Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε ...
Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ...
O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 
Top story

Θα κυκλοφορήσουν ως επτάιντσο.

Ακούστε το "Something More" και πρώτο single από την επερχόμενη δουλειά της.

Δείτε το animation βίντεο για το κομμάτι "Remind U".

Αλλά και δείτε το βίντεο κλιπ για το "My Future", στο οποίο η ποπ σταρ μεταμορφώνεται σε anime ηρωίδα.

Ακούστε το "Club Zero" που θα ακουστεί και στο επερχόμενο ντοκιμαντέρ για τη μπάντα.

Έκανε πρεμιέρα λίγες ώρες πριν την κυκλοφορία του visual album της, Black Is King.

Η ποπ σταρ, αν και ζει τα τελευταία 25 χρόνια στη Μεγάλη Βρετανία, δεν μπορεί να συμμετάσχει στα βραβεία γιατί δεν έχει βρετανικό διαβατήριο...

Ο μουσικός θα επιστρέψει το Σεπτέμβριο με το We Are Chaos. Ακούστε το ομώνυμο κομμάτι.

Θέμος Σκανδάμης: Οι προτιμήσεις των μέσων ενημέρωσης, είναι δικός τους λογαριασμός...

Μου άρεσε πολύ το Μακροβούτι (2008), το ντεμπούτο του Αθηναίου τραγουδοποιού, καθώς φανέρωνε έναν δημιουργό ο οποίος είχε βρει τη δική του φωνή, παρά το ευδιάκριτο των αναφορών του. Κι αν ο δίσκος που ακολούθησε με τη Μάρθα Φριντζήλα (2011) δεν με ενθουσίασε, με το άρτι αφιχθέν τρίτο του άλμπουμ νομίζω ότι επιστρέφει δυνατά σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Με αφορμή λοιπόν το Θ. μα κι ένα επερχόμενο λάιβ (την Πέμπτη 19 Ιουνίου, στο Κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στο Θησείο, με είσοδο ελεύθερη), κάναμε την παρακάτω συνομιλία

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Μου άρεσε πολύ το Μακροβούτι (2008), το ντεμπούτο του Αθηναίου τραγουδοποιού, καθώς φανέρωνε έναν δημιουργό ο οποίος είχε βρει τη δική του φωνή, παρά το ευδιάκριτο των αναφορών του. Κι αν ο δίσκος που ακολούθησε με τη Μάρθα Φριντζήλα (2011) δεν με ενθουσίασε, με το άρτι αφιχθέν τρίτο του άλμπουμ νομίζω ότι επιστρέφει δυνατά σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Με αφορμή λοιπόν το Θ. μα κι ένα επερχόμενο λάιβ (την Πέμπτη 19 Ιουνίου, στο Κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στο Θησείο, με είσοδο ελεύθερη), κάναμε την παρακάτω συνομιλία

φωτογραφίες: Ορφέας Εμιρζάς

Ο νέος σας δίσκος, Θ., συνοδεύεται από ένα βιβλίο. Μιλήστε μας για το υλικό που περιλαμβάνεται στην έκδοση και για τις συνθήκες δημιουργίας του...

Να σας μιλήσω. Πρόκειται για τους στίχους μου, σχεδιασμένους από το μαγικό χέρι της Μαριάννας Παπαγεωργίου και συνοδευόμενους από τα, αντιστοίχως με τους ίδιους, «κουνημένα» σκίτσα της Δήμητρας Θ. Οι συνθήκες είναι αυτές που προκύπτουν από τη ζωή μoυ. Δηλαδή είχα αποφασίσει ότι ήθελα να εκδοθούν οι στίχοι σε ένα βιβλίο, μαζί με το CD. Η ιδέα των σκίτσων ήταν επίσης ήδη στο παιχνίδι μιας και στο Home Alone –τη σόλο performance που έκανα πέρσι– βασιζόμουν σε μια σειρά από δικά μου σκίτσα, τα οποία μοίραζα στον κόσμο τραγούδι το τραγούδι. Όταν όμως είδα σε ένα καφενείο όπου συχνάζουμε και οι τρεις (εγώ, η Μαριάννα και η Θ) τα τετράδια των κοριτσιών, ξετρελάθηκα· και τους πρότεινα τη συνεργασία, η οποία κατέληξε σε αυτήν την έκδοση. Το ενδιάμεσο είχε συναντήσεις και διαφωνίες πάνω από έναν υπολογιστή.

