Ό,τι γκρίνιες κι αν υπήρξαν για το Pitfalls, οι Νορβηγοί τις έσβησαν με έναν συναυλιακό θρίαμβο στο φουλαρισμένο από κόσμο Fuzz, που τους «υποχρέωσε» στο μοναδικό ...
Φίλοι από 11 χρονών, οι Robin Stewart & Harry Wright έστησαν το γκρουπ τους στο Μπρίστολ, επηρεασμένοι όμως από τα nightclubs του Λονδίνου. Μετά τον ενθουσιασμό που ...
Διατηρώντας άθραυστο τον μαγικό κύκλο της μουσικής του, ο Βρετανός παραγωγός μετέτρεψε το Ζάππειο σε speakeasy techno club, με τους τοίχους και τους φεγγίτες να ...
Κοκάλινα γυαλιά, κασετόφωνο και μια καταμέτρηση των ταινιών του Γούντι Άλεν φέρνουν τα χρώματα της δεκαετίας του 1980 σε μια παραλία όπου όλα φαίνονται ήσυχα, σαν τον ...
Αξίζει να ανατρέξουμε στις ταινίες στις οποίες έχει προσθέσει το μαγικό του άγγιγμα ο Ρότζερ Ντίκινς, για να θυμηθούμε γιατί ο φετινός νικητής του Όσκαρ Φωτογραφίας για ...

Γιάννης Κασέτας - New York Sessions Presents: East N Blues

Στυλιανός Τζιρίτας
Στυλιανός Τζιρίτας
Κάντε πως βρίσκετε 5 ελληνικούς δίσκους πιο βυθισμένους στην αμερικάνικη καρδιά της τζαζ από το East N Blues, κι εγώ θα σας δώσω συγχαρητήρια. Κι αυτό διότι το φετινό πείραμα του Γιάννη Κασέτα πέτυχε 100% όπως το είχε στο μυαλό του. Πήγε δηλαδή στις Υόρκες –όπως θα έλεγε κι ένας παλιός– και πήρε μαζί την πείρα του κι έναν καλό Έλληνα μπασίστα· κατόπιν βρήκε εκεί μερικούς πεπειραμένους μουσικούς του χώρου κι έκανε έναν δίσκο που πιστεύω ότι τον ονειρευόταν χρόνια, κρίνοντας από τις αρμολογίες προηγούμενων δουλειών του. Γιατί ήταν πάντα φανερή η επιρροή της Νέας Υόρκης στο έργο του Κασέτα, κάτι που μάλλον πρέπει να αποδοθεί στον δάσκαλό του Βασίλη Βασιλάκη, μιας και είναι κι εκείνος της ίδιας (σχεδόν) σχολής. 
 
Ο Κασέτας προσκύνησε λοιπόν στη δική του Μέκκα με το East N Blues, πρέπει όμως να του αναγνωρίσω ότι δεν πήγε σαν ζαβάδι τυφλωμένο από τη λάμψη της εξ ουρανού πέτρας. Μπορεί ορισμένες promo φωτογραφίες να τις βρήκα ατυχείς –μιας και δεν φτιάχνουν οι ουρανοξύστες το άρωμα της μουσικής όταν επισκέπτεσαι μια τέτοια πόλη και ηχογραφείς σ' εκείνη– όμως, από εκεί και πέρα, γίνεται φανερό ότι συνομίλησε με τους παίκτες. Και οι παίκτες αυτοί, ειδικότερα ο θαυμάσιος Ulysses Owens Jr., απέδωσαν μίλια μακριά από τη μακάβρια συνθήκη ενός άτεγκτου στις νότες σεσιονά: ο δίσκος διαθέτει συναίσθημα.
 
Στα Lowfish Studios (από τα booth rooms του οποίου έχουν περάσει, είτε για να γράψουν, είτε κάνοντας editing, άνθρωποι όπως ο Randy Brecker και ο Antony Hegarty) έγινε λοιπόν σαφώς καλή δουλειά σε επίπεδο ηχογράφησης, αν και προσωπικά περίμενα ακόμα περισσότερο χώρο σε μερικές φάσεις της τελευταίας. Αλλά κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελεί και επιδίωξη του Κασέτα, από τη στιγμή που ανέλαβε ο ίδιος την παραγωγή. Σημασία έχει ότι κατάφερε να φτιάξει έναν δίσκο-κόσμημα για την ελληνική τζαζ, ξεφεύγοντας από τις cool jazz εμμονές που βασανίζουν την έρμη σκηνή της χώρας μας (έτσι κι αλλιώς βέβαια ο Κασέτας δεν βρισκόταν ποτέ εκεί). Αποτίναξε έτσι ή μάλλον τιθάσευσε τις πινελιές εμμηνοπαυσιακού funk που κατά ριπάς παρέδιδε στο παρελθόν μέσω των ενορχηστρώσεών του· και με τη βοήθεια καλών συνεργατών –μην παραλειφθούν οι Tatum Greenblatt και Αντώνης Ανδρέου στην τρομπέτα και στο τρομπόνι αντίστοιχα– έφτασε σε ένα αποτέλεσμα που σαφώς τιμάει την ημεδαπή στο πόσο έχει τη δυνατότητα να αφουγκραστεί την αλλοδαπή. 
 
