View More
O Άγγελος Κλειτσίκας σταχυολογεί τη σοδειά του Οκτωβρίου στη streaming πλατφόρμα και βρίσκει από το σπαρταριστό Bridesmaids μέχρι σειρά για το social ...
O Ανδρέας Κύρκος είδε τη σειρά επιστημονικής φαντασίας του HBO Max, που βρίσκει τις ρίζες των κοσμογονικών του ερωτημάτων στη neon παρακμή του Blade Runner και τον ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Μάνθο Στεργίου των ...
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
O αρχηγός της μπάντας από το Μπρίστολ μίλησε στην Ελένη Τζαννάτου για το νέο τους δίσκο, Ultra Mono, που αποτελεί μια ευγενική υπενθύμιση του να αποδέχεστε και να ...
Top story

Και μάλιστα σκηνοθετημένοι από τον Harmony Korine. Αυτό που λέμε, παρεάκι καλύτερο από το δικό σου...

Έχουμε το teaser για το Creation Stories, το biopic για το «αφεντικό» της Creation.

Ακούστε το "Lifetime" και πρώτο σόλο κομμάτι της μουσικού.

Δείτε το DIY βίντεο για το νέο κομμάτι του μουσικού πρότζεκτ της Ελένης Καραγεώργου.

Το The World’s a Little Blurry θα είναι διαθέσιμο το ερχόμενο Φεβρουάριο.

Ακούστε το Love-Lore που χωράει 43 κομμάτια σε 35 λεπτά.

Δείτε το βίντεο για το νέο κομμάτι της μπάντας.

Το Be θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο.

Κι ας μην έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από το Ordinary Man.

Η εκδοχή τους στο "How Lucky" είναι η δεύτερη ηχογράφηση του John Prine που ακούμε μετά τον θάνατό του. 

Ακούστε το "Ghosts" που ο μουσικός κυκλοφόρησε λίγο μετά τα 71α γενέθλιά του. 

Θέμης Καραμουρατίδης - Πρώτες Λέξεις

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Δεν χρειαζόταν να προμοταριστεί ιδιαίτερα τούτος ο δίσκος για να δημιουργηθεί έντονο ενδιαφέρον. Η σύμπραξη άλλωστε των τεσσάρων προσωπικοτήτων που πρωταγωνιστούν στα 10 τραγούδια του ακούγεται ενδιαφέρουσα, έστω κι αν όλοι προέρχονται ουσιαστικά από τον ίδιο καλλιτεχνικό χώρο. Αυτά που ιντριγκάρουν είναι το βάρος των ονομάτων (και τα όσα έχουν καταθέσει στο παρελθόν), αλλά και το γεγονός ότι προέρχονται ανά δύο από διαφορετικές γενιές: από τη μία ο Οδυσσέας Ιωάννου και ο Σωκράτης Μάλαμας, οι «παλιοί» δηλαδή· κι από την άλλη ο Θέμης Καραμουρατίδης και η Νατάσσα Μποφίλιου, το (ακόμα) «νέο αίμα». Ποιος δεν θα είχε απορία για το τι προέκυψε;
 
Με βάση το ιστορικό της τετράδας, πάντως, το τελικό αποτέλεσμα απογοητεύει. Φοβάμαι μάλιστα ότι ακόμα και τον πρότερο έντιμο βίο των συμμετεχόντων να βγάλει κανείς από την εξίσωση, και πάλι μια φτωχή εικόνα θα λάβει. Και ο κύριος λόγος για αυτό, όπως ίσως φαντάζεστε, είναι ότι απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό τα καλά τραγούδια από τη συγκεκριμένη δουλειά: με εξαίρεση δυο-τρεις συνθέσεις, η δημιουργική σύμπραξη Καραμουρατίδη/Ιωάννου δεν παράγει, δυστυχώς, αξιοσημείωτα πράγματα.
 