Σε ποιον βαθμό ο δίσκος και το βιβλίο λειτουργούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο; Και πώς αλληλοσυμπληρώνονται;

Συμβαίνουν πράγματι και τα δύο και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Το βιβλίο, δηλαδή οι στίχοι μαζί με τα σκίτσα, δημιουργεί μιαν αφήγηση: σαν ένα παραμύθι σκοτεινό, με τον ήλιο φάτσα· τα τραγούδια από μόνα τους επίσης συγκροτούν ένα αντίστοιχο σύμπαν. Και τα δύο μαζί, για κάποιον που τα αντικρίζει πρώτη φορά, είμαι σίγουρος πως συνθέτουν ένα τρίτο πλάσμα, έντονο. Την ακριβή φύση του οποίου προφανώς αγνοώ, μιας και είμαι ο δημιουργός του.

Themskan_2Στο δελτίο τύπου διαβάζουμε για «αλλαγή πλεύσης της μουσικής». Αυτή αναφέρεται σε σχέση με τον αμέσως προηγούμενο, λαϊκό δίσκο σας ή θα λέγατε ότι αφορά και το ντεμπούτο σας; Και με ποιον τρόπο;

Το «αλλαγή πλεύσης» είναι ίσως λίγο αποπροσανατολιστικό, μιας και προϋποθέτει ότι έχω χάρτη, πυξίδα κι ότι ξέρω πού πάω. Ωστόσο, πράγματι σε αυτό το άλμπουμ υπήρξε μία προσπάθεια συγκεκριμένη, η οποία δεν υπήρχε στους άλλους δύο: να είναι τα τραγούδια όσο το δυνατόν πιο άμεσα και απλά και να μπορούν να υποστηριχθούν από τον δημιουργό τους –δηλαδή την αφεντομουτσουνάδα μου– με ένα όργανο και μόνο. Τελικά είχα την ευτυχία να συμμετέχουν εξαιρετικοί μουσικοί στις ηχογραφήσεις, όμως και πάλι η αίσθηση που νομίζω πως καταφέραμε να κρατήσουμε είναι εκείνη του ανθρώπου που λέει τις ιστορίες του χαϊδεύοντας, γρατζουνώντας, κοπανώντας ή παρατώντας την κιθάρα του.

Σε αρκετά σημεία του Θ., όπως και των προηγούμενων δίσκων, χρησιμοποιείτε αναφορές σε βιβλικά πρόσωπα (άγγελος, διάβολος, δαίμονας, Αδάμ κλπ.). Αποτελούν κομμάτια της προσωπικής σας πίστης/μυθολογίας ή τις χρησιμοποιείτε απλά επειδή αποτελούν κοινό τόπο στο συλλογικό ασυνείδητο;

Και τα δύο. Ποτιζόμαστε από μικροί με το γάλα του μύθου, θέλουμε δεν θέλουμε. Είτε πρόκειται για την εβραϊκή μυθολογία είτε για την ελληνική, είτε για τη λατινοαμερικάνικη είτε για τη βιομηχανική, υπάρχουν σύμβολα και έννοιες με τεράστια δυναμική μέσα μας. Προσπαθώ να τα κατανοήσω, πράγμα που σημαίνει ότι τα χρησιμοποιώ με τον δικό μου τρόπο, ο οποίος ενδεχομένως να θεωρηθεί εντελώς βλάσφημος από κάποιους ή να δημιουργεί ερωτήματα θεολογικής φύσης σε μερικούς άλλους. Ο Χριστός, o Προμηθέας, ο Michael Jackson... Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός. Ο σαμάνος-κλόουν Alejandro Jodorowsky λέει πως κάνει διαλογισμό επαναλαμβάνοντας εν είδη mantra: Coca-Cola, Coca-Cola, Coca-Cola.

