Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Πριν ακριβώς 15 χρόνια, στις 29 Μαΐου του 2005, το ιστορικό λαιβάδικο της οδού Μάρνη έριξε αυλαία. Επτά άνθρωποι που το έζησαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, θυμούνται ...
Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής επιστρέφει στους 90s ήρωές του, που ακόμη και τη στιγμή που μαζεύουν τα τελευταία τους ένσημα, κάτι έχουν να του μάθουν.
Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος ...
Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

To podcast της ημέρας από το Avopolis Radio.
Συντονιστείτε στο www.avopolisradio.gr, για special dj sets, αφιερώματα, mixtapes και την καλύτερη μουσική!

Ο κιθαρίστας της μπάντας έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο.

Ο Wayne Coyne ακόμα κάνει δρομολόγια μέσα στη γνωστή γιγαντιαία πλαστική φούσκα.

Στο "Sour Candy" η ποπ σταρ ενώνει τις δυνάμεις της με το k-pop girl group, μια ημέρα πριν ακούσουμε το Chromatica.

Και μάλιστα στο ντοκιμαντέρ θα δούμε και τον Jim Jarmusch...

Το Massey Fucking Hall ηχογραφήθηκε σε εμφάνιση της μπάντας στο Τορόντο το 2017.

Σε μεγάλη πανευρωπαϊκή έρευνα, μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων απάντησε ότι νιώθει άνετα να επιστρέψει σε συναυλίες και φεστιβάλ. 

Το 2017, 20 εκατομμύρια άνθρωποι "πάλεψαν" διαδικτυακά για ένα εισιτήριο στο tribute για τον συν-ιδρυτή της Atlantic, Ahmet Ertegün.

Κόρε.Ύδρο. (Π.Ε. Δημητριάδης): Ο σημαντικότερος λόγος που ακόμα συνεχίζω να κάνω αυτό το πράγμα συνολικά, είναι οι ευκαιρίες στην εκτροπή τις οποίες μου προσφέρει...

Διονύσης Κοτταρίδης
Διονύσης Κοτταρίδης

Λατρεία και φθόνος μέχρι στιγμής, να φχαριστηθούν κι όσοι κοιτάνε. Κι όχι γιατί την ψάχνουν να προβοκάρουν οι Κόρε.Ύδρο., απλά επειδή είναι αυτοί που είναι. Στο δρόμο των Παθών, ζωντανοί στο Gagarin το Σάββατο 18 Μαΐου. Στο μεταξύ, δια χειρός Π.Ε. Δημητριάδη…

Πώς γίνεται τα “Βράδια Της Κρίσης” να είναι πολιτικά άνευ καταγγελίας, γκρίνιας και δακτυλοδειξίας;

Τέτοιες πρακτικές είναι συνήθως απότοκα κακής διάθεσης. Όταν έγραφα το συγκεκριμένο τραγούδι ήμουνα σε καλή διάθεση. Γενικά τα τελευταία χρόνια γράφω μόνο όταν είμαι καλά. Μπορεί να αναπαράγω μια αρνητική μνήμη, αλλά η στιγμή της γραφής λαμβάνει πάντα χώρα εν πλήρη ηρεμία. Είναι μια επιλογή αυτή, αποτέλεσμα μιας βαθιάς σύγκρουσης και διερώτησης, που μου προέκυψε σε συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου. Και έκτοτε με ακολουθεί ενστικτωδώς.

Korydr_2«Είδα στον ύπνο μου ξανά τον Παναγιώτη, ν’ ανακοινώνει πικραμένος τη δραχμή…». Γιατί τούτο στο δικό μου μυαλό (κι όχι μόνο) σετάρει προφητικά σκηνικά με Παναγιώτη Λαφαζάνη σε διάγγελμα απ’ το Υπουργείο των Οικονομιών; Να ανησυχώ;

Η αναφορά είναι στον Παναγιώτη Πικραμμένο, τον οποίον όντως είχα δει στον ύπνο μου τις μέρες που διατέλεσε υπηρεσιακός πρωθυπουργός, να ανακοινώνει την έξοδο από το κοινό νόμισμα. Ήταν ένα από τα αρκετά επαναλαμβανόμενα αγχώδη όνειρα εκείνης της περιόδου για μένα. Με μια κρυφή ηδονή να ξεπετιέται ωστόσο. Την ίδια ηδονή νιώθω και τώρα, όταν σκέφτομαι τον άλλο Παναγιώτη στη θέση του ανακοινώνοντα. Στις βαθιά αυτοκαταστροφικές μου στιγμές, όταν με πλημμυρίζει η οργή, σχεδόν ζω γι’ αυτό. Έτσι, άκριτα και άναρχα.

