search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Στο δεύτερο stage το κέφι ξεχείλισε με το βαρύ, βρώμικο και βιτσιόζικο drum 'n' bass του Source Direct. Στο πρώτο stage, πρωταγωνιστής στάθηκε ο Actress, με φανταστικούς συνδυασμούς μεταξύ mainstream και πειραματικών στοιχείων –αν και την παράσταση παραλίγο να του την έκλεβαν η βαριά βιομηχανική techno και τα μεταλλαγμένα dubstep του Ancient Methods...

Χώρος | Βυρσοδεψείο, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 9/4/2016

Ο δρόμος της Ορφέως στον Βοτανικό, τον οποίο διέσχιζε με παρηγορητική ταχύτητα ο ταξιτζής της κούρσας, μοιάζει αποκομμένος από τον χωροχρόνο όπου κατοικεί το υπόλοιπο λεκανοπέδιο. Σκόρπιες εταιρείες logistics, σαπισμένες βιομηχανικές αποθήκες, ανεκμετάλλευτες χωμάτινες εκτάσεις γεμάτες από εκείνα τα περίεργα, φυλλοβόλα δέντρα που φυτρώνουν μόνο σε αυτά τα αττικά σκηνικά, απροσδιόριστης φύσεως μεταλλικά containers με μία underground, λάγνα πάχνη περασμένων εκτονώσεων να έχει επικαλύψει κάθε πιθανή επιφάνεια. Η επιλογή του Βυρσοδεψείου για την 3η και πιο αναμενόμενη νύχτα του ανήσυχου και πλουραλιστικού FASMA Festival, έμοιαζε άψογη: ο πειραματικός της dance χαρακτήρας φάνταζε ταιριαστός με ένα τέτοιο δυστοπικό σκηνικό.

Stage 2
του Τάσου Μαγιόπουλου

aF3_2.JPG

Giganta

Η συντοπίτισσά μας Giganta είναι μια γνώριμη φιγούρα για τους παροικούντες την electronica Ιερουσαλήμ, ενώ πρόσφατα επιμελήθηκε και δύο remix που αξίζει να ακούσει όποιος ενδιαφέρεται για τις σύγχρονες εξελίξεις στον σχετικό ήχο (τσεκάρετε τη σελίδα της στο Soundcloud, https://soundcloud.com/giganta). Ανέλαβε να παίξει αμέσως μετά τους Coward που άνοιξαν την 3η FASMA ημέρα του φεστιβάλ –τους οποίους προλάβαμε όμως μόλις στο τελευταίο τους πεντάλεπτο, οπότε και δεν θα εκφέρουμε άποψη– προσπαθώντας να ζεστάνει την ατμόσφαιρα και να φέρει λίγο περισσότερο κόσμο στο δεύτερο stage. Το ηχητικό μενού περιλάμβανε διεστραμμένους house και future bass ρυθμούς, μπολιασμένους με αρκετά γυναικεία φωνητικά δείγματα· και πρόσφερε μια πιο «μαλακή» εναλλακτική στο techno σφυροκόπημα του Miltiades, που διαδραματιζόταν παράλληλα στον πάνω όροφο του Βυρσοδεψείου. Τα κατάφερε σε αυτό και γέμισε ευχάριστα την ώρα, το σετ της δεν πέτυχε όμως στο να παρουσιάσει κάτι πραγματικά ιδιαίτερο. Έμοιαζε αρκετά με τόσα και τόσα podcasts του ηλεκτρονικού φάσματος που μπορείς πλέον να ακούσεις στο διαδίκτυο.

