search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Το 2ο τους άλμπουμ αποτελεί αποφασιστικό βήμα εξέλιξης, αλλά και αφορμή για να μας μιλήσουν για τις άφθονες και μη ομοιογενείς επιρροές τους και βέβαια για τον έρωτά τους με το ροκ της δεκαετίας του 1960

Το Hotshot προχωράει πολύ τις ψυχεδελικές αναζητήσεις του  ντεµπούτο σας, αναζητώντας επιρροές από την κιθαριστική παράδοση και το progressive rock. Προσπαθείτε να καλύψετε όλο το φάσµα που αγαπήσατε από τα 1960s και τις αρχές της δεκαετίας του 1970;

Στο διάστηµα που µεσολάβησε από τον πρώτο δίσκο, όπως είναι λογικό, νιώσαµε πιο σίγουροι µε τον ήχο µας. Πράγµα που µας οδήγησε στο να φέρουµε στην επιφάνεια αναφορές τις οποίες είχαµε, αλλά ίσως δεν τολµούσαµε να εντάξουµε στο παίξιµό µας. Αναγκαστικά, λοιπόν, η συγκεκριµένη δεκαπενταετία έχει την τιµητική της.

Το εξώφυλλό σας κοσµεί το κεφάλι µιας κατσίκας. Πρόκειται για κάποιον συµβολισµό ή αποτελεί απλώς µια αισθητική επιλογή; 

Το σύµβολο της κατσίκας είναι κάτι που µας συνοδεύει από τον πρώτο µας δίσκο και σίγουρα έχει κάποια πιο προσωπική σηµασία για εµάς. Στο εξώφυλλο του Hotshot παρουσιάζεται ένας τράγος-µπαλόνι, ο οποίος έχει δηµιουργηθεί από τον Νίκο Τσουνάκα.

86fWhereswld_2.jpg

Τα νέα τραγούδια βρίθουν αναφορών: από τους Kinks και τους Cream, µέχρι τους Genesis και τον John Lennon. Χαρακτηριστικά, στο “This Feeling” υπάρχει αυτούσιο τµήµα από το “Won’t Get Fooled Again” των Who. Προτιµάτε τα τραγούδια να αποτίουν φόρο τιµής στα ιερά σας είδωλα;   

Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριµένο µέρος προέκυψε κάπως φυσικά, ενώ δουλεύαµε το κοµµάτι. Το αντιµετωπίζουµε σαν φόρο τιµής στους Who και ιδίως στον Keith Moon. Δεν είναι κάτι σπάνιο, πάντως: θεωρούµε ότι η χρήση µουσικών µερών σαν σηµείων αναφοράς, είναι µέσα στη φιλοσοφία της ροκ µουσικής που ακούµε. Η λίστα µε τα παραδείγµατα που έχει ξανασυµβεί κάτι τέτοιο, είναι τεράστια.

Από τους καλλιτέχνες του swinging London και τους rockers του 1967 στην Καλιφόρνια, µέχρι την Αθήνα του 2017, υπάρχει πάντως µεγάλο πολιτισµικό χάσµα. Αισθάνεστε ότι δεν σας αφορά η γενιά στην οποία ανήκετε και το παρόν που σας έχει θρέψει πολιτιστικά; 

Και να θέλαµε, δεν υπάρχει τρόπος να µην ανήκουµε στη γενιά µας. Δεν έχει καν νόηµα να σκεφτεί κανείς κάποιον τέτοιον διαχωρισµό. Ζούµε στην εποχή όπου το «παρόν» µπορεί να φιλοξενήσει οποιονδήποτε ήχο, αφού στ’ αλήθεια δεν υπάρχει ένα και µοναδικό µουσικό ρεύµα.

Από πλευράς συνεργασιών, ποιος θα ήταν ο  ιδανικός καλεσµένος σας, σε κάποιο µελλοντικό σας τραγούδι; 

Ο Moa Bones.

86fWhereswld_3.jpeg

Η παραγωγή του Hotshot είναι αρκετά φροντιµένη και στυλιζαρισµένη. Πόσο δύσκολη και χρονοβόρα ήταν η διαδικασία της ηχογράφησης και µίξης; 

Πριν µπούµε στο στούντιο, φροντίζουµε να  είµαστε πολύ προετοιµασµένοι. Μας αρέσει να δουλεύουµε σαν οµάδα κι αυτό κάνει τη διαδικασία πάντα πολύ πιο ευχάριστη. Τα κοµµάτια δουλεύονται από όλους µαζί για να γραφτούν και µε τον ίδιο τρόπο συνεργαζόµαστε στο στούντιο και µε τον Άλεξ Μπόλπαση, τον παραγωγό του Hotshot (και του Yearling). Τον νιώθουµε µέλος της οµάδας αυτής, καθώς µας γνωρίζει από παιδιά.

Τι επιφυλάσσει το υπόλοιπο 2017 και το άµεσο µέλλον για τους Whereswilder; 

Ο δίσκος µόλις κυκλοφόρησε, οπότε θα τον στηρίξουµε µε λάιβ µέχρι να ολοκληρωθεί ο  κύκλος του και να προχωρήσουµε στο επόµενο βήµα. Αυτό σίγουρα σηµαίνει κάποιες καλοκαιρινές εμφανίσεις, αλλά και µια περιοδεία εκτός συνόρων.