Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος ...
Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.
Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, ...
Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν ...

To podcast της ημέρας από το Avopolis Radio.
Συντονιστείτε στο www.avopolisradio.gr, για special dj sets, αφιερώματα, mixtapes και την καλύτερη μουσική!

Top story

Το 2017, 20 εκατομμύρια άνθρωποι "πάλεψαν" διαδικτυακά για ένα εισιτήριο στο tribute για τον συν-ιδρυτή της Atlantic, Ahmet Ertegün.

Ένας διαδικτυακός προορισμός με events από καλλιτέχνες όπως Anna Netrebko, Daniel Barenboim, Rudolf Buchbinder, Andris ...

Η 18χρονη ποπ σταρ έφτιαξε μόνη της το συγκεκριμένο βίντεο το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί πρόσφατα και στην περιοδεία της.

Έγινε γνωστός και ο τίτλος για τον δίσκο που θα ακούσουμε στις 5 Σεπτεμβρίου.

Με τη στολή Micrashell θα μπορούμε να μπούμε στο moshpit με ασφάλεια -αφήστε που θα μοιάζουμε με sci-fi ήρωες...

O Dr. Dre δεν θέλει να ξέρετε που είναι και τι κάνει, όπως δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο βρετανικό GQ.

Ακούστε το νέο ελληνόφωνο κομμάτι της μπάντας «Χαμομήλι».

Στο πλευρό του απεργού πείνας και δίψας Βασίλη Δημάκη βρίσκονται καλλιτέχνες και χιλιάδες κόσμος στα social media.

Θέμης Καραμουρατίδης - Πρώτες Λέξεις

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Δεν χρειαζόταν να προμοταριστεί ιδιαίτερα τούτος ο δίσκος για να δημιουργηθεί έντονο ενδιαφέρον. Η σύμπραξη άλλωστε των τεσσάρων προσωπικοτήτων που πρωταγωνιστούν στα 10 τραγούδια του ακούγεται ενδιαφέρουσα, έστω κι αν όλοι προέρχονται ουσιαστικά από τον ίδιο καλλιτεχνικό χώρο. Αυτά που ιντριγκάρουν είναι το βάρος των ονομάτων (και τα όσα έχουν καταθέσει στο παρελθόν), αλλά και το γεγονός ότι προέρχονται ανά δύο από διαφορετικές γενιές: από τη μία ο Οδυσσέας Ιωάννου και ο Σωκράτης Μάλαμας, οι «παλιοί» δηλαδή· κι από την άλλη ο Θέμης Καραμουρατίδης και η Νατάσσα Μποφίλιου, το (ακόμα) «νέο αίμα». Ποιος δεν θα είχε απορία για το τι προέκυψε;
 
Με βάση το ιστορικό της τετράδας, πάντως, το τελικό αποτέλεσμα απογοητεύει. Φοβάμαι μάλιστα ότι ακόμα και τον πρότερο έντιμο βίο των συμμετεχόντων να βγάλει κανείς από την εξίσωση, και πάλι μια φτωχή εικόνα θα λάβει. Και ο κύριος λόγος για αυτό, όπως ίσως φαντάζεστε, είναι ότι απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό τα καλά τραγούδια από τη συγκεκριμένη δουλειά: με εξαίρεση δυο-τρεις συνθέσεις, η δημιουργική σύμπραξη Καραμουρατίδη/Ιωάννου δεν παράγει, δυστυχώς, αξιοσημείωτα πράγματα.
 
