William «Mickey» Stevenson. Ή, αλλιώς, η πλέον υποτιμημένη φιγούρα στην ιστορία της Motown: τραγουδοποιός, ηχολήπτης και παραγωγός για τον οποίο, αν τα charts στα 1960s είχαν στόμα να μιλήσουν, θα σκούζανε… «όχι πάλι αυτός»! Μιλάμε για τον άνθρωπο που έβαλε στον χάρτη τον Marvin Gaye με το “Stubborn Kind Of Fellow” – χαρίζοντάς του απλόχερα και το “It Takes Two” (όπου μάλιστα η δεύτερη φωνή ανήκει στην κυρία Stevenson, Kim Weston) – που χάρισε επιτυχίες, μεταξύ άλλων, στους Four Tops και Martha & The Vandellas, και που ad hoc έστησε κι εμπνεύστηκε το μεγαλείο των Funk Brothers. Αλλά το να γράψω ένα κάρο ακόμα τρίβια για τον Mickey Stevenson δεν εξυπηρετεί σε κάτι το Here I Am, το οποίο επανεκδίδεται τώρα για πρώτη φορά σε cd (επαυξημένο κατά δύο τραγούδια, αμφότερα από ένα σπάνιο 45άρι του 1973), θέτοντας έτσι τέρμα στα παζάρια μεταξύ 50 και 250 στερλίνων μεταξύ αφοσιωμένων diggers στο διαδίκτυο για μια βινυλιακή κόπια. Πρόκειται για δίσκο του Stevenson για λογαριασμό της Ember (1972) – καθώς ήδη από το 1967 είχε αποχωρήσει από τη Motown, διακρίνοντας την επερχόμενη μουσική μεταστροφή της σε διασκευές και σε post-soul R’n’B, η οποία δεν θα άφηνε χώρο για την υλοποίηση των μουσικών του στόχων σε ένα προσωπικό άλμπουμ. Και για δίσκο, επίσης, που μπορεί να μη σάρωσε στις πωλήσεις, σάρωσε όμως στη συνείδηση του κοινού, θεωρούμενος πλέον ως μια χαρακτηριστική στιγμή στη soul παραγωγή του Ντιτρόιτ.

Το Here I Am είναι άλμπουμ πολυσχιδές. Διατηρεί όλη εκείνη τη φρεσκάδα της πρώτης περιόδου της Motown, με ερωτικές μπαλάντες πάνω σε εξαιρετικό πιάνο να αντιπαρέρχονται με country ή psych rock πινελιές. Αναλυτικότερα, ο Stevenson γράφει πανέμορφα κομμάτια όπως το “I’m On My Way Back To You” (από το προαναφερθέν single του 1973), διατηρεί το mid tempo της αριστοκρατικής soul (“Stormy”), δείχνει άνεση στις country μπαλάντες – π.χ. το “Forty Days And Forty Nights”, όπου το βάθος της ερμηνείας του και το κρύσταλλο της φωνής θυμίζουν Neil Diamond – και, σύμφωνα με την τάση της εποχής, διασκευάζει Beatles: επιλέγει το “Rocky Raccoon” από τον Λευκό Δίσκο, μετατρέποντάς το σε μια προ της ώρας φανκιά – το κίνημα θυμίζω του funk δεν είχε ακόμα εκραγεί τότε. Kοινό χαρακτηριστικό σε όλα τα τραγούδια του Here I Am, πέραν της εξαιρετικής γραφής και παραγωγής εκ μέρους Stevenson, είναι οι στίχοι. Βαθιές εξομολογήσεις, ερωτισμός, προσωπικό ύφος αλλά και αισιοδοξία αποτελούν μερικές από τις θεματικές που προσδίδουν στην ουσία των συνθέσεων πραγματική ισχύ.

Ανθρωποκεντρικός μα συνάμα και διασκεδαστής, ο Stevenson αποδεικνύει εδώ ότι μερικοί άνθρωποι μπορούν να σταθούν απέναντι στην επιτυχία τόσο μπρος όσο και πίσω από τα φώτα της κάμερας ή τα ρεκόρ της δόξας. Αν και ξεχασμένος πλέον στο ευρύτερο κοινό, πιστοποιείται από την παρούσα επανέκδοση ως ένας από τους πιο ανήσυχους δημιουργούς της εποχής του. Μπορεί να ξεκίνησε ως απλός έμπορος μεταχειρισμένων αμαξιών στο Ντιτρόιτ, εξελίχθηκε όμως σε πρωτοπόρο παραγωγό μα και άνθρωπο-ορχήστρα, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στο να λάβει η Motown τη μυθική θέση που κατέχει στα μουσικά δρώμενα. Ποιότητες έντονα διαφαινόμενες στις δεκατέσσερις στιγμές του Here I Am, που κατά τη γνώμη μου στέκουν ως αλάνθαστο τεκμήριο μιας καλλιτεχνικότητας η οποία εξυψώνει τη δημιουργική άνεση και το (τεράστιο) ταλέντο του εν λόγω κυρίου.