View More
 Μια ματιά στην πορεία της αντισυμβατικής και εκρηκτικής Vivienne Westwood που από τη μπουτίκ του Malcolm McLaren έφτασε με τις δημιουργίες της να χτίσει τον δικό της punk μύθο στη μόδα. Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται τη Δευτέρα στο Backstage Film Festival.
Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναπολεί τις εποχές που τα blogs καθόριζαν τις νέες μουσικές τάσεις. 
Οι συνθήκες στις οποίες εμφανίστηκαν οι Nirvana και το grunge, με αφορμή το 1991: The Year Punk Broke που προβάλλεται δωρεάν στο Backstage Film Festival.
Η δισκογραφία του Nick Cave, μέσα από κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο Avopolis, μαζί με κάποιες σκέψεις που φέρνουν αυτά τα ταξίδια...
Με την ευκαιρία της δωρεάν προβολής του Straight To You (1994), ανατρέχουμε στο σχετικό αφιέρωμα του SONIK.
Top story

Ένας οδηγός για τις ταινίες που θα δείτε αυτή την εβδομάδα στο Backstage Film Festival

Ένας πλήρης οδηγός για όλα όσα θα δείτε και θα ακούσετε το σαββατοκύριακο στο Backstage Film Festival

Ακούστε την κουβέντα της σκηνοθέτιδας με τον Δημήτρη Λιλή και μαζί μια playlist με τα αγαπημένα της Nick Cave τραγούδια, λίγο πριν απολαύσουμε το Straight To You στο Backstage Film Festival.

Στο I Slept With Joey Ramone που ετοιμάζεται για το Netfllix.

Η προγραμματισμένη για φέτος εμφάνιση των Pet Shop Boys μεταφέρεται για του χρόνου. 'Ετσι, θα εμφανιστούν στην Πλατεία Νερού την Πέμπτη 30 Ιουνίου 2022. Μάθετε τι ισχύει για τα εισιτήρια.

To "Memories of the Age of Anxiety" γράφτηκε για app διαλογισμού, γι' αυτό, πατήστε play και χαλαρώστε.

Ακούστε τη νέα εκδοχή του τραγουδιού της ποπ σταρ με τη συμμετοχή του sir Elton John.

Ο μουσικός έδωσε μια μικρή γεύση από αυτό σε Instagram live.

Μια εκ νέου επίσκεψη στον θαυμαστό κόσμο της Επιθεώρησης έρχεται τον Ιούνιο στο Βεάκειο Θέατρο.

Μια ακόμα ζωντανή εμφάνιση, από το 2005 αυτή τη φορά, που γίνεται διαθέσιμη.

Special mix και αφιερώματα, online party, συνεντεύξεις, 50 βιβλία Μεθυσμένο Ημερολόγιο για εσάς και ταινίες με πολλή μουσική! 

Το 7'' λέγεται Grief και το ένα κομμάτι προέρχεται από απάντηση του Cave σε γράμμα στο Red Hand Files.

«Να ζήσει στον πραγματικό κόσμο» ήταν η προτροπή προς τη Madonna και εκείνη δεν το άφησε να πέσει κάτω.

Το φεστιβάλ θα διοργανωθεί φέτος σε μια υβριδική εκδοχή, από  27 έως 29 Μαΐου.

Χάρης Λαμπράκης Quartet - Μετέωρα

Διονύσης Κοτταρίδης
Διονύσης Κοτταρίδης

Για τον σταθερό τους τ(ρ)όπο φτάνουν και δεν περισσεύουν οι τέσσερις εσωκλειόμενες γραμμές του Νίκου Σιδηροκαστρίτη:

Μετέωροι, μνημονεύουμε τον τόπο, εκεί που συναντήθηκε η προσευχή με τον μόχθο η ζωή πάνω και κάτω από τα σύννεφα για να μη χαθούμε

Εάν μάλιστα έχεις ακροαστεί και την προ διετίας Θέα ή/και τους έχεις πετύχει σε επί τόπια σύμπλεξη, τότε οι πιθανότητες έκπληξης μειώνονται δραματικά. Όχι πως φαίνεται να τους αφορά η έκπληξη –να την ιεραρχούν ψηλά τουλάχιστον. Προς τι άλλωστε, όταν υφίσταται άπλετος χώρος κάθετων κινήσεων μεταξύ τζαζ και παράδοσης; Παραλείπω επί τούτου το «ελληνικής», διότι οι εθνικού τύπου προσδιορισμοί φέρουν περίεργες απλουστεύσεις, δυστυχώς μη διαχειρίσιμες για πολλούς. Κι εικάζω εδώ πως ο «τόπος» του Σιδηροκαστρίτη δεν είναι εθνικός• ούτε η προσευχή, ούτε ο μόχθος, ούτε η τέχνη ασφαλώς.

