View More
Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο η Εύη Χουρσανίδη ...
Η Μάρω Αγγελοπούλου βουτάει στη διαχρονική επιρροή του αριστουργήματος της Amy Winehouse.
Το Avopolis πήγε στο Europavox Festival στη Γαλλία, γνωστό και ως σημείο συνάντησης για νέες μπάντες από κάθε γωνιά της Ευρώπης. Είδαμε, ακούσαμε και ...
Top story

Μη χάσετε το νέο video των Pixies,  με έναν ημίγυμνο άντρα-Ζορό, καβάλα σε ένα πόνυ, να πηγαίνει σε ένα  κατάστημα στο Χόλιγουντ...

Ο Φοίβος Δεληβοριάς ετοιμάζεται για την πρώτη ολοκληρωμένη παρουσίαση του ΑΝΙΜΕ

Ακούστε ένα previously unreleased demo του ομώνυμου κομματιού του δίσκου

Δείτε βίντεο της κοινής τους εμφάνισης, αλλά και επιπλέον υλικό όπου οι thrash pioneers ερμηνεύουν το John Bush-era cut του "Only"

Υπεύθυνος για επιτυχίες των The Supremes, The Four Tops, The Isley Brothers κ.α. R.I.P.

Ο John Travolta αποχαιρέτησε με τον πιο συγκινητικό τρόπο την πάλαι ποτέ συμπρωταγωνίστριά του που πέθανε στα 73 της

Νίκος Πορτοκάλογλου - Λιμάνια Ξένα

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας
Όταν έμαθα ότι ο Νίκος Πορτοκάλογλου προγραμμάτιζε την κυκλοφορία ενός δίσκου με δικές του διασκευές σε παλιά παραδοσιακά και λαϊκά τραγούδια, δεν εξεπλάγην καθόλου –το ίδιο, φαντάζομαι, και οποιοσδήποτε παρακολουθεί την πορεία του. Από τα πρώτα βήματά του με τους Φατμέ, αλλά και στα σόλο χρόνια μετέπειτα, ήταν τέτοια η σύνδεση με την εγχώρια παράδοση, ώστε το ενδεχόμενο να τον δούμε να καταπιάνεται μαζί της φάνταζε πάντα ως βέβαιο, με μόνους αγνώστους το πώς και το πότε.
 
Συνηθίζουμε, ομολογουμένως, οι γράφοντες να κάνουμε υποθέσεις περί στερέματος έμπνευσης όταν βλέπουμε έναν δημιουργό να «καταφεύγει» σε άλμπουμ διασκευών. Πράγματι, κανένας δεν έχει ανοσία στο writer’s block. Αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση δεν μοιάζει να είναι τέτοια: ο... περίπλους του Πορτοκάλογλου στα λιμάνια του Βαμβακάρη και του Τσιτσάνη, του Γιαννίδη και του Τούντα, του Μουσαφίρη και του Ζαμπέτα (μα και των ανώνυμων δημιουργών της παράδοσης), εκφέρεται με τέτοιον τρόπο, ώστε θα πρέπει μάλλον να μιλάμε για ένα γερό, προσωπικό στοίχημα· και σίγουρα όχι για αγγαρεία.
 
Κατ’ αρχάς, μιλάμε για 25 κομμάτια «σκαμμένα», δουλεμένα, όχι απλά εκτελεσμένα με οδηγούς τις πρωτότυπες εκδοχές. Ο Πορτοκάλογλου επιχειρεί εδώ (με αρκετή επιτυχία μάλιστα) να τα ενσωματώσει στον δικό του ηχητικό κόσμο, χωρίς μεν να πειράξει το βασικό μελωδικό/αρμονικό περιεχόμενο, πράττοντας κατά βούληση δε σε ό,τι αφορά το ρυθμικό και ηχοχρωματικό πεδίο μέσα στο οποίο τα έχουμε συνηθίσει. Τουτέστιν, ξεχάστε μπουζούκια, μπαγλαμάδες, τζουράδες και κλαρίνα και ετοιμαστείτε για μπόλικες κιθάρες, μπάσα, τύμπανα –και λίγο γιουκαλίλι. Κάθε μία από τις διασκευές εμφανίζεται εδώ εξοπλισμένη με τα δικά της ριφ, τη δική της ατμόσφαιρα και ταυτότητα, παραπέμποντας σε ένα διαφορετικό σημείο μέσα στην προσωπική δισκογραφία του τραγουδοποιού· και εξηγώντας έτσι και τη σύνδεση μαζί της.
 
