View More
Η αυτοσχέδια καμπάνια πίσω από το #ReleaseTheSnyderCut χαιρετίστηκε ως η πρώτη νίκη των αδικημένων fans απέναντι στα αρτηριοσκληρωτικά studio. Είναι, ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον μήνα που μας έφτασε μέχρι το Πάσχα ακούσαμε ...
Ο Μάκης Μηλάτος κάνει μια διαλογή των πιο αξιόλογων ειδικών κυκλοφοριών που μας φέρνει φέτος η γιορτή των δισκοπωλείων στις 12 Ιουνίου και τις 17 ...
O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Annie Clark σε αντίστροφη μέτρηση, λίγο ...
Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για την ταινία για την οποία η Emerald Fennell απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στα 93α βραβεία της Ακαδημίας.
Top story

Ακούστε και δείτε το "Woman" που μας κάνει να περιμένουμε τον νέο δίσκο της βρετανής ράπερ λίγο περισσότερο.

Ακούστε το "Higher Power" που ακούστηκε πρώτη φορά επίσημα μέσω διαστημικής αποστολής, με χορευτές-ολογράμματα να συμπληρώνουν το πακέτο.

Από 28 ως 30 Μαΐου, ένα τριήμερο με εναλλακτικά εγχώρια ονόματα, ζωντανά από το ΚΠΙΣΝ.

Από 27 ως 29 Μαΐου το φεστιβάλ επιστρέφει στην hybrid edition του.

Ραντεβού 9 Ιουνίου του 2023 στο ΟΑΚΑ, ευελπιστούμε χωρίς μάσκες.

Μέσα στον Μάιο ξεκινούν θερινά σινεμά, συναυλίες και θέατρα, εάν δώσει το πράσινο φως η επιτροπή λοιμωξιολόγων

Η βράβευση θα γίνει στις 13 Μαΐου μέσω livestreaming.

180 μουσικοί υπογράφουν επιστολή που καλεί το Spotify να μη χρησιμοποιήσει την τεχνολογία «ανοιχτών μικροφώνων» που εντοπίζει τη συναισθηματική κατάσταση,  το φύλο, την ηλικία ή την προφορά μας για να προτείνει μουσική.

Τον Ιούνιο έρχεται η μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση και οι U2 μαζί με τον Ολλανδό DJ δημιούργησαν το "We Are The People We’ve Been Waiting"

Κυκλοφορεί την Παρασκευή η νέα δουλειά του άγγλου ερμηνευτή που γνωρίσαμε με το "Human"

Η γενιά του MTV των αρχών των '90s άκουσε χιλιάδες φορές το "I Promised Myself", ενώ θα τον θυμάται και από την εμβληματική διαφήμιση της Levi's

«Κάνε αυτό που θέλεις όταν το θέλεις. Γ@μησε όλα τα υπόλοιπα», λέει στο συνοδευτικό post του εξωφύλλου της Vogue που έχει συγκεντρώσει 16 εκ. likes σε λίγες ώρες!

Ακούστε το πρώτο single από το νέο άλμπουμ των Stranglers, που είναι αφιερωμένο στον μακαρίτη Dave Greenfield

Σε ένα κοινό 27.000 θεατών που παίρνει ξανά μια δόση κανονικότητας: δείτε τους επί σκηνής

Sancho 003 - Muzga

Βαγγέλης Πούλιος
Βαγγέλης Πούλιος

Πληκτρολογώντας κανείς Sancho 003 σε κάποια μηχανή αναζήτησης, διαπιστώνει πως αυτό που χρησιμοποιείται συχνότερα ως προσδιοριστικό της μουσικής τους είναι η λέξη «κινηματογραφική». Και παρότι σε γενικές γραμμές ο όρος δείχνει ως ένας νεολογισμός άνευ ουσιαστικού περιεχομένου, στην προκείμενη περίπτωση ίσως τελικά να έχει μία υπόγεια σύνδεση με την πραγματικότητα. Διότι οι συνθέσεις των Φώτη Σιώτα (βιολί και συνθεσάιζερ) & Κώστα Παντέλη (κιθάρα) για το Muzga έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με την εικόνα: γραμμένες αρχικώς για να αποτελέσουν το ηχητικό μέρος δύο χορευτικών παραστάσεων της ομάδας Sinequanon, μοιάζουν να έχουν έμφυτη την τάση να περιγράψουν μια οπτική πραγματικότητα.

