search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Λίγο πριν την εμφάνισή τους στο Six d.o.g.s. (μεθαύριο Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου), συζητάμε μαζί τους για αναλογικά toy-synth, ποιμενικά ειδύλλια και κενόδοξα δράματα του δυτικότροπου machismo

Φρέσκια παρουσία από πολύπειρες κυρίες του εγχώριου pop στερεώματος,  οι Someone Who Isn’t Me δηλώνουν κατάφωρη αδυναμία στα «αναλογικά toy-synth, τις χαοτικές κιθάρες, τα ψεύτικα βιολιά, τα γυναικεία φωνητικά και τα περίεργα ρυθμικά σχήματα». Η συνάντηση στις ψηφιακές ατραπούς έφερε επιπλέον στο φως βαθιά αγάπη για ποιμενικά ειδύλλια, soundtrack σε συγκρουσιακά, κενόδοξα δράματα του δυτικότροπου machismo, παιδικά τραγούδια και φεστιβάλ στον Βαθύ Νότο, υπό τα χρώματα ενός ιριδίζοντος μουσικού ορίζοντα που εκτείνεται από τους Pet Shop Boys μέχρι τον Claude Debussy...    

φωτογραφίες: 1,2,4: Γιώτα Σιαπέρα, 3: Ευγενία Μπουρζούκα


Μολονότι μέλη της μπάντας συμμετείχαν σε προηγούμενα σχήματα (Berlin Brides, Katrin Τhe Thrill), στο ευρύτερο κοινό παραμένετε σχετικά αφανείς. Δώστε μας λοιπόν ένα προφίλ των Someone Who Isn’t Me: πότε, πώς, πού και πρωτίστως γιατί;
  
Loo (aka Μαριλένα Ορφανού): Πριν 3 χρόνια, μου ζήτησε η Αθηνά Τσαγγάρη να γράψω κομμάτια για την ταινία που γύριζε τότε. Είπα τότε στην Τζίνα (Δημακοπούλου) και τη Μαρία (Χατζάκου), ελάτε να παίξουμε, να αυτοσχεδιάσουμε! Σε αυτό το πλαίσιο γράφτηκαν τα πρώτα μας κομμάτια! Έτσι αποφασίσαμε να το συνεχίσουμε και να φτιάξουμε τις Someone Who Isn’t Me. Δε σου κρύβω ότι ήταν κρυφό απωθημένο μου να παίξω μαζί με την Τζίνα, γιατί γνωριζόμαστε από μηνών παιδιά, καθώς και με τη Μαρία: την περίμενα από το 2009 να φτιάξουμε μια μπάντα!

Μαρία Χατζάκου: Ναι, η αλήθεια είναι ότι με περίμενε στωικά να μάθω ντραμς, τα οποία αποφάσισα να τα ξεκινήσω στα τριάντα φεύγα μου… Μέχρι τότε, ακούγαμε μουσική μανιωδώς, πηγαίναμε (και ακόμα πάμε) σε όλα τα live και ονειρευόμασταν τη μέρα που θα παίξουμε μαζί.

Πρώτη live εμφάνιση στο αρχετυπικό, ποιμενικό ειδύλλιο του βωβού σινεμά «Αστέρω». Δοθέντος ότι πριν την εμφάνιση του ομιλούντος κινηματογράφου κάπου στη δεκαετία του 1930, η προβολή συνοδευόταν από μηχανικό μέσο ή από ορχήστρα, πώς βιώσατε τη συμμετοχή σας σε αυτό το δρώμενο, σαν αίσθηση και σαν προστιθέμενη αξία στην ταινία;

Ήταν συγκλονιστική εμπειρία να γράψουμε μουσική και να πλαισιώσουμε ζωντανά την ταινία με το score μας. Μέσα σε έναν μήνα (κυριολεκτικά) γράψαμε το soundtrack και το παρουσιάσαμε στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Την «Αστέρω» την αγαπήσαμε βαθιά, τη βλέπαμε κάθε μέρα στην οθόνη μας, μας ενέπνεε σε κάθε νότα. Υπέροχη ηρωίδα, υπέροχη ταινία. Γράψαμε με αυθορμητισμό. Την προσεγγίσαμε με τρυφερότητα, γιατί έτσι ακριβώς αισθανθήκαμε γι' αυτήν. Στα άμεσα σχέδιά μας είναι να ηχογραφήσουμε το soundtrack και να το κυκλοφορήσουμε σε βινύλιο.

