Ένας απόλυτα κινηματογραφικός και ονειροπόλος δίσκος με φόντο την Κέρκυρα, γεμάτος τελετουργικά στοιχεία, μυστήριο, gospel στιγμές και γήινα θεμέλια...
Το παλιό σύνθημα «Βασίλη ζούμε για να σ' ακούμε» καλά κρατεί και στην εκπνοή μίας ακόμα δεκαετίας. Αποδείχθηκε σε ένα γεμάτο Anodos Stage, όπου η Αγγελική Νικολούλη ...
Μυστηριακοί, υπερβατικοί, αλλά και απόλυτα συντονισμένοι στη δυναμική της σύγχρονης πραγματικότητας, φέρνουν τον βιομηχανικό τους ήχο στο Temple (Παρασκευή 22 ...
Μια κατάθεση απαιτητική και διαβασμένη, με στιγμές αληθινής ευφυΐας αλλά με διόλου εύληπτα μοτίβα, η οποία στο αποκορύφωμά της έδωσε ισάξιο συνθετικό credit στην τεχνητή ...
Στο sold-out Μέγαρο Μουσικής, καθήλωσαν το κοινό με μια τραγουδιστικά καταπληκτική και σκηνικά ευρηματική απόδοση του βασισμένου σε ποίηση φυλακισμένων έργου του ...

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Μια Τρύπα Στον Καιρό... Κύριε Μάνο

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Από τους καλλιτέχνες που κινούνται στην εθνική οδό του ελληνικού τραγουδιού από τη δεκαετία του 1990 και μετά, λίγοι δίχασαν τόσο όσο ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Παρότι δεν ήταν πάντα έτσι, την τελευταία δεκαετία είναι πολλοί εκείνοι που τον έχουν κριτικάρει για δηλώσεις του κι άλλοι τόσοι αυτοί που αμφισβητούν την καλλιτεχνική του αξία, απορρίπτοντάς τον λ.χ. ως κάποιον που απλά ξεπατίκωσε επιτυχώς διάφορους Ιταλούς τροβαδούρους.
 
Αν βέβαια δει κανείς προσεκτικά την πορεία του, η αλήθεια είναι ότι έχουμε να κάνουμε με έναν τραγουδοποιό που κατάφερε να παραμείνει δημιουργικός, αλλά και να κρατήσει το επίπεδό του διαμέσου των χρόνων –έστω κι αν παρέμεινε ξεροκέφαλα αμετακίνητος σε συγκεκριμένες συντεταγμένες, έστω κι αν απέφυγε τα καλλιτεχνικά ρίσκα. Κι αν ορισμένοι δεν μπορούν να χωνέψουν ότι ένας κατά τα φαινόμενα «average Joe» μπορεί να είναι ταυτόχρονα πηγαίος μελωδός, δυνατός ερμηνευτής μα και προσεκτικός, επιλεκτικός καριερίστας (με την καλύτερη δυνατή έννοια αυτό το τελευταίο), τι να κάνουμε δηλαδή;
 
Στο νέο του άλμπουμ με τον (όχι και τόσο εύηχο) τίτλο Μια Τρύπα Στον Καιρό... Κύριε Μάνο ο Μαχαιρίτσας συνεργάζεται με διάφορους στιχουργούς (Λίνα Δημοπούλου, Γιώργος Μπακόλας, Μάνος Ελευθερίου, Ισαάκ Σούσης, Γιάννης Μαύρος, Γιάννης «Μπαχ» Σπυρόπουλος) για να στήσει μια συλλογή τραγουδιών που χωρίζονται σε τέσσερις θεματικές ενότητες: ρεαλισμός, έρωτας, αυτογνωσία, όνειρο. Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος αρκετά εσωστρεφής, κοντά στο κλίμα του Η Ενοχή Των Αμνών (2010), από τον οποίο δεν λείπουν και κάποια εξελληνισμένα τραγούδια Γάλλων και Ιταλών τραγουδοποιών –τους οποίους τόσο αγαπά ο Μαχαιρίτσας– που μοιάζουν να γεφυρώνουν τούτη τη δουλειά με την προηγούμενή του (Οι Άγγελοι Ζουν Ακόμα Στη Μεσόγειο, 2012).
 