Και τώρα που ως δίσκος μουσικής το Muzga είναι στερημένο από τις οπτικές του συνδηλώσεις, η παραπάνω ιδιότητα διατηρείται ως λόγος εν δυνάμει εικονοπλαστικός· ως ηχητικό ερέθισμα που διεγείρει αυτή την «εσωτερική όραση». Κάντε το γνωστό πείραμα: χαμηλώστε τον φωτισμό, βάλτε ακουστικά, ξαπλώστε κάπου αναπαυτικά και αφήστε το να κάνει τη δουλειά του… Πέραν τούτων, το άλμπουμ έχει και αυθύπαρκτο μουσικό ενδιαφέρον. Παίζοντας εξ ορισμού στο ανάμεσα, δημιουργεί έναν ηχητικό τόπο μεθοδικά δομημένο στους κανόνες μιας ρευστής ηχητικής αρχιτεκτονικής. Ελίσσεται επιδέξια μεταξύ μουσικών πεδίων, διεισδύει σε αρκετούς χώρους για να «δανειστεί» τις διαφορετικές τους νοο-τροπίες (τρόπους δηλαδή του μουσικού νου), μα τελικώς διαμορφώνεται (πρακτικώς και θεωρητικώς) μεταξύ της απτής απόστασης της φυσικής θέσης των δύο μουσικών.

Λειτουργεί δηλαδή ως ένας κώδικας, κοσμοπολίτικος και «πολυπολιτισμικός» όσον αφορά στις αφετηρίες του, μα σαφώς προσωπικός και «εδώ» ως προς το αποτέλεσμα. Ένας κώδικας, ο οποίος συν-διαμορφώνεται από δύο οξυδερκείς μουσικούς με αρκετές –ήδη– παραστάσεις στη μέχρι τώρα πορεία τους (η οποία ξεκινά από συγκροτήματα όπως οι Πίσσα & Πούπουλα, οι Ziggy Was ή οι Ποδηλάτες του Φάμελλου και συνεχίζει σε μουσικές συντροφιές όπως αυτή του Γιάννη Αγγελάκα ή του Θανάση Παπακωνσταντίνου).

Επί του πρακτέου, το ζήτημα φαντάζομαι έγκειται στη διάθεση του δημιουργού να αφεθεί, να ρίξει μία ιδέα και να την αφήσει να τον οδηγήσει. Εδώ, οι λούπες που κυριαρχούν στο κομμάτι της μετουσίωσης, εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό· δηλώνουν την αρχική ιδέα και, δημιουργώντας μία σταθερή βάση, καθιστούν εφικτό αυτό το πολυσυλλεκτικό και πολυδαίδαλο διάνθισμά της. Εξυπηρετούν, βεβαίως, και μια πρακτική ανάγκη. Δύο άνθρωποι είναι βιολογικά περιορισμένοι σε τέσσερα συνολικά χέρια και εδώ τα θέματα αναπτύσσονται κατ’ αντιστοιχία με τον λίθινο σκελετό ενός σπιτιού. Το ένα θέμα προστίθεται στο προηγούμενο, εμπλουτίζοντάς το, δημιουργώντας μαζί του ένα νέο πληρέστερο σώμα.

Έτσι λειτουργεί και το άλμπουμ ως σύνολο. Από τις αναφορές του Σιώτα σε έναν μινιμαλιστικό νεοκλασικισμό ή ήχους περισσότερο ριζωμένους σε ετούτη –την ανατολική– πλευρά της Μεσογείου, έως τις γραμμές της κιθάρας του Παντέλη, οι οποίες μεταμορφώνονται πότε σε βόμβους («καρφώνοντας» το αποτέλεσμα στη μελαγχολική μας συγχρονικότητα), πότε σε ρέοντα αρπίσματα, προσδίδοντας μία πολυπόθητη «ανοικτότητα».