018Someone_2.jpg

Πόσο διαφέρει η δημιουργική διαδικασία συμμετοχής σε ένα soundtrack, σε σχέση με μια προσωπική δουλειά; Υπάρχει κάποιου είδους «κηδεμονία» των φιλμικών καρέ και του υποκείμενου σεναρίου ή τελικά ο μουσικός έχει περισσότερους «βαθμούς ελευθερίας» από όσους πιθανώς φανταζόμαστε;
  
Εξαρτάται από το αν υπάρχουν σκηνοθετικές οδηγίες για το ύφος της μουσικής που χρειάζεται να γραφεί για την εκάστοτε ταινία! Στην «Αστέρω» δεν υπήρχαν. Έμπνευσή μας ήταν μόνο η εικόνα, η ταινία, οι ηθοποιοί. Αν βέβαια μιλήσουμε για soundtrack ταινίας που γυρίζεται τώρα, φυσικά και υπάρχουν οδηγίες και κατεύθυνση από τον σκηνοθέτη. Τις οποίες λαμβάνεις υπόψη σου, αναπόφευκτα βάζοντας και το προσωπικό σου συνθετικό ύφος! Υπάρχει ελευθερία, αλλά πάντα είναι στην προσωπική δουλειά όπου είναι απόλυτη. Και οι δύο (ή μάλλον τρεις) περιπτώσεις έχουν πάντως τη μαγεία τους και η διαδικασία είναι υπέροχη!
 
Πώς προέκυψε η ιδέα αξιοποίησης των στίχων του "Πουν’ Το, Πουν’ Το, Το Δαχτυλίδι" στα closing credits της ταινίας Chevalier; Ποια άλλα παιδικά τραγούδια θα μπορούσαν δυνητικά να «αξιοποιηθούν» στη μουσική των Someone Who Isn’t Me?

Το Chevalier στην υπόθεσή του, έχει ένα τρόπαιο. Το δαχτυλίδι! Φυσικό κι επόμενο, λοιπόν, η σκηνοθέτης Αθηνά Τσαγγάρη να έχει την ιδέα για τους στίχους του παιδικού αυτού τραγουδιού και να μας ζητήσει να το μελοποιήσουμε διαφορετικά από την αρχική του μελωδία. Δεν νομίζω πάντως να κάνουμε άλλο παιδικό τραγούδι. Αγαπημένη μας είναι η Λιλιπούπολη, η οποία είναι ήδη τέλεια!

Πώς θα ήταν αλήθεια το Chevalier αντεστραμμένο, δηλαδή με γυναικεία θεματική, πρωταγωνίστριες, σκηνικό; Μπορείτε να φανταστείτε το κατάλληλο closing credits τραγούδι που θα γράφατε τότε;

Δύσκολη ερώτηση… Σίγουρα το κομμάτι των τίτλων τέλους είναι ήδη γραμμένο και σε αυτό είμαστε κάθετες: "Stop & Remember"!!! Είναι ιδανικό end theme για την υποθετική γυναικεία version της ταινίας. Αν τώρα το Chevalier ήταν γυναικείο, σίγουρα το σκηνικό δεν θα ήταν το σκάφος, αλλά ένα σπίτι διακοπών σε κτήμα, δίπλα στη θάλασσα, σ' ένα χωριό της δεκαετίας του 1980! 6 γυναίκες έχουν πάει εκεί για να «κλείσουν» την καλοκαιρινή περίοδο των διακοπών τους, κάνοντας τα τελευταία τους μπάνια παρέα, μαγειρεύοντας όλες μαζί, συζητώντας ακατάπαυστα, βλέποντας σινεμά σε ένα αυτοσχέδιο που έχουν φτιάξει στη βεράντα –και τσακώνονται για τα χαρτιά.  Ανταγωνισμός μεταξύ τους δεν θα υπάρχει, γιατί, όπως και να έχει η υπόθεση του φανταστικού αυτού έργου, είναι βιωματική. Τι ενδιαφέρον θα είχε η ταινία; Μάλλον τις συζητήσεις, τους χαρακτήρες, τις σχέσεις αυτών των γυναικών, την τρυφερότητα, την εγγύτητα μεταξύ τους… Ξέρω 'γω;

018Someone_3.jpg

Δώστε μας 3-4  προφανείς και άλλες τόσες λιγότερο προφανείς μουσικές συνιστώσες του ήχου σας...

Ολόκληρη η 1980s pop, Pet Shop Boys, Fleetwood Mac. Tα soundtracks των teenage films. Αγαπάμε τον Carpenter. Toν Moroder. Την PJ Harvey. Kάτι μη προφανές: Debussy & J.S. Bach.