Αλλά τo άλμπουμ, πέρα από το να αποκαλύπτει τους τρόπους με τους οποίους όλο αυτό το υλικό έχει σημαδέψει τον Πορτοκάλογλου ως άνθρωπο και δημιουργό, τον φέρνει και στο επίκεντρο ως μουσικό –με όλη τη σημασία της λέξης. Γιατί στη μιάμιση και κάτι ώρα που διαρκεί, δεν ακούγεται τίποτα (πέραν κάποιων δεύτερων φωνητικών από τον Βαγγέλη Μαρκαντώνη) που να μην έχει περάσει από τα χέρια (και το λαρύγγι) του τραγουδοποιού. Ναι, ο Πορτοκάλογλου χειρίζεται εδώ όλα τα όργανα, εννοείται τραγουδάει, αλλά κάνει και ηχοληψία και συμμετέχει στις μίξεις. Κάπως έτσι, τα Λιμάνια Ξένα καταλήγουν να ακούγονται σαν το πιο... προσωπικό από τα προσωπικά άλμπουμ του, έστω κι αν δεν περιέχουν ούτε μισή δική του σύνθεση.
 
Αλήθεια, όμως, κυκλοφόρησε ποτέ στην ιστορία της λαϊκής μουσικής διπλός δίσκος που να μην δέχθηκε την κριτική ότι, αν ήταν μονός, θα ήταν καλύτερος; Δυσκολεύομαι να βρω κάποιον... 
 
Ούτε και στα Λιμάνια Ξένα λειτουργούν όλα τέλεια. Η παρουσία λ.χ. του "Μην Απελπίζεσαι" μοιάζει να έχει περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική σημασία, ενώ υπάρχουν 2-3 περιπτώσεις στις οποίες οι ενορχηστρωτικές ιδέες ταυτίζονται σε μεγάλο βαθμό. Είναι έτσι εύκολο να μπει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί τι θα μπορούσε να έχει κοπεί στο «μοντάζ». Ή ν' αρχίσει να φαντάζεσαι ηχογραφήσεις με διαφορετικές φωνές, ώστε να υπάρξει ποικιλία, από τη στιγμή που ο Πορτοκάλογλου δεν είναι ερμηνευτής με την κλασική έννοια. Όμως όλα αυτά έχουν τελικά να κάνουν με την εντύπωση ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα από τον καλλιτέχνη, πράγμα που δεν ισχύει πάντα: μόνο η εταιρεία του μπορεί να γνωρίζει καλύτερα (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;). Κι εδώ που τα λέμε, μπροστά στο ενδεχόμενο ενός ακόμα ντουέτου με κάναν Μαραβέγια, Μουζουράκη ή άλλον της συνομοταξίας «συνάδελφό» του, εγώ λέω να τις ξεχάσουμε τέτοιες ιδέες...
 
Έχουν λοιπόν «ψωμί» τα Λιμάνια Ξένα του Νίκου Πορτοκάλογλου. Μπορεί να μην εκπλήσσουν τρομερά, καταθέτουν όμως μια προσέγγιση και ατμόσφαιρα σαφώς δουλεμένη και σίγουρα προτιμότερη από την... «ιμάμ» λογική που επικρατεί τον τελευταίο καιρό. Και, πέρα από το να αποκαλύπτουν κρυμμένες δυνατότητες του "Ας Παν Στην Ευχή Τα Παλιά", των "Θαλασσινών" και του "Μάτια Σαν Και Τα Δικά Σου", φανερώνουν και κάμποσα πράγματα για τις ξεχασμένες και (ελαφρώς) υποτιμημένες ικανότητες του μουσικάνθρωπου Πορτοκάλογλου. Επίσης, λειτουργούν ιδανικά και ως soundtrack του καλοκαιριού, έτσι όπως μοιράζονται ωραία ανάμεσα σε μια δραστήρια ροκιά και σε μια ρέμπελη «χαβανέζικη» διάθεση.
 

Top story

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο η Εύη Χουρσανίδη εκπνέει διαβάζοντας πολλά βιβλία και ξεκοκαλίζοντας τις λίστες του NPR και του Pitchfork. 

Η Μάρω Αγγελοπούλου βουτάει στη διαχρονική επιρροή του αριστουργήματος της Amy Winehouse.

Το Avopolis πήγε στο Europavox Festival στη Γαλλία, γνωστό και ως σημείο συνάντησης για νέες μπάντες από κάθε γωνιά της Ευρώπης. Είδαμε, ακούσαμε και καταγράψαμε τους καλλιτέχνες που πιθανότατα να μας απασχολήσουν και στο μέλλον.

