search

OSCARS

Ένας απολογισμός για τα φετινά χρυσά αγαλματίδια και ένα "ευτυχώς" για τις μοναδικές ταινίες που πρωταγωνίστησαν και θα μπορούμε να απολαμβάνουμε για πάντα.

Η 89η διοργάνωση των σημαντικότερων αμερικάνικων βραβείων κινηματογράφου θα στιγματιστεί για πάντα από την "ανατροπή" του φινάλε. Πρόκειται για μια γκάφα ολκής βγαλμένη από σενάριο παρωδίας της βιομηχανίας του Χόλυγουντ. Το hype του La La Land σάρωνε εδώ και μήνες τα προγνωστικά για βράβευση με αριθμό Όσκαρ- ρεκόρ. Αυτός είναι, άλλωστε, και ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που έχουμε σκοπό να το δούμε ξανά και ξανά, στα Novacinema, αξιοποιώντας και την υπηρεσία Nova On Demand που μας επιτρέπει να τη δούμε όποτε εμείς θέλουμε και μάλιστα χωρίς καμία επιπλέον χρέωση.

Θα έπαιρνε, λοιπόν, το La La Land το Όσκαρ καλύτερης ταινίας; Ο αγέραστος Γουόρεν Μπίτι και η γοητευτική Φέι Ντάναγουει, πενήντα χρόνια μετά την πρεμιέρα του Μπόνι και Κλάιντ (1967), έλαμπαν τη στιγμή που ανέβηκαν για να παρουσιάσουν τον νικητή. Ο Μπίτι κοιτούσε απορημένος τον φάκελο χωρίς κανείς να καταλάβει τι συμβαίνει. Η Ντάναγουει ανακοίνωσε ως νικητή της βραδιάς το La La Land και οι συντελεστές σηκώθηκαν στη σκηνή για να πανηγυρίσουν το θρίαμβο. Ενώ η ομιλία του παραγωγού είχε ξεκινήσει, οι υπεύθυνοι της Ακαδημίας ενημέρωσαν πως είχε δοθεί λάθος φάκελος στον Μπίτι και πως ο νικητής είναι το Moonlight του Μπάρι Τζένκινς. Η αναμπουμπούλα νικητών και χαμένων δημιούργησε ένα αδιανόητο στιγμιότυπο που θα μείνει στην ιστορία ως η πιο παρανοϊκή και ντροπιαστική στιγμή της ιστορίας των Όσκαρ (και ο ανταγωνισμός δεν είναι και μικρός με τόσα ευτράπελα που έχουμε δει τόσα χρόνια). Η στιγμή βράβευσης, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Μπίτι και του παρουσιαστή, Τζίμι Κίμελ, να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις, θα μνημονεύεται και θα παρωδείται για χρόνια στο μέλλον.

Σε μια χρονιά που το Χόλιγουντ θέλει να δείξει πυγμή και δημοκρατικό ήθος απέναντι στη λαίλαπα του Ντόναλντ Τραμπ, χαρίζει ένα επικό "fake news" αυτογκόλ στους επικριτές του. «Στο Χόλυγουντ δεν είμαστε ρατσιστές όσον αφορά την καταγωγή κάποιου, αλλά μόνο με την ηλικία και τα κιλά του» είπε ο Κίμελ με το αιχμηρό και χαμηλότονο χιούμορ του, στο ξεκίνημα μιας αμήχανα ενωτικής αλλά εύστοχης εισαγωγής («Οι μαύροι έσωσαν την NASA και οι λευκοί τη τζαζ»). Μάλιστα δεν έχασε ευκαιρία να συνεχίσει τον επικό "καυγά" του με τον Ματ Ντέιμον, δίνοντας του ειρωνικά συγχαρητήρια που είχε τη φαεινή ιδέα να παραχωρήσει τον ρόλο του στο Manchester By The Sea στον Κέισι Άφλεκ, για το οποίο ο μικρός αδελφός του Μπεν απέσπασε το βραβείο Α Ανδρικού ρόλου, ώστε να παίξει στο The Great Wall που καταποντίστηκε στις κριτικές και στα ταμεία.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι για την παραγωγή του Manchester By The Sea, πρώτη φορά ήταν υποψήφια μια υπηρεσία streaming, το Amazon. Γεγονός που δείχνει πού θα κινηθεί το μέλλον του κινηματογράφου καθώς στοιχηματίζω πως το Netflix δεν θα αργήσει να αποσπάσει τη δική του υποψηφιότητα. «Αν κερδίσετε το Όσκαρ θα έρθει σπίτι σας σε 2-5 εργάσιμες μέρες» αστειεύτηκε ο Κίμελ στον διευθυντή του Άmazon. Επίσης ο Τζίμι Κίμελ δεν παρέλειψε να παινέψει τις «υπερτιμημένες» ερμηνείες της Μέριλ Στριπ - στην 20ή υποψηφιότητά της για το Florence Foster Jenkins προκαλόντας standing ovation για την καλύτερη ηθοποιό του κόσμου. Η Στριπ δεν συνέχισε τη δημόσια κόντρα της με τον Τραμπ όταν ανέβηκε παρέα με τον Χαβιέρ Μπάρδεμ για να παρουσιάσει το Οσκαρ Φωτογραφίας.

