View More
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον ...
Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ...
Δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για όσες και όσους ξέρουν από gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές ...
Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, ...
Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το League of Legends, ή LoL για τους γνώστες του gaming, συνεχίζει να είναι το πιο δημοφιλές video game ...

Άλλη μια εβδομάδα, άλλη μια διασκευή από το ζευγάρι, αυτή τη φορά στο "My Generation" των Who".

Το "summer in the city" του Φοίβου Δεληβοριά συνεχίζεται στη σκηνή του Θεάτρου Άλσος.

Μετά την Ελένη Φουρέιρα και την Έλενα Τσαγκρινού, άλλη μια ελληνίδα τραγουδίστρια που φιγουράρει στην πλατεία της Νέας Υόρκης, στο πλαίσιο της καμπάνιας EQUAL του Spotify.

Ακούμε ένα ακόμα νέο κομμάτι από το Solar Power.

Και λέει «Tο label μου πιστεύει πως αυτό δεν είναι single». Εσείς;

Αυτή τη φορά όχι για το εξώφυλλο του περιοδικού, αλλά για τα γενέθλια του συζύγου της. Αυτό που λέμε couple goals... 

Breathless - ...In Their Very First Take!

Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας

Αν έγραφα απλά ότι οι Breathless είναι ένα κουαρτέτο από τη Θεσσαλονίκη που ασχολείται με το rockabilly, πιθανότατα θα ξεμπέρδευα χωρίς πολλές απώλειες: όσοι ενδιαφέρονται για μια μουσική μάλλον εδώ και χρόνια πεθαμένη θα το έψαχναν, οι υπόλοιποι θα προσπερνούσαν. Επειδή όμως: α) δεν πληρώνομαι για να τεμπελιάζω και β) η παραπάνω πρόταση μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις, ας το αναλύσω λίγο περισσότερο. Οι Johnny «Iron» (lead κιθάρα), Manos «Wild» (φωνή, ρυθμική κιθάρα), «Crazy» Chris (τύμπανα, στον δίσκο όμως παίχτηκαν από τον προκάτοχό του, «Muppet» Alex) και Adrianos «Rell» (μπάσο) αγαπούν το rockabilly σε τέτοιο βαθμό, ώστε δεν διστάζουν να ποζάρουν στο ένθετο με κουρέματα βγαλμένα κατευθείαν από τη δεκαετία του 1950. Μαζί με κάποιους ακόμα φίλους μουσικούς, ηχογράφησαν το παρόν ντεμπούτο, όπου περιέχονται 10 δικά τους τραγούδια, γραμμένα από τον «Wild», συν 2 διασκευές, στο “Twenty Flight Rock” των Fairchild-Cochran (τραγούδι-ορόσημο για τη ροκ μυθολογία, καθώς ήταν αυτό που εξασφάλισε στον νεαρό Paul McCartney μια θέση στους Quarrymen του John Lennon!) και στο “Who Slapped John?” των Vincent-Davis. Οι Breathless ξέρουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Δεν είναι απλώς καλοί μιμητές και σίγουρα δεν κάνουν απλά την πλάκα τους στο ...In Their Very First Take. Από τις ηχογραφήσεις αυτές αναδύεται αυτούσιο το κλίμα των παλιών δίσκων του rock ’n’ roll, ενώ το γκρουπ έχει οικιοποιηθεί ακόμα και το feel των μουσικών της εποχής. Υπάρχουν π.χ. διάσπαρτα λαθάκια στα σόλο της κιθάρας ή στα χτυπήματα των ντραμς και το παίξιμο βγαίνει γενικά «ακατέργαστο», λες και πράγματι έχουμε να κάνουμε με το πρώτο take του εκάστοτε κομματιού – ίσως μάλιστα να είναι πράγματι έτσι! Το slap-back echo είναι επίσης πανταχού παρόν, οι στίχοι ακολουθούν τη γνωστή θεματολογία του είδους (κορίτσια, μπριγιαντίνη, καυγάδες, πάλι κορίτσια) και τα χορωδιακά φωνητικά συμπληρώνουν το ηχητικό παζλ. Οι συνθέσεις των Breathless στέκονται γενικά σε αρκετά καλό επίπεδο, με το εναρκτήριο “Rockabilly Walls” να ξεχωρίζει λόγω των αναφορών στην ιστορία και στους ήρωες του rockabilly και neo-rockabilly κινήματος. Λοιπόν, ομολογώ ότι πέρασα καλά με τους Breathless, ακούγοντας το ...In Their Very First Take. Και νομίζω ότι, αν έσκαγε από τα ηχεία σε κάποιο πάρτυ, λίγοι θα ήταν όσοι θα διαμαρτύρονταν. Αυτό που με εμποδίζει να το συστήσω ανεπιφύλακτα είναι όμως το γεγονός ότι δεν παύει να αποτελεί πόνημα ενός συγκροτήματος το οποίο προφανώς δεν ενδιαφέρεται να πάει κάπου παρακάτω από εδώ. Δικαίωμά τους είναι βέβαια και πιθανότατα είναι αρκετοί όσοι ήδη τούς ακολουθούν. Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο και για τον εαυτό μου... 