Μικρές διαφοροποιήσεις δύναμαι να καταθέσω μεταξύ Θέας και Μετεώρων  –εδώ το δεύτερο ενυπάρχει στο πρώτο. Όχι ντε και καλά ασήμαντες, και με τη σύγκριση μονάχα ως απτή αφορμή... Η σχέση με τον χώρο, για παράδειγμα. Με κάποιον τρόπο απαιτούν περισσότερο χώρο τα Μετέωρα, του επιβάλλονται. Κι ας αποτελεί το κουαρτέτο πρότυπο ανάλαφρων πατημάτων, κι ας προεξάρχει και πάλι το νέϋ του Χάρη Λαμπράκη, αβρό από τη φύση του, πριν καν πιάσουμε το φύσημα δηλαδή. Του λόγου μου τουλάχιστον θα προτιμήσω εκείνη την πιο αβίαστη ένταξη της Θέας στον χώρο που της προσφέρεται. Θα προτιμήσω και την πιο «περίπου» παραγωγή της, η οποία δεν μπλέκει την ευκρίνεια με την ελαφρά επιτήδευση...

Πιθανώς να μην γίνεται κι αλλιώς, τώρα που το σκέφτομαι –κι αυτή η μη απαιτητική αγωγιμότητα να θυσιάζεται έτσι εκ των πραγμάτων στον αναπτυξιακό βωμό. Γιατί πώς να ξεμακρύνεις, να εμπλουτίσεις, να γίνεις λεπτομερής, ξεκάθαρος και την ίδια στιγμή να διαφυλάξεις μέχρι κεραίας το κλίμα; Αγκαλιά δεν πάνε τούτα; Συνήθως... Κι εδώ οι προθέσεις του κουαρτέτου λαλάνε από νωρίς. Λαλάει το νέϋ του Λαμπράκη, το οποίο  μετεωρίζει γνώριμα βουκολικά θέματα –μια πιο κοντά για να τα ξεχωρίζεις ολοσχερώς και μια μακριά, τόσο που να νομίζεις πως αλλάζουν μορφή. Αυτή τη φορά δε με τις διαδρομές πιο ευκρινείς, πιο πυκνές, πιο γοητευτικές, πιο μακρινές. Αν και σε επίπεδο ακροατικής αντίληψης οι μεταβάσεις είναι γρήγορες, είναι και υποδειγματικά φυσικές. Τα δημιουργικά φίλτρα ακυρώνουν στην πράξη τη θεωρητική απόσταση μεταξύ βουκολικών σκοπών και free περασμάτων κι εκεί ανάμεσα ο Λαμπράκης εμπλουτίζει συνεχώς την κατακτημένη λαλιά του.

Μια πρόσκαιρη μονάχα ρήξη με τον τ(ρ)όπο επιχειρείται εκεί πάνω στα τρία τέταρτα του άλμπουμ, ωστόσο οι abstract εσοχές των “Ιερών” ηχούν τόσο παράταιρες υφολογικά και τόσο απ’ το πουθενά σε επίπεδο ροής, ώστε θαρρείς πως η αναχώρηση δημιουργείται επί τούτου μόνο και μόνο για να βιωθεί πιο έντονα η αγαλλίαση της (επικείμενης) επιστροφής. Λες;

