Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Lady Gaga σε αντίστροφη μέτρηση.
Με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του George Floyd που έκανε τη Μινεάπολις το δυναμίτη μιας φλεγόμενη Αμερικής, ο Μάκης Μηλάτος ξεκινάει από αυτό το ματωμένο "I ...
Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Για τον Μάιο αυτό σημαίνει πολύ Perfume Genius και neo soul (Moses ...
Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο μας κάνει βασικά μαθήματα ροκ, ψάχνοντας ...
Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να ...

To podcast της ημέρας από το Avopolis Radio.
Συντονιστείτε στο www.avopolisradio.gr, για special dj sets, αφιερώματα, mixtapes και την καλύτερη μουσική!

Top story

Ο πρώτος αφρικανός μουσικός που υπέγραψε ποτέ στην Interscope, πέθανε στα 57 του χρόνια, ύστερα από σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Κι ακόμα είμαστε στην αρχή. Φανταστείτε τι έχουν να δουν τα ματάκια μας...

Ο r'n'b σταρ δώρισε το ποσό σε οργανισμούς υπέρ της φυλετικής δικαιοσύνης και προτρέπει τους φανς του να βοηθήσουν ο καθένας όπως μπορεί.

Ο πάλαι ποτέ μπασίστας των Nirvana χαρακτήρισε τα λόγια του αμερικανού προέδρου «δυνατά και άμεσα».

«Πρόκειται για συστηματικό ρατσισμό, για αστυνομική βία και για ανισότητες» γράφει η βρετανίδα τραγουδίστρια.

Ariana Grande, John Legend, Ice-T ανάμεσα σε αυτούς που εξέφρασαν τη διαδικτυακή δυσαρέσκειά τους για τις δηλώσεις του αμερικανού προέδρου περί στρατιωτικής

Avopolis:Core Top 10 Albums Yearlist

core.team
core.team

avopolis core logo

Πολλά ακούσαμε μέσα στο 2011 και όπως καταλαβαίνετε δεν είναι και το πιο απλό πράγμα για ένα συντάκτη να βγάλει λίστα με τα καλύτερα albums της χρόνιας. Στύψαμε λοιπόν τα ξεράδια μας και οι κυκλοφορίες που ακολουθούν αποτέλεσαν ότι καλύτερο μπορέσαμε να σκεφτούμε σε μια χρονιά που αντικειμενικά είχε πολύ ζουμί. Enjoy!

Κυριάκος Πιερράκος:

all_pigs_must_die

1. All Pigs Must Die – God Is War

Η καλύτερη με μεγάλη διαφορά κυκλοφορία της χρονιάς για μένα. Crust-y Hardcore που σκοτώνει ότι περνάει από μπροστά του και φέρνει τον πολύ κόσμο πιο κοντά σε ένα ήχο που δυστυχώς επί χρόνια είχε παραμεληθεί.

 


remnants

2. Sarabante – Remnants

Η μεγαλύτερη έκπληξη της χρονιάς ήταν προφανώς οι δικοί μας Sarabante που έβγαλαν το πρώτο τους album μέσω της Southern Lord, αποσπώντας μάλιστα διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του παγκόσμιου τύπου. Εξαιρετική και ποιοτικότατη δουλειά από όλες τις απόψεις.

 

 

ringworm_scars

3. Ringworm – Scars

Τεράστια μπάντα οι Ringworm, με κάθε album τους να αποτελεί φόρο τιμής στο καλό μεταλικό Hardcore. Το Scars φυσικά δεν αποτέλεσε εξαίρεση και δεν θα μπορούσε παρά να βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις αυτής της λίστας.

 

 

sick_of_it_all_nonstop

4. Sick Of It All – Nonstop / H2O – Don’t Forget Your Roots

Τα βάζω μαζί μιας και μου είναι αδύνατο να ξεχωρίσω κάποιο. Από την μια οι Sick Of It All έβγαλαν best-of album με όλα τα κομμάτια γραμμένα από την αρχή, από την άλλη οι H2O covers album με όλες τις μπάντες που τους επηρέασαν. Δύο θρύλοι της Νέας Υόρκης που συνεχίζουν ακάθεκτοι και έχουν γράψει το όνομα τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Hardcore.

