View More
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...
Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για τους γνώστες του gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές video game ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Και λέει «Tο label μου πιστεύει πως αυτό δεν είναι single». Εσείς;

Αυτή τη φορά όχι για το εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά για τα γενέθλια του συζύγου της. Αυτό που λέμε couple goals... 

Φλώρα Χρυσού - Θα Σου Λείψω

Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας

Πού και πού, με αφορμή άλμπουμ όπως το ντεμπούτο της τραγουδοποιού Φλώρας Χρυσού, επανέρχεται στο μυαλό μου ένα ζήτημα το οποίο, από όταν η δισκογραφία έγινε αποδεκτή ως τέχνη, απασχολεί αρκετά τους περί τη μουσική σκεπτόμενους: μπορεί, και σε ποιο βαθμό, ένας γνώστης παραγωγός και ενορχηστρωτής να σώσει από την αδιαφορία ένα μέτριο υλικό; Η απάντηση, βέβαια, σε ένα τέτοιο ερώτημα δεν μπορεί να είναι γενική: θα πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση. Και κάτι τέτοιο θα προσπαθήσω να κάνω παρακάτω... Όπως σας προϊδέασα, δεν βρήκα πολύ ενδιαφέροντα τα τραγούδια της Χρυσού. Κινούνται στον ευρύτερο ποπ-ροκ χώρο –αν και κάποια από αυτά θα μπορούσα να τα φανταστώ και σε μια μεγάλη πίστα– και δεν υστερούν, κατά τη γνώμη μου, τόσο στη δομή, όσο στο περιεχόμενό τους. Οι μελωδίες τους, χωρίς να είναι σε καμία περίπτωση κακές, δεν παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ενώ η στιχουργία, με έντονη τη γυναικεία ματιά στα πράγματα, παρουσιάζεται ελαφρώς παρωχημένη και με ως επί το πλείστον προβλέψιμες ρίμες. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, με λόγια όπως «Να μου πατήσεις το κεφάλι προσπαθείς/μα εγώ αντέχω, δε βυθίζομαι σε κώμα/ρίξε μου κι άλλο, λιώσε με αν το μπορείς/δική μου είναι η ψυχή, κράτα το σώμα» (“Εδώ Θα Είμαι”) ή «Μα εγώ σειρήνα γυμνή/σαν μια πόρνη πουλάω και ψυχή και κορμί/και θα σου δοθώ δυνατά/με ηδονή θα σε δέσω να με θέλεις ξανά» (“Δε Μ’ Ερωτεύεσαι”) προβληματίστηκα έντονα σχετικά με το ποια γούστα μπορεί να ικανοποιούν.  Ο κλήρος έπεσε, λοιπόν, στον παραγωγό και γενικό επιβλέποντα των ηχογραφήσεων, Βασίλη Πιερρακέα, για να δώσει μια ώθηση σε αυτή τη δουλειά. Ο Πιερρακέας έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του στο πρόσφατο παρελθόν με τη δουλειά στο Έξω του Φοίβου Δεληβοριά και στο Κορίτσι Για Σπίτι Της Μάρως Μαρκέλλου. Στο Θα Σου Λείψω, όμως, το υλικό μάλλον δεν μπόρεσε να τον εμπνεύσει τόσο, με αποτέλεσμα και ο ίδιος να εμφανίζεται σε κάποιες περιπτώσεις να υποκύπτει σε ευκολίες και αστοχίες. Δεν καταφέρνει π.χ. να αποτρέψει το εναρκτήριο “Έλα Να Παίξουμε Κρυφτό” από το να ακούγεται άνευρο ή να αποφύγει τις ροκάδικες κοινοτοπίες στο “Γιατί Δεν Έμεινε Κανείς;”. Και πάλι, πάντως, παρουσιάζει μπόλικες ενδιαφέρουσες ιδέες και παραμένει απολαυστικός στις κιθαριστικές ακροβασίες του. Θαυματοποιός, όμως, δεν είναι και νομίζω αυτό απαντάει στο ερώτημα το οποίο έθεσα στην αρχή... Το σημαντικότερο ατού της Φλώρας Χρυσού στο Θα Σου Λείψω είναι η φωνή της. Διαθέτει τεχνική και ωραίο ηχόχρωμα και νιώθω ότι μπορεί να σταθεί άνετα ως τραγουδίστρια, ειδικά αν βάλει λίγο περισσότερη «ψυχή» στις ερμηνείες της –σε κάποια σημεία ένιωσα ότι παραήταν «καθωσπρέπει». Όσο για τα τραγούδια της, τα περισσότερα απ’ αυτά δύσκολα θα μας λείψουν. Αν, όμως, δουλέψει ακόμα περισσότερο και προσπαθήσει να κινηθεί σε πιο πρωτότυπα στιχουργικά μονοπάτια, όπως κάνει λ.χ. στο κομμάτι “Μάντης” στο κλείσιμο του άλμπουμ, ίσως να καταφέρει περισσότερα στη συνέχεια.

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (8-14/7) βλέπει από οσκαρικό Anthony Hopkins μέχρι τις σόλο περιπέτειες της Black Widow, ελληνικά ντοκιμαντέρ και κλασικές επανεκδόσεις.

Top