search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Ανά στιγμές ημι-αυτιστικός, ανά στιγμές να κάνει καλαμπούρι με το κοινό στο Six d.o.g.s., έμοιαζε να έχει καταπιεί τον Ian Curtis, τον Παύλο Παυλίδη στα νιάτα του και όλες τις Τρύπες μαζί...

Χώρος | Six d.o.g.s., Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 3/12/2017
Φωτογράφος | Δημήτρης Καπάνταης

«Πάντα έτσι κέρδιζα το πέσιμό μου. Με το να μπαίνω μέσα στον πόνο και να το δουλεύω […] Είναι κι ένας τρόπος να ξορκίσεις τη μελαγχολία της Κυριακής. Δημιουργικά. Και μια καλή ευκαιρία να συναντηθούμε άνθρωποι».

58jjSigm_2.jpg

Έτσι μας μιλούσε ο Sigmataf πριν μερικές ημέρες για το επικείμενο live του στο Six d.o.g.s., το οποίο θα λάμβανε χώρα μια ασυνήθιστη για τα δεδομένα μας ημέρα, μια ημέρα με την οποία ο ίδιος διατηρεί –όπως λέει– επώδυνη σχέση. Δεν έπεσε έξω. Στην εμφάνισή του στην Αβραμιώτου συναντηθήκαμε γνωστοί άγνωστοι από τα οικεία μπαρ και στέκια του ιστορικού εμπορικού τριγώνου, ήπιαμε μπίρες και (κάναμε ότι) ξεχάσαμε τη νέα «εργάσιμη» εβδομάδα, που ερχόταν ολοταχώς καταπάνω μας.

58jjSigm_3.jpg

«Αυστηρά οχτώ» μας προέτρεπε ο Στέλιος να είμαστε εκεί (από το σχετικό διαδικτυακό event). Αυστηρά εννιά παρά τέταρτο ανέβηκε στη σκηνή η διαχρονική τριανδρία Sigmataf, Αλέκος Σώρρος & Χρήστος Μελαχροινός, για να ξεκινήσει το ταξίδι μπρος-πίσω, πίσω-μπρος-πλάγια και πάλι μπρος και πάλι πίσω σε όλη την ποίηση, σε όλη τη μικρή μα τόσο ουσιαστική δισκογραφία του Sigmataf: Ξύπνα. Ώρα Για Ύπνο (2010), Τι Kάνει Σε Είσαι Να; Εδώ (2013) και το πρόσφατο ΕΡ Metavasi3.

58jjSigm_4.jpg

Τα είπαν όλα, και τα έπαιξαν σχεδόν όλα· όπως το υποσχέθηκαν. A capella με μερικούς στίχους από τη "Νεφέλη" έτσι σαν προσευχή και μετά "Aγκίστρι", "...Και Το Κρασί", "Ο Λίκκος...". Κι ο Sigmataf, με ένα ιδιαίτερο performance, στιγμές ημι-αυτιστικό, στο αμέσως επόμενο καρέ εντελώς διαδραστικό (με καλαμπούρι με την παρέα από κάτω), έμοιαζε σε κάποια κλικ του ματιού να έχει καταπιεί τον Ian Curtis, τον Παύλο Παυλίδη στα νιάτα του και όλες τις Τρύπες μαζί. Και κάπου εκεί, μετά από ένα εκρηκτικό "Κέντρο '16" back-to-back με το “El Porno”, γυρνάει στον Σώρρο χωρίς ανάσα: «Μα σοβαρά τώρα; Θες να με πεθάνεις ρε μαλάκα;». Και, κλασικά, το καλύτερο φυλαγμένο για το τέλος. "Μ' Αγαπάς Λιγάκι;" και η πάλι η "Νεφέλη", για να σβήσουμε κυκλικά και κατανυκτικά.

58jjSigm_5.jpg

Κι αν το γράφαμε σε τίτλους; Μια μεγάλη αθηναϊκή συντροφιά, η οποία ήρθε συνειδητοποιημένη και ορεξάτη να χαθεί μέσα στο σύμπαν των ήχων και των λέξεων του Sigmataf, κατάφερε να ξορκίσει την πρώτη Κυριακή του χειμώνα. «Αυτό το χειμώνα να δούμε τι θα μείνει, ρε μαλάκα».