Σούσα, πρωτεύουσα της μεγάλης Περσικής Αυτοκρατορίας.

Η χήρα του βασιλιά Δαρείου, μητέρα του Ξέρξη, περιμένει με αγωνία να μάθει νέα από την εκστρατεία που ο γιός της εξαπέλυσε κατά της Ελλάδας, και συγκεκριμένα της Αθήνας.
Αγωνία την οποία ενισχύει το κακό όνειρο που είδε την προηγούμενη νύχτα, αλλά και το γεγονός ότι πέρασε πολύς καιρός από τότε που εμφανίστηκε ο τελευταίος αγγελιοφόρος.

Μαζί της ανησυχούν για την τύχη, τόσο του βασιλιά όσο και του τεράστιου στρατού του, οι ευγενείς Πέρσες που ο Δαρείος όρισε ως «προστάτες» του κράτους.

Από τους οποίους η βασίλισσα ζητάει να ερμηνεύσουν το όνειρο.

Φυσικά, ένα κακό όνειρο δεν μπορεί να έχει παρά μια δυσμενή επεξήγηση.

Ακριβώς τότε φτάνει και ο πολυαναμενόμενος αγγελιοφόρος.
Και τα νέα που μεταφέρει είναι τρομακτικά.
Ο στόλος και ο στρατός των Περσών υπέστησαν συντριπτική ήττα στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας.
Και ξεκινάει ο θρήνος.

Η απόγνωση που γεννά οδηγεί την βασίλισσα να ζητήσει να καλέσουν τον Δαρείο να επανέλθει από τους νεκρούς.
Ώστε να συμβουλέψει για το πώς να πορευτούν από εκεί και παρακάτω.
Ο ίδιος ο νεκρός βασιλιάς θλίβεται για την τύχη της αυτοκρατορίας που ο ίδιος επέκτεινε, χωρίς να υποπέσει στα λάθη του – νεαρού και υπερόπτη – γιού του.
Και προσπαθεί να δώσει κάποιες «κατευθυντήριες συμβουλές» ώστε να μην ξαναγίνουν τέτοια λάθη.

Αφού αποχωρήσει ο νεκρός Δαρείος, καταφτάνει μόνος σχεδόν ο ηττημένος Ξέρξης.
Σχεδόν γυμνός και στα όρια της τρέλας.
Κανείς και τίποτα δεν δείχνει ικανό να τον παρηγορήσει και να τον καθησυχάσει.

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της παράστασης ήταν η μετάφραση που χρησιμοποιήθηκε.
Σύγχρονη, απαλλαγμένη από αρχαϊσμούς που φαίνονται υπερβολικοί πλέον, και απόλυτα εναρμονισμένη με την εποχή μας.
Αυτό έκανε εύκολη την παρακολούθηση και αφαιρούσε το «βάρος» της προσπάθειας συγκέντρωσης στην ουσία των πραγμάτων.

Ο χορός σε πολλά σημεία ήταν συγκλονιστικός.
Με κορυφαίο παράδειγμα την οργιαστική επίκληση του πνεύματος του Δαρείου.
Πέραν της ερμηνείας, ιδιαίτερα υποβοηθητικά υπήρξαν τα – κόκκινα, σε στυλ μεσοπολέμου – κοστούμια του.
Έδιναν ένα επιπλέον τόνο διαχρονικότητας στην παράσταση.

Εστιάζοντας στην ερμηνεία της Εύας Κοταμανίδου – Άτοσσας, του κυριότερου προσώπου της τραγωδίας, ένα μόνο σημείο μας έκανε εντύπωση.
Η σχετική «ακαμψία» της.
Το ότι, δηλαδή, ως μεν βασίλισσα έδειχνε απόλυτα πειστική, ως μάνα που πονάει δε, κάπου δεν έπειθε.
Καλώς ή κακώς, η μάνα η οποία αγωνιά για την τύχη του παιδιού της δεν τηρεί προσχήματα και πρωτόκολλα.
Και το μέγεθος της καταστροφής είναι τέτοιο που δικαιολογεί κάθε «υπερβολή».
Την οποία – υπερβολή - μόνο το φόρεμα της Άτοσσας ενίσχυε.
Πέραν του κανονικού.
Η προσπάθεια υπογράμμισης του κύρους και της θέσης της βασίλισσας και μητέρας βασιλιά οδήγησε σε ένα υπερβολικό κοστούμι.
Το οποίο ερχόταν σε απόλυτη αντίθεση με την λιτότητα των υπόλοιπων.

Ο Δαρείος, - Σοφοκλής Πέππας, τέλος, ήταν πραγματικός βασιλιάς.
Με την πείρα και την σοφία που δίνουν τα χρόνια στον ισχυρό που έχει ανοικτά τα μάτια και προσγειωμένο το μυαλό του.
Η πλήρης αντίθεση με τον άφρονα γιό του,
Ξέρξη.
Ο οποίος διέπραξε μέχρι και ύβρη, γεφυρώνοντας τον Ελλήσποντο.
Εμπνευσμένη η εμφάνιση του νεκρού βασιλιά με στρατιωτική χλαίνη.

Πέρσες του Αισχύλου

Συντελεστές της παράστασης:
Μετάφραση :
Κώστας Λάνταβος
Σκηνοθεσία :
Σταύρος Τσακίρης
Σκηνικά – Κοστούμια :
Άγγελος Μέντης
Χορογραφίες :
Αποστολία Παπαδαμάκη
Μουσική :
Νίκος Κυπουργός
Φωτισμοί:
Αλέκος Αναστασίου
Διανομή:
Άττοσα:
Εύα Κοταμανίδου
Δαρείος:
Σοφοκλής Πέππας

Συμμετέχουν οι ηθοποιοί:
Ελισάβετ Μουτάφη
Τατιάνα Παπαμόσχου
Μάνος Ζαχαράκος
Γιάννης Τσορτέκης
Φανή Γέμτου
Νίκος Γιαλελής
Αλέξανδρος Μπαλαμώτης
Και ο Χορός

Φεστιβάλ Δήμου Βυρωνα
«Στην σκιά των βράχων 2008»
Τηλέφωνα:Και ο Χορός

Φεστιβάλ Δήμου Βυρωνα
«Στην σκιά των βράχων 2008»
Τηλέφωνα:
210 7609340 και 210 7609359