View More
Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της ...
Top story

Ακούστε το “Mork N Mindy" από το επερχόμενο Spare Ribs, στο οποίο συναντάμε τη Billy Nomates -και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει...

Στη 13:00, καλεσμένοι στην εκπομπή Incoming  με τον Δημήτρη Λιλή.

Το Lost Themes III: Alive After Death θα είναι ο τρίτος δίσκος με μη κινηματογραφική μουσική του «άρχοντα του τρόμου». Ακούστε το "Weeping Ghost".

«Δεκαεφτά μονόλογοι για ένα γυμναστήριο που δεν υπάρχει πουθενά».

Ακούστε το "Fever" στο οποίο μας συστήνει τη βελγίδα τραγουδίστρια, Angèle.

Ακούστε τη συνεργασία των δύο μουσικών στη διασκευή της κλασικής επιτυχίας του David Bowie και των Queen.

Δείτε το νέο βίντεο κλιπ του μουσικού.

Άλλη μια φορά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε αυτοβούλως μουσική για προεκλογικούς σκοπούς και ο δημιουργός της δεν το πήρε πολύ καλά...

Η ποπ σταρ έπαιξε το κομμάτι της "XS" στο The Tonight Show.

Λίγο μετά τις 12:00 θα βρίσκεται ζωντανά στο στούντιο της Ασκληπιού και την εκπομπή Incoming με τον Δημήτρη Λιλή.

Επίδομα για Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με δυνατότητα παράτασης για τους ανθρώπους του πολιτισμού. Όλες οι λεπτομέρειες και η διαδικασία λήψης της ...

Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Να Με Θυμάσαι Και Να Μ’ Αγαπάς... Τα Τραγούδια Της Μελίνας – ζωντανή ηχογράφηση στο Ηρώδειο

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη σε τραγούδια του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, του Ξαρχάκου και άλλων μεγάλων; Εκείνα που σφράγισε με τις ερμηνείες της η Μελίνα Μερκούρη; Και μάλιστα στο Ηρώδειο
 
Μπορώ να φανταστώ πολλούς να ανασηκώνουν το φρύδι στο άκουσμα της είδησης· ίσως να αντέδρασα κι εγώ κάπως έτσι, τώρα που το σκέφτομαι. Δεν ξέρω κιόλας μήπως πυροδοτήθηκαν και συζητήσεις περί «ιεροσυλίας», όπως συνηθίζεται στα μέρη μας. Από μία άποψη, όλα αυτά είναι κατανοητά, από τη στιγμή που η Ζουγανέλη ήταν μέχρι πρότινος η ιέρεια του φωνασκούντος εφηβικού ποπ τραγουδιού –το οποίο πάντως υπηρέτησε μαεστρικά, κατά την άποψή μου.
 
Δεν ήμουν παρών στις εν λόγω παραστάσεις, οπότε δεν έχω εικόνα. Έχω μπροστά μου, όμως, τώρα που γράφω, τον ήχο. Και, ξέρετε, μου είναι αρκετός. Μου είναι αρκετός για να μετανιώνω που δεν πήγα, δηλαδή. Γιατί, με βάση όσα ακούω σε τούτα τα δύο CD (με 25 κομμάτια σύνολο), η παράσταση Να Με Θυμάσαι Και Να Μ’ Αγαπάς είχε σαφέστατα καλλιτεχνικούς λόγους ύπαρξης. Και, σε κάθε περίπτωση, η αποτύπωσή της σε δίσκο έχει απόλυτο νόημα, σε μια εποχή που οι ζωντανές ηχογραφήσεις σπάνια ξεφεύγουν από το να αποτελούν απλώς ένα σουβενίρ για όσους παρακολούθησαν σε πραγματικό χρόνο το γεγονός που καταγράφουν.
 
Φυσικά, έχουμε εδώ να κάνουμε με ένα ρεπερτόριο σπουδαίο, το οποίο συνδέθηκε με μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές που πέρασαν από το ελληνικό τραγούδι. Το αξιοπρόσεκτο, όμως, βρίσκεται στο πώς αντιμετωπίστηκε αυτό το ρεπερτόριο στις συγκεκριμένες συναυλίες. Κατ’ αρχάς, οι πολλοί ενορχηστρωτές (Ευριπίδης Ζεμενίδης, Αντώνης Σουσάμογλου, Μιχάλης Καλκάνης, Λάζαρος Τσαβδαρίδης, Νίκος Μπιτζένης), μακράν από το να δημιουργήσουν μια μουσική Βαβέλ, λειτουργούν με τρόπο που δίνει στη ροή ενδιαφέρον: το κάθε τραγούδι αντιμετωπίζεται διαφορετικά, όμως όλα τελικά στέκονται ταιριαστά το ένα δίπλα στο άλλο. Κάποια απογυμνώνονται εντελώς (π.χ. το "Πάμε Μια Βόλτα Στο Φεγγάρι" ακούγεται μόνο με ένα πιάνο), άλλα ντύνονται μαεστρικά με τον ήχο της Καμεράτας, με χορωδία, μα και με ηλεκτρικές κιθάρες (η υπέροχη "Προδοσία" και το "Αστέρι Μου, Φεγγάρι Μου" είναι δύο πολύ καλά παραδείγματα), ενώ τα λαϊκότροπα – όπως η "Συννεφιασμένη Κυριακή" και το "Ο Μήνας Έχει Δεκατρείς"– φορούν τις απολύτως απαραίτητες (και αναμενόμενες) ενορχηστρώσεις.
 