Τι δουλειά έχουν ο Ιησούς κι ο Ιωάννης Καποδίστριας σ’ ένα εναλλακτικό άλμπουμ;

Τη δουλειά που θα είχαν κάποτε σ’ ένα mainstream άλμπουμ.

Είναι οι Κόρε.Ύδρο. ελαφρύ, κερκυραϊκό, indie ροκ; Και περήφανοι; Μήπως έχουμε πήξει στη σοβαροφανή επαναστατική εναλλακτικότητα και στους εγχώριους αντιπροσώπους της παγκοσμιότητας;

Μεγάλωσα στην Κέρκυρα τη δεκαετία του 1980, ακούγοντας τις φιλαρμονικές στις λιτανείες, τραγούδια για τον Ήλιο στην Πλατεία, Al Bano, Δάκη και Πασχάλη στο σπίτι, ΕΡΑ2 στο αυτοκίνητο του πατέρα μου και το συγκρότημα μουσικής δωματίου στο οποίο ήταν μέλος ο τελευταίος, στον Κήπο του Λαού. Κάπου στην εφηβεία άρχισα να νιώθω μια έντονη έλξη για έναν «μεταμοντέρνο» δυτικόφερτο ήχο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και στιλιστικό περίβλημα, τα οποία ποτέ δεν με ενδιέφερε να αποκωδικοποιήσω και να κατηγοριοποιήσω. Απλά το απολάμβανα, και ενίοτε ακόμα το απολαμβάνω. Πάνω απ’ όλα όμως με συγκινούσε και με ερέθιζε το κλασικό songwriting. Ήταν και είναι η μελωδία που με κάνει να ανατριχιάζω, όχι το στυλ. Όσο για την περηφάνια, εφόσον έχω εν πλήρει συνειδήσει εκδώσει κάποια πράγματα, προσωπικά, ναι, είμαι περήφανος γι’ αυτά.

Korydr_3Τι απαντάτε σε αυτούς που σας θεωρούν δήθεν; Αν απαντάτε κάτι δηλαδή…

Δεν έχω απαντήσει ποτέ σε χαρακτηρισμούς σε τέτοιο επίπεδο, όταν δηλαδή εκπορεύονται από πρόσωπα τα οποία δεν εμπλέκονται στην καθημερινότητά μου. Δεν με αγγίζει καθόλου. Είναι δικαίωμα του καθενός να πιστεύει ό,τι θέλει, να σχολιάζει και να χαρακτηρίζει όπως θέλει.  

Προς τι η προοδευτική απεμπλοκή απ’ την τυπικότητα του indie ροκ φορμαλισμού στο Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό, για χάρη του πιο ανάλαφρου κλαβιέ και των πνευστών;

Τι να σας πω… Δεν νιώθω ότι υπήρξε μια τέτοια διαδικασία, απεμπλοκής από κάτι, πόσο μάλλον σκοπίμως. Στη φιλοσοφία πίσω από τη μουσική των Κόρε. Ύδρο. κρύβονται τα μυαλά και τα γούστα δύο βασικά ανθρώπων, που πάντα ήταν διακριτά για όσους παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία μας. Το ότι στον νέο δίσκο η διάκριση αυτή είναι πιο εμφανής, δεν το αρνούμαι.

Σας αγχώνει η (ηχητική) απομάκρυνση από τα προαπαιτούμενα του εγχώριου indie κοινού;

Αν είχα λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματά μου, θα είχα την πολυτέλεια να αγχωθώ και για τα χόμπυ μου. 

Γιατί λάιβ μόνο στο Gagarin; Θα σας χαλούσε μια περιοδεία στα πιάνο μπαρ της ελληνικής επαρχίας, με όλους τους συνεπαγόμενους  κινδύνους –έστω ως δήλωση;

Προσωπικά δεν έχω νιώσει επιθυμία για κάτι τέτοιο. Καλύπτομαι απόλυτα από το Gagarin, το ευχαριστιέμαι και με ευχαριστιέται. Εξάλλου, ο σημαντικότερος λόγος που ακόμα συνεχίζω να κάνω αυτό το πράγμα συνολικά, είναι οι ευκαιρίες στην εκτροπή τις οποίες μου προσφέρει.