 

OFFfirstfour

5. Off! – The First Four EPs

Αν και αρχικά είχε κυκλοφορήσει ως 7’’ τον Δεκέμβριο του 2010, η CD έκδοση που έφτασε στα χέρια μου βγήκε τον Φεβρουάριο οπότε μπαίνει και αυτό στα top! Σκληροπυρηνικό Hardcore Punk από τον τραγουδιστή των Black Flag/Circle Jerks Keith Morris για πολύ δυνατά γούστα.

 

 

touche_amore_parting

6. Touche Amore – Parting The Sea Between Brightness And Me

Ανέκαθεν έτρεφα μια εκτίμηση για τους Modern Life Is War οπότε όταν άκουσα το Parting The Sea Between Brightness And Me των Touche Amore το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν πως συνεχίζουν ακριβώς από εκεί που τελείωσαν οι MLIW. Εκπληκτική δουλειά που αξίζει την προσοχή σας.

 

 

Deafeater-empty-days

7. Defeater – Empty Days And Sleepless Nights

Από πάρα πολύ κόσμο έχει θεωρηθεί ως η κυκλοφορία της χρονιάς και όχι άδικα μιας και όντως πρόκειται για πάρα πολύ καλό album. Οι Defeater κυκλοφορία με κυκλοφορία παρουσιάζονται καλύτεροι, δείχνοντας ότι έχουν να προσφέρουν πάρα πολλά ακόμα. Συναίσθημα στο full από μια μπάντα που το νιώθει όσο δεν πάει.

 

 

agnostic front my life my way

8. Agnostic Front – My Life My Way

Τα χρόνια περνούν, οι Agnostic Front παραμένουν σταθεροί σε αυτό που ξέρουν καλύτερα από τον καθένα. Κλασσική εξαιρετική κυκλοφορία από τους Godfathers of Hardcore όπως έχουμε συνηθίσει εδώ και 3 δεκαετίες!

 

 

 

motherofmercy

9. Mother Of Mercy – IV: Symptoms Of Existence

Άλλη μια έκπληξη από ένα συγκρότημα που κινούνταν αργά και μεθοδικά. Μπαστάρδεμα μεταλίκου με old school Hardcore που απλά τα σπάει!

 

 


pulling teeth

10. Pulling Teeth – Funerary

Ένα από τα καλύτερα κρυμμένα διαμάντια του σκληρού ήχου, οι Pulling Teeth παίζουν για πλάκα τα πάντα από Thrash και Hardcore μέχρι Doom. Δυστυχώς λίγο πριν κλείσει το έτος ανακοίνωσαν την διάλυση τους, άφησαν όμως από πίσω παρακαταθήκη πέντε…επικές κυκλοφορίες.

 

 


Κώστας Σαββατιανός:

 

TrappedUnderIce_BigKiss

1. Trapped Under Ice – Big Kiss Goodnight

Ότι καλύτερο άκουσα μέσα στο 2011 ήταν σίγουρα το Big Kiss Goodnight. Οι συγκεκριμένοι τυπάδες από την Βαλτιμόρη κατάφεραν, για μένα, να ξεπεράσουν μπάντες θρύλους της σκήνης και να αναρριχηθούν στο νούμερο 1. Εύχομαι μόνο να έχουν και την διάρκεια των εν λόγω group…   Όλο το album διατρέχεται από GROOOOOOVE, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για μια κυκλοφορία και όταν συνδυάζεται με καλοπαιγμένο NYHC ξέρεις ότι πρόκειται για μια ‘’win-win situation’’. Παρόλη την μικρή του διάρκεια σε κρατάει στην τσίτα συνέχεια και σε κάνει να θές να κοπανίσεις ότι και όποιον βρεθεί μπροστά σου στο pit…Σίγουρα δεν είναι το πιο progressive άκουσμα αλλά είναι HARDCORE και πολύ ‘’χορευτικό’’, αφού το mosh και το 2-step που κατακλύζουν το album δεν πρόκειται να σε αφήσουν να κοιτάς χωρίς να συμμετέχεις…

