search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Χώρος | Gagarin 205, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 27/3/2013
Φωτογράφος | Μιχάλης Τσαντίλας

Ένα τριήμερο φεστιβάλ με 15 Έλληνες καλλιτέχνες, υπό την επιμέλεια του The Boy και με δωρεάν είσοδο, ήταν ο τρόπος που επέλεξε το Gagarin για να γιορτάσει 10 χρόνια λειτουργίας, αλλά και για να ευχαριστήσει το μουσικόφιλο κοινό για τη στήριξή του. Πολύ σωστή και καλοδεχούμενη κίνηση, νομίζω, καθώς δίνεται έτσι η ευκαιρία σε όλους να παρακολουθήσουν μερικά πρωτοκλασάτα ονόματα μα και αρκετούς νεότερους και ελπιδοφόρους δημιουργούς, σε μια εποχή που όλοι γκρινιάζουμε για το ότι δεν έχουμε πια την οικονομική δυνατότητα να πηγαίνουμε σε συναυλίες.

Κι όμως, μπαίνοντας στο Gagarin λίγο μετά τις 20:00, αντίκριζες έναν σχεδόν άδειο χώρο, με μόλις μια 20αριά νεαρών να έχουν συγκεντρωθεί. Αλλά και περίπου μία ώρα αργότερα –όταν πια ξεκινούσε η επί σκηνής δράση– τα πράγματα δεν είχαν βελτιωθεί ιδιαίτερα: αν κάποιος είχε, όλως τυχαίως, μαζί του μια μπάλα, μπορούσε να στήσει ματσάκι χωρίς να ανησυχεί ιδιαίτερα μήπως χτυπηθεί κανείς...

Ο Ευθύμης Κούρτης και η παρέα του, πάντως, δεν έδειξαν να σκάνε ιδιαίτερα για την προσέλευση και έκαναν ωραίο άνοιγμα με το ρεμπετο-ροκ τους. Ο Κούρτης παρουσιάζει ενδιαφέροντα στοιχεία ως τραγουδοποιός, έχει τραγούδια με χιούμορ και αλήτικη διάθεση, έχει και μπάντα νεανική (κι ο ίδιος νεότατος είναι βέβαια), που τον στήριξε με τον όμορφα ακατέργαστο και ερασιτεχνικό τρόπο της. Κι αν ο χώρος στον οποίο κινείται μοιάζει αρκετά περπατημένος, ο Κούρτης φαίνεται να διαθέτει την προσωπικότητα που θα τον βοηθήσει να ξεχωρίσει.

10xronia1_2_Eythymis_Kourtis

Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους Grain που ακολούθησαν, καθώς τους βρήκα υπερβολικά προσκολλημένους στους Joy Division και στις λοιπές post-punk επιρροές τους. Έπαιξαν κομμάτια από το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο Εδέμ αλλά και ακυκλοφόρητα και (ανεξάρτητα από όσα λέω εγώ) κέρδισαν το κοινό με την όλο ένταση σκηνική παρουσία τους. Ειδικά ο φρόντμαν Ζαφείρης, του οποίου το παρουσιαστικό θυμίζει αρκετά τον Ian Curtis, μαγνήτισε τα βλέμματα με την υπερβολική –στα όρια της... επιληψίας– κινητικότητά του. Έπειτα μάλιστα από παρέμβαση του Θάνου Ανεστόπουλου, έκλεψαν λίγο χρόνο από το πρόγραμμα για να κλείσουν με το "New Dawn Fades".

10xronia1_3_Grain

Ο πρώην μπροστάρης των Διάφανων Κρίνων ήταν να κλείσει τη βραδιά, για άγνωστους όμως σε μένα λόγους μετακινήθηκε στη μέση του προγράμματος. Ίσως θεωρήθηκε ότι η λιτή συνοδεία του (ο ίδιος στην ακουστική κιθάρα και ο Νίκος Γιούσεφ στο μουσικό πριόνι) θα προκαλούσε αποκλιμάκωση, ο Ανεστόπουλος είχε πάντως μπόλικη ενέργεια να βγάλει και υπήρξε καθηλωτικός. Σίγουρα δε ξύπνησε μνήμες παίζοντας κομμάτια της παλιάς του μπάντας, για τα οποία φαίνεται ότι βρίσκονταν εκεί και οι περισσότεροι θεατές: με το που τελείωσε το σετ του, το Gagarin άδειασε απότομα...

10xronia1_4_Thanos_Anestopoulos

Έχασαν όσοι έφυγαν πάντως, καθώς ο Λόλεκ, παρά τα τεχνικά προβλήματα που τον ταλαιπώρησαν, είχε ίσως την καλύτερη συνολικά παρουσία της πρώτης μέρας των τριήμερων εορτασμών. Με ήχο ηλεκτρικό και με παθιασμένη διάθεση, παρουσίασε τραγούδια από τον επερχόμενο δίσκο του, επιλογές από τον Αχινό, καθώς μια διασκευή στο "Ψεύτικος Είναι Ο Ντουνιάς" του Μάρκου Βαμβακάρη. Ο Συριανός προπάτορας φαίνεται ότι αποτελεί κεντρική επιρροή στο καινούριο υλικό του νεαρού τραγουδοποιού, ο οποίος πρέπει να πω ότι βελτιώνεται συνεχώς ως περφόρμερ.

10xronia1_5_Lolek

Τη βραδιά έκλεισε ο Μανώλης Αγγελάκης, ο οποίος, μαζί με τα Θηρία του, έκανε ιδανικό φινάλε, με τις νουάρ ιστορίες του και τις μουσικές παλινδρομήσεις του ανάμεσα στην εγχώρια παράδοση και στο ροκ, με σταθερό σημείο τον Tom Waits. Ακούσαμε επιλογές από τους τέσσερις προσωπικούς δίσκους του, γελάσαμε με τα χιουμοριστικά σχόλιά του και περάσαμε στην έξοδο με ωραία διάθεση.

10xronia1_6_Manolis_Aggelakis

Ναι, ήταν όμορφη η βραδιά της Τετάρτης στο Gagarin και ευχόμαστε βέβαια στους ανθρώπους του να συνεχίσουν έτσι και καλύτερα για πολλά χρόνια ακόμα. Όμως, παραμένει ένα ερωτηματικό για την προσέλευση. Γιατί, αν οι «ευθύνες» βαραίνουν τη διοργάνωση (ελλιπής διαφήμιση ενδεχομένως;), έχει καλώς. Αν όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να προβληματιστούμε σοβαρά για τους λόγους και ίσως να δούμε και από άλλη οπτική γωνία τα περί οικονομικής κρίσης και όσα παρεμφερή έχουμε βαρεθεί πια να ακούμε ως δικαιολογίες...