Κάποιοι βέβαια εξέφρασαν την πολύ σωστή αντίρρηση ότι το άρωμα Νέας Υόρκης που αποτυπώθηκε εδώ δεν είναι παρά μια αντανάκλαση δίσκων της δεκαετίας του 1990, θα αντιτάξω ωστόσο πως πρέπει να ακούσετε τις σιωπές του Adam Birnbaum, όπως και τον γενικότερο χειρισμό του στο κλαβιέ, και να το ξανασκεφθείτε. Γιατί ναι μεν δεν υπάρχουν εκπλήξεις στην ανάπτυξη των συνθέσεων –όπως πολύ επιτυχημένα παρατήρησε εξαίρετος συνάδελφος– αλλά η επιλογή των μετασοπενικών σπασιμάτων του Greenblatt από μεριάς του Κασέτα μου δίνει προσωπικώς τα εχέγγυα ότι από τον τελευταίο θα ακούμε πλέον μόνο βήματα προς τα εμπρός.
 
Δεν γίνεται πάντως να μη σχολιάσω το ολότελα παράταιρο με την αίσθηση που επιδιώκει ν' αφήσει το άλμπουμ εξώφυλλο. Μόνο σε μερικά αρώματα των συνθέσεων θα μπορούσα να βρω κάποια συνάφεια, καθώς η αριστερά του εξωφύλλου γραμμή καταρρέει, πέραν όμως αυτού η σημειολογία αποδεικνύεται νομίζω επιεικώς ατυχής: παραπέμπει δηλαδή σε δίσκο με έθνικ χαρακτήρα, ή σε δουλειά με σοφιστικέ τεχνοτροπία εγχώριου έντεχνου. Αυτό, σε συνάρτηση με την αδύναμη γραμματοσειρά, αδικούν το τελικό αποτέλεσμα της αισθητικής της «εικόνας» του East N Blues. Και είναι κρίμα, μιας και έχουμε να κάνουμε με δίσκο που ο Κασέτας θα θέλει πιστεύω να χρησιμοποιήσει ως διαβατήριο για το εξωτερικό. Και πολύ καλά θα κάνει.  
 
 

ΑΤΖΕΝΤΑ

Λένα Πλάτωνος
29-02-2020

Λένα Πλάτωνος

Αθήνα - Temple
Η Λένα Πλάτωνος έχει συμβάλει καθοριστικά στην εξέλιξη της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα με σημαντικούς δίσκους της στα μέσα της ...
Les Negresses Vertes
06-03-2020

Les Negresses Vertes

Αθήνα - Gagarin 205
Christian Loffler
07-03-2020

Christian Loffler

Αθήνα - Fuzz Live Music Club
01-12-2019

Vinyl & Vintage Marketplace

Αθήνα - Ωδείον Αθηνών
17-02-2020

Μαρινέλλα

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Christos El. Papadopoulos Quintet

Θεσσαλονίκη - Θέατρο Αλέξανδρος

"Που Πας Καλέ μου Λουστράκο;" με την Μπέσσυ Αργυράκη

Υπόλοιπη Ελλάδα - Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Απόστολος Κίτσος

