search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Ευρέως θεωρούμενοι ως μία από τις κορυφαίες death metal μπάντες της Ευρώπης, οι Ολλανδοί έρχονται Ελλάδα για να παίξουν για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη (Σάββατο 26 Μαρτίου, στο Eightball). Δεν χάσαμε έτσι την ευκαιρία για μια κουβέντα με τον κιθαρίστα τους, Paul Baayens...

Έχει περάσει πολύς καιρός από το τελευταίο σας άλμπουμ και ομολογώ ότι ανυπομονούμε για νέο υλικό. Τι συμβαίνει στο στρατόπεδο των Asphyx αυτόν τον καιρό και τι επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον;

Περιοδεύσαμε πολύ τα τελευταία χρόνια και περάσαμε πολύ όμορφες στιγμές, ειδικά στη Λατινική Αμερική. Κυρίως όμως βάλαμε στο κλίμα της μπάντας τον νέο μας ντράμερ, τον "Husky" (Stefan Hüskens), έτσι ώστε να ξαναγίνουμε μια ενιαία δύναμη. Το 2016 ξεκινά πολύ καλά για μας, αφού ήδη έχουμε μπει στην πρώτη φάση σύνθεσης τραγουδιών για το επόμενο άλμπουμ. Θα ηχογραφήσουμε 6 νέα κομμάτια και 2 διασκευές, ενώ μια από τις καινούργιες συνθέσεις θα περιληφθεί και στο flexi 7ιντσο που δίνει το περιοδικό Decibel. Ελπίζουμε να έχουμε ολοκληρώσει τον δίσκο μέχρι το τέλος του 2016, οπότε και θα κυκλοφορήσει, καλώς εχόντων των πραγμάτων.

Αναλύοντας την καριέρα σας, παρατηρούμε 3 περιόδους: τα χρόνια των demos και των άλμπουμ The Rack (1991) και Last One Οn Earth (1992), το διάστημα 1994/2000 όταν ο Martin Van Drunen δεν ήταν στη μπάντα και την πιο πρόσφατη περίοδο, από το 2007 μέχρι και σήμερα. Δεν ήταν πάντα τόσο σφιχτοδεμένοι οι Asphyx, τελικά;

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Το γκρουπ υπέφερε από τις συνεχείς αλλαγές του line-up. Όμως, πέρα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις που πρόσφερε ο κάθε μουσικός, με κάποιον τρόπο όλα τα άλμπουμ μας έχουν την ατμόσφαιρα των Asphyx.

Asphyx_2.jpg

Λογίζεστε για μεγάλο όνομα στους underground κύκλους, όμως πάντα ακουγόσασταν λίγο παραπάνω ακραίοι από όσο μάλλον χρειαζόταν για να περάσετε σε ευρύτερα ακροατήρια. Θεωρείτε την παρατήρηση αυτή ως απόδειξη της καλλιτεχνικής σας εντιμότητας;

Οι Asphyx δεν έκαναν ποτέ την οποιαδήποτε παραχώρηση. Για το είδος το οποίο παίζουμε, πιστεύουμε ότι έχουμε γίνει μεγάλο όνομα. Ειδικά για τον Bob Bagchus (σ.σ.: πρώην ντράμερ και ιδρυτικό μέλος), ο οποίος δημιούργησε το γκρουπ και το διατήρησε τόσο καιρό, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συνδυάσει προσωπική ζωή και περιοδείες. Άλλωστε εχουμε όλοι μας «κανονικές» δουλειές, οπότε καταλαβαίνεις ότι δεν παίζουμε μουσική για τα χρήματα ή για τη δόξα.

Τι σας έκανε να επιστρέψετε το 2007; Πολλοί λένε ότι χρωστάτε την επαναδραστηριοποίηση σας στην επιτυχία των Hail Of Bullets...

Μόλις στην πρώτη μας συνάντηση με τα υπόλοιπα μέλη των Hail Of Bullets, δήλωσα στον Martin τον απεριόριστο σεβασμό και θαυμασμό μου για την συνεισφορά των Asphyx στο death metal. Ο Eric Daniels (πρώην κιθαρίστας) δεν ήθελε να συμμετάσχει, παρά τον καταιγισμό προτάσεων από καλοκαιρινά φεστιβάλ. Και ήταν δύσκολο να αντικατασταθεί ο βασικός κιθαρίστας του γκρουπ. Είχε γράψει το περισσότερο υλικό στους σημαντικότερους δίσκους της καριέρας μας και κυρίως ήταν ο άνθρωπος πίσω από αυτόν τον τρομακτικό ήχο στις κιθάρες των Asphyx. Μετά λοιπόν από πολλή συζήτηση και άπειρες μπύρες, είπα στον Martin ότι θα προσπαθήσω να βγάλω τον συγκεκριμένο ήχο με τη βοήθεια της τεχνολογίας και με πολλά, πολλά πετάλια. Ο Martin κάλεσε τον Bob για ένα μόνο reunion show, στο Party San Festival, όπου περάσαμε τέλεια. Κάπου εκεί αποφασίσαμε να γράψουμε νέα τραγούδια και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Asphyx_3.jpg

Εάν πρέπει να περιγράψω με μία λέξη (ακόμα και αν την εφεύρω) τη μουσική σας, αυτή θα ήταν «extremerhythmshifter». Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από αυτές τις ακραίες ενναλαγές ρυθμών;

(γέλια) Ακούγεται τέλειο! Ειδικά τα πιο παλιά κομμάτια αλλάζουν tempo σε απίστευτα μικρό χρόνο. Είναι σαν μια εντελώς αναπάντεχη γροθιά στο πρόσωπο, η οποία γίνεται σε slow motion. Πάντως τα τελευταία 3 άλμπουμ είναι πιο βατά, δεν έχουν τόσο ακραίες αλλαγές, καθώς πλέον θέλουμε πιο κλασικές death ενορχηστρώσεις. Αλλά δεν θα λείψουν ποτέ από τα τραγούδια μας.

Ποια είναι αλήθεια η γνώμη σου για το death metal τα τελευταία χρόνια;  Πιστεύεις ότι θα παραμείνει ζωντανό ως είδος στις επόμενες δεκαετίες;

Στην τελευταία μας περιοδεία στη Λατινική Αμερική, μείναμε εκπληκτοι από το πόσες υπέροχες μπάντες υπάρχουν στο είδος. Και μάλιστα είχαν τρομακτική ανταπόκριση. Αυτό μας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη ώθηση. Το πνέυμα του death metal υπάρχει παντού, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και διατηρεί ζωντανό το πάθος για ακραία, βίαιη, γρήγορη μουσική.

Τα τελευταία λόγια σου ανήκουν, Paul!

Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου, ανυπομονώ να βρεθώ ανάμεσα σας στο επόμενό μας σόου στην Ελλάδα. Υπόσχομαι ότι θα είναι εκρηκτικό, όπως πάντα!