Την κύρια ευθύνη για την αστοχία φέρει νομίζω ο Καραμουρατίδης: είναι οι μελωδίες του που δεν πείθουν, που ακούγονται ανέμπνευστες και πολλές φορές εκτός του κλίματος των στίχων. Ο συνθέτης επέλεξε εδώ κυρίως λαϊκούς δρόμους, επιχειρώντας ίσως να συνεχίσει από εκεί που μας άφησε με το Καινούριο Φιλί –την πρόσφατη συνεργασία του με τη Γιώτα Νέγκα. Ενώ όμως σε εκείνη τη δουλειά βρισκόταν σε μεγάλη φόρμα, εδώ η απόδοσή του κυμαίνεται πολύ χαμηλότερα και το προσωπικό του συνθετικό και ενορχηστρωτικό στίγμα μοιάζει να καταβροχθίζεται από τις φόρμες. Ο Οδυσσέας Ιωάννου, από την άλλη μεριά, καταφέρνει να είναι αρκετά πειστικός, έως και συγκινητικός κάποιες στιγμές· ίσως επειδή δεν το κουνάει ρούπι από τον γνώριμο εαυτό του; Ανεξάρτητα πάντως από το ποιος «φταίει» πιο πολύ, το τελικό ζητούμενο εκλείπει.
 
Σε ό,τι αφορά τώρα τους δύο ερμηνευτές, θα έλεγα πως –ακόμα και λαμβάνοντας υπ' όψιν το μέτριο υλικό– δεν μπορείς να πεις ότι έβαλαν τα δυνατά τους. Ο Μάλαμας παραμένει ο γνωστός λιτός κι απέριττος εαυτός του,  ευνοείται όμως από το γεγονός ότι τα λίγα αξιόλογα τραγούδια έλαχαν σ' αυτόν ("Μνήμη", "Οι Πρώτες Λέξεις", "Το Ποτάμι"). Ειδικά στο "Ποτάμι", το οποίο περιέχει μερικούς πολύ δυνατούς στίχους του Ιωάννου, σχεδόν τον νιώθεις να ενσαρκώνει το αέναο πνεύμα του ελληνικού τραγουδιού. Όσο για τη Μποφίλιου, παρότι κανείς σώφρων ακροατής δεν γίνεται να αμφισβητήσει τις φωνητικές της ικανότητες, πολύ εύκολα μπορείς να κριτικάρεις τη στάση της απέναντι σε κάποια τραγούδια. Δεν είναι θέμα δηλαδή αν δικαιούται να υπερβάλλει, αλλά αν ο υπερβάλλων ζήλος αρμόζει παντού. Στο "Ποτάμι", ας πούμε, έτσι όπως την ακούς να ερμηνεύει στίχους που μιλούν για την υπαρξιακή αγωνία, ταυτόχρονα τη φαντάζεσαι με το πίσω μέρος της παλάμης στο μέτωπο και ξαπλωμένη σε ανάκλιντρο... Για να είμαστε και δίκαιοι, βέβαια, τι να κάνει κι αυτή όταν της τυχαίνουν τραγούδια σαν το "Ανάποδα" λ.χ.;
 
Το «χάσμα» των έντεχνων γενεών γεφυρώθηκε λοιπόν τσάτρα-πάτρα στις Πρώτες Λέξεις. Τα τραγούδια δεν έχουν να αποκαλύψουν σχεδόν τίποτα για τους δημιουργούς τους, ούτε προσφέρουν ιδιαίτερες ευκαιρίες για επιδόσεις στους ερμηνευτές τους. Μάλλον για χαμένη ευκαιρία θα πρέπει να μιλάμε, επομένως, αφού αντί να γίνουμε μάρτυρες δημιουργικών πάρε-δώσε και όσμωσης μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών, παρατηρούμε απλά τους παλιούς να μένουν ακίνητοι και τους νέους να κάνουν αδέξιες προσπάθειες να φορέσουν «μεγαλίστικα» ρούχα για να σταθούν δίπλα τους. 
 
