Συνέντευξη THE OCEAN
Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/05/2010

Στα πλαίσια της κυκλοφορίας των δύο νέων δίσκων των THE OCEAN (“Heliocentric”, “Anthropocentric”), είχαμε την τύχη να συνομιλήσουμε με τους δύο κιθαρίστες τους, τον Jona Nido και τον Robin Staps, ο οποίος είναι και ο ιθύνων νους της μπάντας. O Robin, μάλιστα, αποδείχτηκε λαλίστατος όταν κλήθηκε να μας εξηγήσει ενδελεχώς τα πάντα γύρω από το concept του “Heliocentric”, όπου δε δίστασε να κατακεραυνώσει τον Χριστιανισμό και κάθε μορφή θρησκείας. Απολαύστε τους…

Καλησπέρα από το Avopolis.Metal. Καταρχάς να σας πω συγχαρητήρια για τον καινούριο δίσκο, προσωπικά τον έχω ήδη λιώσει…

Robin Staps: Ευχαριστούμε!

O προηγούμενος δίσκος σας είχε εξαιρετική συσκευασία που, ουσιαστικά, αποτέλεσε κίνητρο για πολλούς ακροατές σας να τον αγοράσουν αυθεντικό. Υποθέτω ότι και με το “Heliocentric” θα γίνει κάτι παρόμοιο. Είναι αυτό απόφαση της ίδιας της μπάντας για να καταπολεμήσει το παράνομο downloading, ή της δισκογραφικής σας ώστε να σας προμοτάρει καλύτερα;

Jona Nido: To “Heliocentric” θα κυκλοφορήσει σε μία πλουσιοπάροχη και πρωτότυπη digipack συσκευασία. Το όλο artwork θα αντικατοπτρίζει το θέμα του δίσκου, την ιδέα ότι ο ήλιος –και όχι η γη- είναι το κέντρο του πλανητικού μας συστήματος. Θα υπάρχει επίσης ένα silver-foiled CD καθώς επίσης και μια έκδοση με 4 βινύλια, η οποία θα είναι διαθέσιμη μέσω της Pelagic Records.

Προσπαθούμε να προσφέρουμε κάτι το διαφορετικό επειδή πιστεύουμε ότι, αν είναι να αγοράζει ακόμα ο κόσμος χειροπιαστούς δίσκους, πρέπει να τους δώσεις ένα κίνητρο –και μια καλή συσκευασία είναι πάντα το καλύτερο κίνητρο. Παρόλο που η Metalblade υποστηρίζει γενικά τις πληθωρικές συσκευασίες, το θέμα με το προσεγμένο artwork προϋποθέτει σειρά επίπονων συζητήσεων σε οποιαδήποτε δισκογραφική κι αν είσαι. Είναι μια μεγάλη επένδυση. Η συσκευασία του “Heliocentric” είναι περίπου 5 φορές ακριβότερη από μια κανονική jewel-case συσκευασία. Αλλά εμείς θέλουμε να προσφέρουμε κάτι ιδιαίτερο. Δεν είναι μόνο για να πουλήσουμε περισσότερα κομμάτια, είναι μέρος του δημιουργικού οράματος της μπάντας. Δε νομίζω ότι προσπαθούμε να καταπολεμήσουμε το παράνομο downloading. Απλά θέλουμε να δώσουμε στον κόσμο την ευκαιρία να αγοράσουν έναν ιδιάζοντα και όμορφα σχεδιασμένο δίσκο.