Την κύρια ευθύνη για την αστοχία φέρει νομίζω ο Καραμουρατίδης: είναι οι μελωδίες του που δεν πείθουν, που ακούγονται ανέμπνευστες και πολλές φορές εκτός του κλίματος των στίχων. Ο συνθέτης επέλεξε εδώ κυρίως λαϊκούς δρόμους, επιχειρώντας ίσως να συνεχίσει από εκεί που μας άφησε με το Καινούριο Φιλί –την πρόσφατη συνεργασία του με τη Γιώτα Νέγκα. Ενώ όμως σε εκείνη τη δουλειά βρισκόταν σε μεγάλη φόρμα, εδώ η απόδοσή του κυμαίνεται πολύ χαμηλότερα και το προσωπικό του συνθετικό και ενορχηστρωτικό στίγμα μοιάζει να καταβροχθίζεται από τις φόρμες. Ο Οδυσσέας Ιωάννου, από την άλλη μεριά, καταφέρνει να είναι αρκετά πειστικός, έως και συγκινητικός κάποιες στιγμές· ίσως επειδή δεν το κουνάει ρούπι από τον γνώριμο εαυτό του; Ανεξάρτητα πάντως από το ποιος «φταίει» πιο πολύ, το τελικό ζητούμενο εκλείπει.
 
Σε ό,τι αφορά τώρα τους δύο ερμηνευτές, θα έλεγα πως –ακόμα και λαμβάνοντας υπ' όψιν το μέτριο υλικό– δεν μπορείς να πεις ότι έβαλαν τα δυνατά τους. Ο Μάλαμας παραμένει ο γνωστός λιτός κι απέριττος εαυτός του,  ευνοείται όμως από το γεγονός ότι τα λίγα αξιόλογα τραγούδια έλαχαν σ' αυτόν ("Μνήμη", "Οι Πρώτες Λέξεις", "Το Ποτάμι"). Ειδικά στο "Ποτάμι", το οποίο περιέχει μερικούς πολύ δυνατούς στίχους του Ιωάννου, σχεδόν τον νιώθεις να ενσαρκώνει το αέναο πνεύμα του ελληνικού τραγουδιού. Όσο για τη Μποφίλιου, παρότι κανείς σώφρων ακροατής δεν γίνεται να αμφισβητήσει τις φωνητικές της ικανότητες, πολύ εύκολα μπορείς να κριτικάρεις τη στάση της απέναντι σε κάποια τραγούδια. Δεν είναι θέμα δηλαδή αν δικαιούται να υπερβάλλει, αλλά αν ο υπερβάλλων ζήλος αρμόζει παντού. Στο "Ποτάμι", ας πούμε, έτσι όπως την ακούς να ερμηνεύει στίχους που μιλούν για την υπαρξιακή αγωνία, ταυτόχρονα τη φαντάζεσαι με το πίσω μέρος της παλάμης στο μέτωπο και ξαπλωμένη σε ανάκλιντρο... Για να είμαστε και δίκαιοι, βέβαια, τι να κάνει κι αυτή όταν της τυχαίνουν τραγούδια σαν το "Ανάποδα" λ.χ.;
 
Το «χάσμα» των έντεχνων γενεών γεφυρώθηκε λοιπόν τσάτρα-πάτρα στις Πρώτες Λέξεις. Τα τραγούδια δεν έχουν να αποκαλύψουν σχεδόν τίποτα για τους δημιουργούς τους, ούτε προσφέρουν ιδιαίτερες ευκαιρίες για επιδόσεις στους ερμηνευτές τους. Μάλλον για χαμένη ευκαιρία θα πρέπει να μιλάμε, επομένως, αφού αντί να γίνουμε μάρτυρες δημιουργικών πάρε-δώσε και όσμωσης μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών, παρατηρούμε απλά τους παλιούς να μένουν ακίνητοι και τους νέους να κάνουν αδέξιες προσπάθειες να φορέσουν «μεγαλίστικα» ρούχα για να σταθούν δίπλα τους. 
 
Το τελικό αποτέλεσμα φέρνει τον Θέμη Καραμουρατίδη στην περίεργη θέση να έχει υπογράψει μέσα στο 2014 έναν από τους καλύτερους, αλλά κι έναν από τους πιο απογοητευτικούς δίσκους της εγχώριας παραγωγής. Ούτε και οι ικανότεροι δεν είναι άμοιροι σκαμπανεβασμάτων, προφανώς.
 

