View More
Δυο αυτοτελείς τηλεοπτικές σειρές που κάνουν την ελληνική τηλεόραση σοβαρό παίχτη στις σειρές μυθοπλασίας. Και μάλιστα, με πολλά κοινά: Τη ...
Ο ιθύνων νους των Regressverbot στράφηκε στο σόλο project Athens Computer Underground και μιλάει στην Τάνια Σκραπαλιώρη για τα «μπλιμπλίκια, τα ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, συνεχίζει τον αγώνα ...
H Τάνια Σκραπαλιώρη ξαναθυμήθηκε τι πάει να πει συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου, που για μια βραδιά γέμισε με τους ήχους του καλοκαιριού που τόσο μας ...
Ο Δημήτρης Λιλής ξετυλίγει το κουβάρι του dad rock, της μουσικής που άκουγαν οι πατεράδες μας και επηρέασε τη μουσική που παίζουμε σήμερα στα παιδιά ...
Top story

Ακούστε το νέο κομμάτι της τραγουδίστριας που ήδη ακούγεται στο repeat (και στους στίχους του βρίσκουμε μεταξύ άλλων τον Saske).

Μετά τους Primal Scream, η Lorde συνεχίζει να μαζεύει φιλοφρονήσεις και...να σκάσουν όσοι λένε «ο κλέψας του κλέψαντος».

Έτσι μας λέει τουλάχιστον στο πρώτο ομώνυμο single του επερχόμενου σόλο δίσκου του.

Μετά τη φώτιση του Αγ. Πνεύματος γυρνάμε στο στούντιο του σταθμού μας με το πρόγραμμα της εβδομάδας.

Αλλά και για άλλο ένα βίντεο που η 13-14χρονη Eilish φαίνεται να κοροϊδεύει ξένες προφορές και με τα δύο να κυκλοφορούν στο TikTok.

Ένα νέο μυστήριο βίντεο έδωσαν στη δημοσιότητα οι Tame Impala κι αναρωτιόμαστε σε τι κάνουν teasing.

Το "Starting Again" που ακούστηκε σε προεκλογικό σποτ της Maya Wiley.

Χωρίς όρια, χωρίς σύνορα. Το μουσικό φεστιβάλ Borderline της Στέγης επιστρέφει για δέκατη συνεχή χρονιά κι αυτός είναι λόγος να το γιορτάσουμε με όλες τις αισθήσεις μας από 25 ως 27 Ιουνίου.

Λίγο πριν τον δεύτερο δίσκο της, η μουσικός μίλησε και φωτογραφήθηκε για το τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου.

Ο νέος δίσκος του μουσικού με τη Δεσποινίς Τρίχρωμη στα φωνητικά έρχεται την επόμενη εβδομάδα από την Inner Ear.

Η μπάντα του Dave Grohl μεταμορφώνεται για να κυκλοφορήσει ένα disco άλμπουμ για τη Record Store Day.

Ακούστε το νέο κομμάτι του μουσικού από το ep Liberated/Music for the Movement Vol. 3.

Δείτε το  line up του φεστιβάλ που θα επιστρέψει 11 & 12 Σεπτεμβρίου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από τη μυστήρια κολεκτίβα...

Δείτε το βίντεο με τα αρχικά SP σχεδιασμένα σε ένα χωράφι.

Κόρε.Ύδρο. (Π.Ε. Δημητριάδης): Ο σημαντικότερος λόγος που ακόμα συνεχίζω να κάνω αυτό το πράγμα συνολικά, είναι οι ευκαιρίες στην εκτροπή τις οποίες μου προσφέρει...

Διονύσης Κοτταρίδης
Διονύσης Κοτταρίδης

Λατρεία και φθόνος μέχρι στιγμής, να φχαριστηθούν κι όσοι κοιτάνε. Κι όχι γιατί την ψάχνουν να προβοκάρουν οι Κόρε.Ύδρο., απλά επειδή είναι αυτοί που είναι. Στο δρόμο των Παθών, ζωντανοί στο Gagarin το Σάββατο 18 Μαΐου. Στο μεταξύ, δια χειρός Π.Ε. Δημητριάδη…

Πώς γίνεται τα “Βράδια Της Κρίσης” να είναι πολιτικά άνευ καταγγελίας, γκρίνιας και δακτυλοδειξίας;

Τέτοιες πρακτικές είναι συνήθως απότοκα κακής διάθεσης. Όταν έγραφα το συγκεκριμένο τραγούδι ήμουνα σε καλή διάθεση. Γενικά τα τελευταία χρόνια γράφω μόνο όταν είμαι καλά. Μπορεί να αναπαράγω μια αρνητική μνήμη, αλλά η στιγμή της γραφής λαμβάνει πάντα χώρα εν πλήρη ηρεμία. Είναι μια επιλογή αυτή, αποτέλεσμα μιας βαθιάς σύγκρουσης και διερώτησης, που μου προέκυψε σε συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου. Και έκτοτε με ακολουθεί ενστικτωδώς.

