View More
Στο νέο του Incoming o Δημήτρης Λιλής γράφει για την house παράδοση του Frankie Knuckles που επιστρέφει μαζικά στην Αμερική αλλά απαξιώνεται σταδιακά ...
Αυτό το Σαββατοκύριακο που ακόμα και η γιαγιά μας θα πατήσει να δει πώς επέστρεψε η Adele,  ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει 8 νέες κυκλοφορίες για μια ...
O Μάνος Νομικός επιλέγει 6 σειρές και ταινίες για όσους τελείωσαν την πολυσυζητημένη σειρά του Netflix,  Squid Game και δεν ξέρουν τι να δουν μετά. 
Ο Βαγγέλης Κυριακάκης επιλέγει 10 samples που βοήθησαν με το σωστό timing 10 μεγάλες μουσικές επιτυχίες. 
Ο Άγγελος Κλειτσίκας εγκλωβίστηκε πρόθυμα στον κλειστοφοβικό, πυρηνικό εφιάλτη που έστησε η Ισλανδή συνθέτρια και η ομάδα της μέσα σε μία βιομηχανική ...
Top story

20+1 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση της μπάντας στη δισκογραφία, οι Μέντα επιστρέφουν με συνεργασίες με μερικούς από τους πιο αγαπημένους καλλιτέχνες του εγχώριου πενταγράμμου

Ο  Dj Atsou των Madoras In Da House ξεκινάει το μηνιαίο του residency και ο C Da Afro έχει το guest mix της Παρασκευής. 

Γεμάτο από disco-esque beats και με R&B παραγωγές, το Music of the Spheres είναι πλέον γεγονός, ενώ περιέχει συνεργασίες με τους BTS και Max Martin

Ο δημοφιλής μουσικός μοιράστηκε με το κοινό του ένα απόσπασμα του νέου του δίσκου που περιλαμβάνει δύο μουσικά κομμάτια

Ο James Hetfield μας γυρνά στην πρώιμη περίοδο των Metallica, όταν το δημοφιλές συγκρότημα έψαχνε για διαφορετικό frontman

Η μπαλάντα είναι το πρώτο κομμάτι από τον επικείμενο δίσκο της δημοφιλούς τραγουδίστριας με τίτλο “30”

Ο πρώην κιθαρίστας των Smiths και ιδιαίτερα επιτυχημένος σόλο καλλιτέχνης τοποθετείται για την αγαπημένη του μουσική συνεργασία

Ποιος θα είναι τελικά ο τίτλος της πολυαναμενόμενης επιστροφής της στη δισκογραφία;

Πότε θα κυκλοφορήσει η νέα δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο Barn;

Τα ευχάριστα συναυλιακά νέα της ημέρας!

Το Keep On With Falling, είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος χωρίς τον βασικό τους στιχουργό, Martin Carr

Το πρώτο κομμάτι του Kiwanuka εδώ και δύο χρόνια περιλαμβάνεται στο νέο ντοκιμαντέρ του Netflix με τίτλο Convergence: Courage in a Crisis

Mohammad - Som Sakrifis

Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Ποια αχνή διακεκομμένη (γιατί για ευθεία, ούτε συζήτηση) μπορεί άραγε να συνδέσει τις μπάντες κηδειών στη Νέα Ορλεάνη των αρχών του 20ου αιώνα –τους μυστικιστικούς αυτούς προπάτορες της τζαζ– με τους θρηνητικούς τσελοδρόνους στην έναρξη του φετινού άλμπουμ των Mohammad;

Δικαιούμαστε άραγε, περιπλανώμενοι στην εντροπία του πειραματισμού τους, να χαράξουμε ανάλογα, μιλώντας λ.χ. για το κατευόδιο μιας κοινότητας κόντρα στο μεταφορικό ξόδι για τον Άνθρωπο του Διαμερίσματος; Για τον κλαπατσίμπαλο αποχαιρετισμό «ενός από μας» έναντι στο επιφανειακά βουβό, υπόγειο αντίο προς κάποιον μυστηριώδη συνάνθρωπο σε μια από τις αναρίθμητες Δυτικές πολυκατοικίες; Έχουν τέτοιες σκέψεις αντίστοιχη βαρύτητα με εκείνες της δισκογραφικής του εγχώριου τρίο, η οποία διείδε στο Som Sakrifis έναν μουσικό συγγενή της κινηματογραφικής λογικής του Béla Tarr, όπως λ.χ. αποτυπώθηκε στις Αρμονίες του Βερκμάιστερ (2000); Ή με αυτές άλλων, για υφολογική συγγένεια με τις βαθιά μεταφυσικές ηλεκτρακουστικές συνθέσεις του Iancu Dumitrescu;