Top story

Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος υποκλίνεται στην ερμηνεία της Cate Blanchett σε άψογο 70s φόντο.

Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, οργισμένος, τσαντισμένος -για καλό.

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του νέου βιβλίου  των Mike Davis & Jon Wiener, Set the Night on Fire: L.A. in the Sixties. Ο Θανάσης Μήνας βούτηξε στις σελίδες του και μας πήγε ένα βήμα πέρα από ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν με το greek sirtaki, βλέπει το μέλλον του καλοκαιριού στον Sin Boy και τη Rina. Άλλωστε, "it's a trap" (#διπλής).

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο πρώτο Snap(shots) εκτός καραντίνας, ξανανακαλύπτει την πόλη και τη νέα μουσική, όσο ο Neil Young ανακαλύπτει τις χαρές του να παίζει μουσική στις κότες του.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε την μίνι σειρά του Ryan Murphy στο Netflix και οδηγήθηκε στο ασφαλές συμπέρασμα που συνοψίζει όλη την καριέρα του: ήταν πάντα καλύτερος στο να εντοπίζει μεγάλες ιδέες παρά να εκφράζει μεγάλα συναισθήματα.

Music Types: Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε την αυτοβιογραφία του Tricky, Hell Is Round The Corner και κατάλαβε πως, όταν έχεις ζήσει ανάμεσα στη βιωματική φθορά και την δημιουργική αφθαρσία, δεν σου μένει τίποτα παρά να κοιτάς τα πράγματα και να γελάς. Αφού πρώτα τα γράψεις όπως είναι.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος νιώθει νοσταλγία για ζεστά καλοκαίρια, μακριά από τις μεγαλουπόλεις. Γι' αυτό και κατεβάζει από το ράφι δύο δίσκους του Ben Lamdin aka Nostalgia 77 (Octet).

Όταν ξαναγράφεις καλά την ιστορία, έχεις μια «διαβασμένη» επικαιροποίηση της. Τι γίνεται, όμως, όταν το κάνεις σαν μια φθηνή ταινία της Marvel; Ο Ανδρέας Κύρκος βάζει στη ζυγαριά τα τηλεοπτικά παραδείγματα του The Plot Against America και του Hunters και είναι ξεκάθαρος προς τα που αυτή γέρνει.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Σε αυτό το Παρατηρητήριο, πονάει που δεν έχει Eurovision. Έχει, όμως, νέους Firewind.

To ντουέτο των αδερφών Mael, εδώ και πέντε δεκαετίες «το κάνει με τον δικό του τρόπο». Ομοίως και στον νέο δίσκο των Sparks, A Steady Drip, Drip, Drip, που υπήρξε η αφορμή για τον Russell Mael να αφηγηθεί στην Ελένη Τζαννάτου μια μουσική πορεία που κινούταν πάντα στο δικό της μεταίχμιο.

Με αφορμή τον θάνατο του Phil May των -πρωτοπόρων στους concept δίσκους- The Pretty Things, παραθέτουμε είκοσι συν μία περιπτώσεις - με χρονολογική σειρά, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις...

Πριν από 10 χρόνια, ο Γιάννης Ιωάννου, ο Νίκος Σβέρκος, η Όλγα Σκούρτη, ο Χάρης Συμβουλίδης, ο Στυλιανός Τζιρίτας και η Αναστασία Τουρούτογλου αποχαιρέτησαν με αυτό το μικρό αφιέρωμα τον άνθρωπο που πάντα στο μυαλό τους θα στέκεται στην κορυφή του Ασημένιου Βουνού, αναρωτώμενος για τον Παράδεισο και την Κόλαση...

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής βλέπει στο πρόσωπο της καριέρας του Nicolas Cage αυτό της (παγκόσμιας και εγχώριας) μουσικής βιομηχανίας, με όσο Adaptation χρειάζεται στο ενδιάμεσο.

Instagram





Top