Όντας φλεγματικός και βγάζοντας επιδεικτικά τη γλώσσα, ο μουσικός από το Σικάγο επικρίνει τον πόλεμο του George W. Bush στο Ιράκ έχοντας ως σταθερές του μια φαλσέτο ...
Oι δημιουργοί που (ενωμένοι) αλλάζουν τη μουσική και τον κόσμο μας
Ξεκίνησαν πάνω στον «πυρετό» του nu metal, αλλά πλέον έχουν συμπληρώσει παραπάνω από 25 χρόνια πορείας, χαράζοντας τον δικό τους δρόμο στον αμερικάνικο alternative ήχο. ...
Η μούρλα του Mike Brandon καθώς όργωνε πέρα-δώθε το σανίδι του Gagarin και ο πηγαίος, γκαραζόπληκτος ηλεκτρισμός έβγαλαν τους Αμερικανούς νικητές κόντρα στο πόσο ασφαλής ...
Πόσο ανάγκη έχεις να βάλεις στην e-εφημερίδα σου μία ακόμη φωτογραφία των Pet Shop Boys; Αυτό θα γίνεται πια; Και μας αφήνουν να κυνηγάμε τα media του εξωτερικού για να ...

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Αφετηρία

Μιχάλης Τσαντίλας
Μιχάλης Τσαντίλας

Δεν τίθεται θέμα: οποιοσδήποτε ερμηνευτής με πορεία –και επιτυχία–  ανάλογη αυτής του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, θα είχε πρόβλημα να βρίσκει κάθε φορά κάτι νέο να παρουσιάσει ώστε να συνεχίσει να δίνει το δισκογραφικό παρών. Και αυτή τη φορά η ιδέα που έπεσε στο τραπέζι ήταν ομολογουμένως αρκετά πρωτότυπη: 7 στιχουργήματα του Οδυσσέα Ιωάννου αναρτήθηκαν στον διαδικτυακό τόπο των φίλων του ερμηνευτή, ελεύθερα προς μελοποίηση από οποιονδήποτε ήθελε να δοκιμάσει. Στα τραγούδια που επιλέχθηκαν τελικά (από 950 συμμετοχές παρακαλώ) προστέθηκαν τρία ακόμα σε μελοποίηση των Κίτρινων Ποδηλάτων, ένα από τον ίδιο τον Παπακωνσταντίνου και μία διασκευή στο "Οι Μέρες Που Δικάζουν" του Σταμάτη Κραουνάκη, σε ντουέτο με τη Χαρούλα Αλεξίου.

Φτάνει όμως η επιστράτευση νέου συνθετικού «αίματος» για να προκύψει ένα ενδιαφέρον άλμπουμ; Εκ του αποτελέσματος, η απάντηση είναι ένα βροντερό όχι... Δεν υπάρχει στην Αφετηρία τίποτα που να μην έχουμε ξανακούσει σε καλύτερη εκδοχή είτε από τον ίδιο τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, είτε από το ελληνικό έντεχνο-ροκ γενικότερα. Ηχούν μάλιστα τόσο κουρασμένα αυτά τα ρυθμικά, μελωδικά και αρμονικά σχήματα, ώστε από ένα σημείο και μετά δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις το ένα κομμάτι του δίσκου από το άλλο.

Δεν βοηθά βέβαια ούτε η πρώτη ύλη των συγκεκριμένων τραγουδιών, οι στίχοι του Οδυσσέα Ιωάννου δηλαδή. Με γνωστό –και όχι τόσο υψηλό όσο το θέλουν κάποιοι– το μέχρι στιγμής «ταβάνι» του, ο στιχουργός δεν το πιάνει εδώ σε καμία περίπτωση, κινούμενος θαρρείς με αυτόματο πιλότο. Παρούσα και πάλι μία ηρωοποιημένη μιζέρια, μια δικαιοφανής, δασκαλίστικη πολλές φορές στάση και μια γλώσσα που έχει πια εξαντληθεί και απλά ανακυκλώνεται. Στίχοι που παρακινούν «κάνε τσιγάρο να σου πω καμιά κουβέντα, βάλε ακόμα ένα ποτό» ή «άσε το παιχνίδι να σε παίζει, μην κρατάς τα φύλλα σου κλειστά», που μιλούν για το Δελτίο Των 8 («Αχ! Το κακό τους τον καιρό!») και για την οικονομική/κοινωνική κατάσταση με λόγο τον οποίον ακούμε πια από παντού.

