Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...
Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.
Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.
Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα ...
Top story

Στο οποίο θα δείτε, μεταξύ άλλων, την Kylie Jenner, τη Rosaliá και τη Normani.

Κι αυτό γιατί η Lady Gaga ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Apple Music.

Μετά από μια σεζόν, το Hulu ακυρώνει τη σειρά με την Zoë Kravitz.

Το φεστιβάλ έγινε την Παρασκευή 31 Ιουλίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.

Μιας και ο πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε χωρίς άδεια μουσική του Καναδού.

Στα credits του Club Future Nostalgia θα δούμε ονόματα όπως αυτά της Madonna, της Gwen Stefani και της Missy Elliott.

Από το φθινόπωρο, τη θέση του θα πάρει σταδιακά το YouTube Music, με περισσότερα από 60 εκατομμύρια κομμάτια.

Bad Bid - Bad Bid

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Ανοίγοντας την όμορφη συσκευασία του ομότιτλου δισκογραφικού ντεμπούτο των Bad Bid και διαβάζοντας το πολυπληθές line-up και τα όργανα που ακούγονται στην ηχογράφηση, ψήθηκα πολύ να ακούσω. Το εξώφυλλο (ένα... πιρούνι στην πρίζα) με προϊδέασε για τις ροκ κατευθύνσεις τους, είχα όμως την απορία με ποιον τρόπο συνδύαζαν τον ηλεκτρικό ήχο με σαξόφωνο, τρομπέτα, βιολί, μελόντικα και μεταλλόφωνο.

Οι Bad Bid είναι κατά βάση προγκρεσιβάδες. Τουλάχιστον αυτή η τάση επικρατεί κι αποτελεί θεμέλιο της μουσικής τους νοοτροπίας, όπως μαρτυρούν οι εννέα συνθέσεις με τις εναλλαγές θεμάτων και ρυθμών και με τα απαιτητικά οργανικά μέρη. Υφολογικά, από την άλλη, μοιάζουν να στέκονται κυρίως στο ska punk ιδίωμα: αντλούν περισσότερο από τη νεότερη γενιά της σκηνής, π.χ. τους Streetlight Manifesto, μπολιάζουν όμως αυτόν τον κορμό με ποικίλες επιρροές –από το χαρντ ροκ, την αγγλοσαξονική φολκ και την κλασική ποπ των 1960s.

Σε ό,τι αφορά στην τεχνική, στις εκτελεστικές ικανότητες δηλαδή, οι Bad Bid διαθέτουν τα απαραίτητα εφόδια, καθώς έχουν αναπτύξει τη μεταξύ τους μουσικότητα. Μάλιστα, τα καθαρά μουσικά μέρη αποτελούν το δυνατότερο ίσως σημείο τους. Επίσης, λειτουργεί υπέρ τους το γεγονός ότι δεν ξεχειλώνουν τις ιδέες τους και κρατάνε τη διάρκεια του δίσκου σε λογικά επίπεδα. Η ηχογράφηση, τέλος, είναι προσεγμένη και αναδεικνύει τα παραπάνω θετικά  στοιχεία, βοηθώντας το μπρίο της μπάντας να φτάσει μέχρι τα ηχεία.

Εκεί που νιώθω ότι υπάρχει αρκετό ακόμα περιθώριο για βελτίωση είναι στις ίδιες τις συνθέσεις. Ενώ περνάς καλά ακούγοντας τον δίσκο, δεν σου εντυπώνονται πάντα οι μελωδίες, ενώ αρκετές ιδέες ακούγονται γενικά βεβιασμένες ή αδύναμες. Για κάθε αξιόλογη στιγμή, όπως τα "Mr. Burnitall" και "Simple Toss" ας πούμε, βρίσκεται και μια κάπως αδιάφορη, σαν το "A Million Handshakes" ή το "Intend To Offend".

Άλλο σημείο, λιγότερο σημαντικό ίσως, είναι τα φωνητικά του Χρήστου Κρητικού, ο οποίος ενώ διαθέτει φωνή με δυνατότητες, πάσχει στο θέμα της αγγλικής προφοράς. Όχι ότι προσωπικά έχω την απαίτηση να ακούω ντε και καλά λονδρέζικη εκφορά, λόγω όμως των ανεβασμένων ρυθμών και της γρήγορης πολλές φορές διαδοχής των λέξεων, το θέμα αυτό επηρεάζει σημαντικά την αβίαστη ροή των φθόγγων –και τελικά την κατανόηση των όσων τραγουδάει. Χρειάστηκε δηλαδή να έχω μπροστά μου το ένθετο με τους στίχους για να πιάσω τα όσα (αρκετά ενδιαφέροντα ομολογουμένως) λένε στα τραγούδια τους οι Bad Bid.