Διόλου τυχαία, πάντως, τούτες είναι απ’ τις λίγες στιγμές που το νέϋ αποσύρεται και οι υπόλοιποι προτάσσουν τις αιχμηρές γωνίες της πειραματικής Δύσης. Όχι πως αυτό αποτελεί και καμιά μομφή για τη συνολικότερη άνεση των κινήσεών τους, ίσα-ίσα. Το πιάνο του Θεοχάρη –όντας ο δεύτερος σολιστικός πυλώνας– λειτουργεί με μια ακόμα βαθύτερη γνώση των ισορροπιών, αποδεχόμενο το όχι και τόσο αυτονόητο γεγονός πως δεν χρειάζεται να πρωταγωνιστεί για να κάνει τη διαφορά. Ενώ οι ήρεμες ρυθμικές δυνάμεις των Σιδηροκαστρίτη & Τσεκούρα αλωνίζουν αγκαζέ τα μήκη και τα πλάτη. Ειδικά ο πρώτος παραδίδει ιδιαίτερα αυθύπαρκτου παιξίματος και ρυθμικής χρηστικότητας – λες και ορίζει κομμάτια χώρου προσκαλώντας τους υπόλοιπους να τα ζήσουν.

Εν ολίγοις και παρά τις όποιες παράπλευρες ενστάσεις, στα Μετέωρα η τετράδα του Χάρη Λαμπράκη απομακρύνει ακόμα περισσότερο τη μνήμη απ’ τη νεύρωση και πλέον στέκει ως σημαίνουσα οντότητα της εγχώριας δημιουργίας. Για πολλούς λόγους.

 

Top story
Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής αναπολεί τις εποχές που τα blogs καθόριζαν τις νέες μουσικές τάσεις. 

Οι συνθήκες στις οποίες εμφανίστηκαν οι Nirvana και το grunge, με αφορμή το 1991: The Year Punk Broke που προβάλλεται δωρεάν στο Backstage Film Festival.

Η δισκογραφία του Nick Cave, μέσα από κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο Avopolis, μαζί με κάποιες σκέψεις που φέρνουν αυτά τα ταξίδια...

Με την ευκαιρία της δωρεάν προβολής του Straight To You (1994), ανατρέχουμε στο σχετικό αφιέρωμα του SONIK.

Η Ζώης Χαλκιόπουλος ξεσκονίζει τα συνθεσάιζερ "made in Greece", μαζί με μια Spotify λίστα που συνεχώς θα μεγαλώνει.

 Ο Ανδρέας Κύρκος προτείνει τα Your Honor, The Good Lord Bird και WandaVision, που θα σας ανταμείψουν για τον χρόνο του binge watching σας.

Η μπάντα κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό το Maze και ο Γιώργος Καρανικόλας μιλάει στον Θανάση Μήνα για τη δημιουργία του άλμπουμ.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Αυτή την εβδομάδα γιορτάζει 1 χρόνο και 50 Παρατηρητήρια επιτυχίες, με μια εποικοδομητική συζήτηση με την Ελένη Τζαννάτου αλλά και δίνοντας το μικρόφωνο στα μέλη του ΚΨΜ.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη γράφει για τον δίσκο που πριν 3 δεκαετίες, έβαλε το trip hop στον μουσικό χάρτη.

Με αφορμή τον νέο δίσκο των Brockhampton, ο Δημήτρης Λιλής παρουσιάζει εκείνες τις rap παρέες που άλλαξαν τους όρους στο παιχνίδι.

Άλλωστε, με τον Jim Thompson, τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως φαίνονται. Θα το διαπιστώσετε και με το βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ και στο οποίο θα βασίζεται η επόμενη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου.

Ο Δημήτρης Λιλής διαλέγει 7 διεθνή και 3 εγχώρια ονόματα που δίνουν ελπίδα για το μέλλον της rap.

Στο νέο του Diggin', o Ζώης Χαλκιόπουλος βρήκε ήδη τον δικό του κορυφαίο δίσκο του 2021. Σας δίνει και Promises γι' αυτό.

Ο Ζώης Χαλκιόπουλος είδε τα «μικροσκοπικά» live του NPR και διάλεξε τα 10 που δε χορταίνει με τίποτα.

Το ιστορικό metal σχήμα κυκλοφόρησε το At Night We Prey και ο Ευθύμης Καραδήμας μίλησε στον Αλέξανδρο Τοπιντζή για όλα εκείνα, τα μουσικά και προσωπικά, που τον έφεραν ως εδώ.

Top