Απ’ ό,τι φαίνεται, όποτε γράφετε νέο υλικό, το διαιρείτε σε 2 μέρη. Ένα πιο σκληρό (“Aeolian”, 1o CD του “Precambrian”) και ένα με πιο ήρεμη και progressive προσέγγιση (“Fluxion”, 2o CD του “Precambrian”). Να περιμένουμε, λοιπόν, το “Anthropocentric” να είναι πιο βαρύ;

Robin Staps: Πάντα ελισσόμασταν ανάμεσα σε δυνατές και ήρεμες στιγμές με τη μουσική μας. Στην τελική, τα πάντα είναι θέμα δυναμικών και μεταπτώσεων. Τα σκληρά σημεία είναι πιο αποτελεσματικά όταν έρχονται σε αντίθεση με τα γαλήνια. Οπότε ναι, το “Anthropocentric”για ακόμη μια φορά θα είναι κάπως πιο βαρύ και τεχνικό και τα ορχηστρικά σημεία θα είναι λιγότερα -αν και θα υπάρχουν στο δίσκο 2-3 ήρεμα, σχεδόν ακουστικά, κομμάτια. Κατά πως φαίνεται, έχουμε πολύ ποιοτικό υλικό για να χωρέσει μόνο σε ένα δίσκο…

Οι THE OCEAN δεν είναι μια τυπική μπάντα. Είναι μια κολεκτίβα. Πως αντικατοπτρίζεται αυτό στη δημιουργική διαδικασία;

Jona: Στην πραγματικότητα, τον τελευταίο καιρό ο χαρακτήρας της κολεκτίβας έχει υποβαθμιστεί… Αυτό που μπορούμε ακόμα να καλούμε κολεκτίβα είναι οι μουσικοί κλασικής μουσικής, οι γραφίστες και όλων των ειδών οι προσκεκλημένοι που συνεισφέρουν είτε στην ηχογράφηση του δίσκου, είτε στο artwork είτε στην όλη οπτικοποίηση της μουσικής μας στις συναυλίες. Τελευταία, έχουμε αρχίσει να μετατρεπόμαστε σε «κανονική» μπάντα και αυτό έχει επηρεάσει τις δημιουργικές διαδικασίες λιγάκι. Μέχρι πρόσφατα, ο Robin έκανε στην ουσία τα πάντα, ήταν ο “chef d’ ochestre”. Μολαταύτα, για το “Heliocentric”, παρόλο που ο ίδιος έγραψε όλο το υλικό, οι υπόλοιποι είχαμε την ελευθερία να ερμηνεύσουμε τη μουσική του ο καθένας με το δικό του τρόπο και να συζητήσουμε μαζί του όποια σημεία πιστεύαμε ότι έχρηζαν αλλαγών. Αυτό ήταν ένα μεγάλο βήμα σε σχέση με τον τρόπο που δούλευε παλιότερα. Επίσης, για πρώτη φορά υπήρξε υλικό των THE OCEAN που συνέθεσε κάποιος άλλος –και όχι ο ίδιος ο Robin: στο “Anthropocentric” ο Louis κι εγώ γράψαμε μερικά ολόκληρα κομμάτια. Φυσικά, προσαρμόσαμε το στυλ μας σε αυτό των THE OCEAN. Αυτός είναι, μάλλον, ο λόγος που άρεσαν στον Robin τα κομμάτια μας και θεώρησε ότι ταιριάζουν με την μπάντα.

Και οι δύο τίτλοι των δίσκων σας είναι ελληνικές λέξεις… Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τους στίχους τους; Υπάρχει κάποιο βαθύτερο μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσω αυτών;

Robin: Είναι γεγονός ότι ο Αρίσταρχος ο Σάμιος υπήρξε ο πρώτος υποστηρικτής της Ηλιοκεντρικής θεωρίας, παρόλο που ο Κοπέρνικος πήρε όλη τη δόξα για την ανακάλυψη. Όχι άδικα, βέβαια, καθώς ήταν ο πρώτος που παρουσίασε μαθηματικά μοντέλα για τις θεωρίες του.

