Μουσικός και εκπαιδευτικός, άνθρωπος με συγκροτημένη και φιλοσοφημένη σκέψη, επανέρχεται δισκογραφικά με μία ακόμα επίσκεψη στο ρεμπέτικο και παραδοσιακό ρεπερτόριο, με ...
Έστω κι αν χάθηκαν πάνω στη σκηνή του Gagarin λόγω της παγερής τους στατικότητας, έχτισαν μια γέφυρα μεταξύ του παρελθόντος και του φετινού άλμπουμ αρκούντως απειλητική, ...
Σε τι είναι καλύτερος ο Neil Young από τον Bob Dylan; Γιατί θεωρεί ιδιοφυή τον Anderson .Paak; Τι σημαίνει σήμερα ο αρχαίος θεός Πάνας; Πόσο αγαπάει τον Άνεμο στις Ιτιές ...
Όπως έχει σαφώς πλέον φανεί, το Πολυτεχνείο δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά κορύφωση ζυμώσεων που «έβραζαν» από καιρό ανάμεσα στη σπουδάζουσα νεολαία, συντονίζοντάς τη ...
Στην έκτη (και τελευταία) από τις ανασκοπήσεις της δεκαετίας ανά είδος, η στήλη παρουσιάζει τους 25 καλύτερους hip hop δίσκους, από το 2010 μέχρι σήμερα...

Monsieur Doumani: Παίζαμε και ακούγαμε μουσικές από άλλες χώρες και άλλες ηπείρους. Θέλαμε να δούμε τι υπάρχει στον δικό μας τόπο κι αν αυτό που υπάρχει είναι κάτι που αξίζει...

Διονύσης Κοτταρίδης
Διονύσης Κοτταρίδης

Υπάρχουν εκείνοι που σκύβουν πάνω απ’ την παράδοση ολίγον ακαδημαϊκά, με «ευγενείς» φιλοδοξίες ανανέωσής της στα στενά πλαίσια μιας ηχογράφησης. Υπάρχουν και κάποιοι, όπως οι εκ Κύπρου ορμώμενοι Monsieur Doumani, που τη χρησιμοποιούν (άραγε γιατί έχει ευτελιστεί το ρήμα;), αγκαλιάζοντας με τους όρους τους τη λαϊκότητά της (άλλος παρεξηγημένος όρος). Εκ των Αντώνη Αντωνίου, Άγγελου Ιωνά & Δημήτρη Γιασεμίδη, μας τα λέει ο πρώτος στα ελλαδίτικα...

Ταιριάζουν τα γαλλικά δίπλα στα ντουμάνια;

Γιατί όχι; Όλα μπορούν να ταιριάξουν μεταξύ τους, όταν ξέρεις πώς να τα ταιριάξεις.

Τελευταία δεν έχει πολύ πέραση αυτό το στυλ μεταξύ ντάγκλας, χιπισμού, διεθνισμού και «επανάστασης»;

Δεν ξέρουμε. Έχει; Ό,τι και να συμβαίνει, εμείς δεν κάνουμε αυτό που κάνουμε ούτε για να έχουμε πέραση, ούτε για να συμπεριληφθούμε σε κάποιο στυλ. Πιστεύουμε σε ό,τι δημιουργούμε και τα πράγματα βγαίνουν πολλές φορές αυθόρμητα μέσα από τον χρόνο τον οποίον περνάμε μαζί• μέσα από τη φιλία μας και βέβαια μέσα από τους χαρακτήρες μας.

Πάνω σε ποια βάση γίνατε «σάρκα μία», καθώς –κατά δήλωσή σας– προέρχεστε από διαφορετικά μουσικά περιβάλλοντα;

Στο ενδιαφέρον και των τριών για την παραδοσιακή μουσική και γενικά για το φολκλόρ της Κύπρου. Μια αναλαμπή, ίσως και ανάγκη προς εξερεύνηση των ριζών μας. Παίζαμε και ακούγαμε μουσικές από άλλες χώρες και άλλες ηπείρους. Θέλαμε να δούμε τι υπάρχει στον δικό μας τόπο κι αν αυτό που υπάρχει είναι κάτι που αξίζει να βρούμε τον τρόπο να το φέρουμε στα μέτρα μας.

