View More
Η αυτοσχέδια καμπάνια πίσω από το #ReleaseTheSnyderCut χαιρετίστηκε ως η πρώτη νίκη των αδικημένων fans απέναντι στα αρτηριοσκληρωτικά studio. Είναι, ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον μήνα που μας έφτασε μέχρι το Πάσχα ακούσαμε ...
Ο Μάκης Μηλάτος κάνει μια διαλογή των πιο αξιόλογων ειδικών κυκλοφοριών που μας φέρνει φέτος η γιορτή των δισκοπωλείων στις 12 Ιουνίου και τις 17 ...
O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Annie Clark σε αντίστροφη μέτρηση, λίγο ...
Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για την ταινία για την οποία η Emerald Fennell απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στα 93α βραβεία της Ακαδημίας.
Top story

Ακούστε και δείτε το "Woman" που μας κάνει να περιμένουμε τον νέο δίσκο της βρετανής ράπερ λίγο περισσότερο.

Ακούστε το "Higher Power" που ακούστηκε πρώτη φορά επίσημα μέσω διαστημικής αποστολής, με χορευτές-ολογράμματα να συμπληρώνουν το πακέτο.

Από 28 ως 30 Μαΐου, ένα τριήμερο με εναλλακτικά εγχώρια ονόματα, ζωντανά από το ΚΠΙΣΝ.

Από 27 ως 29 Μαΐου το φεστιβάλ επιστρέφει στην hybrid edition του.

Ραντεβού 9 Ιουνίου του 2023 στο ΟΑΚΑ, ευελπιστούμε χωρίς μάσκες.

Μέσα στον Μάιο ξεκινούν θερινά σινεμά, συναυλίες και θέατρα, εάν δώσει το πράσινο φως η επιτροπή λοιμωξιολόγων

Η βράβευση θα γίνει στις 13 Μαΐου μέσω livestreaming.

180 μουσικοί υπογράφουν επιστολή που καλεί το Spotify να μη χρησιμοποιήσει την τεχνολογία «ανοιχτών μικροφώνων» που εντοπίζει τη συναισθηματική κατάσταση,  το φύλο, την ηλικία ή την προφορά μας για να προτείνει μουσική.

Τον Ιούνιο έρχεται η μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση και οι U2 μαζί με τον Ολλανδό DJ δημιούργησαν το "We Are The People We’ve Been Waiting"

Κυκλοφορεί την Παρασκευή η νέα δουλειά του άγγλου ερμηνευτή που γνωρίσαμε με το "Human"

Η γενιά του MTV των αρχών των '90s άκουσε χιλιάδες φορές το "I Promised Myself", ενώ θα τον θυμάται και από την εμβληματική διαφήμιση της Levi's

«Κάνε αυτό που θέλεις όταν το θέλεις. Γ@μησε όλα τα υπόλοιπα», λέει στο συνοδευτικό post του εξωφύλλου της Vogue που έχει συγκεντρώσει 16 εκ. likes σε λίγες ώρες!

Ακούστε το πρώτο single από το νέο άλμπουμ των Stranglers, που είναι αφιερωμένο στον μακαρίτη Dave Greenfield

Σε ένα κοινό 27.000 θεατών που παίρνει ξανά μια δόση κανονικότητας: δείτε τους επί σκηνής

Κόρε.Ύδρο. - Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό

Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης

Τζάμια τρίζουν, κουρτίνες σκίζονται, τα φώτα τρέμουν, οι σοβάδες πέφτουν στο κεφάλι σου και τα αστεία κόβονται μαχαίρι. Αυτό δεν είναι μπάσιμο δίσκου, μα κανονική επέλαση της Κερκυραϊκής Ταξιαρχίας. Ό,τι ακριβώς δηλαδή περίμενα από την επιστροφή των Κόρε.Ύδρο. Του μακράν σπουδαιότερου ροκ, ποπ, ποπ/ροκ, ροκοπόπ –πείτε το όπως αγαπάτε– συγκροτήματος το οποίο αναδύθηκε στο αμήχανο μεσοδιάστημα μεταξύ της κατάρρευσης της ελληνόφωνης σκηνής και της αναιμικής, ανολοκλήρωτης προσπάθειας να συγκροτηθεί μια αντίστοιχη αγγλόφωνη.