naysayer

2. Naysayer – Laid To Rest

Σε σχετικά ίδια υψηλά επίπεδα με το νούμερο 1 κινείται και αυτή η κυκλοφορία. 2step, vocals που σε κάνουν να νομίζεις ότι ο τραγουδιστής ήταν στο γήπεδο πρίν ηχογραφίσει, groove και σκόρπιες μελωδίες εδώ και εκεί. Αποκορύφωμα του δίσκου το ομώνυμο κομμάτι με την συμμετοχή του frontman των Maximum Penalty. Ας ελπίσουμε και οι συγκεκριμένοι κύριοι να συνεχίσουν έτσι και καλύτερα.

 

earth_crisis_neutralize

3. Earth Crisis – Neutralize The Threat

Ο ζωντανός ορισμός του μεταλλικού Straight Edge. Οι γερόλυκοι από το Syracuse συνεχίζουν να ‘’προπαγανδίζουν’’ τα μηνύματά τους και να μας αφήνουν με ματωμένα αυτιά, αλλά και να μας προβληματίζουν με τους στίχους τους. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία είναι full από chugging riffs, μπασογραμμές που βαράνε, drumming που βαράει επίσης και πολλά κιθαριστικά leads που προσδίδουν σίγουρα μια πιο metal χροιά. Πραγματικό metalcore στα καλύτερα του.

 

oa

4. Oathbreaker – Maelstrom

Είναι ίσως η λιγότερο hardcore κυκλοφορία σε αυτή τη λίστα. Και για να μην παρεξηγηθώ: Ο δίσκος τσακίζει κόκκαλα και είναι σαν ένας ανεμοστρόβιλος να σε χτύπησε στην μάπα. Απλά υπάρχει μια πιο crusty και ατμοσφαιρική αίσθηση αλά Rise and Fall, και μια ιδιαίτερη πινελιά με τα γυναικεία ουρλιαχτά. Όλα αυτά με την ευγενική χορηγία της Deathwish Inc.

 

backtrack_darker_half

5. Backtrack – Darker Half

Έχουμε και λέμε. Καλοπαιγμένο, in your face Hardcore, από Νέα Υόρκη μεριά. Όλα τα στοιχεία συνδυάζονται εξαιρετικά με αποτέλεσμα ένα δυναμικό ντεμπούτο.Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Ο μόνος λόγος που η δισκάρα αυτή δεν βρίσκεται μερικές θέσεις ψηλότερα είναι για να ‘’μην πάρουν τα μυαλά τους αέρα’’…Οψόμεθα…

 

 

agnostic front my life my way

6. Agnostic Front – My Life, My Way


Οι A.F είναι εδώ και είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα…Ίδια ενέργεια, ίδιος τσαμπουκάς ίδιο παλιό καλό χιλιοπαιγμένο Hardcore όπως τότε. Σίγουρα θα μπορούσε το My Life My Way να είναι ψηλότερα στην λίστα μου, αλλά μικρή σημασία νομίζω ότι έχει.  Η συνέπεια στα λόγια και στις πράξεις είναι που μετράει. Το λέει άλλωστε και το tattoo μου…

 

lionheart

7. Lionheart – Built On Struggle

Δικαιωματικά στην λίστα με τα καλύτερα HC albums  του 2011 δεν θα μπορούσε να λείπει και κάτι πιο μεταλλικό και βαρύ. Οι Lionheart επιστρέφουν δυναμικά μετά το ντεμπούτο τους και ισοπεδώνουν τα πάντα με τα υπέρβαρα riff τους, τα beatdowns τους και χαρίζουν απλόχερα mosh στον λαό. Τσατίλα, δίκασίδια και τέρμα γκάζια από την αρχή έως το τέλος. Αυτός ο δίσκος είναι ένας μεταλλικός δυναμίτης…