Doumani_2

Δημοτικά όπως “Η Βράκα” δεν καταρρίπτουν με την εξέλιξη της χρήσης τους κάθε πολιτικά ορθή κατηγοριοποίηση; Τις βράκες σας τις πλένετε αλήθεια μόνοι σας;

Με την εξέλιξη της χρήσης τους, η δυναμική τέτοιων τραγουδιών αλλάζει –και αλλάζει όπως λες και η κατηγοριοποίηση σε σχέση με το πολιτικά ορθό. Εάν στην τότε εποχή ο άντρας έκρινε μια γυναίκα από το πόσο καλά πλένει και σιδερώνει τη βράκα του, στην εποχή που ζούμε κάτι τέτοιο μπορεί να μην ισχύει στον ίδιο βαθμό, εντούτοις παρατηρούμε πως, με κάποιον παράλληλο τρόπο, διαιωνίζεται. Πάντως, τις δικές μας βράκες τις πλένει το πλυντήριο!

Πόσο εφικτό είναι για τέτοιες μουσικές να περάσουν στην απτή καθημερινότητα του ελληνόφωνου ακροατή και να μην καταχωρηθούν στο (α)συνειδητό, ως ευγενείς προσπάθειες ανανέωσης της παράδοσης;

Κάποια κομμάτια είναι καταδικασμένα να καταχωρηθούν στη δεύτερη κατηγορία, κυρίως λόγω των στίχων• στίχων που αντικατοπτρίζουν τις εποχές κατά τις οποίες διαμορφώθηκαν και που είναι σχεδόν αδύνατον να αγγίξουν τον σημερινό άνθρωπο, παρά μόνο σε ένα νοσταλγικό επίπεδο. Η απλότητα όμως του στίχου και της μουσικής, η αμεσότητα που χαρακτηρίζει αυτά τα τραγούδια, μπορεί να αποτελέσει ολόκληρο μάθημα στην πολυπλοκότητα και στην ασυνεννοησία της δικής μας εποχής.

Doumani_3

Άλλα κομμάτια, όπως για παράδειγμα “Το Σύστημαν” (το οποίο διασκευάσαμε), μένουν πάντοτε επίκαιρα, ειδικά στους σημερινούς καιρούς. Επίσης, τα ορχηστρικά κομμάτια που συνόδευαν τους χορούς μπορούν εύκολα να ακουστούν και στις μέρες μας, μπορούν να ξεκλειδωθούν χρησιμοποιώντας μουσικά κλειδιά της εποχής μας. Εμείς τώρα, εκτός από τις διασκευές, γράφουμε και τα δικά μας κομμάτια –σε κυπριακή διάλεκτο– χρησιμοποιώντας είτε λίγο, είτε πολύ και επιτηδευμένα, μουσικές φόρμες οι οποίες ήδη υπάρχουν στην κυπριακή παραδοσιακή μουσική. Θέλουμε δηλαδή να γράψουμε σύγχρονη κυπριακή μουσική που να περνάει, όπως λες, στην απτή καθημερινότητα του ελληνόφωνου ακροατή. Και, πιστέψτε μας, υπάρχουν πολλά θέματα στην κυπριακή κοινωνία για τα οποία χρειάζεται να γραφτούν τραγούδια. Ειδικά αυτόν τον καιρό!

Υφίστανται ακόμα συναισθηματικοί ή και ιδεολογικοί διαχωρισμοί μεταξύ των απλουστευτικών σχημάτων «Δύση» και «Ανατολή»;

Η δική μου εμπειρία απαντά μάλλον θετικά, αν και οι τάσεις μοιάζουν μειούμενες: ακόμα και σήμερα, εκείνοι που διαθέτουν έντονα ποπ/ροκ βιώματα συνήθως δεν τα πάνε και πολύ καλά με ό,τι λέμε παραδοσιακή μουσική. Και τούμπαλιν βεβαίως...

Ναι, φαίνεται να έχεις δίκιο, αν και παρατηρούμε όλο και περισσότερο κόσμο να ανακαλύπτει τρόπους να συμφιλιώνει τα δύο. Ειδικά στην περίπτωσή μας, λόγω γεωγραφικής θέσης και λόγω επίσης της τεχνολογικής εξέλιξης, αυτά τα δύο έχουν δέσει με έναν οργανικό τρόπο. Η σύγκρουση θα λέγαμε δεν είναι τόσο μεγάλη, όσο είναι σε καθαρά δυτικούς ή καθαρά ανατολικούς τόπους. Αυτοί ίσως να είναι δεκτικοί προς το «άλλο» σε ένα κάπως εξωτικό επίπεδο. Ακολουθώντας έναν τέτοιον συνειρμό, θα μπορούσαμε ίσως να συμπεράνουμε ότι βρίσκεται περισσότερο νόημα στη δημιουργία μουσικών αμαλγαμάτων στα σημεία διασταυρώσεων. Και όπως λέμε και πιο πάνω, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι σίγουρα τέτοια σημεία.