Οι Coti K., ILIOS & Νίκος Βελιώτης δεν φτιάχνουν δίσκους προσφερόμενους για εύκολες απαντήσεις έτσι όπως απλώνουν (αντίστοιχα) κοντραμπάσο, γεννήτριες και τσέλο προς μια απειρία ηχητικών κατευθύνσεων. Αντιθέτως μάλιστα, δείχνουν να τροφοδοτούνται από (και να τροφοδοτούν με τη σειρά τους) αέναα ερωτήματα, η απάντηση στα οποία εναπόκειται στον δέκτη και όχι στον πομπό –πρόκειται άλλωστε για παγιωμένη αισθητική θέση του πειραματικού χώρου.

Το ίδιο συμβαίνει και στο Som Sakrifis. Όσες λοιπόν εικόνες και να επινοήσεις για να προσπαθήσεις να περιγράψεις το τι ακούς, θα περιγράψουν τελικά μόνο την αδυναμία σου να μιλήσεις για την ίδια τη μουσική, συν την πονηράδα σου να μεταθέσεις τη συζήτηση στα συναισθήματα, ώστε να γράψεις κάτι κι εσύ για τον δίσκο. Άμα δε πάμε στα πέρα της μουσικής και πέσει η καθοριστική απορία «τι τόσο διαφορετικό κάνουν ρε παιδιά οι Mohammad στο Som Sakrifis, αφού βασικά πάλι τα έγχορδα βομβίζουν σαν μέλισσες γύρω από την κηρύθρα των χαμηλών συχνοτήτων που παράγουν οι γεννήτριες», ε, εκεί μπορεί να αρχίσεις να λες και μαλακίες... Έστω κι αν το πειραματικό θέσφατο του δέκτη σου επιτρέπει να αντιτάξεις μια τελευταία κόκκινη γραμμή άμυνας.

Σε μια προσπάθεια πάντως να (περι)πλανηθούμε επέκεινα των παραπάνω, στα 32 λεπτά αυτής της νέας δουλειάς οι Mohammad καταθέτουν ίσως το πιο «άμεσο» έργο τους μέχρι στιγμής. Νομίζω δηλαδή ότι και το πλέον αμύητο αυτί δεν θα δυσανασχετήσει (πολύ) ακούγοντας το "Sakrifis" και ότι, με λίγη μόνο θετική διάθεση, θα πιάσει κάτι από το επιδιωκόμενο δέος του, από τα θρηνητικά του τσελοθρύψαλα. Στη χώρα τουλάχιστον όπου γεννήθηκε το δράμα και όπου οι κληρονόμοι του ακόμα αρέσκονται σε αυτό, νομίζω ότι δεν θα χαθεί ετούτη τουλάχιστον η διάσταση. Και ίσως εδώ να βρίσκεται και ο βαθύτερος λόγος που κι εγώ θεωρώ το συγκεκριμένο κομμάτι ως μία από τις κορυφές στη συνεργασία Coti, ILIOS & Βελιώτη. Το "Lapli Tero", πάλι, αποδεικνύεται μια πολύ πιο τυπική δημιουργία του τρίο, από εκείνες που στοχεύουν στην όρθωση ενός κολοσσιαίου βουητού, σαν να μουρμουράει στο κάστρο του κανάς Λαιστρυγόνας της Οδύσσειας. Είναι σταθερά καλοί σε κάτι τέτοια, όμως τα έχουμε συνηθίσει.