Σε γενικές γραμμές, πάντως, το Bad Bid φανερώνει αρετές και αποδεικνύει την ύπαρξη σωστών βάσεων για τους δημιουργούς του. Αν μάλιστα καταφέρουν στη συνέχεια να διαφοροποιηθούν περαιτέρω από τους μουσικούς ήρωές τους και μεστώσουν τη συνθετική τους γραφή, θα έχουμε (πιστεύω) να πούμε πολύ πιο θετικά πράγματα την επόμενη φορά. Προς το παρόν, μιλάμε για ένα ντεμπούτο διασκεδαστικό, έναν δίσκο ο οποίος έχει τις στιγμές του αλλά και κάποιες μη παραβλέψιμες αδυναμίες.

 

 

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο τελευταίο Snap(shots) του καλοκαιριού, ταξιδεύει από την Ιρλανδία μέχρι το Palm Springs.

Στο τελευταίο του Incoming για τον Αύγουστο, ο Δημήτρης Λιλής κοιτά με απορία την επικαιρότητα και ψάχνει τη θέση των μουσικών σε αυτή.

Στο τελευταίο του Diggin' πριν τις διακοπές, ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το The Mosaic of  Transformation της Kaitlyn Aurelia Smith.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας της Virginie Despentes που χτίζει ένα σύμπαν γεμάτο αντι-ήρωες και πολλή μουσική στο φόντο. Κάτι, δηλαδή, σαν την σκοτεινή εκδοχή του High Fidelity...

Ο αγαπημένος σεφ δεν έχει μόνο αγάπη για την κουζίνα, αλλά και για την καλή μουσική και την καλή ελληνική μπύρα.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, σας εύχεται καλές διακοπές με ένα καλοκαιρινό διήγημα.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Λίγο πριν πακετάρουμε για καλοκαιρινές διακοπές, βγάλαμε το καπέλο σε μερικές κυρίες της μουσικής βιομηχανίας -και όχι μόνο.

Φεγγάρι, ψυχεδελικός φωτισμός, κατανυκτική ατμόσφαιρα, ένας ήχος άλλοτε απογυμνωμένος, άλλοτε ήρεμος και διαλογιστικός και άλλοτε κλειστοφοβικός ή καταιγιστικός ήταν οι πρωταγωνιστές των 110 περίπου λεπτών που χρειάστηκαν για να απολαύσουμε ζωντανά ένα δύσκολο άλμπουμ με ιδιαίτερες διασκευές.

O Θανάσης Μήνας αποχαιρετά τον βρετανό σκηνοθέτη που πέθανε στα 76 του χρόνια, «ξαναβλέποντας» 7 ταινίες του. 

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), σταχυολογεί την indie επικαιρότητα, σιγοτραγουδώντας Taylor Swift.

Η γερμανική σειρά είναι ένα ασυμμάζευτο αίνιγμα με πολλά επίπεδα που ολοκληρώθηκε με τον τρίτο κύκλο και προκαλεί τους θεατές να το αποκρυπτογραφήσουν από την αρχή.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, με αφορμή τον δίσκο-έκπληξη, Folklore, ανατρέχει στη δισκογραφία μιας από τις μεγαλύτερες pop stars της τελευταίας δεκαπενταετίας.

Λίγο πριν την απονομή των τηλεοπτικών βραβείων της βρετανικής ακαδημίας (31/7), ο Ανδρέας Κύρκος ρίχνει μια ματιά στις υποψηφιότητες της κατηγορίας μίνι σειρών, που αποτελούν και τον κρυμμένο άσσο στο μανίκι της φετινής διοργάνωσης.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το soundtrack της τελευταίας ταινίας του The Boy. 

Στις 26 και 27 Ιουλίου του 1985 στο Καλλιμάρμαρο έλαβε χώρα μία από τις θρυλικότερες συναυλιακές στιγμές της χώρας. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, 8 άνθρωποι που τις έζησαν μπροστά ή πίσω από τη σκηνή, αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου ένα μουσικό οδοιπορικό, με τα καλά και τα κακά του, που θα λένε και στα εγγόνια τους.

Instagram





Top