Τελικά να τις κλάψουμε τις περίφημες αξίες της Δύσης; Και να τις κλάψουμε ως τι; Ως κάτι που απωλέσαμε, ως κάτι που δεν είχαμε ποτέ, ως βάρος, ως ήττα; Ως τι;

Νομίζω πως έχω ήδη απαντήσει, με τους στίχους του τραγουδιού. Οτιδήποτε άλλο πω θα είναι πλεονασμός.

Θα κάνουμε πάλι χρόνια και ζαμάνια να σας ακούσουμε;

Θα δούμε. Εξαρτάται από τις ορέξεις μας...

Ευχαριστούμε παρά πολύ...  

Εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Σε αυτό το Snap(shots), δεν μπορούσε να μην κοντοσταθεί στην μελανότερη παγκόσμια στιγμή της εβδομάδας: την δολοφονία του αφροαμερικανού George Floyd από λευκό ...

Πριν ακριβώς 15 χρόνια, στις 29 Μαΐου του 2005, το ιστορικό λαιβάδικο της οδού Μάρνη έριξε αυλαία. Επτά άνθρωποι που το έζησαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, θυμούνται και αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου εκείνες τις στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στο συναυλιακό διηνεκές.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής επιστρέφει στους 90s ήρωές του, που ακόμη και τη στιγμή που μαζεύουν τα τελευταία τους ένσημα, κάτι έχουν να του μάθουν.

Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος υποκλίνεται στην ερμηνεία της Cate Blanchett σε άψογο 70s φόντο.

Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, οργισμένος, τσαντισμένος -για καλό.

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του νέου βιβλίου  των Mike Davis & Jon Wiener, Set the Night on Fire: L.A. in the Sixties. Ο Θανάσης Μήνας βούτηξε στις σελίδες του και μας πήγε ένα βήμα πέρα από ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν με το greek sirtaki, βλέπει το μέλλον του καλοκαιριού στον Sin Boy και τη Rina. Άλλωστε, "it's a trap" (#διπλής).

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο πρώτο Snap(shots) εκτός καραντίνας, ξανανακαλύπτει την πόλη και τη νέα μουσική, όσο ο Neil Young ανακαλύπτει τις χαρές του να παίζει μουσική στις κότες του.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε την μίνι σειρά του Ryan Murphy στο Netflix και οδηγήθηκε στο ασφαλές συμπέρασμα που συνοψίζει όλη την καριέρα του: ήταν πάντα καλύτερος στο να εντοπίζει μεγάλες ιδέες παρά να εκφράζει μεγάλα συναισθήματα.

Music Types: Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε την αυτοβιογραφία του Tricky, Hell Is Round The Corner και κατάλαβε πως, όταν έχεις ζήσει ανάμεσα στη βιωματική φθορά και την δημιουργική αφθαρσία, δεν σου μένει τίποτα παρά να κοιτάς τα πράγματα και να γελάς. Αφού πρώτα τα γράψεις όπως είναι.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος νιώθει νοσταλγία για ζεστά καλοκαίρια, μακριά από τις μεγαλουπόλεις. Γι' αυτό και κατεβάζει από το ράφι δύο δίσκους του Ben Lamdin aka Nostalgia 77 (Octet).

Όταν ξαναγράφεις καλά την ιστορία, έχεις μια «διαβασμένη» επικαιροποίηση της. Τι γίνεται, όμως, όταν το κάνεις σαν μια φθηνή ταινία της Marvel; Ο Ανδρέας Κύρκος βάζει στη ζυγαριά τα τηλεοπτικά παραδείγματα του The Plot Against America και του Hunters και είναι ξεκάθαρος προς τα που αυτή γέρνει.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Σε αυτό το Παρατηρητήριο, πονάει που δεν έχει Eurovision. Έχει, όμως, νέους Firewind.

To ντουέτο των αδερφών Mael, εδώ και πέντε δεκαετίες «το κάνει με τον δικό του τρόπο». Ομοίως και στον νέο δίσκο των Sparks, A Steady Drip, Drip, Drip, που υπήρξε η αφορμή για τον Russell Mael να αφηγηθεί στην Ελένη Τζαννάτου μια μουσική πορεία που κινούταν πάντα στο δικό της μεταίχμιο.

Instagram





Top