Αθήνα - Black Duck Gallery

Σταμάτης Κραουνάκης + Σπείρα Σπείρα

Αθήνα - Μουσική Σκηνή Σφίγγα

Βασίλης & Σαράντης Σαλέας

Αθήνα - Half Note Jazz Club
18-02-2020

Αναστασία Ζαννή

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Λαϊκό Μαγαζί

Αθήνα - Σταυρός Του Νότου (Plus)
19-02-2020

H Νυχτερίδα του Γιόχαν Στράους του νεότερου

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

ΠΡΟΤΑΣΗ

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Κωνσταντίνος Διαμαντόπουλος
Ό,τι γκρίνιες κι αν υπήρξαν για το Pitfalls, οι Νορβηγοί τις έσβησαν με έναν συναυλιακό θρίαμβο στο φουλαρισμένο από κόσμο Fuzz, που τους «υποχρέωσε» στο μοναδικό δεύτερο encore της τρέχουσας ...
Τάνια Σκραπαλιώρη
Διατηρώντας άθραυστο τον μαγικό κύκλο της μουσικής του, ο Βρετανός παραγωγός μετέτρεψε το Ζάππειο σε speakeasy techno club, με τους τοίχους και τους φεγγίτες να δοκιμάζουν τις αντοχές τους απέναντι
Τάνια Σκραπαλιώρη
Στην πρεμιέρα τους στο club του Σταυρού Του Νότου, αποδείχθηκαν ιδανικοί για ένα casual βράδυ στα μισά της εβδομάδας, που θέλεις να πιεις μια μπίρα με φίλους ακούγοντας κάτι εγχώριο, ωραίο και ...

ΣΤΗΛΕΣ

Άρης Καζακόπουλος
Κόντρα στον κανόνα που θέλει τις διασκευές και τα remixes να είναι υποδεέστερα της αυθεντικής ηχογράφησης, η στήλη σήμερα επιλέγει 10 από τις πιο κραυγαλέες εξαιρέσεις...
Ζώης Χαλκιόπουλος
Αν και δεν έγινε ποτέ Faith (1987) ή Listen Without Prejudice Vol. 1 (1990), ήταν δίσκος που θα ωρίμαζε σιγά-σιγά και θα αναδυόταν με τα χρόνια, με τη βινυλιακή του έκδοση να τιμάται πλέον γύρω στα
Ελένη Τζαννάτου
Ένας ακλόνητος δίσκος διαπίστωσης, όπου ο Καναδός τραγουδοποιός καταπιάνεται με τον έρωτα και τον πόλεμο με τον έξω κόσμο, με ωριμότητα εντυπωσιακή για τα 25 του (τότε) χρόνια...
Δημήτρης Λιλής
Τι είναι λοιπόν προτιμότερο για έναν μουσικό; Να μεγαλώνει μαζί με τους fans του; Ή να φτιάχνει μουσική που θα μιλάει πάντοτε στις καρδιές και στα μυαλά των δεκαοχτάρηδων;

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Χριστίνα Κουτρουλού
Κοκάλινα γυαλιά, κασετόφωνο και μια καταμέτρηση των ταινιών του Γούντι Άλεν φέρνουν τα χρώματα της δεκαετίας του 1980 σε μια παραλία όπου όλα φαίνονται ήσυχα, σαν τον βαριεστημένο σκύλο που έχει ...
Μιχάλης Τσαντίλας

Στο τέλος της χρονιάς που διανύουμε, συμπληρώνονται 20 χρόνια από την κυκλοφορία του Βραχνού Προφήτη του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Επανερχόμαστε, λοιπόν, με ένα οδοιπορικό στη γέννηση του

Aντώνης Ξαγάς

Πώς γίνεται να πονάς, να λυπάσαι, να θυμώνεις σε μια άλλη γλώσσα; 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ανδρέας Κύρκος
Φίλοι από 11 χρονών, οι Robin Stewart & Harry Wright έστησαν το γκρουπ τους στο Μπρίστολ, επηρεασμένοι όμως από τα nightclubs του Λονδίνου. Μετά τον ενθουσιασμό που προξένησαν στο Plisskën ...
Πέννυ Γέρου
Με αφορμή τον ερχομό τους στην Αθήνα (Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου, στο Gagarin), μιλήσαμε με τον frontman Mike Brandon για τον θαυμασμό τους στο ωμό rock 'n' roll και στην αυθεντική soul των 1960s και ...
Χάρης Συμβουλίδης
Το θέρεμιν (theremin) διατέλεσε για ένα φεγγάρι στη μουσική «μόδα» εκεί ειδικά στο γύρισμα των '00s προς τα '10s, όμως και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας διατηρεί τους δικούς του ακούραστους ...
Δημήτρης Μεντές
Δύναμη στον ευρωπαϊκό πειραματικό ήχο, αλλά και παρούσα στα φεμινιστικά αιτήματα των καιρών, η Γαλλίδα καλλιτέχνις έβγαλε τη βινυλιακή έκδοση του τελευταίου της άλμπουμ Sofia Says (2019) σε ...

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…