View More
Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Άλλη μια διασκευή από το  The Metallica Blacklist.

Τον ακούσαμε στο κλασικό A Charlie Brown Christmas.

Μιχάλης Χανιώτης - Κανένας Δεν Το Ξέρει...

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Είναι ιδιαίτερα αραιή η μέχρι στιγμής δισκογραφική παρουσία του Μιχάλη Χανιώτη, καθώς ακολουθεί το «δόγμα» του ενός άλμπουμ ανά δεκαετία: Ζωή Λαθραία το 1997, Πάντα Υπάρχει Κάτι το 2005 και Κανένας Δεν Το Ξέρει... στην εκπνοή περίπου του 2014. Μια τέτοια στάση, παρότι δεν μπορεί κανείς να ξέρει αν οφείλεται σε δυστοκία ή υπερβολική αυστηρότητα του δημιουργού απέναντι στο υλικό του, σε κάθε περίπτωση τον απαλλάσσει από υποψίες περί καριερίστικης λογικής και άγχους για ευρεία αναγνώριση.
 
Ακόμα κι αν δεν γνωρίζεις το ιστορικό του Κοζανίτη δημιουργού, εύκολα μπορείς να μαντέψεις το ύφος της νέας του δουλειάς, αν ρίξεις μια ματιά στο εξώφυλλό της: η λιτή εικόνα, τα μουντά χρώματα, το αράδιασμα της στρατιάς των συμμετεχόντων ερμηνευτών, ακόμα και η επιλογή της γραμματοσειράς, όλα μαρτυρούν ότι μάλλον σε 1990s έντεχνα νερά θα κολυμπήσουμε. Και πράγματι, παρότι η λατίνα καρδιά του εναρκτήριου (ομώνυμου του άλμπουμ) τραγουδιού προδιαθέτει για κάτι ελαφρώς διαφορετικό, εντεχνο-λαϊκός είναι ο βασικός χαρακτήρας τούτης της δουλειάς. Συγκεκριμένα, η συνθετική ταυτότητα του Μιχάλη Χανιώτη συγκροτείται μέσω επιρροών από τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου.
 
Αν και ο προαναφερθείς χαρακτήρας γίνεται αμέσως εμφανής και δεν ανατρέπεται σε κανένα σχεδόν σημείο του άλμπουμ (ορίζοντας ομολογουμένως ένα σχετικά χαμηλό καλλιτεχνικό ταβάνι γι' αυτό), ο Χανιώτης αποδεικνύεται ικανότατος μελωδός, αλλά και απόλυτα αληθινός και πιστευτός σε ό,τι κάνει. Δεν περνάνε δηλαδή τα τραγούδια του ως στημένα με βάση μια πατέντα, αλλά ρέουν με τρόπο που μαρτυρά βιωματικότητα και γνώση. Και, παρότι δεν ισχύει το ίδιο για τους στίχους (των Βαγγέλη Καπράλου, Παντελή Τσοπάνογλου, Ελένης Τζούκα, Μάρθας Φριντζήλα και του ίδιου του Χανιώτη) –οι οποίοι σε πολλά σημεία αναλώνονται σε έντεχνα κλισέ και ευκολίες που έχουμε ξανακούσει πολλάκις– το πάντρεμα μεταξύ των δύο προκύπτει λειτουργικό.
 
Στον ερμηνευτικό τομέα, όπως προανέφερα, συμμετέχει κόσμος και κοσμάκης: Λιζέτα Καλημέρη, Μελίνα Κανά, Μάρθα Φριντζήλα, Ορφέας Περίδης, Σωκράτης Μάλαμας, Εύα Σταμπολίδου, Σάκης Βλαχάβας, Λένα Ντίνα. Οι συμμετοχές αυτές βοηθάνε στο επικοινωνιακό κομμάτι, αλλά δεν οδηγούν πάντα σε ενδιαφέροντα αποτελέσματα: η Φριντζήλα στο "Σε Βαθύ Πηγάδι" καταθέτει το γνωστό της πάθος, η Κανά στο "Κανένας Δεν Το Ξέρει" μεταμορφώνεται σε μούσα απόμακρη μα συνάμα απτή, οι υπόλοιποι, όμως, μάλλον κινούνται στο ρελαντί. Προσωπικά πάντως βρήκα μια χαρά τις γοητευτικά ακατέργαστες προσπάθειες του ίδιου του Χανιώτη σε κάποια από τα τραγούδια και νομίζω ότι, αν είχε αποφευχθεί η τόση πολυκοσμία, το αποτέλεσμα θα ήταν πιο συμπαγές.
 
Φαντάζομαι ότι για τους θιασώτες του λαϊκότροπου έντεχνου ήχου, η κυκλοφορία αυτού του δίσκου θα αποτελεί αφορμή για να ανοίξουν σαμπάνιες. Και είναι αλήθεια ότι το Κανένας Δεν Το Ξέρει... διαθέτει αρετές που δεν συναντά κανείς κάθε μέρα. Από την άλλη, όμως, πάσχει σε ορισμένους καίριους τομείς, με τρόπο που δεν επιτρέπει να μιλάμε για μια σπουδαία δουλειά, αλλά μάλλον για έναν δίσκο «απλά» καλό και τίμιο.
 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Ο Αλέξανδρος Τοπιντζής βρέθηκε στο Ηρώδειο τη βραδιά που ο ισλανδός συνθέτης υπογράμμισε με διακριτικότητα πόσο διψάνε μουσικοί και κοινό για ζωντανή μουσική, ξανά.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Top