Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.
Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε ...
Top story

Στο οποίο θα δείτε, μεταξύ άλλων, την Kylie Jenner, τη Rosaliá και τη Normani.

Κι αυτό γιατί η Lady Gaga ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Apple Music.

Μετά από μια σεζόν, το Hulu ακυρώνει τη σειρά με την Zoë Kravitz.

Το φεστιβάλ έγινε την Παρασκευή 31 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.

Μιας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε χωρίς άδεια μουσική του Καναδού.

Στα credits του Club Future Nostalgia θα δούμε ονόματα όπως αυτά της Madonna, της Gwen Stefani και της Missy Elliott.

Από το φθινόπωρο, τη θέση του θα πάρει σταδιακά το YouTube Music, με περισσότερα από 60 εκατομμύρια κομμάτια.

Electric Litany - Enduring Days You Will Overcome

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ας ξεκινήσω από ένα σημείο που είχε θετική έκβαση στο νέο στουντιακό πόνημα των Electric Litany: το «βαρύ» (στα χαρτιά τουλάχιστον) χέρι του Alan Parsons –με τον οποίον συνεργάστηκαν στην παραγωγή– δεν καπέλωσε τελικά τον χαρακτήρα και τη νοοτροπία τους. Ομολογώ πως, ακούγοντας για τη συγκεκριμένη σύμπραξη, η πρώτη σκέψη μου ήταν ότι ο εγνωσμένης αξίας μεν, αλλά και πίσω από τις εξελίξεις σε κάποια θέματα Parsons, θα μπορούσε να αναδειχθεί σε δίκοπο μαχαίρι: η ανάμειξή του θα αποτελούσε δυνατό επικοινωνιακό χαρτί για το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας, ίσως όμως το οδηγούσε και σε καλλιτεχνικό εκτροχιασμό.

Θα μου πείτε, οι Electric Litany είχαν δείξει με το αξιόλογο ντεμπούτο τους ότι δεν είναι συγκρότημα της σειράς, που θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να το κάνει ό,τι θέλει –και θα έχετε δίκιο. Το HowToBeAChild & WinTheWar δεν απέσπασε άδικα τόσα εγκωμιαστικά σχόλια· μαρτυρούσε ότι ο Αλέξανδρος Μίαρης και οι συνοδοιπόροι του διέθεταν και δικό τους όραμα και τρόπους για να το υλοποιήσουν πειστικά, ανεξάρτητα από επί μέρους ενστάσεις σχετικά με την ποιοτική συνοχή εκείνου του δίσκου.

Στο EnduringDaysYouWillOvercome ο χαρακτήρας του γκρουπ παραμένει λοιπόν ακέραιος και (συνεπώς;) σταθερός, αν και ίσως γίνεται πιο «εμμονικός»: ο Μίαρης κάνει ακόμα πιο θεατρικές τις –κινούμενες μεταξύ ψαλμωδίας και οπερετικότητας– ερμηνείες του, το σκοτάδι κάνει ακόμα περισσότερο αισθητή την κυριαρχία του, οι ταχύτητες είναι ακόμα πιο πένθιμες, οι στίχοι «ανοίγονται» κι άλλο σε ερμηνείες, τραβώντας μόνο κάποιες αδρές γραμμές με κέντρο το δίπολο αποχωρισμός/απώλεια. Από την άλλη, τα σύνθια και τα βοκοντεριζέ φωνητικά που εμφανίζονται κατά τόπους σχηματίζουν μερικές φωτεινές ζώνες στο συχνοτικό φάσμα, ικανές να βοηθήσουν τον ακροατή να βρει την «έξοδο» από έναν δίσκο ομολογουμένως περίκλειστο και υποβλητικό.

Μερικά πράγματα σχετικά με το δεύτερο άλμπουμ των Electric Litany δεν μπορείς να τα αμφισβητήσεις. Δεν μπορείς, ας πούμε, να παραβλέψεις ότι πρόκειται για ηχογράφημα πολύ προσεγμένο, δουλεμένο, το οποίο έχει πίσω του πολλή μελέτη και περίσκεψη. Αλλά μπορείς να προβληματιστείς σχετικά με το εάν το συγκρότημα καταφέρνει τελικά να επαληθεύσει όσα κατέκτησε με το ντεμπούτο του: μπορεί σαν άλμπουμ το EnduringDaysYouWillOvercome να προκύπτει συνολικά πιο συμπαγές, δεν φαίνεται όμως να περιέχει κάποια στιγμή αντίστοιχη των κορυφώσεων του HowToBeAChild & WinTheWar. Κι αυτό, σε συνδυασμό με το ότι πλέον δεν υπάρχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, οδηγεί σε κάπως συντηρητική βαθμολόγηση. Η οποία δεν αναιρεί πάντως το γεγονός ότι έχουμε εδώ να κάνουμε με μία πραγματικά άξια λόγου και ακρόασης κυκλοφορία.

 

Top story

Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.

Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. Κάτι, δηλαδή, σαν την σκοτεινή εκδοχή του High Fidelity...

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Στις 26 και 27 Ιουλίου του 1985 στο Καλλιμάρμαρο έλαβε χώρα μία από τις θρυλικότερες συναυλιακές στιγμές της χώρας. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, 8 άνθρωποι που τις έζησαν μπροστά ή πίσω από τη σκηνή, αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου ένα μουσικό οδοιπορικό, με τα καλά και τα κακά του, που θα λένε και στα εγγόνια τους.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιστρέφει όπως τον αγαπήσαμε, κάνοντας, δηλαδή, κομματάκια την επικαιρότητα.

Instagram





Top