Korydr_2«Είδα στον ύπνο μου ξανά τον Παναγιώτη, ν’ ανακοινώνει πικραμένος τη δραχμή…». Γιατί τούτο στο δικό μου μυαλό (κι όχι μόνο) σετάρει προφητικά σκηνικά με Παναγιώτη Λαφαζάνη σε διάγγελμα απ’ το Υπουργείο των Οικονομιών; Να ανησυχώ;

Η αναφορά είναι στον Παναγιώτη Πικραμμένο, τον οποίον όντως είχα δει στον ύπνο μου τις μέρες που διατέλεσε υπηρεσιακός πρωθυπουργός, να ανακοινώνει την έξοδο από το κοινό νόμισμα. Ήταν ένα από τα αρκετά επαναλαμβανόμενα αγχώδη όνειρα εκείνης της περιόδου για μένα. Με μια κρυφή ηδονή να ξεπετιέται ωστόσο. Την ίδια ηδονή νιώθω και τώρα, όταν σκέφτομαι τον άλλο Παναγιώτη στη θέση του ανακοινώνοντα. Στις βαθιά αυτοκαταστροφικές μου στιγμές, όταν με πλημμυρίζει η οργή, σχεδόν ζω γι’ αυτό. Έτσι, άκριτα και άναρχα.

Τι δουλειά έχουν ο Ιησούς κι ο Ιωάννης Καποδίστριας σ’ ένα εναλλακτικό άλμπουμ;

Τη δουλειά που θα είχαν κάποτε σ’ ένα mainstream άλμπουμ.

Είναι οι Κόρε.Ύδρο. ελαφρύ, κερκυραϊκό, indie ροκ; Και περήφανοι; Μήπως έχουμε πήξει στη σοβαροφανή επαναστατική εναλλακτικότητα και στους εγχώριους αντιπροσώπους της παγκοσμιότητας;

Μεγάλωσα στην Κέρκυρα τη δεκαετία του 1980, ακούγοντας τις φιλαρμονικές στις λιτανείες, τραγούδια για τον Ήλιο στην Πλατεία, Al Bano, Δάκη και Πασχάλη στο σπίτι, ΕΡΑ2 στο αυτοκίνητο του πατέρα μου και το συγκρότημα μουσικής δωματίου στο οποίο ήταν μέλος ο τελευταίος, στον Κήπο του Λαού. Κάπου στην εφηβεία άρχισα να νιώθω μια έντονη έλξη για έναν «μεταμοντέρνο» δυτικόφερτο ήχο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και στιλιστικό περίβλημα, τα οποία ποτέ δεν με ενδιέφερε να αποκωδικοποιήσω και να κατηγοριοποιήσω. Απλά το απολάμβανα, και ενίοτε ακόμα το απολαμβάνω. Πάνω απ’ όλα όμως με συγκινούσε και με ερέθιζε το κλασικό songwriting. Ήταν και είναι η μελωδία που με κάνει να ανατριχιάζω, όχι το στυλ. Όσο για την περηφάνια, εφόσον έχω εν πλήρει συνειδήσει εκδώσει κάποια πράγματα, προσωπικά, ναι, είμαι περήφανος γι’ αυτά.

Korydr_3Τι απαντάτε σε αυτούς που σας θεωρούν δήθεν; Αν απαντάτε κάτι δηλαδή…

Δεν έχω απαντήσει ποτέ σε χαρακτηρισμούς σε τέτοιο επίπεδο, όταν δηλαδή εκπορεύονται από πρόσωπα τα οποία δεν εμπλέκονται στην καθημερινότητά μου. Δεν με αγγίζει καθόλου. Είναι δικαίωμα του καθενός να πιστεύει ό,τι θέλει, να σχολιάζει και να χαρακτηρίζει όπως θέλει.  

Προς τι η προοδευτική απεμπλοκή απ’ την τυπικότητα του indie ροκ φορμαλισμού στο Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό, για χάρη του πιο ανάλαφρου κλαβιέ και των πνευστών;

Τι να σας πω… Δεν νιώθω ότι υπήρξε μια τέτοια διαδικασία, απεμπλοκής από κάτι, πόσο μάλλον σκοπίμως. Στη φιλοσοφία πίσω από τη μουσική των Κόρε. Ύδρο. κρύβονται τα μυαλά και τα γούστα δύο βασικά ανθρώπων, που πάντα ήταν διακριτά για όσους παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία μας. Το ότι στον νέο δίσκο η διάκριση αυτή είναι πιο εμφανής, δεν το αρνούμαι.

Σας αγχώνει η (ηχητική) απομάκρυνση από τα προαπαιτούμενα του εγχώριου indie κοινού;

Αν είχα λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματά μου, θα είχα την πολυτέλεια να αγχωθώ και για τα χόμπυ μου. 