Το θέμα του δίσκου είναι μια ανάλυση της θρησκείας από τις διάφορες σκοπιές που μπορεί να τη μελετήσει κανείς. Χρησιμοποιούμε την Ηλιοκεντρική θεωρία απλά σαν το πλαίσιο που λειτουργεί ως πρόσχημα για να ξεδιπλωθεί η όλη ιδέα. Η ανακάλυψη ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, όπως διακήρυττε η εκκλησία, είχε τρομερές επιπτώσεις στην πίστη των ανθρώπων, αλλά και στο ρόλο και τη δύναμη της ίδιας της εκκλησίας. Οι στίχοι του δίσκου ξεκινούν με κείμενο της βίβλου -τη δημιουργία του ουράνιου θόλου (Firmament), σύμφωνα με το βιβλίο της Γενέσεως – και με αρχαίες επεξηγήσεις για τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων σύμφωνα με το βιβλίο του Ενώχ (72:2-5) στο κομμάτι “The First Commandment Of The Luminaries”. Η ιστορία συνεχίζεται με τον Κοπέρνικο και τον Γαλιλαίο, που ήταν οι πρώτοι υποστηρικτές της ηλιοκεντρικής θεωρίας , πριν ακόμα έρθουν σε σύγκρουση με την εκκλησία (“Ptolemy Was Wrong”) και με τον Τζορντάνο Μπρούνο που κάηκε ζωντανός, καταδικασμένος από την Ιερά Εξέταση της Καθολικής Εκκλησίας (“Catharsis Of An Heretic”). Η κριτική ενάντια στους ηθικούς κανόνες που υπάρχει στο έργο του Αρθούρου Ρεμπώ «Λόγοι για να μην πιστεύεις στο Θεό» και η άρνηση των θεμελιωδών αξιών του Χριστιανισμού του Νίτσε υπήρξαν η έμπνευση για τους στίχους του “Metaphysics Of The Hangman”. Ο δίσκος κλείνει με το μεγαλύτερο κατόρθωμα στην ιστορία των μοντέρνων επιστημών, τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου (“The Origin Of Species”) και ιδέες βασισμένες στον εξελικτικό βιολόγο Ρίτσαρντ Ντόκινς (“The Origin Of God”, “Epiphany”)

Πιστεύω ότι ο Χριστιανισμός είναι πιθανότατα το τελευταίο μεγάλο κακό της ανθρωπότητας, το οποίο τελικά θα το ξεπεράσει με την έξοδο του ανθρώπου από την αυτοπροκαλούμενη ανωριμότητα, όπως έλεγε και ο Καντ. Αυτή η διαδικασία ακόμα εξελίσσεται και αυτό που πιστεύω είναι ότι, κόντρα στην κυρίαρχη αντίληψη, είμαστε ακόμα σε ιστορική περίοδο διαφώτισης μέχρις ότου ο Χριστιανισμός νικηθεί οριστικά.