Στο άλλο άκρο, στην έξοδο αυτών των Απλών Ασκήσεων Στον Υπαρξισμό, κυριαρχεί η περισυλλογή• μια κάποια απογοήτευση. Πώς διάολο τέτοιοι στίχοι δεν οδήγησαν σε γκραν φινάλε; «Να εξατμιστούν στο χάος τα λουλούδια απ' τα μαλλιά σου, για πάντα να χωρίσουνε τα χέρια μας, για πάντα να ξεχάσω τ' όνομά σου». Εντάξει, είναι στιχοκεντρική η παράδοση του ελληνικού τραγουδιού –και γενικότερα της καθ' ημάς Ανατολής– αλλά ρε γαμώτο ζητάς και τη μελωδία. Σε ενοχλεί τούτος ο δυισμός, να παθαίνεις τραλαλά διαβάζοντας τα λόγια στο συνοδευτικό βιβλιαρίδιο και να βάζεις μετά το "Τραγούδι Μ' Ανάστροφο Μήνυμα" να παίξει για να το βρεις με μια μελωδία που λες και βγήκε από δίσκο του Lucio Dalla ή από εγχώριο πιάνο μπαρ. Σαν άλλο πράγμα να φαντάστηκε ο συνθέτης κι άλλο ο στιχουργός. Τι γίνεται όμως στο μεταξύ Τεκτόνων και Ανάστροφων Μηνυμάτων; 

Θα έχετε βέβαια ακούσει την καραμέλα της εποχής μας, ότι η κρίση «θα βγάλει ξανά σπουδαία καλλιτεχνικά έργα» μπλα μπλα μπλα (λες και θα πατούσαμε ένα κουμπί και θα βάζαμε  μυαλό ως κοινωνία). Οι Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό είναι το πρώτο μουσικό έργο που αναφέρεται άμεσα ή έμμεσα στο πώς άλλαξε η ζωή μας και έχει κάτι να πει. Ακριβώς γιατί προέρχεται από ανθρώπους οι οποίοι είχαν κάτι να πουν και χωρίς να περιμένουν μια κρίση να τους τσουρουφλήσει τον πισινό. Το CD κόβεται λοιπόν στο μοντέλο του κέρματος της μίας δραχμής (το θυμάστε, με το καραβάκι)• στο βιβλιαράκι ο Ιωάννης Καποδίστριας μας κλείνει με νόημα το μάτι• στο "Ποτέ Δεν Ήμουν Μόνος Τελικά" η λέξη «συνιστώσες» δεν εκτείνονται έτσι τυχαία από το υπερπέραν ως τα σκατά. Αφήστε δε τα "Βράδια Της Κρίσης". Με την αναφορά στον καπηλευτικό πασοκισμό των μπαξέδων και τον βαθιά, βαθύτατα πολιτικό στίχο «μαζί τα φάγαμε απ' τον κώλο, μωρό μου». Είναι αλλιώς να σου λέει ένας Κερκυραίος ότι δεν θα κλάψει τις αξίες της Δύσης, έχε το υπ' όψιν. Δεν έγραψε το ίδιο η νεοελληνική ιστορία για τα Επτάνησα, όπως έγραψε για τη Ρούμελη, τον Μωριά ή τον θεσσαλικό κάμπο.

Τα "Βράδια Της Κρίσης", που λέτε, είναι ένα σπουδαίο τραγούδι. Εδώ ο συνθέτης και ο στιχουργός των Κόρε.Ύδρο. βρίσκονται σε απόλυτη σύμπνοια. Ο ένας οπλίζει κι ο άλλος πυροβολεί. Ο ένας φτιάχνει αυτό το ανέμελο κι εκμοντερνισμένα ελαφρό φόντο, πατώντας με χάρισμα τα πλήκτρα του κλαβιέ και ενορχηστρώνοντας θαυμάσια τα συνοδευτικά πνευστά• κι ο άλλος άδει για τσουχτερά πράγματα με μια διάθεση αξεδιάλυτη: αλέγκρο είναι; λεπτά ειρωνική είναι; Δεν συμβαίνουν κάθε μέρα τέτοια πράγματα σε μια δισκογραφία γεμάτη Ονιράμα και Μέλισσες. Κι έχουν κι άλλες τέτοιες λαμπρές στιγμές οι Κόρε.Ύδρο. στο Απλές Ασκήσεις Στον Υπαρξισμό. Ο "Χωριστός Βίος" (όπου και ο στίχος που ονοματίζει τον δίσκο) θα μπορούσε να είναι κομμάτι του Νίκου Καρβέλα –κι εγώ τα λέω για καλό κάτι τέτοια, όσο και να λυσσάτε μερικοί εναλλακτικότεροι του εναλλακτικού. Για βάλτε επίσης στον λογαριασμό αυτόν τον άπιαστο "Σατανά Της Γειτονιάς", τον αφοπλιστικό ρομαντισμό του "Ο Δρόμος Μου Για Σένα" –γροθιά σε μια εποχή άκρατης ερωτικής κυνικότητας– το "Ποτέ Δεν Ήμουν Μόνος Τελικά", αλλά και τη "Συμφιλίωση", η οποία ξεσπά σε ένα εκπληκτικό κρεσέντο, στο πιο ροκ ίσως στιγμιότυπο των καινούριων Κόρε.Ύδρο.