 

this_is_hell_blackmass

8. This Is Hell – Black Mass

Οι This Is Hell που όλοι αγαπήσαμε, φανερά στραμμένοι προς crossover μονοπάτια. Τα thrash στοιχεία είναι διάσπαρτα, όπως και τα solo κάτι που κάνει το Black Mass έναν πολύ ενδιαφέρον δίσκο. Αν και προτιμώ τα παλιότερα τους πιστεύω πως άνετα μπαίνει στην δεκάδα, κυρίως λόγω της διαφορετικότητας του.

 

 

touche_amore_parting

9. Touche Amore – Parting The Sea Between Brightness And Me

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ακούσει διεξοδικά αυτό το LP. Οι λίγες φορές που το άκουσα όμως ήταν αρκετές για να με κάνουν να το κατατάξω μέσα σε αυτή τη λίστα. Αν είστε fan του συναισθήματος και των στίχων με νόημα τότε αυτός είναι δίσκος για σας. Το ίδιο ισχύει και αν είστε fan συγκροτημάτων όπως Verse, Sinking Ships, Have Heart κτλ…

 

 

10. Πραγματικά δύσκολη επιλογή. Κάποιος θα περίμενε δύσκολο να ήταν το νούμερο 1, αλλά όχι έπρεπε να σκαλώσω στο δέκα το καλό… Άκουσα πολλά πράγματα τα οποία αξίζουν να μπούν σε ένα top ten για το 2011. Μπάντες όπως Foundation, Title Fight, Harm’s Way, Rotting Out, ακόμα και ‘’μεγαθήρια’’ όπως Most Precious Blood ή Bury Your Dead.  Και επειδή η ακριβοδικαιοσύνη (μ’αρέσει να φτιάχνω καινούριες λέξεις!) είναι κάτι που με χαρακτηρίζει, θα αφήσω την επιλογή στον κάθε αναγνώστη ξεχωριστά…Στην τελευταία θέση δηλαδή μπορεί να μπει ένα από αυτά τα album.

 

Βασίλης Γκορόγιας:

 

 

ken_mode

1. KEN Mode - Venerable

Τα καλύτερα έρχονται από εκεί που δεν τα περιμένεις λένε...και όταν αυτά έχουν την ποιότητα του Venerable δεν θα περιμένω ποτέ ξανά τίποτα σε αυτή την παλιοζωή! Hardcore – noise – post επιρροές ή καλύτερα προοδευτική μουσική στον, όχι μόνο καλύτερο core δίσκο της χρονιάς, αλλά και γενικά, ανεξαρτήτου ειδών.

 

 

remnants

2. Sarabante - Remnants

Αν πριν μιλούσαμε για τον δίσκο της χρονιάς γενικά, τώρα εδώ έχουμε να κάνουμε με το καλύτερο ντεμπούτο και ναι διάολε, είναι Ελληνικό! Οι Sarabante έμαθαν στους πολλούς (λέμε τώρα!) πως το crust έχει σχέση με hardcore και όχι με…κρούστα και ανέβασαν τον πήχη πολύ ψηλά για τους υπόλοιπους αλλά και για τους ίδιους.

 

 

darkest hour human romance

3. Darkest Hour – The Human Romance

Εκεί που βγάζουν την υπέρτατη δισκάρα “Deliver Us”, αποχωρεί ο βασικός συνθέτης τους και κιθαρίστας, ακολουθεί ένας μέτριος δίσκος και …ο πάτος είναι για τους πουθενάδες, οι Darkest Hour όμως το έχουν και μας δείχνουν τι εστί σοβαρό metalcore με ένα δίσκο που «πίνεται» μονορούφι!

