+ -

search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Έχει πια κατακτήσει μια αξιόλογη θέση στους τραγουδοποιούς της γενιάς του, εκφράζοντας με προσωπικό χαρακτήρα τις συγκρουσιακές συνιστώσες μιας ολόκληρης εποχής. Με αφορμή τον πρόσφατο 4ο δίσκο του και την επικείμενη συναυλία στο ΙΛΙΟΝ plus (Σάββατο 5 Μαΐου), μιλάμε για το Προσάναμμα και τη βαρύτητα του ήχου και του στίχου στη δουλειά του

Καιρό περιμέναμε την κυκλοφορία του νέου σου δίσκου, ειδικά μετά τον εξαιρετικά υψηλό πήχη που έθεσε μουσικά και στιχουργικά το Θα Το ’Κανα Ξανά (2015). Πώς νιώθεις που το Προσάναμμα είναι επιτέλους στα χέρια σου;

Είμαι ανακουφισμένος, μετά από πολύ κόπο κι αναμονή, αλλά και πολύ περήφανος για το αποτέλεσμα! Βασικά, δεν είναι πια στα χέρια μου, τώρα βρίσκεται στα δικά σας!


«Προσάναμμα» για τι είδους φωτιές προορίζεται ο νέος σου δίσκος;

Φωτιές κατά βάση προσωπικές. Πάντα πίστευα ότι μέσα από τις ατομικές φωτιές του καθενός υπάρχει ελπίδα και για τις σαρωτικές, ανανεωτικές, κοινωνικές πυρκαγιές. Πρέπει να κρατάς τη φλόγα αναμμένη κι έτοιμη για «τις φωτιές που θα 'ρθουν».

«Είναι ώρα για να πάμε αλλού» έγραψες στο "Ζάλογγο". Πώς μοιάζει αυτός ο τόπος, στον δικό σου νου; Πώς ζουν οι άνθρωποι εκεί και πώς είναι τα «παιδιά απ' την πλατεία» σε εκείνο το μέρος;

Ο φανταστικός μου τόπος έχει ανθρώπους με ευγένεια και εκλεπτυσμένα συναισθήματα, έχει παιδιά με ενσυναίσθηση και νοιάξιμο για τους άλλους.

Αλλά, όπως λέει κι ο φίλος μας ο Moz:
«love, peace and harmony?
love, peace and harmony?
oh, very nice
very nice
very nice
very nice
...but maybe in the next world»

Έτσι κι αλλιώς κι εγώ θέλω πολλή δουλειά για να με αφήσουν να μπω σε έναν τέτοιον κόσμο…

36fNtant_2.jpg

Ενώ από όσο γνωρίζω η δημιουργία είναι για εσένα μια εντελώς προσωπική στιγμή απομόνωσης και αυτοσυγκέντρωσης, στο νέο δίσκο «πιάνεις τον εαυτό σου» αντιμέτωπο με οριακές καταστάσεις. Είναι η δημιουργία για εσένα μια οριακή κατάσταση; Τελικά, ποιο είναι το «λάθος εγώ» μας και πώς συμφιλιωνόμαστε μαζί του;

Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι τις ίδιες αντιφάσεις και τις ίδιες συγκρούσεις μέσα τους. Άλλοι παλεύουν με τα δαιμόνιά τους καθημερινά κι άλλοι πολύ σπάνια. Εγώ ανήκω στην κατηγορία αυτών που δυσκολεύονται, χωρίς απαραίτητα φανερούς λόγους. «Γουστάρω που όταν κλαίω δεν ρωτάς το γιατί/Γιατί εσύ ξέρεις πως ο πόνος μου έχει αιτία τυφλή», που λέει κι ο Παύλος.

Το "Έπιασα Τον Εαυτό Μου" είναι ένα από τα πιο σκοτεινά τραγούδια, γιατί αναφέρεται σε εκείνες τις στιγμές που το κακό φαίνεται να είναι ανίκητο. Η δημιουργία είναι η προσπάθεια να μετατρέψεις το κακό σε καλό και οι Στέρεο Νόβα το είπαν εξαιρετικά:
«Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω
τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο
κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία.
Μη γυρνάς την πλάτη, μη ζεις στο ψέμα
πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία
σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία».

Ένα πολύ ευχάριστο και πολυσυλλεκτικό βίντεο συνοδεύει το "Μικρό Κομμάτι Αγάπη". Πώς έγινε η σύνθεση των βίντεο για την παραγωγή του δεύτερου κλιπ σου τόσα χρόνια μετά το "Γιατί Είναι Σάββατο"; Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από το αποτέλεσμα;

Ήθελα ένα βίντεο στο οποίο να παίζουν οι φίλοι που μας έχουν στηρίξει τόσα χρόνια. Είμαι ένας άνθρωπος κολλημένος με τον ήχο. Το οπτικό στη μουσική δεν με ενδιέφερε ποτέ πολύ, γι' αυτό και δεν έχουμε κάνει πολλά κλιπ. Το συγκεκριμένο όμως μου αρέσει πολύ και συγκινούμαι κάθε φορά που το βλέπω, από την προθυμία και την αγάπη την οποία μου έδειξαν για ακόμη μία φορά τόσοι φίλοι.

36fNtant_3.jpg

«Να κάνεις πως δε φοβάσαι είναι μεγάλη δειλία» έγραψες στο χειμαρρώδες "Μια Κι Έξω". Εσύ τι φοβάσαι περισσότερο στον «άλυτο» γρίφο της ζωής; Είδες ποτέ ως τώρα τον λύκο σου να σου χαμογελά;

Αυτό που φοβάμαι είναι ότι, ενώ το ξέρω πως δεν υπάρχει λύση, δεν θα μπορέσω ποτέ να σταματήσω να την ψάχνω. Μοιάζει σαν να είσαι ο Σίσυφος, να είσαι ελεύθερος να παρατήσεις την πέτρα και να φύγεις, αλλά για κάποιον ακατανόητο λόγο να συνεχίζεις να την κουβαλάς…

Ο λύκος χαμογελάει μάλλον όταν δεν κοιτάω.

Ο στίχος βρίσκεται σε πρώτο πλάνο στο νέο σου άλμπουμ –αν και πάντοτε ήταν κομμάτι στο οποίο έδινες βαρύτητα, από την αρχή της δισκογραφίας σου. Τι είναι αυτό που σε καίει περισσότερο όταν γράφεις; Θα μπορούσες να νοήσεις τη μουσική σου χωρίς την όλη ζύμωση στον στίχο;

Ο στίχος είναι βασικό δομικό στοιχείο, αλλά να σου πω την αλήθεια η μουσική είναι το πραγματικό συναίσθημα. Η επικοινωνία με το ασυνείδητο. Δεν με νοιάζει τι λένε τα λόγια, αν δεν μου κολλάει στη μελωδία. Συνήθως το πηγαίο της μουσικής υπαγορεύει τους στίχους.