Τι μένει, λοιπόν, να κρατήσει κανείς; Ίσως το συμπαθές "Το Ποντίκι Και Ο Αετός", ένα αλληγορικό τραγούδι που θυμίζει τον "Μαύρο Γάτο"• ίσως το "Καινούργια Μέρα", κυρίως λόγω ρυθμικών θέλγητρων• ίσως και το "Στροφή", που με την πηγαία μελωδικότητά του και τον αισιόδοξο στίχο του σπάει κάπως το μέτωπο της μαυρίλας. Με τις παλαιάς κοπής ενορχηστρώσεις των Κίτρινων Ποδηλάτων να μη βοηθούν και παρά τις ψυχωμένες ερμηνείες του αειθαλούς (ομολογουμένως) τραγουδιστή, δεν μένει από εκεί και πέρα κάτι άλλο στην Αφετηρία ικανό να κερδίσει πόντους.

Και κάπως έτσι προκύπτουν ορισμένα επιπλέον ερωτήματα: γιατί να δοθεί τελικά το δισκογραφικό παρών, σώνει και καλά; Ποια είναι η καλλιτεχνική ανησυχία πίσω από τη δημιουργία της Αφετηρίας; Και αν δεχτούμε πως αυτή υπάρχει, πώς μπορεί κανείς να περιμένει να προκύψουν καλά τραγούδια από τη γνωστή «βάζω τους στίχους, βάζεις τη μουσική;» λογική, ωραιοποιημένη έστω από το ότι δίνεται βήμα σε κάποιους άσημους δημιουργούς; Αυτή η λογική, στη βάση της, δεν είναι που μας γέμισε με εκατοντάδες αδιάφορους πολυσυλλεκτικούς δίσκους τις τελευταίες δύο δεκαετίες; «Ο κόσμος άλλαξε, μην μένεις στον παλιό», τραγουδάει σε κάποιο σημείο ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ειρωνευόμενος όσους δίνουν παρόμοιες συμβουλές. Το ότι λοιπόν ο νέος του δίσκος ακούγεται σαν να έρχεται από τον... προ-προηγούμενο κόσμο ίσως σηματοδοτεί τελικά μια απόλυτα συνειδητή επιλογή.

Νομοτελειακά, πάντως, δεν μπορεί να αποτελέσει κανενός είδους αφετηρία, παρά μόνο ένα ακόμα επεισόδιο μιας πορείας βαλτωμένης από καιρό. Η Αφετηρία είναι ένα άλμπουμ που μοιάζει να απευθύνεται αποκλειστικά στους φανατικούς φίλους του Παπακωνσταντίνου, μια δουλειά με ελάχιστο ενδιαφέρον και σχεδόν καμιά συγκίνηση. Με δεδομένη την πορεία του ερμηνευτή (εδώ και πολλά χρόνια), ποιος μπορεί να πει αλήθεια ότι δεν περίμενε κάτι τέτοιο; Και ποιος μπορεί να φανταστεί αυτό το τοπίο να αλλάζει;

ΑΤΖΕΝΤΑ

Λένα Πλάτωνος
29-02-2020

Λένα Πλάτωνος

Αθήνα - Temple
Η Λένα Πλάτωνος έχει συμβάλει καθοριστικά στην εξέλιξη της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα με σημαντικούς δίσκους της στα μέσα της ...
Les Negresses Vertes
06-03-2020

Les Negresses Vertes

Αθήνα - Gagarin 205
Christian Loffler
07-03-2020

Christian Loffler

Αθήνα - Fuzz Live Music Club
01-12-2019

Vinyl & Vintage Marketplace

Αθήνα - Ωδείον Αθηνών

H Νυχτερίδα του Γιόχαν Στράους του νεότερου

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Γλυκερία & Μελίνα Κανά

Αθήνα - Μουσική Σκηνή Γραμμές

Μάνος Αθανασιάδης

Αθήνα - Μουσικό Βαγόνι Orient Express

Ελεωνόρα Ζουγανέλη

Αθήνα - Άνοδος Live Stage

Δήμητρα Γαλάνη

Θεσσαλονίκη - Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Sark Trio

Αθήνα - Zp 87

Boticelli Baby

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Botticelli Baby

Αθήνα - Half Note Jazz Club

Έλλη Πασπαλά

Αθήνα - Πειραιώς 131
24-02-2020

Cosmos: Quinteto Astor Piazzolla

Αθήνα - Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Σταμάτης Κραουνάκης + Σπείρα Σπείρα