 

 

the-black-dahlia-murder-ritual

4. The Black Dahlia Murder - Ritual

Μελωδικό death metal είπατε; Ε και;; Μπορεί τα όποια core στοιχεία να τα διαολόστειλαν για να εκφραστούν ελεύθερα τα παιδιά, αλλά θέλουν δε θέλουν η ταμπέλα του deathcore θα τους κυνηγάει. Όταν όμως εκφράζονται τόσο καλά δίνοντας μας τον καλύτερο τους δίσκο, χαλάλι και με την ευχή μας!

 

 

all_pigs_must_die

5. All Pigs Must Die – God Is War

Αν θες οργή, μίσος και απεριόριστη τσαντίλα λες και σου πέταξαν από τον 4ο τη δισκοθήκη σου, ε τότε τα 32 λεπτά του “God Is War” θα σε ισοπεδώσουν. Ο Ben Koller δίνει ρεσιτάλ και εκτός Converge  με την νέα του μπάντα και εμείς ακόμη ψάχνουμε το σαγόνι μας κάπου στο πάτωμα!

 

 

trap them - darker handcraft

6. Trap Them – Darker Handcraft

Οι Trap Them είναι μπαντάρα. Επίσης έβγαλαν πάλι δισκάρα κάνοντας εύκολα το 3/3…μάλλον γι’ αυτό είναι και μπαντάρα! Με αναντικατάστατο «μαέστρο» στην παραγωγή τον Kurt Ballou και τα κάργα Entombed riffs να κάνουν παρέλαση καθιερώνονται στην elite του harcore επάξια.

 

 

oa

7. Oathbreaker - Maelstrom

Το Βέλγιο πέρα από πολύ καλές μπύρες, απέκτησε και τους Oathbreaker. Τσαμπουκαλεμένο hardcore με γερές δόσεις crust σε ένα ντεμπούτο που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Ααα, και μία τραγουδίστρια που «σκίζει» το λαρύγγι της για πλάκα, στέλνοντας για βρούβες ένα κάρο macho men!

 

 

earth_crisis_neutralize

8. Earth Crisis – Neutralize the Threat

Όταν μιλάμε για σωστό metalcore, τότε όλα τα τσουτσέκια που αυτοαποκαλούνται έτσι αλλά ούτε σε παιδική χορωδία δεν αξίζουν να μπουν, οφείλουν να βαράν προσοχές στους εν λόγω κυρίους. Πρωτοπόροι κάποτε, με τον αέρα του βετεράνου πλέον κάνουν πράξη την παροιμία «παλιά μου τέχνη κόσκινο»!

 

 

unearth_darkness

9. Unearth – Darkness in the Light

«Breakdowns και ξερό ψωμί» είναι ένα απόλυτα ταιριαστό σλόγκαν για τους Unearth, έλα όμως που το κάνουν καλά και χωρίς να κουράζει, με σύμμαχο τους το σωστό songwriting και τις Maiden – ικές κιθαριστικές μελωδίες που θα ζήλευαν πολλοί Σουηδοί φίλοι τους και μη.

 

 

Times-of-Grace-The-Hymn-of-a-Broken-Man

10. Times of Grace – The Hymn of a Broken Man

Τι;; Νέος δίσκος από τον mastermind των Killswitch Engage μαζί με τον παλιόφιλο Jesse Leach στα φωνητικά; Μπααα δεν θα πάρω, μια μέτρια φλωριά θα είναι όπως και τα τελευταία τους. Τι, ο δίσκος μετράει; Βρε λες; Λέω, πρέπει να παίρνουμε και ανάσες που και που και γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει αυτός ο δίσκος φέτος.

Top story

Ο Άρης Καζακόπουλος φτιάχνει λίστες, λίστες, λίστες. Στο νέο του Listomania ακούει τα καλύτερα κομμάτια της Lady Gaga σε αντίστροφη μέτρηση.

Με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του George Floyd που έκανε τη Μινεάπολις το δυναμίτη μιας φλεγόμενη Αμερικής, ο Μάκης Μηλάτος ξεκινάει από αυτό το ματωμένο "I Can't Breathe" και περπατάει την αμερικάνικη πόλη υπό την υπόκρουση της μουσικής που η ίδια γέννησε.

