View More
Οι βινυλιακές πωλήσεις που ξεπέρασαν το CD, η βιομηχανία που ξεζουμίζει το hype κι ένα trend που ήρθε για να μείνει;
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, παίρνει θέση στο ...
Αποχαιρετάμε τον κιθαρίστα των Television, έναν από τους πιο επιδραστικούς μουσικούς του punk. Του Θανάση Μήνα.

Το ολοκαίνουριο ντουέτο εμφανίζεται στο νέο δίσκο των Ιταλών rockers με τίτλο RUSH!

Από το επικείμενο μουσικό project τους, Songs of Surrender

Το συγκρότημα επέστρεψε στο πλατό της εκπομπής για να παρουσιάσει ένα από τα πλέον κλασικά του κομμάτια, 20 χρόνια μετά την πρώτη ερμηνεία του σε αυτήν

Με το πρώτο single της fictional μπάντας της σειράς να έχει ήδη κυκλοφορήσει, μαζί με το trailer

Ένα homage της τραγουδίστριας στις μωβ αποχρώσεις, μέσα από το νέο visual του Midnights

Δείτε τον στον ρόλο ενός υπαλλήλου γραφείου, μακριά από τα rock star καθήκοντα

To Jameson Irish Whiskey και τα JAMESON CONNECTS music sessions επιστρέφουν και παρουσιάζουν τους Razorlight στην πρώτη τους συναυλία στη χώρα μας

Οι πρωτοπόροι του sludge rock προσγειώνονται τον Ιούλιο στη χώρα μας για μια εμφάνιση στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων

Για πρώτη φορά η Αθήνα συμπεριλαμβάνεται στα μεγαλύτερα headline shows του Lewis Capaldi

Δημήτρης Ρόκος: Μόνο από την αφίσα μάλλον δεν θα πήγαινα σε μια συναυλία. Αλλά θα μου κέντριζε το ενδιαφέρον να μάθω περισσότερα…

Αναστασία Τουρούτογλου
Αναστασία Τουρούτογλου

Ο Κορμοράνος διακρίθηκε ιδιαίτερα ανάμεσα στις εναλλακτικές καλλιτεχνικές ομάδες της Αθήνας και τώρα, για πρώτη φορά, πραγματοποιεί μια έκθεση-αναδρομή στις αφίσες και στις μακέτες που έχει παρουσιάσει στα 8½ χρόνια δράσης του, συνοδεία πρωτότυπου υλικού, μα και μουσικών δρώμενων (με live εμφανίσεις των Max Tundra, Big Fat Lips και Κelpe). Λίγο λοιπόν πριν τα εγκαίνια της Τετάρτης 6 Απριλίου στο Bios, το Avopolis μίλησε με τον Δημήτρη Ρόκο –ιδρυτικό μέλος του Κορμοράνου και από τους βασικούς σχεδιαστές– για τα όσα θα δούμε στην τριήμερη εκδήλωση, για την προσωπική του αδυναμία στα ωραία εξώφυλλα, αλλά και για τη σημασία του να φτιάξει κανείς ένα εντυπωσιακό artwork…

Από την Τετάρτη 6 Απριλίου θα μπορέσουμε να δούμε στο Bios μια έκθεση αποτελούμενη από σχέδια, μακέτες και αφίσες που έχουν συνοδέψει μερικά από τα events του Κορμοράνου. Με βάση ποια κριτήρια έγινε η επιλογή του υλικού;

Ο κυρίως κορμός της έκθεσης θα αποτελείται από δουλειές των τριών βασικών σχεδιαστών της εταιρείας: εμού (ζωγράφου,  DJ κι οργανωτή), του Χάρη Λαγκούση (σκηνοθέτη και κομίστα) και της Θάλειας Ραυτοπούλου (εικαστικού). Θα υπάρχουν επίσης αυθεντικά έργα και μακέτες της Μάριας Μπαχά, του Στέφανου Ρόκου και της Ιφιγένειας Καμπέρη, αλλά και μία σχετικά αυθαίρετη επιτόπια επιλογή απ’ ό,τι μας βρίσκεται στο αρχείο του Κορμοράνου.