Στο τραγούδι "Κος Μυστήριος" τραγουδάτε με ιδιαίτερα κριτική διάθεση για κάποιον με «γιακά σηκωμένο, τιράντα και μούσι». Πρόκειται για τη δική σας πολεμική εναντίον των χίπστερ;

Όχι, δεν ασχολούμαι με τέτοιες κατασκευές. Πρόκειται για ένα μάλλον κομπλεξικό και εκδικητικό τραγούδι που έγραψα για κάποιον φίλο. Στην πορεία, βέβαια, διαπίστωσα ότι η σφεντόνα μου γύρισε τελικά μπούμερανγκ... Γιατί όλοι έχουμε μέσα μας αυτόν τον ματαιόδοξο, που δεν θέλει να χάνει ποτέ το στυλ του.

Themskan_3Ονειρευτήκατε και δοκιμάσατε διάφορα πράγματα (δημοσιογραφία, φιλοσοφική, θέατρο) για να καταλήξετε να εκφράζεστε τελικά κυρίως μέσα από το τραγούδι. Τι βρήκατε εκεί που δεν σας δόθηκε από τα υπόλοιπα; Πιστεύετε ότι κανείς γεννιέται για να κάνει κάτι ή ότι απλά συνηθίζει με τον καιρό να το κάνει;

Ε, να... είμαι γενικά τύπος αναποφάσιστος και σε συνδυασμό με το υπέροχο εκπαιδευτικό μας σύστημα και με τις κοινωνικές αντιλήψεις περί καταξιώσης, εξασφάλισης κλπ. μου πήρε κάποιον καιρό μέχρι να κεντράρω στο τραγούδι. Στο ενδιάμεσο έχω θελήσει να γίνω ταχυδρόμος (αφού είδα το Il Postino, εννοείται), ψαράς (αυτό το θέλω ακόμα), σκηνοθέτης, συγγραφέας, εισπράκτορας σε λεωφορείο νησιού του Αιγαίου κλπ. Το τραγούδι είναι μια φόρμα βολική για να αφηγηθείς, για να συγκινήσεις, για να δοκιμάσεις ρόλους. Για να κλάψεις χωρίς να σε ρωτάνε όλη την ώρα «τι έχεις;», για να σατιρίσεις χωρίς να σου κολλήσει η ρετσινιά του γκρινιάρη. Για να ουρλιάξεις χωρίς να φοβούνται όλοι ότι τραλάθηκες, για να γίνεις τρυφερός χωρίς να γίνεσαι σαχλός. Δεν είναι βέβαια και εύκολα όλα αυτά, αλλά γίνονται άμα προσπαθήσεις.

Και στις τρεις δισκογραφικές σας καταθέσεις, διαπιστώνει κανείς ότι χρησιμοποιείτε τους μουσικούς και τα ηχοχρώματα με φειδώ, αποφεύγοντας τον ηλεκτρισμό. Λόγω στενότητας πόρων ή λόγω καλλιτεχνικών στοχεύσεων;

Ουκ εν τω πολλώ το ευ!

Από την άλλη, οι ίδιες οι συνθέσεις σας κάθε άλλο παρά λιτές και προσγειωμένες θα τις έλεγε κανείς –μάλλον βγάζουν μια δημιουργική «τρέλα». Θα λέγατε ότι είστε ενστικτώδης δημιουργός ή ότι αυτό που ακούμε έχει συνήθως επίπονη γέννα;

Το ένστικτο στη δημιουργία δεν αφαιρεί τον πόνο. Άλλα βγαίνουν σε 10 λεπτά, άλλα τα παιδεύω μήνες. Για όλα όμως εργάζομαι συνέχεια. Μούσα είναι αυτή, όποτε θέλει έρχεται, όποτε θέλει φεύγει. Εμείς οι επίδοξοι εραστές και υπηρέτες ξεροσταλιάζουμε στο ραντεβού περιμένοντας. Στο μεταξύ το γλεντάμε δεόντως, ώστε όταν έρθει να μας βρει έτοιμους...