Μια ονειρική τηλεοπτική μεταφορά του εμβληματικού comic του Neil Geiman που έμοιαζε ακατόρθωτη, πιστή στην καρδιά των χάρτινων αναζητήσεων του Ονείρου. 

Η Μάρω Αγγελοπούλου μετράει σημαντικές στιγμές σε ένα ακλόνητο brand name. (“Bow down, bitches!”)

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο, η Ναταλία Πετρίτη ακούει Wet Leg και Siouxsie and the Banshees, προσποιείται ότι θα διαβάσει στην παραλία του Ρούκουνα και πακετάρει το backpack της βλέποντας The Bear.

Μια τηλεοπτική σειρά - love letter στο αριστούργημα του Francis Ford Coppola και στους απανταχού φίλους του The Godfather  που θα γίνει αφορμή για νέες επισκέψεις στις κινηματογραφικής περιπέτειες της Μαφίας του Mario Puzzo. 

Ο Βαγγέλης Κυριακάκης στήνει μια ακόμα μουσική λίστα για τις θερινές ώρες. 

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζει βαλίτσα, παραδοσιακά,  τελευταία στιγμή και πετάει μέσα Σtella, The Smile, Twin Peaks και Kleir Stefan. 

Οι Sisters of Mercy στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη επιβεβαίωσαν εν μέρει τις κακές φήμες που συνοδεύουν τα live τους, καταφέρνοντας ωστόσο να παραδώσουν ένα αποτέλεσμα καλύτερο από το αναμενόμενο. 

Βρεθήκαμε στο Sani Festival, απολαύσαμε μία από τις πιο απρόσμενα μαγευτικές εμφανίσεις της χρονιάς από τον Bob Geldof και ακούσαμε για ποιο λόγο η αντίδραση δεν μπορεί να έλθει πλέον μέσα από τη μουσική.

Λίγο πριν την πρεμιέρα της πολυανεμενόμενης τηλεοπτικής μεταφοράς του "Sandman" του Neil Geiman ο Βασίλης Σπανός ανατρέχει σε ένα top 5 αγαπημένων κινηματογραφικών και τηλεοπτικών στιγμών του σπουδαίου συγγραφέα του φανταστικού - και όχι μόνο,

Οι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο ο Άγγελος Κλειτσίκας ακούει tropicalia, θέτει ευγενείς αναγνωστικούς στόχους και περιμένει τις  τελευταίες τηλεοπτικές περιπέτειες του Saul Goodman.

Οι Calexico στα πρόθυρα των διακοπών, στην Τεχνόπολη, μας χάρισαν δύο ώρες γεμάτες με τραγούδια, μουσικές και συναισθήματα που μάταια τόσα χρόνια προσπαθούν οι δισκογραφικές εταιρίες και οι mainstream ραδιοφωνικοί σταθμοί  να κολλήσουν πάνω τους ετικέτες. 

Το Netflix αποτυγχάνει να ανοίξει έναν νέο δρόμο για την πλατφόρμα στο ψυχαγωγικό σινεμά αξιώσεων ενώ το σκηνοθετικό δίδυμο των αδελφών Russo χάνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν το δικό τους Mission Impossible. 

 Oι συντάκτες του Avopolis πάνε διακοπές και πακετάρουν μουσική, εικόνες και λέξεις για τις θερινές ώρες. Σε αυτό το επεισόδιο η Άννα Γεωργάτου πάει Σάμο - Χάλκη και Παρίσι Τέξας, βλέπει Αντονιόνι και Συζητήσεις με Φίλους, διαβάζει Καραγάτση και Ezra Pound και ακούει Dury Dava, Noda Pappa και Julee Cruise.

Σειρές που θα σε ξεγελάσουν μεταφέροντάς σε νοητά στην παραλία, ακόμη κι αν έχεις ξεμείνει φέτος στην έρημη πόλη

Οι συντάκτες του Avopolis πήγαν σε πάρα πολλές συναυλίες, άκουσαν μουσική, μαγεύτηκαν, χόρεψαν, στριμώχτηκαν, συγκινήθηκαν, ταξίδεψαν και εδώ προσπαθούν να διαλέξουν το αγαπημένο τους στιγμιότυπο από τα βράδια αυτού του τόσο πλούσιου, φετινού, μεγάλου συναυλιακού καλοκαιριού που τόσο είχαμε ανάγκη. 

Στο νέο του Diggin' o Ζώης Χαλκιόπουλος ετοιμάζεται για διακοπές με τα μαγικά πνευστά των Prince Lasha Quintet και Sonny Simmons στο The Cry!. 

Top