View More
Ο Μιχάλης Δέλτα μιλάει για το νέο του δίσκο A new beginning στην Αγγελική Λάλου.
Η αίθουσα στην οποία περιμένει δεκαετίες τώρα το ντόπιο εναλλακτικό σινάφι προκειμένου να αποκτήσει δομές επαγγελματικού επιπέδου.
Μια θριαμβευτική επανεμφάνιση των Manowar στην χώρα μας, με αρκετές εκπλήξεις, στην τέταρτη μέρα του Release Athens με τους Rotting Christ, Rhapsody ...
Top story

Όλες οι πληροφορίες για τις επερχόμενες εμφανίσεις των θρυλικών Βρετανών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Πότε αναμένεται να κυκλοφορήσει ο πέμπτος τόμος της διαχρονικής συλλογής του συγκροτήματος, που τιτλοφορείται Pulse of the Early Brain;

Δείτε την εμφάνιση του δημοφιλούς rapper στην επίδειξη μόδας, όπου τίμησε με ένα tribute τον εκλιπόντα Virgil Abloh

Ακούστε την εντυπωσιακή μίξη των δύο κομματιών, όπως την ερμήνευσαν στο Isle of Wight Festival 2022

Δείτε εδώ το animated video για το κομμάτι, όπου οι δύο καλλιτέχνες μεταμορφώνονται σε Bored Ape-style avatars

Ο συνιδρυτής και κιθαρίστας του ιταλικού συγκροτήματος που έγινε γνωστό μέσα από τις συνεργασίες του με τον Dario Argento, πέθανε σε ηλικία 70 ετών

Η πρώτη κυκλοφορία της δημοφιλούς τραγουδίστριας από το 2020 είναι εδώ, σε παραγωγή του Aaron Dessner

Η μεταφορά της συναυλίας του ΛΕΞ στο Στάδιο του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη δίνει τη δυνατότητα σε ακόμη περισσότερους θαυμαστές του να τον απολαύσουν ζωντανά

Τι δήλωσε η εμβληματική τραγουδοποιός στην πρώτη της συνέντευξη εδώ και χρόνια στο BBC Radio 4;

Ο συνιδρυτής των εμβληματικών Pink Floyd παρουσίασε και το κομμάτι “The Happiest Days of Our Lives”

Χάρης Λαμπράκης Quartet - Μετέωρα

Διονύσης Κοτταρίδης
Διονύσης Κοτταρίδης

Για τον σταθερό τους τ(ρ)όπο φτάνουν και δεν περισσεύουν οι τέσσερις εσωκλειόμενες γραμμές του Νίκου Σιδηροκαστρίτη:

Μετέωροι, μνημονεύουμε τον τόπο, εκεί που συναντήθηκε η προσευχή με τον μόχθο η ζωή πάνω και κάτω από τα σύννεφα για να μη χαθούμε

Εάν μάλιστα έχεις ακροαστεί και την προ διετίας Θέα ή/και τους έχεις πετύχει σε επί τόπια σύμπλεξη, τότε οι πιθανότητες έκπληξης μειώνονται δραματικά. Όχι πως φαίνεται να τους αφορά η έκπληξη –να την ιεραρχούν ψηλά τουλάχιστον. Προς τι άλλωστε, όταν υφίσταται άπλετος χώρος κάθετων κινήσεων μεταξύ τζαζ και παράδοσης; Παραλείπω επί τούτου το «ελληνικής», διότι οι εθνικού τύπου προσδιορισμοί φέρουν περίεργες απλουστεύσεις, δυστυχώς μη διαχειρίσιμες για πολλούς. Κι εικάζω εδώ πως ο «τόπος» του Σιδηροκαστρίτη δεν είναι εθνικός• ούτε η προσευχή, ούτε ο μόχθος, ούτε η τέχνη ασφαλώς.