aF3_3.JPG

MCMXC

Το αθηναϊκό ντουέτο περιλαμβάνει τον γνωστό στους φίλους του εγχώριου χιπ χοπ Puff Green και έχει δημιουργήσει όνομα και φήμη με τις διάσπαρτες εμφανίσεις του τα τελευταία 2 χρόνια. Το Σάββατο στο Βυρσοδεψείο ανέλαβαν τα ηχητικά ηνία της Stage 2 με σκοπό να μεταφέρουν τη φουτουριστική τους άποψη για το χιπ χοπ, η οποία δεν δυσκολεύεται καθόλου να αγκαλιάσει και club στοιχεία, αφομοιώνοντάς τα γόνιμα. Έτσι κι έγινε, με μελωδικά γεμίσματα από σύνθια να μπλέκουν με μια ξεκάθαρη UK bass στόχευση, με διάσπαρτες επιρροές από τις πρώτες δουλειές των Autechre, αλλά και με πιο σύγχρονες αναφορές (SBTRKT και dubstep περάσματα). Τα παράθυρα του stage τρίζανε συχνά-πυκνά από τα παλλόμενα woofer, των οποίων τις αντοχές οι MCMXC τέσταραν χωρίς φόβο, αργότερα δε προσέγγισαν και την techno αισθητική, σε ένα set χωρίς μουσικά σύνορα και φραγμούς. Προς το τελείωμα μέχρι και το jungle μπήκε στη συζήτηση, ενώ ο κόσμος είχε πλέον πυκνώσει αρκετά, λόγω βέβαια και των πειραματισμών του Lee Gamble στο Stage 1. Ήταν τόσο καλές οι εντυπώσεις που δημιούργησαν στους θεατές, ώστε ακόμα και όταν εμφανίστηκαν κάποια τεχνικά προβλήματα ο κόσμος δεν τους γύρισε την πλάτη, παραμένοντας στον χώρο μέχρι αυτά να αποκατασταθούν.

aF3_4.JPG

Source Direct

Ένα όνομα που σίγουρα φέρνει πολλά στο μυαλό των φίλων του drum 'n' bass ήχου, o Jim Baker εκπροσώπησε επάξια το «βαρύ» όνομα των Source Direct στο κοινό του FASMA Festival, παίζοντας –τι άλλο;– τον ήχο που τον καθιέρωσε. Βαρύ, βρώμικο, βιτσιόζικο drum 'n' bass λοιπόν από πλευράς του Βρετανού θρύλου. Σκοτεινό και ωμό το σετ του, με μπότες που σκάγανε στα αυτιά σου δίχως κανέναν δισταγμό, ενώ ο συγκεντρωμένος κόσμος είχε επιδοθεί σε ασταμάτητο χορό, με το κέφι να ξεχειλίζει. Παρόλο μάλιστα που την ίδια ώρα έπαιζε στο άλλο stage του Βυρσοδεψείου το βαρύ χαρτί του φεστιβάλ (ο Actress), ο Baker κράτησε το γκάζι στο πάτωμα, καταφέρνοντας να διατηρήσει μια αφοσιωμένη ακολουθία, που έδειξε αγάπη και εκτίμηση για το drum 'n' bass όργιο που έστησε στον κάτω όροφο του κτιρίου.

aF3_5.JPG

Benton

Δεν ήταν δα και κανά μεγάλο μυστικό η αγάπη του Benton για τα breakbeats και την jungle παράδοση, όμως η εμφάνισή του το βράδυ του Σαββάτου περισσότερο με tribute στη μεγάλη των (early) 1990s σχολή έμοιαζε, παρά με γόνιμη αφομοίωση των επιρροών εκείνων σε κάτι σύγχρονο και φρέσκο. Μπήκε βέβαια φουριόζος, με ένα εκρηκτικό μείγμα από rave πιανιστικά θέματα και φωνητικά, δυναμικό drum 'n' bass σφυροκόπημα και φυσικά τα λατρεμένα του jungle breaks. Αλλά όταν άρχισε να ρίχνει στην αρένα τραγούδια όπως το "Everybody Ιn Τhe Place" των Prodigy –στην αρχική τους μάλιστα μορφή– καταλάβαινες πως ό,τι θα ακολουθούσε θα ήταν μεν απολαυστικό για όσους λατρεύουν τα πρώιμα 1990s, μα θα έμενε κολλημένο ακριβώς εκεί, χρονικά. Δίχως διάθεση λοιπόν για εναγκαλισμούς με τις σύγχρονες εξελίξεις, ο Benton παρουσίασε ένα set-tribute σε μια εποχή, το οποίο περιορίστηκε να ξυπνήσει απλόχερα αναμνήσεις σε όσους την έζησαν και να δημιουργήσει νοσταλγική διάθεση σε εκείνους που δεν ήταν αρκετά μεγάλοι ώστε να τη βιώσουν όταν συνέβαινε.