Συνδετικός κρίκος όλων των παραπάνω, η φωνή της Ζουγανέλη. Η οποία καταφέρνει κάτι αξιοσημείωτο: να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας χωρίς να κλέβει την παράσταση από τα ίδια τα τραγούδια. Την είχα διαπιστώσει και ιδίοις ωσί την ωρίμανση της ερμηνεύτριας, όταν την παρακολούθησα στο Θέατρο Βράχων το 2013 (δες εδώ), όμως σε τούτη την ηχογράφηση το αποτέλεσμα είναι σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ πάνω από τις προσδοκίες μου, πιστοποιώντας ότι εκείνη έχει απόλυτο έλεγχο των φωνητικών ικανοτήτων της, αλλά και πολύ καλή επαφή με όσα τραγουδάει. Ειδικά στο πρώτο CD, κάπως λιγότερο στο δεύτερο (όπου "Η Τζένη Των Πειρατών", λ.χ., ή το "Άννα Μην Κλαις" δεν αποδίδονται εξίσου πειστικά με τα υπόλοιπα), η Ελεωνόρα Ζουγανέλη δίνει τα ρέστα της, επιτυγχάνοντας τη χρυσή τομή.
 
Συνηθίζουμε να λέμε –και έτσι είναι– ότι έναν ερμηνευτή δεν τον κάνουν μόνο οι τεχνικές δυνατότητες, αλλά και οι ρεπερτοριακές επιλογές του. Από αυτήν την άποψη, ετούτη η κυκλοφορία δεν αποτελεί για την Ελεωνόρα Ζουγανέλη βήμα που θα μπορούσε να την πάει παρακάτω. Αποτελεί όμως μια καταγραφή, η οποία, πέρα από το να λειτουργεί σε διάφορα επίπεδα (βοηθάει, ας πούμε, να περάσουν μερικά σημαντικά τραγούδια σε ένα νεότερο κοινό, αλλά και να λάβει η ερμηνεύτρια την πιστοποίηση «για όλη την οικογένεια»), τη βρίσκει και σε μια ιδιαίτερα κατασταλαγμένη φάση. 
 
Θα είναι κρίμα, λοιπόν, η συγκεκριμένη συγκυρία να μην οδηγήσει και σε κάτι καινούργιο, από άποψη υλικού. Θα είναι κρίμα, τη στιγμή που η Ζουγανέλη αναδεικνύεται ως η πιο ευέλικτη και πειστική (η καλύτερη δηλαδή) ερμηνεύτρια της γενιάς της, να μην βρει τα νέα τραγούδια που της αξίζουν.
 

 

 
Top story

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε το The Haunting of Bly Manor και το remake του Ρεβέκκα στη δημοφιλή πλατφόρμα. Ίσως δεν τρόμαξε όσο θα ήθελε.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), εκφράζει τις υπαρξιακές του ανησυχίες μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου και τη μικρή οθόνη.

Άσματα (δευτερο) παγκοσμιοπολεμικής εμψύχωσης - σε έναν πόλεμο που είχε και ιδεολογική χροιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει στο σχολιασμό της επικαιρότητας.

«Παράξενα φρούτα» και μηχανές που σκοτώνουν φασίστες

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος χάνεται στα αυλάκια του Primal Prayer του Bevery Glenn Copeland.

Η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια σχολιάζει το τραγούδι «Ανθρωποφάγοι», στο οποίο συναντά τη Λένα Πλάτωνος και τη Μυρτώ Κοντοβά και δεν μπορεί να κρύψει πως «η χαρά είναι απερίγραπτη. Απερίγραπτη».

Το Behaviour των Pet Shop Boys είναι από τις περιπτώσεις διαχρονικών άλμπουμ που επισκέπτεσαι ξανά και ξανά σε διαφορετικές περιόδους στη ζωή σου. Από την αρχή του, άλλωστε, δηλώνει ξεκάθαρα ότι παρακολουθεί τη ζωή: τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση, μέχρι τον θάνατο.

H μίνι σειρά 2 επεισοδίων του Showtime σε αναγκάζει είτε να μηδενίσεις το πολιτικό σου φίλτρο ή να πας με τα νερά της ατζέντας της. Για τον Ανδρέα Κύρκο, πάντως, δύσκολα κινείται πέρα από την απολιτίκ πρακτική του "good guy"/"bad guy".

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται γιατί όσα φρέσκα συμβαίνουν έξω, δεν φτάνουν πάντα στα εγχώρια αυτιά -και μαζί, παρουσιάζει τέσσερις περιπτώσεις καλλιτεχνών που ενισχύουν αυτό το «Γιατί;».

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει καλά, τα εξηγεί ωραία με τον Άρη Λάμπο των System Decay, αλλά και δημιουργό του comic Μεταλλάδες.

Iδιάζοντα σύμβολα μίας καταπιεσμένης σεξουαλικότητας;

Είκοσι ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από την πρεμιέρα της… pretty pretty pretty good κωμικής σειράς του Larry David και ο Ανδρέας Κύρκος βρίσκει τους λόγους για να γίνει το comfort comedy που θα σας συνοδεύσει -αν αυτό δεν συμβαίνει ήδη.

Από το “Pop Club” του Γιάννη Πετρίδη και το “Ρόδα, Τσάντα Και Κοπάνα”, ως την Εφημερίδα των Συντακτών

Instagram





Top