Μικρές διαφοροποιήσεις δύναμαι να καταθέσω μεταξύ Θέας και Μετεώρων  –εδώ το δεύτερο ενυπάρχει στο πρώτο. Όχι ντε και καλά ασήμαντες, και με τη σύγκριση μονάχα ως απτή αφορμή... Η σχέση με τον χώρο, για παράδειγμα. Με κάποιον τρόπο απαιτούν περισσότερο χώρο τα Μετέωρα, του επιβάλλονται. Κι ας αποτελεί το κουαρτέτο πρότυπο ανάλαφρων πατημάτων, κι ας προεξάρχει και πάλι το νέϋ του Χάρη Λαμπράκη, αβρό από τη φύση του, πριν καν πιάσουμε το φύσημα δηλαδή. Του λόγου μου τουλάχιστον θα προτιμήσω εκείνη την πιο αβίαστη ένταξη της Θέας στον χώρο που της προσφέρεται. Θα προτιμήσω και την πιο «περίπου» παραγωγή της, η οποία δεν μπλέκει την ευκρίνεια με την ελαφρά επιτήδευση...

Πιθανώς να μην γίνεται κι αλλιώς, τώρα που το σκέφτομαι –κι αυτή η μη απαιτητική αγωγιμότητα να θυσιάζεται έτσι εκ των πραγμάτων στον αναπτυξιακό βωμό. Γιατί πώς να ξεμακρύνεις, να εμπλουτίσεις, να γίνεις λεπτομερής, ξεκάθαρος και την ίδια στιγμή να διαφυλάξεις μέχρι κεραίας το κλίμα; Αγκαλιά δεν πάνε τούτα; Συνήθως... Κι εδώ οι προθέσεις του κουαρτέτου λαλάνε από νωρίς. Λαλάει το νέϋ του Λαμπράκη, το οποίο  μετεωρίζει γνώριμα βουκολικά θέματα –μια πιο κοντά για να τα ξεχωρίζεις ολοσχερώς και μια μακριά, τόσο που να νομίζεις πως αλλάζουν μορφή. Αυτή τη φορά δε με τις διαδρομές πιο ευκρινείς, πιο πυκνές, πιο γοητευτικές, πιο μακρινές. Αν και σε επίπεδο ακροατικής αντίληψης οι μεταβάσεις είναι γρήγορες, είναι και υποδειγματικά φυσικές. Τα δημιουργικά φίλτρα ακυρώνουν στην πράξη τη θεωρητική απόσταση μεταξύ βουκολικών σκοπών και free περασμάτων κι εκεί ανάμεσα ο Λαμπράκης εμπλουτίζει συνεχώς την κατακτημένη λαλιά του.

Μια πρόσκαιρη μονάχα ρήξη με τον τ(ρ)όπο επιχειρείται εκεί πάνω στα τρία τέταρτα του άλμπουμ, ωστόσο οι abstract εσοχές των “Ιερών” ηχούν τόσο παράταιρες υφολογικά και τόσο απ’ το πουθενά σε επίπεδο ροής, ώστε θαρρείς πως η αναχώρηση δημιουργείται επί τούτου μόνο και μόνο για να βιωθεί πιο έντονα η αγαλλίαση της (επικείμενης) επιστροφής. Λες;

Διόλου τυχαία, πάντως, τούτες είναι απ’ τις λίγες στιγμές που το νέϋ αποσύρεται και οι υπόλοιποι προτάσσουν τις αιχμηρές γωνίες της πειραματικής Δύσης. Όχι πως αυτό αποτελεί και καμιά μομφή για τη συνολικότερη άνεση των κινήσεών τους, ίσα-ίσα. Το πιάνο του Θεοχάρη –όντας ο δεύτερος σολιστικός πυλώνας– λειτουργεί με μια ακόμα βαθύτερη γνώση των ισορροπιών, αποδεχόμενο το όχι και τόσο αυτονόητο γεγονός πως δεν χρειάζεται να πρωταγωνιστεί για να κάνει τη διαφορά. Ενώ οι ήρεμες ρυθμικές δυνάμεις των Σιδηροκαστρίτη & Τσεκούρα αλωνίζουν αγκαζέ τα μήκη και τα πλάτη. Ειδικά ο πρώτος παραδίδει ιδιαίτερα αυθύπαρκτου παιξίματος και ρυθμικής χρηστικότητας – λες και ορίζει κομμάτια χώρου προσκαλώντας τους υπόλοιπους να τα ζήσουν.

Εν ολίγοις και παρά τις όποιες παράπλευρες ενστάσεις, στα Μετέωρα η τετράδα του Χάρη Λαμπράκη απομακρύνει ακόμα περισσότερο τη μνήμη απ’ τη νεύρωση και πλέον στέκει ως σημαίνουσα οντότητα της εγχώριας δημιουργίας. Για πολλούς λόγους.