Εκείνο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ σε σχέση με το Μια Τρύπα Στον Καιρό... Κύριε Μάνο είναι η συντηρητικότητα με την οποία αντιμετωπίζουν Μαχαιρίτσας και συνεργάτες τα 13 αυτά νέα τραγούδια. Με έχει άλλωστε προβληματίσει και σε προηγούμενες δουλειές του η έλλειψη φαντασίας και τόλμης που παρατηρώ στον ενορχηστρωτικό τομέα. Γιατί όλα ωραία με τις ακατέργαστες ακουστικές κιθάρες, τους παλαιοροκισμούς και τα λοιπά στανταράκια της μαχαιρίτσιου ήχου, αλλά από τους καλλιτέχνες ζητάει κανείς και το ανανεωτικό παιχνίδι. Κι αυτό το τελευταίο απουσιάζει εν πολλοίς από τούτες τις ηχογραφήσεις. Όταν πάντως για ένα και μόνο τραγούδι ("Με Πήρε Ο Ύπνος Στην Καρέκλα"), ο Μαχαιρίτσας αποφασίζει –άγνωστο γιατί, πολύ καλώς πάντως– να αναθέσει την ενορχήστρωση στον Λάμπη Κουντουρόγιαννη και στον Ορέστη Φαληρέα (Imam Baildi), ξαφνικά νιώθεις σαν μια ηλιαχτίδα να διαπερνά τον βαρύ, συννεφιασμένο ουρανό.
 
Δεν προσφέρει λοιπόν εκπλήξεις το Μια Τρύπα Στον Καιρό... Κύριε Μάνο. Έχει όμως να δώσει καλά τραγούδια, από αυτά που ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ξέρει όσο λίγοι να σκαρώνει: καλοφτιαγμένα, προβληματισμένα, σκαμμένα κι όχι ξεπεταγμένα. Νομίζω ότι η ποιοτική συνέπεια είναι ένας παράγοντας τον οποίο συχνά υποτιμούμε στις κριτικές μας. Κι ο Μαχαιρίτσας την έχει επιδείξει όλα αυτά τα χρόνια, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα με κάθε νέο δίσκο ότι ο ίδιος δεν αποτέλεσε ποτέ μετοχή-φούσκα στο εγχώριο μουσικό χρηματιστήριο. Αντίθετα από πολλούς άλλους, εξίσου προβεβλημένους, του «έντεχνου» χώρου στον οποίο συνήθως κατατάσσεται.
 

ΑΤΖΕΝΤΑ

Queensrÿche
15-11-2019

Queensrÿche

Θεσσαλονίκη - Fix Factory Of Sound
Σοκ και Δέος! “Queen of the Reich”, “Take Hold of the Flame”, “Screaming in Digital”, “Eyes of a Stranger”, “Walk in the Shadows”, “Empire”, “The Lady Whore Black”, “I Am I”, “I Don’t Believe in ...
Marina
16-11-2019