Stage 1
του Άγγελου Κλειτσίκα

aF3_6.JPG

Claudio PRC

Πρώτος στον 1ο όροφο του Βυρσοδεψείου εμφανίστηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα ο DJ και παραγωγός Claudio PRC από τη Σαρδηνία. Φαίνεται να είχε μελετήσει πολύ καλά το πλάνο του, καθώς η παγωμένη, μεταλλική ατμόσφαιρα του drone techno set του απλώθηκε σαν πέπλο, αποτελώντας ιδανικό βόμβο για να συστηθεί εγκεφαλικά το ελάχιστο ακόμη κοινό με τον βιομηχανίζοντα χώρο. Έτσι, εμείς οι λίγοι που είχαμε ακουμπήσει συμμετρικά μοιρασμένοι στα ανοιχτά παράθυρα, αφήσαμε την ανοιξιάτικη υγρασία να κάψει τα ρουθούνια μας με θέα τον Λυκαβηττό, ενώ τα σπηλαιώδη techno του Ιταλού μας οδηγούσαν μέσα από περίεργα, νοσταλγικά μονοπάτια. Την ίδια στιγμή, στο ισόγειο-λαγούμι, το δίδυμο των Coward είχε στήσει το δικό του κλειστοφοβικό house πάρτι, με τους παρευρισκόμενους να έρχονται εδώ για να εναλλάσσουν tempo σε σχέση με την υποβόσκουσα ένταση που δέσποζε στα υψηλότερα δώματα.

aF3_7.JPG

Miltiades

Ο κόσμος είχε αυξηθεί εντυπωσιακά όταν ο αναγνωρισμένος και στο εξωτερικό Μιλτιάδης Μερεντίτης άρχισε να μας γρονθοκοπεί ευγενικά αλλά κάπως απότομα με τους techno δυναμίτες του. Το set του δεν ήταν καθόλου μονότονο, είχε απεναντίας πολλά ευφάνταστα σημεία και αλλαγές που εξέπλητταν. Αλλά θεωρώ πως οι υπόγειες house ευαισθησίες που επιχείρησε να ενσωματώσει, δεν του βγήκαν όσο απαιτούσε η περίσταση. Οι συνεχείς ελιγμοί οδηγούσαν έτσι σε περιπετειώδεις μα μίνι κορυφώσεις, που δεν ήταν εν τέλει και τόσο εντυπωσιακές, όσο φάνταζαν στο χτίσιμό τους. Λειτούργησε πάντως ως μία αναγκαία μετάβαση από το αποπνιχτικό (σωματικά και εγκεφαλικά κλίμα) set του Claudio PRC, σε πιο εξωστρεφή και χορευτικά μονοπάτια.

aF3_8.JPG

Ancient Methods

O  Michael Wollenhaupt ή Ancient Methods αναφέρεται στον ήχο του ως «post-punk techno» και οι απειλητικές του διαθέσεις φάνηκαν από την πρώτη στιγμή. Η βαριά βιομηχανική techno του τρυπούσε κατευθείαν τον εγκέφαλο και ενθουσίασε το κοινό, το οποίο κι άρχισε να ζητωκραυγάζει στις πρώτες βίαιες απόπειρες του Γερμανού. Δεν μας άφησε δε ούτε στιγμή να αποσυντονιστούμε: όσο ο χρόνος κυλούσε, τόσο τα μπάσα βάραιναν και τόσο πιο ασφυκτικός γινόταν ο σαρκικός techno κλοιός που μας έζωνε. Το όλο set κατέληξε σε κάτι μεταξύ σκληροπυρηνικής techno και μεταλλαγμένης dubstep, με τον κόσμο να διασκεδάζει με την ψυχή του, πρώτη φορά τόσο φανερά στην όλη βραδιά.

