 

Ζώης Χαλκιόπουλος

Λιακάδα, τεχνικό groove, ορίτζιναλ μαύρος ήχος από τα 1970s, μια βραχνή φωνάρα ν' αλωνίζει πότε με blues διαθέσεις, πότε σε soul και να λιώνουν όλα μονοπάτια...

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Βύρων Κριτζάς
Είναι παλιά η πρακτική της μεταφοράς διεθνών επιτυχιών στα ελληνικά, αλλά συχνά έχουμε ακούσει να μπαίνουν οι πλέον άσχετοι στίχοι. Όχι όμως και στις παρακάτω περιπτώσεις, στις οποίες η διασκευή ...
Μιχάλης Τσαντίλας

Ας μη γελιόμαστε: «κρυφά» τραγούδια δεν υπάρχουν, αφού κάθε ηχογράφησή τους έχει ξεσκονιστεί και αναλυθεί εκτενώς. Αλλά ο προβολέας πέφτει συνήθως στα γνωστά κι αγαπημένα. Εδώ λοιπόν διαλέγουμε 10

Μάκης Μηλάτος

Οι άνθρωποι θέλουν πια ν' ακούνε κάτι σε σχέση με τα προβλήματά τους και μ' αυτά που τους απασχολούν. Πήραμε όλοι από ένα τριπάκι που μας πήγε στον «παράδεισο», όμως τώρα τέλειωσε η επίδρασή του και

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γιάννης Καγκελάρης
Ο ερχομός του στην Αθήνα για μια σόλο συναυλία (Σάββατο 19 Οκτώβρη, στο Second Skin), έδωσε την ευκαιρία να τον βρούμε στο Skype για μια κουβέντα, η οποία ξεκίνησε από το δημιουργικό του παρόν και
Πέννυ Γέρου
Φέρνοντας κοντά ρεύματα της τζαζ, της rock και την ελληνικής παράδοσης, παρουσιάζει έναν ακόμη ανήσυχο δίσκο με τίτλο Το Μεταξύ Μας Διάστημα. Και η εμφάνισή του στο Six d.o.g.s. τη Δευτέρα 21 ...
Δημήτρης Μεντές
Έχοντας καταφέρει να δημιουργήσουν έναν ήδη τεράστιο κατάλογο σκεπτόμενης μουσικής, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Σάββατο 19 Οκτωβρίου, Gagarin) και η σπάνια ευκαιρία να βρεις τον John Dyer
Άγγελος Κλειτσίκας
Ο αινιγματικός Καναδός πειραματιστής έρχεται στην πρώτη ελληνική εκδοχή του περίφημου Sónar Festival (Παρασκευή 11 + Σάββατο 12 Οκτωβρίου, στο Gazi Music Hall, το Acro και το Αμαξοστάσιο Ο.ΣΥ.) κι

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…