Δεν είναι εύκολος αυτός ο συγκερασμός αρωμάτων και συναισθημάτων που επιχειρούν οι Sancho 003 στο Muzga, όσο απλή κι αν μοιάζει η επιτέλεση. Αλλά όχι μόνο καταφέρνουν να ντύσουν με νόημα αυτό το κολλάζ ήχων, μα πηγαίνουν το θέμα και ένα βήμα παρακάτω σε σχέση με το προ τριετίας ντεμπούτο τους, We Buy Gold. 

 

Top story

Η αυτοσχέδια καμπάνια πίσω από το #ReleaseTheSnyderCut χαιρετίστηκε ως η πρώτη νίκη των αδικημένων fans απέναντι στα αρτηριοσκληρωτικά studio. Είναι, όμως, έτσι;

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Και τον μήνα που μας έφτασε μέχρι το Πάσχα ακούσαμε μερικούς από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς ως τώρα.

Ο Μάκης Μηλάτος κάνει μια διαλογή των πιο αξιόλογων ειδικών κυκλοφοριών που μας φέρνει φέτος η γιορτή των δισκοπωλείων στις 12 Ιουνίου και τις 17 Ιουλίου.

O Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania, ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Annie Clark σε αντίστροφη μέτρηση, λίγο πριν την κυκλοφορία του Daddy's Home.

Ο Ανδρέας Κύρκος γράφει για την ταινία για την οποία η Emerald Fennell απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου στα 93α βραβεία της Ακαδημίας.

Τα Νησιώτικα, από τον Γιάννη Πάριο. Μέρα που είναι, θα ακουστούν. Στο δικό μας ή σε κάποιο άλλο μπαλκόνι... Ξαναθυμόμαστε τον πιο μοσχοπουλημένο δίσκο στην ελληνική δισκογραφία (1.600.000 αντίτυπα) και αναζητούμε τα μυστικά της τεράστιας αυτής απήχησής του.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής ακούει 5 δίσκους νέας σοδειάς που δε θα συναντήσετε εύκολα εκεί έξω.

Η Ελένη Τζαννάτου βλέπει την ζωή σε 24 καρέ το δευτερόλεπτο. Στο πρώτο I Lost It At The Movies εξηγεί πώς η καλύτερη θρησκευτική ταινία που υπήρξε ποτέ, θα μπορούσε να έχει γυριστεί μόνο από τον αιρετικό φακό ενός άθεου, ομοφυλόφιλου, μαρξιστή.

Η Τάνια Σκραπαλιώρη επιλέγει και προτείνει 5+1 νέες (ή περίπου νέες) εκδόσεις για να περάσει το φετινό Πάσχα όσο καλύτερα γίνεται.

Ο Μάκης Μηλάτος επιλέγει τα άλμπουμ που θα κάνουν το Πάσχα να ακούγεται λίγο διαφορετικό.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots), κάνει Πάσχα στην πόλη, αλλά είναι σαν να κάνει στο χωριό.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, μιλάει για μικρόκοσμους και μακρόκοσμους με τον Παναγιώτη Χαλουλάκο των ΛΔΛΜ.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος γράφει για τον νέο δίσκο των Glacial που έχει beats, σαξόφωνο και Γιώργο Μαζωνάκη.

 O Ανδρέας Κύρκος γράφει για τις δύο τηλεοπτικές σειρές που παρά τις ελλείψεις στο περιεχόμενο, παραμένουν χάρμα οφθαλμών.

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα, όλοι εμείς που αγαπήσαμε (και) την ποπ μουσική/κουλτούρα των 80s να ευχαριστήσουμε το ΠΑΣΟΚ. Κάποια επόμενη γενιά, το ίδιο θα έκανε με τον Sean Parker του Napster (και έναν από τους πρώτους χρηματοδότες του Spotify).

Top