Υπάρχει κάποιο event το οποίο ξεχωρίζεις από αυτά τα 8½ χρόνια λειτουργίας του Κορμοράνου;

Ορισμένες καθοριστικές για εμάς στιγμές ήταν οι εξής: Think Of One & Marrakech Emballages Ensemble σε Βόλο, Θεσσαλονίκη και Αθήνα το 2002 (τα εγκαίνια), ο Αμερικάνος turntablist Mike Relm σε οπτικοακουστικό σετ στο Soul το 2006 (ο πρώτος ξένος DJ που φέραμε), Mehdi & Busy P στο Club 22 to 2008 (το μεγαλύτερο πάρτι), η έκδοση του SCHIZO του Ivan Brunetti το 2009 (το ξεκίνημα της εκδοτικής μας σειράς μεταφράσεων κόμιξ, Ink Press), το live των Fiery Furnaces στο An σε συνεργασία με το Vinyl Microstore και με support τους Voyage Limpid Sound (το sold out) και το project Horror & Romance Οn Another Planet.

To νούμερο 8½ ίσως σε κάποιους να ακούγεται περίεργο, υπό την έννοια του ότι δεν είναι ένας στρογγυλός «επετειακός» αριθμός. Γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να παρουσιάσετε μια έκθεση-αναδρομή στην καλλιτεχνική πορεία σας;

Είναι συμπτωματικό! Η εκδήλωση δεν έχει κάποιου είδους επετειακό χαρακτήρα, την προγραμματίζαμε πολύ καιρό χωρίς συγκεκριμένο στόχο. Ο λόγος που αναφέρουμε τα 8½ χρόνια, είναι για να προσδιορίσουμε την περίοδο της αναδρομής την οποία θα καλύψει η έκθεση.

Ένα μουσικό event μπορεί να ενισχυθεί αισθητικά από ένα καλό artwork;

Υπάρχουν events, καλλιτέχνες και διοργανωτές που πιθανώς θεωρούν ότι δεν θα πρόσθετε κάτι στην ουσία του αντικειμένου τους ένα πόστερ, ένα εξώφυλλο ή ένα βίντεο –κι αν τελικά το κάνουν, το κάνουν με συνειδητά διεκπεραιωτικό τρόπο. Άλλοι βλέπουν τέτοια πράγματα σαν δημιουργική ευκαιρία ή ως κάτι που συμπληρώνει την εκάστοτε αισθητική άποψή τους. Εμείς τα κάνουμε και τα δύο, αναλόγως με την περίπτωση. Δηλαδή και ναι και όχι.

Θα πήγαινες σε μια συναυλία επειδή ενθουσιάστηκες με την αφίσα που είδες στον δρόμο;

Μόνο από την αφίσα μάλλον όχι. Αλλά θα μου κέντριζε το ενδιαφέρον να μάθω περισσότερα για τους καλλιτέχνες και για τον διοργανωτή. 

Αντίστοιχα, έχεις αγοράσει δίσκους μόνο και μόνο επειδή σου άρεσε πάρα πολύ το εξώφυλλο;

Αυτό ναι, γιατί στην περίπτωση του δίσκου οι περιορισμοί, απ’ όσο μπορώ να ξέρω, είναι πολύ λιγότεροι και τα εμπλεκόμενα μέρη –καλλιτέχνης, designer, εταιρεία– σε πιο άμεση μεταξύ τους σχέση.

Κατά τη γνώμη σου, τι πρέπει να διαθέτει το artwork ενός δίσκου για να θεωρηθεί πετυχημένο;

Μάλλον να περιγράφει καλά την ατμόσφαιρα της μουσικής χωρίς όμως να είναι και τελείως προφανές. Ή να είναι και προφανές, αλλά ωραίο. Ή πολύ διακριτικό; Ή τρελό; Δεν ξέρω…

Εσύ έχεις κάποιο πολύ αγαπημένο εξώφυλλο δίσκου;

Πάρα πολλά… Σίγουρα το It’s All Around You των Tortoise και, πιο πρόσφατα, το No Mas των Javelin.

Στην έκθεση στο Bios θα μπορεί κάποιος να βρει και τη μουσική συλλογή του Στέφανου Ρόκου, Horror And Romance On Another Planet. Ξεχωρίζεις κάποιο τραγούδι από τη συγκεκριμένη δουλειά; Υπάρχει κάποιο που καταφέρνει να «πιάσει» το κλίμα της ζωγραφικής του Στέφανου καλύτερα από τα υπόλοιπα; 

Δεν θα έλεγα ότι «πιάνει» το κλίμα καλύτερα από τα υπόλοιπα, αλλά το κομμάτι που μάλλον επιχειρεί την πιο πολυεπίπεδη ερμηνεία του θέματος και των έργων της έκθεσης ήταν κατά τη γνώμη μου από την αρχή το τραγούδι των  Κόρε.Ύδρο.  