Marina

Αθήνα - Πειραιώς 117 Academy
Emma Shapplin
16-11-2019

Emma Shapplin

Αθήνα - Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου
14-11-2019

Dilek Koç

Αθήνα - Πειραιώς 131

Rotting Christ + Moonspell, Silver Dust

Θεσσαλονίκη - Principal Club Theater @ Fix Area

Spiral Trio

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Danai Nielsen

Αθήνα - Αγγλικανική Εκκλησία Αγ. Παύλου

MGLA

Αθήνα - Gagarin 205

The Hangover Band

Αθήνα - Faust Bar Theater Arts

Παντελής Κυραμαργιός & Πολυξένη Καράκογλου

Αθήνα - Σταυρός Του Νότου / Κεντρική Σκηνή

Χατζηφραγκέτα

Αθήνα - Σταυρός Του Νότου / Κεντρική Σκηνή
15-11-2019

Fantasia

Αθήνα - Ρομάντσο

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Χάρης Συμβουλίδης
Το παλιό σύνθημα «Βασίλη ζούμε για να σ' ακούμε» καλά κρατεί και στην εκπνοή μίας ακόμα δεκαετίας. Αποδείχθηκε σε ένα γεμάτο Anodos Stage, όπου η Αγγελική Νικολούλη εθεάθη να χορεύει ζεϊμπέκικο και
Ανδρέας Κύρκος
Μια κατάθεση απαιτητική και διαβασμένη, με στιγμές αληθινής ευφυΐας αλλά με διόλου εύληπτα μοτίβα, η οποία στο αποκορύφωμά της έδωσε ισάξιο συνθετικό credit στην τεχνητή νοημοσύνη που χρίζει ως
Χάρης Συμβουλίδης
Στο sold-out Μέγαρο Μουσικής, καθήλωσαν το κοινό με μια τραγουδιστικά καταπληκτική και σκηνικά ευρηματική απόδοση του βασισμένου σε ποίηση φυλακισμένων έργου του Philippe Hersant. Το οποίο μετέφερε

ΣΤΗΛΕΣ

Ζώης Χαλκιόπουλος
Ένας απόλυτα κινηματογραφικός και ονειροπόλος δίσκος με φόντο την Κέρκυρα, γεμάτος τελετουργικά στοιχεία, μυστήριο, gospel στιγμές και γήινα θεμέλια...
Ελένη Τζαννάτου
Ντεμπούταραν στη δισκογραφία ευθαρσώς και με ειλικρίνεια, με τα χρωματιστά τους πουλόβερ και τις indie μελωδίες τους, επινοώντας τον καλλιτεχνικό τους εαυτό δίχως καμία έγνοια να φανούν κουλ...
Άρης Καζακόπουλος

Στην πέμπτη από τις ανασκοπήσεις της δεκαετίας ανά είδος, η στήλη παρουσιάζει τους 25 καλύτερους rock δίσκους από το 2010 μέχρι σήμερα...

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Χάρης Συμβουλίδης
Δισκογραφικός «χάρτης» για έναν μυστήριο, απρόβλεπτο τύπο, πάστορα των Βαπτιστών μα και πιανίστα σε πορνεία, που καταγράφηκε ως ένας από τους πιο ξεχωριστούς μπλουζίστες των προπολεμικών χρόνων, ...
Μιχάλης Τσαντίλας

Αυτές τις μέρες, η περίφημη Bootleg Series εμπλουτίστηκε με το vol. 15 (Travelin’ Thru), το οποίο κάλυψε τη ντυλανική περίοδο 1967/1969. Ήταν όμως η εποχή 1965/1966 που είχε ήδη χτίσει τον ...

The Boy
Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ Παραδουλεύτρα (στην Inner Ear), αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο που ο Αλέξανδρος Βούλγαρης έγραψε ειδικά για τις σελίδες μας το 2013, προλογίζοντας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Πέννυ Γέρου
Μυστηριακοί, υπερβατικοί, αλλά και απόλυτα συντονισμένοι στη δυναμική της σύγχρονης πραγματικότητας, φέρνουν τον βιομηχανικό τους ήχο στο Temple (Παρασκευή 22 Νοεμβρίου), ενώ έπεται και νέο άλμπουμ
Χάρης Συμβουλίδης
Τι γίνεται με το νέο άλμπουμ; Είδε τον Τζόκερ; Τι έχει να σχολιάσει για τον ντόρο που έγινε με την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και την performance των κοριτσιών στη Νέα Φιλαδέλφεια; Να μερικά από
Πέννυ Γέρου
Με αφορμή το ντεμπούτο τους Transcendence, μιλήσαμε για τις επιρροές της free jazz στον garage rock ήχο τους, την εφηβική κάψα και τον ρομαντισμό που διέπει τη μουσική τους, αλλά και την «υγιή

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…