Κάπως έτσι το «Moonlight» του Μπάρι Τζένκινς έγινε ο μεγάλος νικητής, με τρία συνολικά Οσκαρ (Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου στον Μπάρι Τζένκινς και Οσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου στον Μαχέρσαλα Αλι), σφραγίζοντας μια βραδιά αφιερωμένη στη διαφορετικότητα, ως άτυπη απάντηση στο περσινό trend του #OscarsSoWhite και στην αντίσταση απέναντι στη διακυβέρνηση του Τραμπ. Ο Τζίμι Κίμελ έκανε ζωντανά tweet με mention στον Ντόναλντ Τραμπ (you up? Meryl says hi!). Ο σκηνοθέτης του «Εμποράκου» Ασγκάρ Φαραντί που είχε δηλώσει πως δεν θα παρευρεθεί στην τελετή λόγω του Μuslim Βan, έστειλε μια καθηλωτική επιστολή για να διαβαστεί ζωντανά σε όλο τον κόσμο, με τα λόγια: «Απουσιάζω εξαιτίας του απάνθρωπου νόμου που εφαρμόζει η Αμερική προς τους μετανάστες. Το να χωρίζουμε τον κόσμο στο "εμείς" και οι "εχθροί" προκαλεί ακριβώς τον φόβο που οδηγεί στον πόλεμο. Η τέχνη μπορεί να προκαλέσει συμπάθεια μεταξύ ημών και των άλλων, αυτή τη συμπάθεια που σήμερα έχουμε τόσο ανάγκη».

Οι βραβεύσεις Αφροαμερικάνων ήταν περισσότερες από ποτέ, η Βαϊόλα Ντέιβις έγινε η πρώτη Αφροαμερικανίδα με τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ και ξεστόμισε έναν ακόμα από τους "μεγαλειώδεις" και υπερ-συναισθηματικούς ευχαριστήριους λόγους στους οποίους μας έχει συνηθίσει λέγοντας : «Ολοι οι άνθρωποι έχουν ένα μόνο κοινό, τον τάφο. Και πρέπει να ξεθάψουμε τις ιστορίες αυτών των ανθρώπων που ονειρεύτηκαν, ήλπισαν, ερωτεύτηκαν και δεν πρόλαβαν να δουν τις ελπίδες τους να πραγματωθούν». O Μαχέρσαλα Αλι παρουσιάστηκε τρυφερός όταν παρέλαβε το Οσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για το «Moonlight», ενώ υπέροχα απολαυστική ήταν η παρουσία των τριών κυρίων του «Hidden Figures» (Ζανέλ Μονέ, Ταράζι Π. Χένσον, Οκτάβια Σπένσερ), ανέβασε το θερμόμετρο η κοινή εμφάνιση της Σαρλίζ Θερόν με την Σίρλεϊ ΜακΛέιν (με την Σαρλίζ να υποκλίνεται), ενώ σε μια τρυφερή στιγμή ο Σεθ Ρόγκεν έκανε φόρο τιμής στον Μάικλ Τζ. Φοξ και το Back to the Future.