Όμως, κοντά στα παραπάνω υπάρχουν και τραγούδια τα οποία φανερά δεν λειτουργούν. Τραγούδια όπου πάλι έχεις εκείνη την ενοχλητική αίσθηση ότι στίχοι και μουσική δεν διαθέτουν κοινό όραμα, δεν βαδίζουν μαζί. Παρότι μάλιστα εδώ οι Κόρε.Ύδρο. επιχειρούν να δώσουν απαντήσεις και μουσικά, επιδιώκοντας έναν άλλον ήχο, λιγότερο indie και rock, περισσότερο βασισμένο στο πιάνο και σε μια πιο λόγια παρακαταθήκη (βλέπε την εντονότερη χρήση κόρνου, βιολοντσέλου, κλαρινέτου, κοντραμπάσου, βιολιού και λοιπών οργάνων). Πρόκειται περί μισής απάντησης, ωστόσο: ακριβώς γιατί μουσική και στίχοι δεν καταφέρνουν πάντα να συνυπάρξουν. Μαζί, Αλέξανδρος Μακρής & Παντελής Δημητριάδης φτιάχνουν τραγούδια με τεράστιο εκτόπισμα στο σήμερά μας. Χώρια, ο δεύτερος γράφει ποιήματα και ο πρώτος μένει κολλημένος σε κλισέ μελούρες και αργές αναπτύξεις, σε μια περιττή δραματικότητα. Προσωπικά, τα βάζω περισσότερο με τη μουσική. Νομίζω δηλαδή πως είναι εκείνη που πρέπει να κάνει τις υπερβάσεις.

Οι Κόρε.Ύδρο. δεν έβγαλαν λοιπόν τον δίσκο που περίμενα από εκείνους. Έγραψαν ωστόσο και πάλι τις κομματάρες που θα κάνουν τη διαφορά και θα τους επιτρέψουν να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους, παραμένοντας πρωταγωνιστές χωρίς (ποιοτικό) αντίπαλο στη δική τους γενιά.

 

 

Top story

Η αυτοσχέδια καμπάνια πίσω από το #ReleaseTheSnyderCut χαιρετίστηκε ως η πρώτη νίκη των αδικημένων fans απέναντι στα αρτηριοσκληρωτικά studio. Είναι, όμως, έτσι;

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον μήνα που μας έφτασε μέχρι το Πάσχα ακούσαμε μερικούς από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς ως τώρα.

Ο Μάκης Μηλάτος κάνει μια διαλογή των πιο αξιόλογων ειδικών κυκλοφοριών που μας φέρνει φέτος η γιορτή των δισκοπωλείων στις 12 Ιουνίου και τις 17 Ιουλίου.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Annie Clark σε αντίστροφη μέτρηση, λίγο πριν την κυκλοφορία του Daddy's Home.

Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για την ταινία για την οποία η Emerald Fennell απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στα 93α βραβεία της Ακαδημίας.

Τα Νησιώτικα, από τον Γιάννη Πάριο. Μέρα που είναι, θα ακουστούν. Στο δικό μας ή σε κάποιο άλλο μπαλκόνι... Ξαναθυμόμαστε τον πιο μοσχοπουλημένο δίσκο στην ελληνική δισκογραφία (1.600.000 αντίτυπα) και αναζητούμε τα μυστικά της τεράστιας αυτής απήχησής του.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής ακούει 5 δίσκους νέας σοδειάς που δε θα συναντήσετε εύκολα εκεί έξω.

Η Ελένη Τζαννάτου βλέπει την ζωή σε 24 καρέ το δευτερόλεπτο. Στο πρώτο I Lost It At The Movies εξηγεί πώς η καλύτερη θρησκευτική ταινία που υπήρξε ποτέ, θα μπορούσε να έχει γυριστεί μόνο από τον αιρετικό φακό ενός άθεου, ομοφυλόφιλου, μαρξιστή.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη επιλέγει και προτείνει 5+1 νέες (ή περίπου νέες) εκδόσεις για να περάσει το φετινό Πάσχα όσο καλύτερα γίνεται.

Ο Μάκης Μηλάτος επιλέγει τα άλμπουμ που θα κάνουν το Πάσχα να ακούγεται λίγο διαφορετικό.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), κάνει Πάσχα στην πόλη, αλλά είναι σαν να κάνει στο χωριό.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, μιλάει για μικρόκοσμους και μακρόκοσμους με τον Παναγιώτη Χαλουλάκο των ΛΔΛΜ.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος γράφει για τον νέο δίσκο των Glacial που έχει beats, σαξόφωνο και Γιώργο Μαζωνάκη.

 O Ανδρέας Κύρκος γράφει για τις δύο τηλεοπτικές σειρές που παρά τις ελλείψεις στο περιεχόμενο, παραμένουν χάρμα οφθαλμών.

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα, όλοι εμείς που αγαπήσαμε (και) την ποπ μουσική/κουλτούρα των 80s να ευχαριστήσουμε το ΠΑΣΟΚ. Κάποια επόμενη γενιά, το ίδιο θα έκανε με τον Sean Parker του Napster (και έναν από τους πρώτους χρηματοδότες του Spotify).

Top