Το γεγονός ότι ο Χριστιανισμός δεν έχει εκλείψει από πολιτισμούς που βασίζονται στην ορθή σκέψη είναι συναρπαστικό – οι ισλαμικοί πολιτισμοί, για παράδειγμα, δεν έχουν περάσει το διαφωτισμό, σε αντίθεση με τους δυτικούς χριστιανικούς λαούς. Οι κοινωνίες μας έχουν αντικρύσει την άνοδο και την επίδραση των μοντέρνων φυσικών επιστημών. Οι ηθικοί κώδικες και οι ιδεολογίες που προήλθαν από τον διαφωτισμό κυριαρχούν στις καθημερινές μας σκέψεις και αποτελούν τα θεμέλια της κοινωνίας. Συγχρόνως, όμως, δεν αποβάλλονται οι προκαταλήψεις και οι δεισιδαιμονίες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δε συνάδουν με τα επιτεύγματα των επιστημών. Εξαιτίας της επικρατούσας ιστορικής επιρροής της εκκλησίας, η κουλτούρα μας βασίζεται στη συνύπαρξη αντικρουόμενων ηθικών αξιών. Είναι καιρός να σπάσουμε αυτόν τον φάβλο κύκλο ώστε να μην υπάρχει έλλειψη συνοχής στα πιστεύω μας. Το “Heliocentric” είναι ο οβολός μας προς αυτή την κατεύθυνση: Μία υπενθύμιση της κληρονομιάς που μας άφησε πίσω του ο Δαρβίνος. Οι ανακαλύψεις του αναιρούν τα ίδια τα θεμέλια των χριστιανικών διδαχών. Βασικά, απέδειξε ότι μερικές από τα πρώτες φράσεις της ίδιας της Γενέσεως είναι λάθος: ο άνθρωπος δε δημιουργήθηκε από το Θεό. Είναι το αποτέλεσμα μιας εξελικτικής διαδικασίας, τα ίχνη της οποίας βρίσκονται στις πιο απλές μορφές ζωής που βρίσκονται στη Γη. Τα γονίδια του ανθρώπου και του γουρουνιού είναι κατά 98% ίδια και –σκεπτόμενοι ρηξικέλευθα- οι πρόγονοί μας ήταν …κατσαρίδες. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να το πιστέψουν άνθρωποι που πιστεύουν αυτά που λέει η Βίβλος κυριολεκτικά. Θαυμάζω το πάθος, το κουράγιο και το εξερευνητικό πνεύμα του Δαρβίνου. Χλευαζόταν από τους συναδέλφους του και θέλει μεγάλο θάρρος για να υποστηρίξει κανείς πεποιθήσεις που έρχονταν σε αντίθεση με το Zeitgeist. Παρόλο που μερικές από τις θέσεις του εντέλει ήταν λάθος, πολλά από αυτά που είπε επιβεβαιώνονται μέχρι σήμερα και το “Origin Of Species” του έγινε επί της ουσίας το “The Shape Of Science To Come”.

Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς υπήρξε μια εξίσου σημαντική πηγή έμπνευσης για το δίσκο και τον εκτιμώ για τους ίδιους λόγους που εκτιμώ και τον Δαρβίνο. Είναι η χαρισματική και παθιασμένη αιχμή του δόρατος της σύγχρονης αθεΐας και των φυσικών επιστημών. Έχουμε ανάγκη από άτομα σαν τον Ρίτσαρντ Ντόκινς! Ο Ντόκινς καταλαβαίνει τον δισταγμό μερικών να δεχτούν την, κάποιες φορές δυσνόητη, θεωρία της εξέλιξης και προσφέρει βαθυστόχαστες και υπομονετικές εξηγήσεις για τις πτυχές της. Επίσης, κατανοεί το δέος που νιώθουν οι περισσότεροι άνθρωποι μπροστά στο κάλλος και την πολυπλοκότητα των μορφών ζωής, όπως επίσης και τη φαινομενικά φυσική τάση των ανθρώπων να τα εξηγήσουν όλα αυτά με την υπόθεση της ύπαρξης ενός Δημιουργού. Παρόλα αυτά, ένα από τα κύρια επιχειρήματά του ήταν ότι αυτή η εικασία δε μας φέρνει ούτε ένα χιλιοστό πιο κοντά στο να εξηγήσουμε αυτήν την πολυπλοκότητα. Ίσα-ίσα κάνει τα πράγματα πιο περίπλοκα. Ορίστε και οι στίχοι του “Origin Of God” που εξηγούν αυτό ακριβώς:
A Prime Mover
Only Shifts The Problem
If Every Complex Structure
Needs An Architect
Then This Prime Mover
Must Be Even More Complex
Than Anything He Created

Έχετε επιλέξει μία άκρως αρτιστική προσέγγιση για τη δουλειά σας. Κυκλοφορείτε μεγαλεπίβολα concept albums, συνεργάζεστε με ορχήστρες, όλα τα artworks σας και οι φωτογραφήσεις σας είναι άκρως προσεγμένα… Γενικά μοιάζεστε να νοιάζεστε πολύ για το image σας σαν μπάντα. Μερικοί επικριτές θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν όλα αυτά ως «δήθεν». Ποια είναι η απάντησή σας σε αυτούς;

Jona: Γιατί να είναι δήθεν το να προσέχεις την οπτική σου ταυτότητα; Το συγκρότημα ακολουθεί μια συγκεκριμένη αισθητική πορεία από την αρχή, είναι μέρος της τέχνης μας. Αν πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι είμαστε “posers” επειδή πραγματικά προσπαθούμε να δώσουμε κάτι παραπάνω από απλά μουσική, τότε ας κατεβάσουν τη μουσική και να την ακούν από το i-pod τους.