Κάθε μήνα το Avopolis θα συγκεντρώνει τους δίσκους που έμειναν λίγο παραπάνω στα ακουστικά του. Για τον Μάιο αυτό σημαίνει πολύ Perfume Genius και neo soul (Moses Somney), κάνα δύο top metal κυκλοφορίες (Ulcerate, Huntsmen), λίγη americana (Lucinda Williams) και λίγο πατρινό garage (Goodbye Bedouin).

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο μας κάνει βασικά μαθήματα ροκ, ψάχνοντας τις ρίζες του κάπου ανάμεσα στον Bach, την Μέση Γη και το Στην Υγειά Μας Ρε Παιδιά.

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Σε αυτό το Snap(shots), δεν μπορούσε να μην κοντοσταθεί στην μελανότερη παγκόσμια στιγμή της εβδομάδας: την δολοφονία του αφροαμερικανού George Floyd από λευκό ...

Πριν ακριβώς 15 χρόνια, στις 29 Μαΐου του 2005, το ιστορικό λαιβάδικο της οδού Μάρνη έριξε αυλαία. Επτά άνθρωποι που το έζησαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, θυμούνται και αφηγούνται στην Ελένη Τζαννάτου εκείνες τις στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στο συναυλιακό διηνεκές.

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής επιστρέφει στους 90s ήρωές του, που ακόμη και τη στιγμή που μαζεύουν τα τελευταία τους ένσημα, κάτι έχουν να του μάθουν.

Η νέα σειρά παραγωγής FX/Hulu, αφηγείται την ιστορία της Phyllis Sclafyly, μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της «μαμάς Αμερικής» κι ο Ανδρέας Κύρκος υποκλίνεται στην ερμηνεία της Cate Blanchett σε άψογο 70s φόντο.

Η νέα σειρά του Netflix περπατάει σε μουσκεμένα σοκάκια του Παρισιού με jazz υπόκρουση αλλά, για την Τάνια Σκραπαλιώρη, αυτό δεν είναι αρκετό.

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει θυμωμένος, οργισμένος, τσαντισμένος -για καλό.

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια καύσιμα του νέου βιβλίου  των Mike Davis & Jon Wiener, Set the Night on Fire: L.A. in the Sixties. Ο Θανάσης Μήνας βούτηξε στις σελίδες του και μας πήγε ένα βήμα πέρα από ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και μας άφησαν με το greek sirtaki, βλέπει το μέλλον του καλοκαιριού στον Sin Boy και τη Rina. Άλλωστε, "it's a trap" (#διπλής).

Κάθε εβδομάδα, ο Άγγελος Κλειτσίκας κάνει μια γύρα σε αναλογικά και ψηφιακά στενά κι επιλέγει στιγμιότυπα απ' όσα είδε, άκουσε, σκέφτηκε και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί. Στο πρώτο Snap(shots) εκτός καραντίνας, ξανανακαλύπτει την πόλη και τη νέα μουσική, όσο ο Neil Young ανακαλύπτει τις χαρές του να παίζει μουσική στις κότες του.

Ο Ανδρέας Κύρκος είδε την μίνι σειρά του Ryan Murphy στο Netflix και οδηγήθηκε στο ασφαλές συμπέρασμα που συνοψίζει όλη την καριέρα του: ήταν πάντα καλύτερος στο να εντοπίζει μεγάλες ιδέες παρά να εκφράζει μεγάλα συναισθήματα.

Music Types: Η Τάνια Σκραπαλιώρη διάβασε την αυτοβιογραφία του Tricky, Hell Is Round The Corner και κατάλαβε πως, όταν έχεις ζήσει ανάμεσα στη βιωματική φθορά και την δημιουργική αφθαρσία, δεν σου μένει τίποτα παρά να κοιτάς τα πράγματα και να γελάς. Αφού πρώτα τα γράψεις όπως είναι.

Instagram





Top