Doumani_4

Εάν ισχύει κάτι τέτοιο, ποιοι σας ακούνε;

Μας ακούει κόσμος που δεν γούσταρε ποτέ την παραδοσιακή μουσική και εξακολουθεί να μην τη γουστάρει. Μας ακούει κόσμος που γουστάρει την παραδοσιακή μουσική, και που εκπλήσσεται (με κακό η καλό τρόπο) με την προσέγγισή μας. Μας ακούει ο ντόπιος πληθυσμός σαν μια φωνή η οποία βγήκε από τον τόπο και μιλάει για τον τόπο. Μας ακούνε ξένοι που δεν καταλαβαίνουν γρι τι λένε τα τραγούδια και απλά γουστάρουν το ενορχηστρωτικό παιχνίδι και το μουσικό χιούμορ. Και ξένοι οι οποίοι ονειρεύονται εξωτικές παραλίες, ήλιο και καλοπέραση.

Μήπως  στην «αγορά» της Δύσης υπάρχει πιο πρόσφορο έδαφος;

Πιο πρόσφορο έδαφος για να κάνεις καριέρα και να βγάλεις χρήμα, πολύ πιθανόν. Αλλά το συγκεκριμένο πρότζεκτ διαθέτει συγκεκριμένη ταυτότητα, η οποία έχει σε πρώτο πλάνο την κυπριακή πραγματικότητα. Η μουσική μας απευθύνεται πρώτα στον Κύπριο και μετά στους υπόλοιπους –άρα έχει άμεση ανάγκη να εδραιωθεί και να αναδειχθεί εδώ πρώτα από όλα.

Πώς προχωράτε; Ενέχει δημιουργικές δυσκολίες/περιορισμούς η κατά κανόνα χρήση παραδοσιακού υλικού ως αφετηρία;

Προχωράμε εμπρός, ολοταχώς, με δικά μας κυπριακά κομμάτια. Το παραδοσιακό υλικό είναι όπως λες η αφετηρία, από εκεί και πέρα έχουμε πολλές ιδέες και δημιουργική διάθεση και θέλουμε να το πάμε ένα βήμα παρακάτω. Αυτός είναι ο στόχος. Δεν κολλάμε. Εμείς χαράσσουμε την πορεία μας.

Στα μέρη μας θα σας δούμε; Και πότε;

Ας ελπίσουμε σύντομα. Κάτι φαίνεται να ψήνεται για Θεσσαλονίκη μέσα Οκτωβρίου!

ΑΤΖΕΝΤΑ

Deerhunter
21-11-2019

Deerhunter

Αθήνα - Fuzz Live Music Club
Οι Αμερικανοί Deerhunter, μία από τις καλύτερες μπάντες των τελευταίων 15 ετών, έρχονται για πρώτη φορά στη χώρα μας, την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, ...
The Waterboys
21-11-2019

The Waterboys

Αθήνα - Πειραιώς 117 Academy
18-11-2019

Γιάννης Χριστοδουλόπουλος

Αθήνα - Faust Bar Theater Arts

Γιάννης Νιάρρος: Life Before Grammy's

Υπόλοιπη Ελλάδα - Γυάλινο Μουσικό Θέατρο - Up Stage
19-11-2019

Λένα Πλάτωνος: Το αηδόνι του αυτοκράτορα

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Δώρος Δημοσθένους

Αθήνα - Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας

Billy Harper Quintet

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Τακίμ

Αθήνα - Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου

Ιάσονας Ψαράκης

Αθήνα - Faust Bar Theater Arts

Χάρης Λαμπράκης Quartet

Αθήνα - The Zoo Music Pub
20-11-2019

Λένα Πλάτωνος: Το αηδόνι του αυτοκράτορα

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Τραγούδια και χοροί από την Αρμενία