aF3_9.JPG

Lee Gamble

Το πρώτο στη σειρά «βαρύ» χαρτί της 3ης FASMA ημέρας εμφανίστηκε υπό την παρουσία μπόλικου κοινού, λίγο μετά τις 2 τα ξημερώματα, μέσα σε εναλλασσόμενο κόκκινο/μπλε φωτισμό, με ένα στριφτό τσιγάρο στο στόμα. Ο Lee Gamble μου φάνηκε όμως πως παραείχε εξερευνητικές διαθέσεις για τα δεδομένα ενός κόσμου που εκείνη την ώρα δίψαγε να χτυπηθεί ωμά και εύκολα. Έτσι, το μομέντουμ δεν στάθηκε κατάλληλο για την εκλεπτυσμένη electro και τη σπειροειδή techno του set, στοιχεία που ναι μεν δημιουργούσαν μία έλικα πειραματικής απόλαυσης, μα δίχως το κοινό να πιάνει το νόημα. Ο Βρετανός δεν ψυχολόγησε λοιπόν καλά τις προθέσεις των από κάτω, δίνοντας ελάχιστες αφορμές ακόμη και για έναν πιο εσωτερικευμένο, ιδιωτικό χορευτικό μονόλογο. Οι mainstream techno εκρήξεις υπήρξαν ελάχιστες και τελικά το set του έμεινε στη μνήμη ως αρκετά low tempo και ασαφές, ακόμη και για εκείνους που έδειξαν όλη την καλή διάθεση να αφεθούν στα αυτοσχεδιαστικά του τερτίπια.

aF3_10.jpg

Actress

H στιγμή για την πολυαναμενόμενη εμφάνιση του Darren J. Cunningham ήρθε λίγο μετά τις 3, όποτε και το κοινό στον πάνω όροφο είχε πια φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα πυκνότητάς του. Πειραματισμών συνέχεια είχε το μενού, και η αλήθεια είναι πως φοβήθηκα ότι και αυτός ο Βρετανός θα έπεφτε στην παγίδα της υπερβολικά σοφιστικέ και διδακτικής electro. Όταν όμως μετά από λίγα λεπτά άρχισε να κοπανιέται σε έναν πολύ μικρό χώρο πάνω από την κονσόλα του, στήνοντας τον δικό του αυτόνομο χορό, συνειδητοποίησα πως απλώς έφτιαχνε ένα ambient έδαφος για όλα τα τρομερά που ακολούθησαν.

Με μεθοδικότητα και τρομερή αντίληψη της αναδυόμενης, φρεσκοπαραγώμενης αδρεναλίνης των ανυπόμονων χορευτών από κάτω, ήξερε πότε να διεισδύσει και να εισάγει μία νέα μεταξωτή λούπα στο παιχνίδι, πότε να καθαρίσει το τοπίο από τον θόρυβο για να μας δώσει μερικές στιγμές όξυνσης των αισθήσεων, αλλά και πότε να μας μετατρέψει σε χορευτικές μαριονέτες των απειλητικών του διαθέσεων. Είναι πραγματικά φανταστικός ο τρόπος με τον οποίον συνδυάζει ο Actress τη mainstream dance με εντελώς πειραματικά στοιχεία, μετατρέποντάς τα σε ένα μόρφωμα εντελώς δικό του.

Στο τέλος μας φιλοδώρησε μάλιστα και με μερικά από τα πιο στοχευμένα και τρανταχτά του ξημερώματος κομμάτια, στην καλύτερη πιθανώς εμφάνιση που παρακολουθήσαμε στο FASMA Festival 2016.