View More
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...
Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για τους γνώστες του gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές video game ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Και λέει «Tο label μου πιστεύει πως αυτό δεν είναι single». Εσείς;

Αυτή τη φορά όχι για το εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά για τα γενέθλια του συζύγου της. Αυτό που λέμε couple goals... 

Dr. Albert Flipout’s One CAN Band feat. Mickey Pantelous & Friends - I Come From A Land North Of Africa

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Διαβάζοντας το βιογραφικό του Μίκη Παντελούς, καταλαβαίνεις γιατί επέλεξε τη φόρμα των μπλουζ για να εκφραστεί: η ζωή του υπήρξε μέχρι στιγμής γεμάτη σκαμπανεβάσματα, με συνεχή την εναλλαγή συνεργατών, τόπων και τρόπων ζωής. Με τον καιρό λοιπόν ο Ελληνο-Δανός τραγουδοποιός κατέληξε στην αυτάρκη λύση της one-man band• ο ίδιος παίζει κιθάρα, γκρανκάσα, φυσαρμόνικα, πιατίνια κλπ. και ταυτόχρονα ερμηνεύει τα αυτοσχέδια τραγούδια του.

Στη δισκογράφηση ωστόσο χάνεται κάτι από την ουσία αυτού που κάνει ο Παντελούς: δεν μπορείς να δεις τον μουσικό να παλεύει με την οργανοπαιξία, ενώ μεγάλο μέρος της γοητείας των one-man bands εστιάζεται στην εικόνα του μουσικού ο οποίος συντονίζει όλα τα μέλη του σώματός του ώστε να παράξει τον ήχο μιας ορχήστρας. Αλλά κατά την ακρόαση του CD δεν έχει πια ιδιαίτερη σημασία πώς παίχτηκαν τα όργανα, ούτε από ποιον και το σημείο ενδιαφέροντος –άρα και το μέτρο αξιολόγησης– μετατοπίζεται. Ο Παντελούς το ξέρει βέβαια αυτό και φρόντισε να καλέσει επιπλέον μουσικούς στην ηχογράφηση των 10 νέων τραγουδιών του. Έτσι, στα όσα όργανα χειρίζεται ο ίδιος προστίθενται (σποραδικά) έξτρα κιθάρες, πιάνο, τρομπόνι και τύμπανα.

Παρ’ όλα αυτά, η ενορχηστρωτική λογική του Παντελούς στο I Come From A Land North Of Africa παραμένει σχετικά λιτή και απόλυτα προσανατολισμένη στο να υποστηρίζει απλώς τα τραγούδια και τις ιστορίες που διηγούνται. Αυτή τη φορά η στιχουργική εστιάζει αρκετά στη ζοφερή ατμόσφαιρα που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση, χωρίς πάντως να λείπουν και τα πιο κλασικά ερωτικά ή υπαρξιακά θέματα. Ο δημιουργός τους είναι άλλωστε αρκετά ικανός στιχοπλόκος και επαρκής χειριστής της παράδοσης των μπλουζ –από τους πατέρες τους μέχρι και τον Tom Waits– και καταφέρνει με άνεση να στήνει τραγούδια τέτοιου ύφους, κάτι γνωστό και από τα άλμπουμ Hangover (2006) και Can’t Find My Pills (2010).

Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο τρόπος με τον οποίον μεταχειρίζεται ο Παντελούς αυτήν την παράδοση και αυτό το υλικό αποδεικνύεται κάπως στείρος. Δεν μπορείς δηλαδή να διακρίνεις κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια για προβληματισμό επί των μέσων και των τρόπων, παρά μόνο μια διαχείρισή τους μέχρι ένα επίπεδο, έτσι ώστε απλώς να «βγουν» τα τραγούδια. Και μια τέτοια «μομφή» δυστυχώς δεν αφορά μόνο τον εν λόγω τραγουδοποιό, μα και το μεγαλύτερο κομμάτι του μπλουζ χώρου, εγχώριου κυρίως αλλά και διεθνούς. Παρότι συμπαθέστατα, τα συγκεκριμένα τραγούδια δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι καινούργιο, κάτι ιδιαίτερα αυθεντικό ή ενδιαφέρον ώστε να σε καλέσουν να επανέλθεις –αν δεν είσαι απλά οπαδός του στυλ– πέραν των αναγνωριστικών ακροάσεων.

Επαναλαμβάνω πάντως ότι η ουσία αυτού που κάνει ο Μίκης Παντελούς βρίσκεται στις ζωντανές εμφανίσεις και είναι εκεί κυρίως όπου θα πρέπει να εστιάσει κανείς για να τον κρίνει ως καλλιτέχνη. Επιδιώξτε λοιπόν να τον παρακολουθήσετε σε κάποια προσεχή ευκαιρία. Άλλωστε μόνο έτσι θα μπορέσετε να προμηθευτείτε και το εν λόγω CD, μιας και δεν διατίθεται από κάποιο δίκτυο διανομής.

 

 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (8-14/7) βλέπει από οσκαρικό Anthony Hopkins μέχρι τις σόλο περιπέτειες της Black Widow, ελληνικά ντοκιμαντέρ και κλασικές επανεκδόσεις.

Top