Robin: Προσπαθούμε να κάνουμε μια προσφορά, με τους στίχους μας και της ιστορίες μας. Ο οποιοσδήποτε είναι ευπρόσδεκτος να δεχτεί αυτήν την προσφορά –και αυτοί που τη δέχονται, θέλω να πιστεύω, βρίσκουν κάποια έμπνευση μέσα σε αυτή. Αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικό και –προσωπικά- δε με νοιάζει καθόλου το αν ο κόσμος δε δίνει δεκάρα για τη θρησκεία, την Ηλιοκεντρική θεωρία ή γενικότερα τους στίχους. Αν θέλουν απλά να κουνάνε τα κεφάλια τους και να απολαμβάνουν τη μουσική, αυτό είναι εντάξει με μένα. Εγώ, όταν μου αρέσει ένα συγκρότημα, έχω περιέργεια να ψάξω για τι μιλάνε και τι σόι άνθρωποι είναι, οπότε αρχίζω να ερευνώ και αναπόφευκτα διαβάζω στίχους: αν οι στίχοι είναι ηλίθιοι μπορεί να καταστρέψουν την εκτίμησή μου για την μπάντα. Αν είναι φοβεροί, μπορεί να ανοίξουν νέες οδούς και να εμβαθύνουν τη σχέση μου μαζί τους.

Θεωρείτε τους εαυτούς σας μέρος κάποιας σκηνής; Ας πούμε της post-metal σκηνής; Ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με όλη αυτήν την post-metal μόδα, με δεκάδες συγκροτήματα να ξεπηδούν συνεχώς;

Jona: Είναι πολύ κοινό αυτόν τον καιρό να βγαίνεις σε περιοδείες όπου όλα τα συγκροτήματα λίγο ή πολύ μοιάζουν μεταξύ τους. Αλλά όταν περιοδεύουμε εμείς, δε μοιάζουμε με καμία άλλη μπάντα του billing, σοβαρά. Οπότε υποθέτω ότι η σκηνή μας είναι η “δεν-ξέρουμε-τι-αλλά-προσπαθούμε-να-σας-δώσουμε-φρέσκο-και-καινούριο-ήχο” σκηνή! Σχετικά με το internet, πιστεύω ότι είναι πραγματικά καλό. Ανακάλυψα κάποιες μπάντες που μου άρεσαν πάρα πολύ μέσω myspace, ή ακόμα και μέσω του mailbox όπου spam-αραν καινούριες μπάντες για να γίνουν γνωστές! Υπάρχει αρκετός συρφετός εκεί έξω, αλλά γενικά το internet είναι πολύ θετικό πράγμα. Απλά, η έμπνευση και η πρωτοτυπία δε δίνεται στον καθένα…

Πέρσι περιοδεύσατε με τους OPETH. Όταν άκουσα τον καινούριο δίσκο εντόπισα κάποιες επιρροές από αυτούς. Τους θεωρείτε πηγή έμπνευσης; Επίσης, ποιες άλλες μπάντες θεωρείτε ότι σας έχουν επηρεάσει; Οι ISIS για παράδειγμα;