Themskan_4

Με δεδομένες τις προτιμήσεις των ραδιοφώνων και της πλειονότητας των μεγάλων μέσων ενημέρωσης σε συγκεκριμένες προτάσεις, πώς μπορεί ένας νέος καλλιτέχνης να υπομείνει τη σχετική αφάνεια και να επιμείνει στην τέχνη του; Ποια είναι τα δικά σας στηρίγματα σε στιγμές απελπισίας;

Οι προτιμήσεις των μέσων ενημέρωσης είναι δικός τους λογαριασμός. Ο κόσμος πρέπει να μάθει –και το μαθαίνει– να ψάχνει μόνος του αυτό που θα τον συγκινήσει. Στο μεταξύ η «σχετική αφάνεια», όπως διακριτικά το έθεσες, με έχει βοηθήσει να συγκεντρωθώ και να παράξω υλικό, μιας και ο δημιουργός έχει ανάγκη τη σκιά· αλλά με έχει φέρει και σε οριακή κατάσταση, καθώς ο δημιουργός έχει ανάγκη και τον ήλιο. Στις δύσκολες στιγμές τα στηρίγματά μου είναι οι φίλοι, ο έρωτας, το αλκοόλ και τα έργα των άλλων.

Κλείνοντας, έχετε κάποια συγκεκριμένα σχέδια για ζωντανές εμφανίσεις προς υποστήριξη της νέας σας δουλειάς; Τι ελπίζετε, τι προσδοκάτε για το προσεχές διάστημα;

Προγραμματίζουμε συναυλίες για το καλοκαίρι, οι ημερομηνίες των οποιών δεν είναι ακόμα συγκεκριμένες, πέρα από το λάιβ στις 19 Ιουνίου στο Θησείο, στο Κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων. Υπάρχει ωστόσο ενθουσιώδης μέχρι τώρα ανταπόκριση στο καινούργιο υλικό, κι έχουν πάρει τα μυαλά μου αέρα (κι άλλο)! Ετοιμάζω επίσης μια μουσική παράσταση για το φθινόπωρο, που σύμφωνα με όλες τις στατιστικές υπηρεσίες θα χαλάσει κόσμο. Αναμείνατε στο ακουστικό σας...

ΠΡΟΤΑΣΗ

Ο Παντελής Κυραμαργιός παρουσιάζει το νέο του θεματικό album «Άνω Θρώσκω», που κυκλοφορεί από την Panik Oxygen

Top story

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Στις 26 και 27 Ιουλίου του 1985 στο Καλλιμάρμαρο έλαβε χώρα μία από τις θρυλικότερες συναυλιακές στιγμές της χώρας. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, 8 άνθρωποι που τις έζησαν μπροστά ή πίσω από τη σκηνή, αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου ένα μουσικό οδοιπορικό, με τα καλά και τα κακά του, που θα λένε και στα εγγόνια τους.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει όπως τον αγαπήσαμε, κάνοντας, δηλαδή, κομματάκια την επικαιρότητα.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σκέφτεται πόσο διαφορετικό είναι το φετινό καλοκαίρι, φτιάχνοντας μια playlist για τον Ιούλιο.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής πιάνει το κεφάλαιο dj το καλοκαίρι του Covid-19 και προτείνει στους φίλους dj, να μην το ζορίζουν και τόσο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος φοράει φλοράλ πουκάμισο και ονειρεύεται ταξίδια στη Χονολουλού με το Catching a Wave των Steve & Teresa στα ακουστικά.

Instagram





Top