Μ.Χ.: Ειδικά το στυλ του Mick Fleetwood στα ντραμς, το μελετάμε ασταμάτητα.

Σε λιγότερο από 1 μήνα θα ταξιδέψετε στο Austin του Tέξας, συμμετέχοντας στο μουσικό σκέλος του φημισμένου φεστιβάλ SXSW. Πείτε μας λοιπόν δυο λόγια. Πώς προέκυψε αυτή η εξαιρετική ευκαιρία, πρώτα-πρώτα;
 
Τι να πούμε γι’ αυτό τώρα… Όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Κάναμε αίτηση και μας πήραν.

Μ.Χ.: Ένας από τους ιδρυτές του SXSW μας είχε ακούσει να παίζουμε ζωντανά την «Αστέρω» σ’ ένα φεστιβάλ στη Μεσσηνία. Μετά, όλα πήραν τον δρόμο τους. Έχουμε στενές σχέσεις με το Austin, γιατί η Αθηνά Τσαγγάρη έζησε και έκανε ταινίες εκεί για πολλά χρόνια. Ξέρουμε έτσι  filmmakers, μπάντες, μουσικούς –θα τους συναντήσουμε όλους εκεί. Έχουμε ήδη 3 live εμφανίσεις. Και βέβαια χαιρόμαστε ιδιαιτέρα γιατί θα το μοιραστούμε με τη Σtella και όλους τους μουσικούς με τους οποίους θα ταξιδέψουμε μαζί (Ζήση, Ανούκ, Βελισσάριο, Ηλία και Ορέστη), καθώς και με τον φοβερό μας ηχολήπτη, τον Έκελον! Θα είναι τρέλα, θα πέσουμε στα βαθιά. 2000 μπάντες και μουσικοί!!!

018Someone_4.jpg

Πώς ήταν η εμπειρία σας από την εμφάνιση στο Winter Plisskën; Και τι να αναμένουμε από το επερχόμενο live στο Six d.o.g.s.;

Στο Winter Plisskën έγινε η πρώτη μας εμφάνιση με δικά μας τραγούδια και όχι με το soundtrack. Ξεκάθαρα, είχαμε το άγχος της πρωτοεμφανιζόμενης μπάντας κι ας έχουμε παίξει τόσα χρόνια με άλλα γκρουπ εκατοντάδες live εντός και εκτός συνόρων! Ανυπομονούσαμε γι' αυτή την εμφάνιση μιας και αποτέλεσε την εναρκτήριά μας ως Someone Who Isn’t Me. To ευχαριστηθήκαμε και μας ξαναέφερε κοντά με τη διαδικασία της φεστιβαλικής συναυλίας, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά εντός Ελλάδας.

Στο live στο Six d.o.g.s., τώρα, θα υπάρχουν αλλαγές στην ενορχήστρωση των κομματιών: πιο πολλά synths, που αγαπάμε τόσο πολύ, μία διασκευή και πολλή όρεξη! Θα παίξει μαζί μας και ο λατρεμένος Coti, ο οποίος θα τραγουδήσει το δεύτερό μας single “Leap Of Faith”, καθώς και το αδερφικό συγκρότημα Lip Forensic (o Ζήσης Ανδριόπουλος παίζει σε εμάς synths), που έχω την υποψία ότι θα κάψει καρδιές με τη μουσική και το performance του! Mαζί μας παίζει πλήκτρα και η Anouk Arra.
 
Δώστε μας κι ένα στίγμα της επερχόμενης δισκογραφικής δουλειάς σας, που πρόκειται να κυκλοφορήσει εντός του 2017...
 
Ετοιμάζουμε φουλ δίσκο για το 2017. Ακόμα δεν ξέρουμε ποια εταιρεία θα το κυκλοφορήσει, γιατί είναι ακόμα στη διαδικασία της ηχογράφησης. Τα κομμάτια που θα συμπεριληφθούν σε αυτό θα τα παίξουμε πάντως ζωντανά στις 23 Φεβρουαρίου στο Six d.o.g.s.! Είναι κομμάτια που δουλεύουμε αρκετό καιρό και την παραγωγή την κάνουμε ήδη αποκλειστικά εμείς. Θα περιλαμβάνει και άλλα 2 τραγούδια σε παραγωγή του Sillyboy. Όσο για το ύφος τους, έχετε πάρει ήδη μία γεύση από το 7ιντσο που κυκλοφόρησε η Inner Ear. Και σε αυτό το project μας θα υπάρχουν συνεργασίες-έκπληξη στα φωνητικά, κομμάτια ορχηστρικά και κομμάτια με φωνητικά της Loo.