Το τελικό αποτέλεσμα φέρνει τον Θέμη Καραμουρατίδη στην περίεργη θέση να έχει υπογράψει μέσα στο 2014 έναν από τους καλύτερους, αλλά κι έναν από τους πιο απογοητευτικούς δίσκους της εγχώριας παραγωγής. Ούτε και οι ικανότεροι δεν είναι άμοιροι σκαμπανεβασμάτων, προφανώς.
 

 

 
Top story

O Άγγελος Κλειτσίκας σταχυολογεί τη σοδειά του Οκτωβρίου στη streaming πλατφόρμα και βρίσκει από το σπαρταριστό Bridesmaids μέχρι σειρά για το social distancing (ναι, την έφτιαξαν ήδη).

O Ανδρέας Κύρκος είδε τη σειρά επιστημονικής φαντασίας του HBO Max, που βρίσκει τις ρίζες των κοσμογονικών του ερωτημάτων στη neon παρακμή του Blade Runner και τον κλειστοφοβικό τρόμο του Alien.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Μάνθο Στεργίου των Calyces.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Κι αναρωτιέται, αλήθεια, πότε θα πάψουμε να «χαϊδεύουμε» την εγχώρια μουσική παραγωγή;

O αρχηγός της μπάντας από το Μπρίστολ μίλησε στην Ελένη Τζαννάτου για το νέο τους δίσκο, Ultra Mono, που αποτελεί μια ευγενική υπενθύμιση του να αποδέχεστε και να αγαπάτε τον εαυτό σας.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Today των αυστραλών Babe Rainbow.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη φτιάχνει τον χάρτη της πρωτεύουσας με 7 δισκάδικα που συμμετέχουν στην δεύτερη RSD για το 2020, για να τα επισκεφθείτε διαβασμένοι το Σάββατο 26/9.

Ο αναμφίβολα πιο αναγνωρίσιμος μουσικοκριτικός της εποχής μας μιλάει στην Ελένη Τζαννάτου και το Avopolis για τη βίντεο-κριτική που στην περίπτωσή του αποδείχθηκε μονόδρομος, τη σημασία του γραπτού λόγου αλλά και το μέλλον της pop μουσικής που διαγράφεται παγκόσμιο.

Ο Ανδρέας Κύρκος βρήκε ευρηματικό και διασκεδαστικό το sequel του Karate Kid στο Netflix και ανυπομονεί ήδη για τον επόμενο κύκλο της σειράς.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, κοιτά στη σκοτεινή πλευρά των Pink Floyd.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Πλέον αναπολεί όσα γινονταν μετά τα μεσάνυχτα στα αναλογικά στενά και βρίσκει το δρόμο του στα ψηφιακά.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναρωτιέται πώς γίνεται τη στιγμή που ο Iggy Pop παίζει στο BBC Radio 6 μια garage μπάντα από την Αθήνα (Nerrves), εδώ να χειροκροτάμε τα  αθηναϊκά FM όταν ακούμε Stooges.

Ακριβώς 50 χρόνια μετά το θάνατο του σπουδαίου κιθαρίστα, ο Άγγελος Κλειτσίκας ψάχνει ανάμεσα στις ρίμες και βρίσκει τα samples του Jimi Hendrix που «έκοψαν και έραψαν» hip hop καλλιτέχνες, από τους A Tribe Called Quest μέχρι  τους Death Grips.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη αναζήτησε απαντήσεις από διοργανωτές, μέσα στο ρευστό σκηνικό που διανύουμε και εκείνοι συνιστούν υπομονή.

Ο Ανδρέας Κύρκος επιλέγει τις ταινίες εκείνες που θα μας κάνουν τους επόμενους μήνες να καθίσουμε στη σκοτεινή αίθουσα με μάσκα -αλλά και στον καναπέ μας, μπροστά στις streaming πλατφόρμες.

Instagram





Top