search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

(Τουλάχιστον) εκρηκτικό το Σαββατόβραδο στο sold-out An Club, με τους 1000mods, Wish Upon A Star, Big Nose Attack και Last Drive να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό προς τιμήν της Lab Records... 

Χώρος | An Club, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 19/3/2016
Φωτογράφος | Χάρης Σφακιανάκης

Στο Αn Club των Εξαρχείων γιορτάστηκε για 3η χρονιά η Lab Records, με ένα μίνι φεστιβάλ που συγκέντρωσε μερικά από τα δυνατότερα σχήματα της ελληνικής σκηνής. Η προσέλευση υπήρξε μάλιστα κάτι παραπάνω από ενθουσιώδης, με το Lab Fest III να γίνεται sold-out αρκετές μέρες πριν το Σάββατο. Η δε βραδιά αποδείχθηκε τουλάχιστον εκρηκτική, με τις μπάντες να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό προς τιμήν της δισκογραφικής. 

Labfest_2.jpg

Τα δρώμενα ξεκίνησαν με τους συνεπέστατους στο ωράριο Last Drive, να ξεκινάνε το ακουστικό τους πρόγραμμα βρίσκοντας θερμή υποδοχή –ειδικά από τους παλιότερους του κοινού, αλλά και από τη νεολαία μπροστά στα κάγκελα, όσο περνούσε η ώρα. Το set γινόταν μάλιστα όλο και πιο αισθαντικό, με την ενέργεια να μεταφράζεται πολύ πιο επιτυχημένα στα αυτιά των τελευταίων όταν «κατάλαβαν» τη μουσική γλώσσα που κοινωνεί η μπάντα. Υπήρξαν δε και στιγμές στις οποίες ακόμα και το κούρδισμα μιας κιθάρας συντελούσε στη δημιουργία της ατμόσφαιρας που έχτισαν οι Drive επί σκηνής, δικαιολογώντας το στάτους τους στο εγχώριο ροκ στερέωμα. 

Οι ακουστικές versions των κομματιών διέθεταν πληθώρα δυνατών στιγμών, με ξεχωριστή μνεία να χρήζει το γρέζι στα φωνητικά του κιθαρίστα Γιώργου Καρανικόλα (το οποίο έδινε στον ήχο το σώμα που του έλειπε), μα και στις στιγμές που φερόταν στην ακουστική κιθάρα με τα γκάζια της ηλεκτρικής. Προς το τέλος του set, οι Last Drive κάλεσαν στο κοντραμπάσο –και τι κοντραμπάσο!– τον Νίκο Κετζέα κι επιδόθηκαν σε ένα «καντρίζον» κρεσέντο, που σε έκανε να αναφωνείς «πού είναι το μπάντζο»;

Labfest_3.jpg

Τη σκυτάλη πήραν οι Big Nose Attack, μπάντα που έχει εισέλθει δυναμικά στο blues rock τοπίο, με δύο δίσκους και ήχο που θυμίζει έντονα Black Keys, αλλά και παλιότερα όνοματα όπως τον Captain Beefheart. Μεγάλο ατού του διδύμου ο θαυμαστός έλεγχος των φωνητικών και τα glissando του frontman/κιθαρίστα Boogieman, μαζί βέβαια με τις ρυθμικές δομές του ντράμερ Little Tonnie. Το κοινό ξεκίνησε και τα mosh pits ως «απάντηση» στους fuzzy ήχους του σχήματος, ενώ το νεαρό της ηλικίας πολλών από τους παρευρισκόμενους έπαιξε ρόλο και στις πρώτες προσπάθειες για crowd surfing, αλλά και στις πρώτες αμάλαγες απόπειρες για ερωτική συνεύρεση –με το θέαμα να προκαλεί παρόμοιο μείγμα γλυκιάς, νοσταλγικής αμηχανίας στους ψημένους συναυλιακούς. Το set τελείωσε έτσι σε πολύ ευχάριστη και groovy νότα, με τη μπάντα να προσκαλεί στη σκηνή τον Mickey Pantelous για να τζαμάρει αριστοτεχνικά στη φυσαρμόνικα. 

Labfest_4.jpg

Έπειτα, ήταν η σειρά των Wish Upon Α Star, που ξεσήκωσαν το κοινό με το μελωδικό τους punk. Αν και το συγκρότημα είναι ενεργό δισκογραφικά απο το 2010, ήταν η πρώτη φορά που είχα την ευκαιρία να τους ακούσω δια ζώσης και εξεπλάγην ευχάριστα. Tα βραχύβια, γρήγορα και δυνατά τους κομμάτια δώσανε αμέσως παλμό στο An Club, με τη συμμετοχή του κόσμου να είναι έντονη. Ένα μικρό τρωτό σημείο φάνηκε στη διαστρωμάτωση των φωνητικών, καθώς ανά στιγμές ακούστηκαν επίπεδα. Γενικά, όμως, η μπάντα έδωσε την πιο ενεργητική και μανιώδη νότα, σε μία βραδιά με πολλά moody και fuzzy ακούσματα. Παράλληλα, λειτούργησαν και ως τέλειος προπομπός των 1000mods. 

Labfest_5.jpg

Labfest_6.jpg

Οι τελευταίοι είναι πλέον μία από τις πιο σύγχρονες ελληνικές μπάντες, ενώ διαθέτουν κι ένα από τα δυνατότερα ανοίγματα στη διεθνή σκηνή του ήχου τους. Ίσως γι' αυτό δεν νοιάστηκε κανείς που εμφανίστηκαν με 45 λεπτά καθυστέρηση. Τους υποδέχτηκε ένα φίσκα An Club, με ιαχές και ζητωκραυγές που επιβεβαίωσαν ότι οι στοουνεράδες από το Χιλιομόδι Κορινθίας έχουν δημιουργήσει σαφή ιεροτελεστία με το κοινό τους. Το πλήθος υπήρξε έτσι άκρως απαντητικό στα από σκηνής καλέσματα, τόσο στις μελωδικές, όσο και στις ρυθμικές γραμμές, ενώ το συγκρότημα απέτισε αναμενόμενο φόρο τιμής στη Lab Records, καθώς είναι η δισκογραφική όπου κυκλοφόρησαν το Vultures του 2014. Και με τον δυνατό, καλοκουρδισμένο τους ήχο, απέδειξαν οτι είναι masters του ελέγχου της διάθεσης του κόσμου και βασιλιάδες της κλιμάκωσης, με το πρώτο ειδικά να επιτυγχάνεται μέσω των ρυθμικών δομών του ντράμερ Λάμπρου Γερολυμάτου. 

Έτσι, αν και δεν χάρισαν encore, οι 1000mods έδωσαν με την ηλεκτρική εμφάνισή τους την τέλεια κατάληξη στη γιορτή του 3ου Lab Fest.