Αν δεν σας φαίνεται κάπως άκαιρο να ακούσετε έναν ατμοσφαιρικό, ολίγον σκοτεινό και αρκούντως πειραματικό techno δίσκο εν μέσο του καλοκαιριού, τότε το Sprung είναι μάλλον για εσάς. Επειδή η καλή μουσική δεν γνωρίζει από εποχές και κλιματολογικές συνθήκες ο Andrew Duke δεν δίστασε να φέρει τώρα στο φως την πρώτη του κυκλοφορία εκτός της Cognition Audioworks, της εταιρίας που ο ίδιος ίδρυσε για να στεγάσει τις μουσικές ανησυχίες του ιδίου αλλά και άλλων καναδών μουσικών.

Ναι, καλά καταλάβατε, ο Duke είναι μέλος της αξιόλογης καναδικής techno σκηνής, έχοντας αρκετά κοινά τόσο με την σκοτεινή και μινιμαλιστική πλευρά της μουσικής του Hawtin όσο και με την πιο experimental πλευρά των καλλιτεχνών της Mille Plateaux. Η διάθεση του αυτή να ξεφεύγει από τις φόρμες του traditional techno κάνει και τη δουλεία του ξεχωριστή, κάτι που φαίνεται καθαρά και στο Sprung. Πέραν της δισκογραφικής του ενασχόλησης, ο Andrew Duke έχει μια αξιόλογη παρουσία στα μουσικά δρώμενα, κυρίως με το 'In the Mix', το αρκετά δημοφιλούς online radio show που ο ίδιος φέρνει εις πέρας.

Ας ρίξουμε μια πιο αναλυτική ματιά όμως στα ενδότερα του Sprung. Είναι δύσκολο να βρεις ένα κοινό πυρήνα, μια και η 65λεπτη διαδρομή του κάνει πολλές και διαφορετικές στάσεις, όπως το hell yeah! και πρώιμο electro του, το pharmakoi και τους περίεργους υποθαλάσσιους ήχους του ή το απόκοσμο chromosome 20. Οι ασύμβατοι ήχοι συνεχίζονται σε όλη τη διάρκεια του Sprung, θυμίζοντας τις ηχητικές ακροβασίες των Matmos, με τη διαφορά ότι ο techno ρυθμός δίνει από στιγμές σε στιγμές το παρόν (Rsvp, Siamese). Ο Duke δεν διστάζει να χρησιμοποιεί όλο το φάσμα των συχνοτήτων και να ακροβατεί μεταξύ διαστημικών effects αλλά και γήινων textures. Αλώστε ο κίνδυνος του να γίνεις ψυχρός και απόκοσμος καιροφυλαχτεί σε τέτοιες κυκλοφορίες αλλά ο κύριος Duke δείχνει να αποφεύγει τις παγίδες.

Όσοι διαμαρτύρονται για την ομοιογένεια της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής, έχοντας πολλές φορές και δίκιο για να λέμε την αλήθεια, δεν πρόκειται να έχουν παράπονα από το Sprung. Μπορεί βέβαια αυτή η διαφοροποίηση να το κάνει ελαφρώς αφιλόξενο τους μη μυημένους αλλά αν αρκούμασταν μόνο σε ότι έχουμε συνηθίσει δεν θα είχαμε και εξέλιξη, έτσι δεν είναι;