Robin: Μου αρέσουν και οι ISIS και οι OPETH, αλλά κανείς από τους 2 δεν μπορώ να πω ότι με έχει επηρεάσει πολύ. Μεγάλωσα σαν παιδί ακούγοντας hardcore, ακούγοντας πιο άγρια πράγματα στις αρχές των 90s, όπως UNBROKEN, GROUNDWORK, ABSINTHE, RORSCHACH, ύστεροι CONVERGE… Τότε σε ένα σημείο ανακάλυψα τους SWANS, έπειτα το kraut rock και σήμερα ακούω άπειρη μη metal ή rock μουσική. Όλα αυτά έχουν εισχωρήσει μέσα στη μουσική που γράφω. Ο ένας δίσκος που άκουγα κατά τη διάρκεια της σύνθεσης του "Heliocentric" ήταν το “Ghosts” του Trent Reznor. Μου πήρε χρόνο μέχρι να μου αποκαλυφθεί η δυσδιάκριτη ομορφιά αυτού του δίσκου, μα κοιτάζοντας πίσω στο χρόνο, ήταν η κυρίαρχη επιρροή για μένα τη στιγμή που έγραφα το νέο υλικό. Αν δεν μπορεί κάποιος να το αντιληφθεί αυτό καθώς ακούει το “Heliocentric”, τότε αυτό είναι καλό. Η έμπνευση είναι μια μυστήρια διαδικασία και αν οι επιρροές είναι πολύ εμφανείς στον ήχο σου, τότε δε μιλάμε για επιρροή, αλλά για αντιγραφή ή κλεψιά. Λειτουργεί σαν μαύρο κουτί, ούτε ο ίδιος ο καλλιτέχνης δε γνωρίζει τι υπάρχει εκεί μέσα. Έχεις έναν αριθμό επιρροών, παλιών ή καινούριων, οι οποίες κατευθύνουν τη μουσική που γράφεις, όμως τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται ασυνείδητα. Αυτό που βγαίνει από το μαύρο κουτί είναι κάτι καινούριο και απομακρυσμένο από τα εξ ων συνετέθη, αν και ορισμένες λεπτομέρειες μπορεί να προδίδουν και να επιτρέπουν να βγουν κάποια συμπεράσματα.

To “Precambrian” αγαπήθηκε από πολλούς. Πως άλλαξε το στάτους σας στη metal κοινότητα και πόσο δύσκολο ήταν να γράψετε υλικό που να το συναγωνίζεται;

Robin: Το “Precambrian” όντως μας έφερε στο προσκήνιο, ήταν ο πρώτος δίσκος που μας έφερε παγκόσμια αναγνώριση. Μουσικά, ο δίσκος ήταν πολύ σημαντικός για μένα, καθώς υποδείκνυε το πώς θα είναι στο μέλλον τα πράγματα για τους THE OCEAN, παρόλο που αρκετός κόσμος δεν το έχει αντιληφθεί αυτό μέχρι στιγμής. Το “Precambrian” ήταν ένα τέρας με τεράστιες δομές κομματιών, κάτι από το οποίο απομακρυνθήκαμε λιγάκι τώρα. Ήταν ο δίσκος με τον οποίον δοκίμασα ό,τι έβλεπα στο μουσικό μου ορίζοντα και αποδείχτηκε ότι δεν υπάρχουν όρια, παρά μόνο αυτά που θέτεις ο ίδιος στον εαυτό σου. Αυτή η εμπειρία ήταν που κατέστησε δυνατό να γράψω κομμάτια όπως το “Ptolemy Was Wrong” και το “Epiphany”. Δεν μπορείς ποτέ να είσαι 100% ικανοποιημένος, υποθέτω. Θα υπάρχουν πάντα πτυχές που θα ήθελες να είχες κάνει καλύτερες, ή να τους είχες δώσει περισσότερη προσοχή… Αλλά αυτό είναι κριτική σε υψηλό επίπεδο. Είμαι πολύ χαρούμενος με αυτόν το δίσκο, περισσότερο από οτιδήποτε είχα κάνει στο παρελθόν. Ήταν μια μεγάλη πρόκληση το να γράψω αυτόν το δίσκο και σίγουρα είναι μια περίοδος της ζωής μου που πάντα θα θυμάμαι.

