search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Γέμισε τον Παρνασσό και καταχειροκροτήθηκε από τον κόσμο, καταφέρνοντας με τον καταιγιστικό μα πράο την ίδια στιγμή διάλογο που αναπτύσσει με το πιάνο να μαγνητίσει ακόμα και όσους εκνευρίζονται με τις ευκολίες στις οποίες συχνά υποπέφτουν οι μελωδικές του γραμμές...

Ο Lubomyr Melnyk είναι εμπνευστής ενός μοναδικού τρόπου προσέγγισης στο πιάνο, που ονομάζεται «συνεχές παίξιμο». Η τεχνική αυτή βασίζεται πάνω στη δημιουργία ενός συνεχόμενου, διαρκώς αναπτυσσόμενου «χαλιού» από εναλλασσόμενες, ταχύτατα παιγμένες νότες, με τη μελωδία να αιωρείται απόκοσμα από επάνω.

46Mln_2.jpg

Η θέρμη ωστόσο με την οποία υποστηρίζει ο Melnyk το «συνεχές παίξιμο», αγγίζει τα όρια της αιρετικής ζέσης. Και γειτονεύει οριακά με την ψευδαίσθηση μεγαλοπρέπειας, με τον μουσικό να βλογάει διαρκώς τα –ομολογουμένως εντυπωσιακά– γένια του. Κάποια στιγμή, ίσως πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο ουκρανικής καταγωγής καλλιτέχνης είναι ο Charles Manson των πιανιστών.

46Mln_3.jpg

Στη νέα του αυτή εμφάνιση στην Αθήνα, πάντως, είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε ότι ο ήχος που χτίζει αποτυπώνεται πραγματικά εντυπωσιακός και ογκώδης, ενώ ο διάλογος που αναπτύσσει με το πιάνο είναι καταιγιστικός και πράος την ίδια στιγμή. Παρόλαυτα, οι μελωδικές γραμμές των συνθέσεων, καθώς και τα γεμίσματά του, έχουν ανά στιγμές έναν απελπιστικά new age ήχο, ο οποίος περπατάει στη γραμμή μεταξύ του Yiruma και ενός ντεμπισικού ιμπρεσιονισμού με χαμηλά λιπαρά και χωρίς γλουτένη. Οι πτώσεις βέβαια των φράσεών του φανερώνουν έξυπνο δημιουργικό ένστικτο, αλλά την ίδια στιγμή ο Melnyk υποπέφτει σε εύκολες, «κινηματογραφικές» επιλογές, όπως λ.χ. έχει συμβεί και στη δισκογραφία του, στο γκραντιόζο "Illirion" ή στο εσωτερικό (και ελαφρώς ασιατικό) "Butterfly". Τέτοιες στιγμές μάλλον φθηναίνουν τις δυνατότητες των ευλύγιστων δαχτύλων του.

46Mln_4.jpg

Ακόμα κι έτσι, όμως, γίνεται δύσκολο να αποσυνδεθείς από τον μαγνητισμό της εκτελεστικής δεινότητας του Melnyk. Παρά τη μεγάλη του ηλικία, καταφέρνει να αρθρώνει τις φράσεις με βεβαιότητα, ευαισθησία και εξαιρετική ρυθμικότητα. Καθώς έχει πλέον περάσει τα 70, τα δάχτυλα του Ουκρανού πιανίστα είναι –ίσως μαζί με τα μάτια του– τα μόνα του χαρακτηριστικά που αψηφούν την πραότητα που εκπέμπει το φιζίκ του. Αυτά και ο διάπυρος λόγος του, που ανακηρύσσει το συνεχές παίξιμο ως «το μέλλον της μουσικής», προσθέτοντας ότι «για πρώτη φορά φτάνει κάποιος το πιάνο τόσο μακριά».

46Mln_5.jpg

Ο γεμάτος Παρνασσός φάνηκε σε κάθε περίπτωση να εκτιμάει πολύ τη μουσική του Lubomyr Melnyk, με γενναίο χειροκρότημα να διαδέχεται κάθε κομμάτι: το κοινό συγκινήθηκε βαθιά από αυτό που κατόρθωσε να επικοινωνήσει επί σκηνής ο γενειοφόρος πρωταγωνιστής. Χωρίζοντας μάλιστα το set του στα δύο, με το πρώτο μισό να αποτελείται από δύο κομμάτια και το δεύτερο από μία απλωμένη, μακροσκελή σύνθεση, ο Ουκρανός κατάφερε να δώσει και μία ανάσα στο ακροατήριο, μιας και οι ήχοι του μπορούν συχνά να λιώσουν ο ένας μέσα στον άλλον, αν τα απαίδευτα αυτιά δεν έχουν το κουράγιο να καταβάλουν την απαιτούμενη προσπάθεια να τους χωρίσουν.

46Mln_6.jpg

Κάπως έτσι ήρθε το τέλος της πρώτης από τις δύο προγραμματισμένες βραδιές του Lubomyr Melnyk στην Αθήνα. Φεύγοντας από τον Παρνασσό, μείναμε να αναρωτιόμαστε πού θα μπορούσε αλήθεια να φτάσει τον ήχο του πιάνου ένα τόσο δεξιοτεχνικό παίξιμο, στα χέρια ενός συνθέτη που μπορεί να σπρώξει τη σύνθεση όσο μακριά μπορεί και την τεχνική.



 

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…

Low: Η μουσική ήταν πάντα η κλωστή που μας κρατούσε σε επαφή με τη ζωή, στις δύσκολες στιγμές...

Μέχρι πέρυσι, ήταν μία από εκείνες τις αθόρυβες μπάντες για τις οποίες όλοι οι μυημένοι είχαν καλά…

Ο David Gilmour έσπασε όλα τα ρεκόρ δημοπρασιών, πουλώντας τη θρυλική του κιθάρα

Με αυτήν γράφτηκαν μερικές από τις σπουδαιότερες στιγμές των Pink Floyd 

Summer Nostos 2019: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Μαγική για ακόμα μία φορά, εμπλούτισε το ρεπερτόριό της με τραγούδια από όλον τον κόσμο (μέχρι και…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…

Hipsters: Τα Ιndie Παιδιά του Κατεστημένου

Πολιτικά ασπάζονται τον φιλελευθερισμό, κοινωνικά προέρχονται κυρίως από τη μεσαία τάξη και…

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…