Αθήνα - Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Γιάννης Καγκελάρης
Έστω κι αν χάθηκαν πάνω στη σκηνή του Gagarin λόγω της παγερής τους στατικότητας, έχτισαν μια γέφυρα μεταξύ του παρελθόντος και του φετινού άλμπουμ αρκούντως απειλητική, για όσους τολμούσαν να ...
Παναγιώτης Κουνελλές
Αν και δεν ακούστηκε κανένα από τα σπουδαία τραγούδια που έγραψε ο πρωταγωνιστής της βραδιάς παρέα με τον Nick Cave, ήταν μια εκπληκτική συναυλία, που τίμησε την Αυστραλία και το βουρκώδες της, ...
Χάρης Συμβουλίδης
Το παλιό σύνθημα «Βασίλη ζούμε για να σ' ακούμε» καλά κρατεί και στην εκπνοή μίας ακόμα δεκαετίας. Αποδείχθηκε σε ένα γεμάτο Anodos Stage, όπου η Αγγελική Νικολούλη εθεάθη να χορεύει ζεϊμπέκικο και

ΣΤΗΛΕΣ

Άρης Καζακόπουλος
Στην έκτη (και τελευταία) από τις ανασκοπήσεις της δεκαετίας ανά είδος, η στήλη παρουσιάζει τους 25 καλύτερους hip hop δίσκους, από το 2010 μέχρι σήμερα...
Ζώης Χαλκιόπουλος
Ένας απόλυτα κινηματογραφικός και ονειροπόλος δίσκος με φόντο την Κέρκυρα, γεμάτος τελετουργικά στοιχεία, μυστήριο, gospel στιγμές και γήινα θεμέλια...
Ελένη Τζαννάτου
Ντεμπούταραν στη δισκογραφία ευθαρσώς και με ειλικρίνεια, με τα χρωματιστά τους πουλόβερ και τις indie μελωδίες τους, επινοώντας τον καλλιτεχνικό τους εαυτό δίχως καμία έγνοια να φανούν κουλ...

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

avopolis.team

Όπως έχει σαφώς πλέον φανεί, το Πολυτεχνείο δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά κορύφωση ζυμώσεων που «έβραζαν» από καιρό ανάμεσα στη σπουδάζουσα νεολαία, συντονίζοντάς τη (κατά κάποιον τρόπο) με τον

Χάρης Συμβουλίδης
Δισκογραφικός «χάρτης» για έναν μυστήριο, απρόβλεπτο τύπο, πάστορα των Βαπτιστών μα και πιανίστα σε πορνεία, που καταγράφηκε ως ένας από τους πιο ξεχωριστούς μπλουζίστες των προπολεμικών χρόνων, ...
Μιχάλης Τσαντίλας

Αυτές τις μέρες, η περίφημη Bootleg Series εμπλουτίστηκε με το vol. 15 (Travelin’ Thru), το οποίο κάλυψε τη ντυλανική περίοδο 1967/1969. Ήταν όμως η εποχή 1965/1966 που είχε ήδη χτίσει τον ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μιχάλης Τσαντίλας
Μουσικός και εκπαιδευτικός, άνθρωπος με συγκροτημένη και φιλοσοφημένη σκέψη, επανέρχεται δισκογραφικά με μία ακόμα επίσκεψη στο ρεμπέτικο και παραδοσιακό ρεπερτόριο, με το ολοκαίνουριο
Χάρης Συμβουλίδης
Σε τι είναι καλύτερος ο Neil Young από τον Bob Dylan; Γιατί θεωρεί ιδιοφυή τον Anderson .Paak; Τι σημαίνει σήμερα ο αρχαίος θεός Πάνας; Πόσο αγαπάει τον Άνεμο στις Ιτιές; Δεν τον λες και τον πιο ...
Πέννυ Γέρου
Με το "Julia" να παίζεται διαχρονικώς στα ραδιόφωνά μας, επιστρέφουν στην Ελλάδα, για εμφανίσεις σε Αθήνα (Παρασκευή 22/11, Κύτταρο) και Θεσσαλονίκη (Σάββατο 23/11, Eightball). Ευκαιρία λοιπόν να ...
Πέννυ Γέρου
Μυστηριακοί, υπερβατικοί, αλλά και απόλυτα συντονισμένοι στη δυναμική της σύγχρονης πραγματικότητας, φέρνουν τον βιομηχανικό τους ήχο στο Temple (Παρασκευή 22 Νοεμβρίου), ενώ έπεται και νέο άλμπουμ

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…