Πως βλέπεις το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας;

Robin: Δεν είμαι μάντης, αλλά προφανώς η μουσική δεν πρόκειται ποτέ να πεθάνει, αυτό το ξέρω σίγουρα. Πολλά πράγματα αλλάζουν και μεταμορφώνονται. Με την κρίση της μουσικής βιομηχανίας -αλλά και του μουσικού τύπου- οι μπάντες εξαρτώνται όλο και λιγότερο από τις δισκογραφικές, το οποίο μπορεί να εξελιχθεί ως κάτι θετικό. Οτιδήποτε αργοπεθαίνει, ή γίνεται λιγότερο σημαντικό, θα αντικατασταθεί από κάτι άλλο, κάτι καινούριο. Απλά ελπίζω να υπάρξει μια ριζική αλλαγή στον τρόπο σκέψης του μέσου ανθρώπου σχετικά με την αξία της τέχνης, όπως επίσης και σχετικά με την πολιτική σκοπιά των πραγμάτων. Έχω την πεποίθηση ότι η τέχνη και η κουλτούρα πρέπει να είναι ελεύθερες για τον καθένα –αλλά αυτό θα σήμαινε μεγάλες δαπάνες για επιχορηγήσεις στους καλλιτέχνες, κάτι που σύμφωνα με την τωρινή οικονομική κατάσταση φαντάζομαι ότι είναι ουτοπικό.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον; Κάποιο DVD;

Jona: Ναι, μέσα στη χρονιά ή στις αρχές της επόμενης θα κυκλοφορήσουμε ένα DVD. Θα περιλαμβάνει ολόκληρο το release show του “Heliocentric” που έλαβε χώρα στο La Chaux-de-Fonds της Ελβετίας το Μάρτιο, αλλά και αρκετό επιπλέον υλικό.

Ακούτε καινούρια μουσική; Τι ακούτε τον τελευταίο καιρό;

Jona: Φυσικά και ακούμε. Συνεχώς. Μόλις χθες αγόρασα 5 καινούριους δίσκους! Πρόσφατα ανακάλυψα και αγάπησα τους THE MARS VOLTA και πιο συγκεκριμένα το “The Bedlam In Goliath” και το “De-Loused In The Comatorium”. Επίσης το αριστούργημα των THRICE, “Alchemy Index”.

Robin: Αυτόν τον καιρό ακούω το “Magic Chairs” των EFTERKLANG, το “200 Tons Of Bad Luck” των CRIPPLED BLACK PHOENIX, τα τελευταία THE DILLINGER ESCAPE PLAN και BARONESS και το “Beggars” των THRICE.

Μια μπάντα πάνω στην οποία πιστεύετε μπορεί να στηριχτεί το μέλλον του σκληρού ήχου;

Jona: TOOL, SUNN O))), MESHUGGAH

Robin: Θα διαφωνήσω εντελώς για τους SUNN O))). Εντελώς υπερτιμημένοι και βαρετοί, αν θες τη γνώμη μου. Θα προσέθετα τους THE DILLINGER ESCAPE PLAN, τους EARTHLESS και οτιδήποτε με το οποίο καταπιάνεται ή θα καταπιαστεί στο μέλλον ο Trent Reznor.

Ευχαριστώ πάρα πολύ. Ελπίζω να σας δούμε στο μέλλον…

Jona: Ευχαριστούμε για την υποστήριξη. Ελπίζουμε να παίξουμε εκεί το συντομότερο δυνατόν καθώς απολαύσαμε τις 2 φορές που ήρθαμε στην Ελλάδα. Η rock και metal κοινότητα εκεί μοιάζει πολύ ισχυρή και μας αρέσει αυτό. Επιπλέον, η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα από κάθε άποψη: από τους ανθρώπους μέχρι το φαΐ και τα τοπία…

Συνέντευξη: Μάνος Πατεράκης