View More
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...
Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για τους γνώστες του gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές video game ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Και λέει «Tο label μου πιστεύει πως αυτό δεν είναι single». Εσείς;

Αυτή τη φορά όχι για το εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά για τα γενέθλια του συζύγου της. Αυτό που λέμε couple goals... 

Γιώργος Οικονόμου - Φιγούρα Στο Δρόμο

Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας

Είναι ιδέα μου ή έχουμε πράγματι καιρό να ακούσουμε για την περιβόητη «σχολή της Θεσσαλονίκης»; Υπήρξε εποχή που, αν σε συνόδευε η συγκεκριμένη ταμπέλα, αποκτούσες αυτομάτως έξτρα μουσικά «γαλόνια» κι η μετοχή σου ανέβαινε. Ο νέος Θεσσαλονικιός τραγουδοποιός Γιώργος Οικονόμου έρχεται λοιπόν να μας τη θυμίσει και, σύμφωνα με το δελτίο τύπου, να «ανατρέψει τη γενικότερη άποψη που επικρατεί τα τελευταία χρόνια, πως η Θεσσαλονίκη “δεν βγάζει πια καλλιτέχνες όπως παλιά”».  Το άλμπουμ Φιγούρα Στο Δρόμο αποτελεί το δισκογραφικό του ντεμπούτο και είναι αποκλειστικά δική του παραγωγή. Τα θετικά και τα αρνητικά του γίνονται σαφή από την πρώτη κιόλας ακρόαση. Ο Οικονόμου διαθέτει μελοποιητική ικανότητα και αυτό είναι, νομίζω, το κύριο ατού του. Χωρίς να καταφεύγει σε πρωτότυπες λύσεις, κινούμενος σε έναν ποπ/ροκ χώρο ο οποίος έχει ήδη «περπατηθεί» από πολλούς, καταφέρνει στις περισσότερες των περιπτώσεων να παρουσιάσει ενδιαφέροντα θέματα και όμορφα ρεφρέν (“Κάποιες Νύχτες”, “Όλα Για Σένα”, “Μυστικά Και Ψέματα”). Ωστόσο, ο στίχος του παρουσιάζει αρκετά προβλήματα, καθώς μαστίζεται από μια κάποια αφέλεια και από μάλλον φτωχό λεξιλόγιο –καταλήγοντας πολλές φορές να ακούγεται παιδιάστικος. Τα τραγούδια του δηλαδή όλο κάτι προσπαθούν να πουν, αλλά τελικά χάνονται σε κλισέ και κοινοτοπίες. Στον τομέα των ενορχηστρώσεων και του ήχου και πάλι υπάρχουν συν και πλην. Τα παιξίματα είναι καλά, με τα τύμπανα του Αλέξη Αποστολάκη να οδηγούν και να παρέχουν το κατάλληλο γκρουβ για το κάθε κομμάτι. Όμως, το απίστευτα γραμμικό σχήμα κιθάρα-μπάσο-πλήκτρα-τύμπανα που χρησιμοποιείται αποκλειστικά, σε συνδυασμό με την τεράστια διάρκεια του δίσκου (17 τραγούδια σε 73 λεπτά), ομογενοποιεί πολύ τα τραγούδια, αφαιρώντας από τη δουλειά αυτή το πλεονέκτημα της έκπληξης. Με το άλμπουμ Φιγούρα Στο Δρόμο ίσως ο Γιώργος Οικονόμου να θέλησε να φανεί γενναιόδωρος απέναντι στο κοινό του αλλά, γεμίζοντας το CD μέχρι επάνω, αποδυνάμωσε τελικά το σύνολο –4 με 5 από τα τραγούδια θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να έχουν μείνει εκτός. Η φιγούρα που απεικονίζεται στο εξώφυλλο νιώθω ότι αποτελεί έναν καλό παραλληλισμό για την τραγουδοποιία του Γιώργου Οικονόμου: συμπαθής αλλά με ασαφές, ανολοκλήρωτο πρόσωπο. Δεν είναι καθόλου ευχάριστη η θέση μου, να πρέπει να πω ότι βρήκα αρκετές αδυναμίες στη δουλειά ενός νέου καλλιτέχνη, που καθίσταται προφανές πως αγαπάει αυτό που κάνει και έχει επενδύσει πολλά σε αυτό. Νομίζω, όμως, ότι ο Γιώργος Οικονόμου έχει όλο τον χρόνο μπροστά του να καταφέρει καλύτερα πράγματα στα επόμενα δισκογραφικά του βήματα. Και –το κυριότερο– μοιάζει να διαθέτει και τα απαραίτητα εφόδια ώστε να το πετύχει.

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (8-14/7) βλέπει από οσκαρικό Anthony Hopkins μέχρι τις σόλο περιπέτειες της Black Widow, ελληνικά ντοκιμαντέρ και κλασικές επανεκδόσεις.

Top