Γιατί λάιβ μόνο στο Gagarin; Θα σας χαλούσε μια περιοδεία στα πιάνο μπαρ της ελληνικής επαρχίας, με όλους τους συνεπαγόμενους  κινδύνους –έστω ως δήλωση;

Προσωπικά δεν έχω νιώσει επιθυμία για κάτι τέτοιο. Καλύπτομαι απόλυτα από το Gagarin, το ευχαριστιέμαι και με ευχαριστιέται. Εξάλλου, ο σημαντικότερος λόγος που ακόμα συνεχίζω να κάνω αυτό το πράγμα συνολικά, είναι οι ευκαιρίες στην εκτροπή τις οποίες μου προσφέρει.

Τελικά να τις κλάψουμε τις περίφημες αξίες της Δύσης; Και να τις κλάψουμε ως τι; Ως κάτι που απωλέσαμε, ως κάτι που δεν είχαμε ποτέ, ως βάρος, ως ήττα; Ως τι;

Νομίζω πως έχω ήδη απαντήσει, με τους στίχους του τραγουδιού. Οτιδήποτε άλλο πω θα είναι πλεονασμός.

Θα κάνουμε πάλι χρόνια και ζαμάνια να σας ακούσουμε;

Θα δούμε. Εξαρτάται από τις ορέξεις μας...

Ευχαριστούμε παρά πολύ...  

Εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Δυο αυτοτελείς τηλεοπτικές σειρές που κάνουν την ελληνική τηλεόραση σοβαρό παίχτη στις σειρές μυθοπλασίας. Και μάλιστα, με πολλά κοινά: Τη διαλεύκανση ενός μεγάλου μυστηρίου. Την πυκνή αφήγηση. Τα οικογενειακά μυστικά και ψέματα. Α, και τον Χρήστο Λούλη…

Ο ιθύνων νους των Regressverbot στράφηκε στο σόλο project Athens Computer Underground και μιλάει στην Τάνια Σκραπαλιώρη για τα «μπλιμπλίκια, τα κομπιούτερ και τους αριθμούς» αλλά και τη φετινή δουλειά The Crying Came που ακούγεται σαν μια βόλτα με αμάξι των 90s.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, συνεχίζει τον αγώνα της σωτηρίας, με μουσικές προτάσεις από τις υπόλοιπες 12 χώρες του φετινού Euro.

H Τάνια Σκραπαλιώρη ξαναθυμήθηκε τι πάει να πει συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου, που για μια βραδιά γέμισε με τους ήχους του καλοκαιριού που τόσο μας έλειψε.

Ο Δημήτρης Λιλής ξετυλίγει το κουβάρι του dad rock, της μουσικής που άκουγαν οι πατεράδες μας και επηρέασε τη μουσική που παίζουμε σήμερα στα παιδιά μας: αυτών που μας μεγάλωσαν με το “Why Can’t We Be Friends” και αυτών που θα μεγαλώσουν τους επόμενους με το “Sabotage”.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει τον σόλο δίσκο του Γιάννη Παπαδόπουλου, Mirrorself, που κυκλοφορεί από την Puzzlemusik.

Ο ίδιος γύρισε το Monday κι άφησε για πρώτη φορά το σινεμά του να μιλήσει αγγλικά για να αφηγηθεί μια ιστορία αγάπης στην πόλη-κράτος της Κυψέλης, χωρίς πασπαλισμένη ζάχαρη. Άλλωστε, όπως λέει στην Ελένη Τζαννάτου, τα πάντα είναι love stories μιας και ο έρωτας είναι η μόνη κινητήριος δύναμη.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (17-23/6) βγάζει το καπέλο στο Digger του Τζώρτζη Γρηγοράκη, σηκώνει τη γροθιά της στην Emerald Fennell και μπαίνει In The Mood For Love.

Το 3ο διεθνές conference & showcase festival επιστρέφει στην υβριδική του εκδοχή (22-26/6) και εμείς κάνουμε μια πρώτη διαλογή με τα events που ξεχωρίσαμε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) συνεχίζει να καταναλώνει ποπ κουλτούρα, λιγότερο λαίμαργα μα πιο ουσιαστικά.

Ο Μάκης Μηλάτος επιλέγει τις πολυαναμενόμενες δισκογραφικές κυκλοφορίες του επόμενου τριμήνου.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, παίζει μπαλίτσα με μουσικές προτάσεις από τις χώρες της τελικής φάσης του Euro (και έπεται συνέχεια).

O Δημήτρης Λιλής περνάει το νέο του Incoming με δύο μπαγκέτες στα χέρια.

Ο «άγνωστος δρόμος» της βρήκε αυτόν του Φοίβου Δεληβοριά που από την Ταράτσα έφτασε πλέον να της υπογράφει το ντεμπούτο της. Κι όπως λέει η τραγουδίστρια στην Ελένη Τζαννάτου, το δύσκολο βήμα έρχεται με κάτι προσωπικό που σε καθορίζει για πάντα.  

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top