Σούπερ! Νομίζω πως αυτή η λέξη περικλείει παντελώς τη γνώμη μου για την συγκεκριμένη παράσταση και για να πω την αλήθεια, δεν επιθυμώ να γράψω άλλα. Αλλά δυστυχώς δεν γίνεται γιατί το υποσχέθηκα ...γαμώτο! Ωραία λοιπόν, τη γράφω: Σουπεροσούπερ! Να κι εγώ!...Καλά, καλά, εντάξει, θα πω και λίγα περισσότερα απ’ αυτό. Και θα ξεκινήσω από μερικές ερωτήσεις: Γνωρίζατε εσείς ότι ο Νώε έφτιαξε με κόλλα ένα μεγάλο κουτί κι έβαλε μέσα τα καλά ζώα λέγοντάς τους «περάστε» και στα κακά έλεγε «πού πάτε!»; Επίσης γνωρίζατε ότι ο κόσμος είναι αηδία, όπως και η γη και το ανθρώπινο πλάσμα κι αν ο Λάζαρος θα ήτανε η Αφρική και λίγο το Περού που μια φορά ήτανε πάρα πολύ πλούσιο, αλλά τώρα του πονάει πολύ η κοιλιά από την πείνα; Ή μήπως γνωρίζατε πως ο Πολύφημος είχε μια τεράστια τσατσάρα κι ένα τεράστιο πιστολάκι για τα μαλλιά; Εγώ δεν τα ήξερα και τα έμαθα όλα αυτά από πέντε υπέροχους κεφάτους ηθοποιούς που δεν σταμάτησαν λεπτό να εκφράζονται με όλο τους το σώμα και να μας πείθουν ότι πρόκειται για παιδιά. Απόλαυσα πραγματικά αυτήν την παράσταση. Άσε που έμαθα επίσης ότι ο άνθρωπος δεν κατάγεται από τους πιθήκους, αλλά από τα βαμπίρ, πράγμα που για να πω την αλήθεια, με βρίσκει απολύτως σύμφωνη αλλά αυτό είναι μιαν άλλη ιστορία.

Αυτή η παράσταση δηλώνει πως όταν έχουν κέφι και όρεξη οι άνθρωποι, φτιάχνουν πολύ όμορφα πράγματα. Μπράβο στον Βασίλη Μαυρογεωργίου που δεν έχει σταματήσει να μας εκπλήσσει ευχάριστα από την ώρα που εμφανίστηκε στα θεατρικά δρώμενα. Μπράβο και στους υπόλοιπους συντελεστές που με λίγα στοιχεία, κατάφεραν και μας έφεραν μέσα στην σχολική αίθουσα του δημοτικού σχολείου του Αρζάνο της Βόρειας Ιταλίας. Μπράβο φυσικά και στους Κατερίνα Μαυρογεώργη, στο Στέργιο Νένε, στο Θοδωρή Πετρόπουλο, στο Σεραφείμ Ρόδη και στη Μαρία Φιλίνη που έπαιξαν εξαιρετικά τα παιδιά του δημοτικού σχολείου. Κι αυτά τα λέω γιατί όταν μπήκα μέσα στο θέατρο, ομολογώ πως ήμουν ολίγον τι μουτρωμένη απ’ όλα όσα με προστάζει η καθημερινότητά μου να κάνω και μέσα σε λίγα λεπτά, δηλαδή με το που ανέβηκα τη σκάλα και έκατσα, δεν σταμάτησα να χαμογελάω ούτε λεπτό. Για την ακρίβεια, πόνεσε το στόμα μου να χαμογελάω!

Η παράσταση βασίζεται στο πρώτο βιβλίο του Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα, με τον τίτλο Εγώ Ελπίζω να τη Βολέψω, ενός δασκάλου του δημοτικού σχολείου του Αρζάνο της Βόρειας Ιταλίας που (αντέ)γραψε και φρόντισε τις εκθέσεις των μαθητών του. Οι μαθητές του ήταν παιδιά που δεν μπορούσαν να πάνε καθημερινά σχολείο, που κάποια δούλευαν και τα περισσότερα αν όχι όλα, ήταν πολύ φτωχά. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος για τα «μαργαριτάρια» που αμολούσαν και τις ελλιπείς τους γνώσεις.

Πιστέψτε με και πηγαίνετε να δείτε αυτήν την παράσταση. Όσο μουτρωμένοι και να είστε. Θα περάσετε υπέροχα.

Εγώ ελπίζω να τα βολέψω
Μαρτσέλο ντ’Όρτα
Διαμόρφωση κειμένου: ο θίασος
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίο
Βοηθός σκηνοθέτη: Βαγγέλης Μουσίκας
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Σκηνικά - Κοστούμια: Δήμητρα Χίου
Μουσική: Λαέρτης Μαλκότσης
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Φακούρας

Παίζουν:
Κατερίνα Μαυρογεώργη
Στέργιος Νένες
Θοδωρής Πετρόπουλος
Σεραφείμ Ράδης
Μαρία Φιλίνη

Θέατρο του Νέου Κόσμου
Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Φιξ
Τηλέφωνο: 2109212900