 

Top story

Ο Μιχάλης Δέλτα μιλάει για το νέο του δίσκο A new beginning στην Αγγελική Λάλου.

Η αίθουσα στην οποία περιμένει δεκαετίες τώρα το ντόπιο εναλλακτικό σινάφι προκειμένου να αποκτήσει δομές επαγγελματικού επιπέδου.

Η ιστορία και η επίδραση ενός από τους σπουδαιότερους δίσκους όλων των εποχών, μέσα από ένα αφιέρωμα του περιοδικού Sonik

Μια θριαμβευτική επανεμφάνιση των Manowar στην χώρα μας, με αρκετές εκπλήξεις, στην τέταρτη μέρα του Release Athens με τους Rotting Christ, Rhapsody of Fire και Meden Agan να συμπληρώνουν με τις εμφανίσεις τους την πρώτη μεγάλη metal συναυλία, μετά την πανδημία. 

Μέσα από συζητήσεις, περιηγήσεις, συναυλίες και ένα σημαντικό συνέδριο η Στέγη μέχρι τις 10/7 μας συστήνει στα πιο ενδιαφέροντα ψηφιακά πλάσματα. 

Μία από τις πολλά υποσχόμενες εκπροσώπους της φρέσκιας ημεδαπής fem rap σκηνής μας συστήνεται μέσα από μια κουβέντα με τον Δημήτρη Μάστορη. 

Ηχητικές εγκαταστάσεις και live performances στο Φεστιβάλ Sonic Stories δίνουν μουσική πνοή στην πόλη με τη φροντίδα της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

Μια κουβέντα με τo αθηναϊκό νεοψυχεδελικό σχήμα των Bonnie Nettles, λίγο πριν εμφανιστούν στην σκηνή του Temple, ως showcase στο πλαίσιο του Athens Music Week 2022. 

 Ένα σημείωμα του Μάκη Μηλάτου για το πλούσιο, καλοκαιρινό, μουσικό πρόγραμμα του Ηρωδείου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

H φετινή πολύχρωμη παρέλαση υπερηφάνειας, με το μεγάλο μήνυμα της συμπερίληψης και της ορατότητας, #ΆνευΌρων, μέσα από τον φακό του Νίκου Ζαραγκόπουλου.

Με αφορμή το αφιέρωμα της  Cinematek στον σκηνοθέτη Νίκο Νικολαΐδη, στον κινηματογράφο Στέλλα, από 20 Ιουνίου μέχρι 25 Ιουλίου, ο Βασίλης Σπανός κάνει μια μικρή αναδρομή στη φιλμογραφία που θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ξανά στο πλαίσιο αυτής της θερινής ρετροσπεκτίβας. 

Λίγο πριν το καλοκαιρινό break, ο Drake ξεσπαθώνει με ένα house album και ο Pharrell επιστρέφει για το μεγάλο cash out του θρύλου που χτίζει εδώ και δύο δεκαετίες.

Όλα όσα έγιναν την τρίτη ημέρα του φετινού Release Athens Festival με οικοδεσπότες τον Parov Stelar, τους Artbat, τον Kevin De Vries και τον El Siciliano. 

Το Athens Music Week επιστρέφει στην Τεχνόπολη, από τις 22 μέχρι τις 24 Ιουνίου με 25 πάνελ συζητήσεων, 23 showcase live acts και 80 καλεσμένους από την αφρόκρεμα της εγχώριας και όχι μόνο μουσικής βιομηχανίας.

Στο νέο του Παρατηρητήριο ο Επίτροπος ασχολείται επιτέλους με την μπάντα που τον έχει απασχολήσει περισσότερο στη social media δραστηριότητά του. 

Ένα σημείωμα του Μάκη Μηλάτου με αφορμή την ανακοίνωση της επανακυκλοφορίας του θρυλικού μουσικού περιοδικού Creem. 

Πώς τα ιδανικά της ισότητας και της διαφορετικότητας, που άνθισαν στις gay κοινότητες της Αμερικής και της Ευρώπης, εμπότισαν το DNA του παγκόσμιου clubbing. 

Ο Δημήτρης Μάστορης αφιερώνει το mypodcast ντεμπούτο του στο “backpack hip hop” υβρίδιο.

Ο Βαγγέλης Πούλιος μας κάνει μαθήματα swing μέσα από ένα παλιότερο άρθρο του για το περιοδικό Sonik

Top