Πολύ πιο σαγηνευμένος στάθηκα προσωπικά με το "Liberig Min", όπου τα γνωστά «μουγκανητά» των εγχόρδων και η χαμηλοσυχνοτική συμπεριφορική των μηχανημάτων του ILIOS έμπλεξαν σε μια ενίοτε παλαβή αντίστιξη με το τουίτ/τουίτ κάποιου πουλιού (από field recording). Προσοχή, όχι με το κελάηδημα ενός π.χ. αηδονιού ή μιας σχοινοποταμίδας –πουλιά που συνήθως εκτιμούμε για το «όμορφο» τιτίβισμά τους– αλλά με ένα από τα απλά, μονότονα καλέσματα τα οποία πολλά πτηνά παράγουν τις πρώτες πρωινές ώρες, μεταφέροντας ας πούμε σήματα χωροκράτειας. Πότε μόνος του λοιπόν αυτός ο ήχος (ως ένα είδος μετρονόμου), πότε στο πλάι (σε «διωδία» με τα όργανα των Mohammad), πότε σκεπασμένος από τις δραματικές τους εκρήξεις, αναδεικνύεται σε διακριτό φάρο μιας 17λεπτης ηχητικής καταβύθισης, που κατορθώνει να σε ρίξει στα έγκατα του ανθρώπινου ψυχισμού με έναν τρόπο ανάλογο του Haxan Cloak, του τελευταίου δίσκου των Ocean, των A Storm Of Light κ.ά. Μιλάμε για άλλο πράγμα.

Ίσως λοιπόν το Som Sakrifis, επιδερμικά, να μην προχωράει την κατακτημένη στιλιστική οπτική των Mohammad, τις τεχνικές τους, το «όραμά» τους τέλος πάντων για τη δημιουργία. Οπωσδήποτε όμως προχωράει το βάθος αυτής της δημιουργίας, την ακριβή της ουσία. Και δεν είναι τυχαίο ότι, όπως και κάθε σχεδόν μεγάλη μουσική δημιουργία, όσο πιο πολύ κερδίζει σε σκάψιμο, τόσο πιο διακριτά όρια αρχίζει ν' αποκτά με την Επικράτεια του Εύληπτου.  

Top story

Στο νέο του Incoming o Δημήτρης Λιλής γράφει για την house παράδοση του Frankie Knuckles που επιστρέφει μαζικά στην Αμερική αλλά απαξιώνεται σταδιακά στην Αθήνα.

Αυτό το Σαββατοκύριακο που ακόμα και η γιαγιά μας θα πατήσει να δει πώς επέστρεψε η Adele,  ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει 8 νέες κυκλοφορίες για μια εναλλακτική μουσική συντροφιά. 

O Μάνος Νομικός επιλέγει 6 σειρές και ταινίες για όσους τελείωσαν την πολυσυζητημένη σειρά του Netflix,  Squid Game και δεν ξέρουν τι να δουν μετά. 

Ο Βαγγέλης Κυριακάκης επιλέγει 10 samples που βοήθησαν με το σωστό timing 10 μεγάλες μουσικές επιτυχίες. 

Ο Άγγελος Κλειτσίκας εγκλωβίστηκε πρόθυμα στον κλειστοφοβικό, πυρηνικό εφιάλτη που έστησε η Ισλανδή συνθέτρια και η ομάδα της μέσα σε μία βιομηχανική αποθήκη στην Πειραιώς και μεταδίδει την έκθεση στην ηχητική της ραδιενέργεια ως μια ψυχοσωματική εμπειρία στα άκρα. 

Ο Δημήτρης Λιλής ανοίγει τον φάκελο “ψυχική υγεία” στη σύγχρονη μουσική ιστορία.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο επιστρατεύει προσωπικές φαντασιώσεις κόντρα στο #facebookdown. 

Με αφορμή την κυκλοφορία του πολυαναμενόμενου No Time To Die, ξαναθυμόμαστε τα Bond Girls του αγαπημένου κινηματογραφικού franchise με πρωταγωνιστή τον πράκτορα 007

Κάθε Παρασκευή ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει φρέσκια μουσική για το Σαββατοκύριακο. Σήμερα μας πάει από την Cat Power κα τις Los Bitchos στους Bad Bad Not Good και την ανθεμική house του Diplo.

Στο νέο του Diggin o Ζώης Χαλκιόπουλος επιλέγει προσεκτικά έναν δίσκο αποσυμφόρησης και μουσική για το ξεκίνημα του Οκτώβρη στην πόλη. 

Το πρώτο video από το επερχόμενο album του Prins Obi  είναι εδώ και παίζει αποκλειστικά μόνο για τους αναγνώστες του Avopolis. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) επιστρέφει στις κινηματογραφικές αίθουσες

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο σημερινό Listomania επιλέγει και ιεραρχεί τους 10 καλύτερους δίσκους του περασμένου τριμήνου.

O Sting έκανε έναν ακόμα χορταστικό περίπατο στο Ηρώδειο, δικαιώνοντας την αίγλη του ονόματός του σε μια αρχοντική, αντάξιά του συναυλία. 

Top