Στη δύσκολη φάση που διανύουμε, πιστεύεις ότι είναι καλό για όσους ενδιαφέρονται για εναλλακτικούς τρόπους ψυχαγωγίας να βρίσκουν τρόπους για να μένουν ενωμένοι; Ή μήπως κάτι τέτοιο εμπεριέχει έναν επιπλέον κίνδυνο απομάκρυνσης;

Αν μιλάμε για δημιουργικό διάλογο και συνεργασίες, είμαστε ανέκαθεν υπέρ! Και σίγουρα οι τωρινές συνθήκες κάνουν αυτή την ανάγκη πιο επιτακτική για σχεδόν όλους.

Υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες τους οποίους σχεδιάζεις να μας συστήσεις μέσα από τα events του Κορμοράνου;

Τον Canblaster! Σχετικά καινούργιος, υπερανερχόμενος, παίζει ένα συναρπαστικό μείγμα ρυθμών και μελωδίας, έχει φοβερές ιδέες και θα τον φιλοξενήσουμε την Παρασκευή στο πάρτι του κλεισίματος.

Top story

Οι βινυλιακές πωλήσεις που ξεπέρασαν το CD, η βιομηχανία που ξεζουμίζει το hype κι ένα trend που ήρθε για να μείνει;

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, παίρνει θέση στο φλέγον θέμα των ημερών: τις διασκευές του Παύλου Παυλίδη σε τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου.

Αποχαιρετάμε τον κιθαρίστα των Television, έναν από τους πιο επιδραστικούς μουσικούς του punk. Του Θανάση Μήνα.

Ο Βασίλης Σπανός αναρωτιέται αν «αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος, όχι μ' έναν πάταγο, αλλά με έναν λυγμό» και φορώντας μια μάσκα οξυγόνου τριγυρίζει στους άδειους δρόμους του μέλλοντος, αναζητώντας  δέκα αγαπημένες μετά-αποκαλυπτικές ταινίες.

Στην πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας, οι Ιταλοί doomsters μας άφησαν πεινασμένους σαν λύκους. Θέλαμε κι άλλο.

Το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Πακιστανού Saim Sadiq είναι μια απαγορευμένη queer ερωτική ιστορία και μια καταγραφή των πολλαπλών αδιεξόδων της ζωής σε μια πατριαρχική και συντηρητική κοινωνία. Της Ναταλίας Πετρίτη.

Ο Άγγελος Κυρούσης ανατρέχει στους σημαντικότερους εγχώριους hip hop δίσκους της τριετίας 1997 - 2000.

Η νέα χρονιά δεν θα έχει μόνο dystopic sci-fi, αλλά και sit-coms, σειρές μυστηρίου, κωμωδίες, δράματα -και μία μουσική σειρά που περιμένουμε πώς και πώς. 

Οι πιο επίκαιρες, πολυσυζητημένες, αναπάντεχες, αδιανόητες και ζουμερές ειδήσεις από τον χώρο της showbiz. Κάθε Παρασκευή στο Avopolis.

 Το μυθιστόρημα του Claude McKay "Επιστροφή στο Χάρλεμ" αποτελεί έργο-σταθμό της αφροαμερικανικής κουλτούρας. Του Θανάση Μήνα.

Βαβυλώνα vs Λύκος της Γουόλ Στριτ, σημειώσατε 2. Του Δημήτρη Μάστορη.

Μερικές σκέψεις με αφορμή το νέο άλμπουμ του Παύλου Παυλίδη, Πέρα από τη Θάλασσα, με διασκευές 12 εμβληματικών έργων του Γιάννη Μαρκόπουλου. 

Η τέχνη του βινυλίου αναβιώνει χάρη σε ένα υπέροχο εγχείρημα των Ευθύμη Φιλίππου και Παναγιώτη Μελίδη (Larry Gus) και την υποστήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. 

O Mr. Z επιστρέφει στο είδος και την δεκαετία που τον ανέδειξε σε έναν από τους κορυφαίους diggers της χώρας. Τα ελληνικά easylistening - jazz 60s δισκάκια μπαίνουν και πάλι στο μικροσκόπιο του. 

Ο Παύλος Παυλίδης διασκευάζει ζωντανά 16 κομμάτια του Γιάννη Μαρκόπουλου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης 1-5 Φεβρουαρίου.  Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Παύλος Παυλίδης, Γιάννης Μαρκόπουλος και ο σκηνοθέτης της παράστασης Χρήστος Σαρρής μιλούν για την απρόσμενη αυτή συνάντηση. 

Top