bestacting.jpg

Στις δυο κατηγορίες που είχαν ελληνικό ενδιαφέρον, η νίκη δεν ήρθε για τον Γιώργο Λάνθιμο και τον Ευθύμη Φιλλίπου για το σενάριο του Lobster. Παρόλαυτα, εμείς θα έχουμε τη δυνατότητα να βγάλουμε το συμπέρασμά μας αν αδικήθηκε αυτή η ταινία, βλέποντας την όποτε θέλουμε στο Nova On Demand χωρίς καμία επιπλέον χρέωση, πατώντας ένα και μόνο κουμπί! Χωρίς αγαλματάκι, έφυγε και η άλλη ελληνίδα των φετινών Όσκαρ, Δάφνη Ματζιαράκη, που ήταν υποψήφια για το 4,1 Miles στην κατηγορία Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ που παρουσίασε η Σάλμα Χάγιεκ με μπούστο που άσταψε και βρόντηξε.

Στο μουσικό μέρος, ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ άνοιξε τη βραδιά με μια εξαιρετική ερμηνεία του Can't Stop the Feeling και μας έκανε να ξεχάσουμε για λίγο την αψυχολόγητη εμφάνισή του σε πρόσφατη Eurovision. Το βραβείο τραγουδιού πήγε φυσικά στο City of Stars του La La Land (θα ήταν εγκληματικό να χάσει σε αυτή την κατηγορία). Γι' αυτό δε θα ξεχάσουμε, όταν παρακολουθήσουμε την ταινία στα Novacinema, να δυναμώσουμε τον ήχο της τηλεόρασής μας!

Σε ό,τι αφορά την παρουσίαση του Κίμελ, τα δύο happenings που είχε οργανώσει δεν δούλεψαν όπως ακριβώς θα ήθελε αλλά έδωσαν μια τρυφερή νότα. Το αστείο με τα γλυκά που έπεφταν από την οροφή δεν ήταν και το πιο ευφάνταστο αλλά προκάλεσε (αμήχανο είναι η αλήθεια) αστείο με τους τουρίστες που έφτασαν στο Dolby Theatre χωρίς να γνωρίζουν ότι θα μπουν στην απονομή. Θα μπορούσε να είχε προκαλέσει άφθονα candid αστεία αυτή η τολμηρή επιλογή αλλά δυστυχώς οι επισκέπτες δεν αποχωρίζονταν τα smart phone τους και τα selfie stick και κατέληξαν απλά να φωτογραφίζονται με τους σταρ χωρίς να υπάρχει αυθορμητισμός και αφιλτράριστες ατάκες.

Ένα από τα σημαντικότερα στατιστικά που άφησε η φετινή απονομή είναι πως στα 32 του χρόνια, ο Ντέιμιεν Σαζέλ είναι ο νεότερος σκηνοθέτης που πήρε ποτέ Οσκαρ για το La La Land. Η γλυκύτατη Έμα Στόουν έδωσε μαθήματα coolness και στην αίθουσα αλλά και backstage: «Έχω ακόμα να μεγαλώσω και να μάθω πολλά πράγματα και αυτός εδώ, ο Όσκαρ, θα με συντροφεύει σ' αυτό το ταξίδι».


Στον απόηχο της ιστορικής γκάφας του φινάλε, όλοι έμοιαζαν μπερδεμένοι, συγκινημένοι και αβέβαιοι. Το αριστουργηματικό Moonlight κέρδισε το μεγάλο βραβείο. Προς υπεράσπιση του θεσμού απέναντι σε αυτούς που πιστεύουν ότι η Ακαδημία ασχολείται μόνο με φουστάνια και κόκκινα χαλιά, να πούμε ότι το αγαλματάκι πήγε σε μια ανεξάρτητη, πικρή ταινία για έναν ομοφυλόφιλο μαύρο, μια ταινία που (ας μη γελιόμαστε) δεν θα έβρισκε ποτέ διανομή στη χώρα μας και σε πολλές άλλες χώρες αν δεν είχε αποσπάσει υποψηφιότητες Όσκαρ.