1991

Ανάμεσα σε Δυτική κι Ανατολική Ακτή, gangsta ρίμες, jazz samples και crossovers στο rock κοινό, ο Δημήτρης Λιλής επιλέγει τους 5 δίσκους που σημάδεψαν λίγο περισσότερο μια από τις εμβληματικότερες χρονιές της χρυσής εποχής του αμερικανικού rap.

Top story

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, τα λέει με τον Δημοσθένη Ιωάννου των ομηρικών Κίρκη.

Λίγο πριν οι Brian και Roger Eno εμφανιστούν στο Ηρώδειο για μια (κυριολεκτικά) μοναδική συναυλία (4/8) έκαναν μια διαδικτυακή κουβέντα εφ’ όλης της ύλης εν είδει συνέντευξης τύπου. Η Ελένη Τζαννάτου ήταν εκεί.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (22-28/7), βλέπει μια ακόμα εξαιρετική παραγωγή της Α24, τον Μάκη Παπαδημητρίου να ψάχνει μία πορνοστάρ και τον Humphrey Bogart, που θα 'χει για πάντα το Παρίσι.

Στη δεύτερη πάντως δουλειά τους, Cavalcade, που κυκλοφόρησαν φέτος άφησαν το τζαμάρισμα κι έπιασαν τη μελωδία και τις ποπ αναφορές. Γιατί, όπως λέει ο Geordie Greep στην Ελένη Τζαννάτου, στο τέλος της ημέρας, γράφουν μουσική για αυτούς.

Με αφορμή την έναρξη του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κρουστών Ρεθύμνου (20-24/7) θυμόμαστε 7 ταινίες με τα ντραμς σε πρώτο πλάνο. 

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα εγχώριας προέλευσης που θα σας σώσουν.

Ο Άγγελος Κλειτσίκας βρέθηκε για δυο βραδιές στο Ηρώδειο (12 & 14/7) για να ακούσει και να δει 4 ονόματα που υπηρετούν διαχρονικά τον ανήσυχο, ελληνικό ήχο.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει το Streams, τη νέα δουλειά του έλληνα ντράμερ.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (15-21/7), κάνει thumbs up στο ντεμπούτο του Mehdi Barsaoui, παρακολουθεί με ενδιαφέρον την επιστροφή του Γιώργου Γεωργόπουλου και νιώθει πλήξη στο Φεστιβάλ του Ρίφκιν.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο νέο του Snap(shots) αναθαρρεί από το πρώτο του live μετά από καιρό, λέει ιστορίες για το Euro 2020 και θυμάται τα ακούσματα της εφηβείας του.

Ο Μάκης Μηλάτος, κάθε μήνα, μαζεύει επανακυκλοφορίες, επανεκδόσεις, επετειακές κυκλοφορίες, box sets και άλλα αντικείμενα του πόθου που ζωντανεύουν ξανά το παρελθόν. Για τον Ιούλιο, επιλέγει την απόλυτη hip hop συλλογή και 3 ακόμα ελκυστικές επανακυκλοφορίες.

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμα κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, επιλέγει 6 φετινά metal ντεμπούτα που θα σας απομακρύνουν από τους Μέηντεν.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής απορεί για τη μεγάλη αντίφαση που ζει η DJ κουλτούρα αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Και λίγο πριν τη βρει και πάνω στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού (15/7) μιλάει στον Άγγελο Κλειτσίκα για το πώς απαρνήθηκε τον έλεγχο των πραγμάτων για να φτάσει εκεί που θέλει στη δημιουργική διαδικασία , το ρόλο της τέχνης στην Covid εποχή και την επόμενη μέρα.

Κάθε Πέμπτη η Ναταλία Πετρίτη θα βλέπει τη ζωή στο κινηματογραφικό πανί. Αυτή την εβδομάδα (8-14/7) βλέπει από οσκαρικό Anthony Hopkins μέχρι τις σόλο περιπέτειες της Black Widow, ελληνικά ντοκιμαντέρ και κλασικές επανεκδόσεις.

Top