search

DIY?

Η εικόνα έξω από το Πολυτεχνείο θυμίζει αυτό που οι Fugazi ορίζουν ως «τον χώρο ανάμεσα στην πόλη και στο προάστιο», όπου «προάστιο» ο ανεπίσημα θεσπισμένος χώρος των τοξικομανών. Εκεί λοιπόν που τελειώνει αυτός ο χώρος ξεκινά η «πόλη», με νοητό όριο (στην περίπτωσή μας) την είσοδο που χρησιμοποιούν οι φοιτητές Αρχιτεκτονικής επί της Στουρνάρη. Οι μεν τοξικομανείς δεν φτάνουν μέχρι την πλαϊνή είσοδο του Πολυτεχνείου, οι δε φοιτητές δείχνουν να αποφεύγουν κατά το δυνατόν να κατεβαίνουν πιο κάτω από εκείνη την είσοδο. Όπως και να 'χει, συνυπάρχουν. Και πιθανώς να τους ενώνει ο υπαίθριος κατ' ευφημισμόν ανθοπώλης της γωνίας Πατησίων και Στουρνάρη, ο οποίος δεν θα με άφηνε να φύγω με τα λουλούδια που είχα πάρει για τις φίλες μου που παρουσίαζαν διπλωματική απέναντι, αν δεν έπαιρνα μαζί μου μια φτέρη –από αυτήν που μπαίνει συνοδευτικά στις κακές ανθοδέσμες. Λίγο πριν περάσω το νοητό όριο προς την «πόλη», ένας τοξικομανής μου ζήτησε ένα τσιγάρο ή μια βόλτα. Του έδωσα τη φτέρη και δεν φάνηκε να δυσαρεστείται.

DIYdec_frontpage

Μερικούς δρόμους πιο πάνω, στο Vinyl Microstore –λίγο πριν την εκπνοή των Yuria 2011– έπαιξαν οι Nasty Beach: τρία κορίτσια από την Αθήνα, τα οποία πιστεύουν ότι παίζουν lo-fi. Δεν μπορώ να πω ότι δεν παίζουν, σίγουρα πάντως δεν το υποστηρίζουν. Ίσως αν το υποστήριζαν, να μην φάνταζε και τόσο μεγάλο πρόβλημα το ότι δεν παίζουν (καλά). Κάποιος που θα ακούσει το ΕΡ τους Obscene Noises κατά πάσα πιθανότητα θα φύγει φυσητός να τις δει ζωντανά, αφού μέσα θα βρει τέσσερις έξυπνες και σχετικά διαβασμένες συνθέσεις με αναντίρρητη φρεσκάδα και με τσιμπήματα από διάφορα κοριτσίστικα μουσικά σκεπτικά. Πάνω σ' αυτήν τη βάση, μια ζωντανή εμφάνιση τριών κοριτσιών με αυτό το επιλεγμένο ύφος και μ’ αυτό το υλικό θα μπορούσε να προκαλέσει αναταραχή, αν υπήρχε η παραμικρή γυναικεία δυναμική. Δεν υπήρξε όμως, ενώ μαζί της έλειπε και η συνοχή ανάμεσα στα τρία κορίτσια, των οποίων τα ομαδικά φωνητικά ενοχλούσαν ακόμα και την απέξω πλευρά της τζαμαρίας του δισκάδικου.

DIYdec_2

Πολλά πολλά χρόνια πριν οι Nasty Beach πιάσουν όργανα στα χέρια τους, οι In Trance 95 έφτιαχναν τάση στην ανύπαρκτη ελληνική ηλεκτρονική σκηνή της δεκαετίας του 1980. Το No Central, όπου έπαιξαν το περασμένο Σάββατο ο Μαχαίρας και ο Βελιώτης, ήταν αισθητικά ο ιδανικός ίσως χώρος για να το κάνουν. Αλλά η διάδραση με το κοινό ήρθε δεύτερη σε σχέση με την αυτόνομη δράση του ντουέτο επί σκηνής και γι’ αυτό μάλλον ευθύνεται το καθηλωτικό ηχητικό αποτέλεσμα, το οποίο σε έκανε να συνειδητοποιήσεις πόσο μπροστά μπορεί να βρισκόταν η συγκεκριμένη ομάδα τόσα πολλά χρόνια πριν.

Πριν μερικές μέρες ο αενάως γράφων Αλέξανδρος Βούλγαρης (πιθανώς το συχνότερα αναφερόμενο όνομα αυτής της στήλης) κυκλοφόρησε διαδικτυακά και δωρεάν τον νέο του δίσκο ως The Boy. Το άλμπουμ διαθέτει τον μάλλον ρεαλιστικό τίτλο When You Grow Up Your Heart Dies και κινείται μεταξύ μαγείας και φαντασίας.

{youtube width="480" height="300"}XNe5j0aljF0{/youtube}

Απόψε στο 6 D.O.G.S. οι Arte Fiasco φέρνουν από τα ιταλικά εδάφη τους Soviet Soviet και Comaneci, για λίγο γειτονικό post-punk και λίγο γειτονικό folk, ενώ αύριο το mixtape.gr καλωσορίζει πανηγυρικά τον Josh T. Pearson στο Bios, ο οποίος φέρνει μαζί του έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς, αλλά και μια μυθική χροιά από τα χρόνια των Lift To Experience και του The Texas/Jerusalem Crossroads. Την ίδια ώρα ο Scott McCloud, με τη δική του θρυλική χροιά των Girls Against Boys και με αρκετό σόλο δακρύβρεχτο υλικό, θα βρίσκεται στο Closer.

DIYdec_3