Σαν τελικό απολογισμό να σημειώσουμε ότι τo Moonlight κέρδισε τρία Όσκαρ, το La La Land 6 Όσκαρ, το Hacksaw Ridge και το Manchester by the Sea 2 Όσκαρ και από 1 Όσκαρ κέρδισαν τα Arrival, The Jungle Book, Suicide Squad, Fantastic Beasts and Where to Find Them και το Fences. Σαν δικό μας τελικό απολογισμό γι' αυτά που έχουμε να απολαύσουμε στην οθόνη μας όποτε εμείς το θέλουμε με την υπηρεσία Nova On Demand, σημειώνουμε: La La Land, Suicide Squad, Fantastic Beasts and Where to Find Them αλλά και δεκάδες άλλες ταινίες που ήταν υποψήφιες για Όσκαρ.

Αυτά, λοιπόν, για φέτος. Και του χρόνου στα 90α γενέθλια του Θεσμού, ας ευχηθούμε οι παρουσιαστές να διπλοτσεκάρουν τους φακέλους τους...


Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

Καλύτερη Ταινία: «Moonlight» του Μπάρι Τζένκινς
Καλύτερη Σκηνοθεσία: Ντάμιεν Σαζέλ για το «La La Land»
Α' Ανδρικός Ρόλος: Κέισι Αφλεκ για το «Manchester by the Sea»
Α' Γυναικείος Ρόλος: Εμα Στόουν για το «La La Land»
Β' Ανδρικός Ρόλος: Μαχέρσαλα Αλι για το «Moonlight»
Β’ Γυναικείος Ρόλος: Βαιόλα Ντέιβις για το «Fences»
Πρωτότυπο Σενάριο: Κένεθ Λόνεργκαν για το «Manchester by the Sea»
Διασκευασμένο Σενάριο: Μπάρι Τζένκινς και Τάρελ Αλβιν ΜακΚάρνεϊ για το Moonlight»
Φωτογραφία: Λάινους Σάντγκρεν «La La Land»
Μοντάζ: Τζον Γκίλμπερτ, «Hacksaw Ridge»
Ξενόγλωσση Ταινία: «Ο Εμποράκος» (Ιράν)
Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Zootopia», των Μπάιρον Χάουαρντ, Ριτς Μουρ, Τζάρεντ Μπους
Μουσική: Τζάστιν Χέργουιτς, «La La Land»
Τραγούδι: City of Stars από το «La La Land» (ερμηνεία: Ράιαν Γκόσλινγκ, Εμα Στόουν σύνθεση, στίχοι: Τζάστιν Χούρβιτς, Πάσεκ και Πολ)
Ντοκιμαντέρ: «OJ: Made in America» (Εζρα Εντελμαν)
Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους: «The White Helmets», Ορλάντο φον Αϊνσιντελ, Τζοάνα Νατασεγκάρα
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: «La La Land» του Ντάμιεν Σαζέλ, Ντέιβιντ Γουάσκο, Σάντι Ρέινολντς-Γουάσκο
Ενδυματολογία: Κολίν Ατγουντ, «Fantastic Beasts and Where to Find Them»
Οπτικά Εφέ: «Jungle Book», Ρομπέρτο Λεγκάτο, Ανταμ Βαλντέζ, Αντριου Ρ. Τζόουνς, Νταν Λέμον
Μακιγιάζ & Κομμώσεις: «Suicide Squad», Αλεσάντρο Μπερτολάτσι, Τζιόρτζιο Γκρεγκορίνι, Κρίστοφερ Νέλσον
Ηχητικό Μοντάζ: «Arrival», Σιλβέν Μπελμάρ
Ηχητικό Μιξάζ: «Hacksaw Ridge», Κέβιν Ο’ Κόνελ, Αντι Ράιτ, Ρόμπερτ Μακένζι, Πίτερ Γκρέις
Μικρού Μήκους Κινουμένων Σχεδίων: «Piper», Αλαν Μπαριλάρο, Μαρ Σόντχαϊμερ
Μικρού Μήκους Μυθοπλασίας: «Sing», Κριστόφ Ντεάκ, Ανα Ουντβάρι

*Μη χάσετε στα Novacinema αποκλειστικά μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες που ξεχωρίζουν στο box office, αλλά και που διακρίνονται σε μεγάλα βραβεία (La La Land, Aστακός).