Αθήνα - Μουσική Σκηνή Σφίγγα

Boticelli Baby

Αθήνα - Half Note Jazz Club

GALLERY OF THE WEEK

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Άγγελος Κλειτσίκας
Η μούρλα του Mike Brandon καθώς όργωνε πέρα-δώθε το σανίδι του Gagarin και ο πηγαίος, γκαραζόπληκτος ηλεκτρισμός έβγαλαν τους Αμερικανούς νικητές κόντρα στο πόσο ασφαλής και δοκιμασμένος δείχνει ο
Χάρης Συμβουλίδης
90 χρόνια μετά, η θεωρούμενη ως χαμένη ταινία του Δημήτρη Γαζιάδη που μετέτρεψε σε λαϊκό ρομάντζο μια σπουδαία στιγμή της εγχώριας οπερέτας, κέρδισε το ειλικρινές, θερμό χειροκρότημα του κοινού, το
Τάνια Σκραπαλιώρη
Μπροστά στην υπερπλήρη αρένα του Tae Kwon Do, βούτηξαν στο σιδηρούν εκτόπισμα του The Age Οf Aquarius, δίνοντας μια εξαιρετική, γεμάτη ενέργεια συναυλία, από την οποία δεν έλειψε και το ηχηρό ...

ΣΤΗΛΕΣ

Ελένη Τζαννάτου
Όντας φλεγματικός και βγάζοντας επιδεικτικά τη γλώσσα, ο μουσικός από το Σικάγο επικρίνει τον πόλεμο του George W. Bush στο Ιράκ έχοντας ως σταθερές του μια φαλσέτο φωνή, πολλές αρμονίες κι ακόμη ...
Δημήτρης Λιλής
Πόσο ανάγκη έχεις να βάλεις στην e-εφημερίδα σου μία ακόμη φωτογραφία των Pet Shop Boys; Αυτό θα γίνεται πια; Και μας αφήνουν να κυνηγάμε τα media του εξωτερικού για να ακουστεί η μουσική που ...
Άρης Καζακόπουλος
Κόντρα στον κανόνα που θέλει τις διασκευές και τα remixes να είναι υποδεέστερα της αυθεντικής ηχογράφησης, η στήλη σήμερα επιλέγει 10 από τις πιο κραυγαλέες εξαιρέσεις...
Ζώης Χαλκιόπουλος
Αν και δεν έγινε ποτέ Faith (1987) ή Listen Without Prejudice Vol. 1 (1990), ήταν δίσκος που θα ωρίμαζε σιγά-σιγά και θα αναδυόταν με τα χρόνια, με τη βινυλιακή του έκδοση να τιμάται πλέον γύρω στα

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Λένα Αλεξανδράκη

Oι δημιουργοί που (ενωμένοι) αλλάζουν τη μουσική και τον κόσμο μας

Χρήστος Μιχελομιχελάκης
Ξεκινώντας το 2011 από ένα ακατάστατο δωμάτιο στα νότια του Τέξας, τα αδέρφια Maggie & Tyler Heath πέτυχαν να γίνουν μία ιδιαίτερα αξιοσημείωτη παρουσία εκεί όπου η αμερικάνικη folk συναντά το
Χριστίνα Κουτρουλού
Κοκάλινα γυαλιά, κασετόφωνο και μια καταμέτρηση των ταινιών του Γούντι Άλεν φέρνουν τα χρώματα της δεκαετίας του 1980 σε μια παραλία όπου όλα φαίνονται ήσυχα, σαν τον βαριεστημένο σκύλο που έχει ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δημήτρης Μεντές
Ξεκίνησαν πάνω στον «πυρετό» του nu metal, αλλά πλέον έχουν συμπληρώσει παραπάνω από 25 χρόνια πορείας, χαράζοντας τον δικό τους δρόμο στον αμερικάνικο alternative ήχο. Με αφορμή λοιπόν τις ...
Μιχάλης Τσαντίλας
Οι Βύρωνας Κατρίτσης, Chris Setel & Νίκος Γιούσεφ επέστρεψαν πρόσφατα στη δισκογραφία, έπειτα από επταετή σιωπή. Όμως το Riverbank αποδεικνύεται και κύκνειο άσμα, καθώς το τρίο επέλεξε να ...
Γιώργος Πάγος
Fundracar ή αλλιώς το καράβι της διασκέδασης (σε ελεύθερη μετάφραση). Μια ερμηνεία που αποτυπώνει μόνο τη μισή αλήθεια του αθηναϊκού multi-culti σχήματος, που φέτος, περισσότερο από ποτέ, ...
Ανδρέας Κύρκος
Φίλοι από 11 χρονών, οι Robin Stewart & Harry Wright έστησαν το γκρουπ τους στο Μπρίστολ, επηρεασμένοι όμως από τα nightclubs του Λονδίνου. Μετά τον ενθουσιασμό που προξένησαν στο Plisskën ...

Instagram





Top
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…