Do You Wanna PlayOurMusic? #43: PlayOurMusic Fest. Film-Infidelity-Jane Doe
Ο Johann Sebastian Bach είπε ότι είναι εύκολο να παίξεις μουσική. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αγγίξεις τη σωστή νότα στο σωστό χρόνο και η μουσική θα παίξει μόνη της.
Κάθε εβδομάδα μέσα από αυτή τη στήλη, ένας καλεσμένος της PlayOurMusic θα μας εξηγεί πόσο εύκολο είναι να παίξεις μουσική, ειδικά όταν είναι η δική σου!
Do you wanna Play Our Music?
Η απάντηση σας στο ερώτημα αλλά και προτάσεις, ιδέες, παρατηρήσεις στο mail@playourmusic.net και στο www.PlayOurMusic.net
Αυτήν την Παρασκευή στις 2/7, στα πλαίσια του φεστιβάλ της PlayOurMusic, θα εμφανιστούν στη Θεσσαλονίκη τρία από τα σημαντικότερα αγγλόφωνα σχήματα τούτης εδώ της χώρας. Μία συνέντευξη μαζί τους ήταν απαραίτητη και σημαντική για μας! Οι απαντήσεις τους εξίσου σημαντικές και…απρόβλεπτες.
Κυρίες και Κύριοι, οι Film – Infidelity – Jane Doe
Ποια είναι η γνώμη σας για τα άλλα δύο συγκροτήματα με τα οποία θα μοιραστείτε το stage στο Club του Μύλου; Τους γνωρίζετε, σας αρέσουν, έχετε αγοράσει κάποια από τις κυκλοφορίες τους;
Film: Πρόκειται για 2 απo τις πιο αξιόλογες μπάντες της αγγλόφωνης σκηνής στην Ελλάδα. Πολύ καλά συγκροτήματα και με πολύ συνέπεια σε αυτό που κάνουν. Με τους Jane Doe, είναι η πρώτη φορά που μοιραζόμαστε το stage και θα χαρώ πολύ να γνωριστούμε κι από κοντά, ενώ με τους Infidelity, έχουμε παίξει ξανά παρέα. Και μου αρέσει πολύ που είναι δύο διαφορετικές μπάντες. Έχω ακούσει υλικό των Jane Doe απ’ το MySpace και τη δισκογραφική δουλειά των Infidelity, όπως και πάρα πολλοί πιστεύω.
Infidelity: Με τους Jane Doe γνωριζόμαστε προσωπικά, έχουμε μοιραστεί κάποιες ίδιες αγωνίες μιας και τα ντεμπούτo μας κυκλοφόρησαν από την ίδια εταιρία. Mε τους Film έχουμε παίξει ξανά μαζί, οπότε υπήρξε μια πρώτη επαφή. H εικόνα που έχουμε και για τους δύο είναι πολύ καλή και νομίζω ότι και οι τρεις συμπληρώνουμε ένα σπουδαίο line-up. Όσο για το αν έχουμε δίσκους τους, να σου πω το εξής: Οι Infidelity είναι πέντε οπότε, αν το δούμε στο σύνολο, έχουμε 5 Heaven For Dogs – Jane Doe και από Film, 2 No Luggage (+ ένα γραμμένο), 3 Angel B, 2 Angel B special edition, 2 Persona και το πρόσφατο 7ιντσο! Νομίζω είμαστε ΟΚ…
Jane Doe: Θα μοιραστούμε τη σκηνή και με άλλα συγκροτήματα; Αυτό δεν μας το είπε ούτε ο ατζέντης μας, ούτε ο αστρολόγος μας. Και τι ονόματα είναι αυτά; FILM; Απωθημένο να γίνουν σκηνοθέτες είχαν; Αυτοί δεν είναι που πριν μερικά χρόνια έβγαλαν άλμπουμ με το όνομα Angel B; Παρά πέντε Kid A! Και κάνουν και συναυλίες στο εξωτερικό, και βιντεοκλίπ ιδιαίτερης αισθητικής, και προβάρουν και 10 ώρες την εβδομάδα. Καλά, η ελληνική σκηνή δεν τους έμαθε τίποτα; Το ότι αγόρασα τους δύο τελευταίους δίσκους τους είναι κάτι που το εξομολογούμαι κάθε Σάββατο. Και αυτοί οι Infidelity… Καταρχήν, όταν ξεκινάς κάτι σαν αυτό που κάνουν στη Θεσσαλονίκη, είσαι τρελός με πατέντα. Εντάξει, τους συμπαθούμε τους τρελούς (και τη μουσική τους) αλλά αυτοί το παρακάνουν. Έβγαλαν και δεύτερο δίσκο. Και άντε, ο πρώτος ήρθε στα χέρια μου γιατί υπήρχαν δεσμοί με τον Πρόεδρο της Εταιρείας. Τον δεύτερο έπρεπε να τον αγοράσω (μιας και δεν έχουν μείνει πολλά torrentάδικα με μουσική του είδους) και να τον ακούσω, περισσότερο ως βασανιστήριο και βίτσιο, μέχρι να αναφωνήσω: Γαμώτο, αυτό έπρεπε να το έχω κάνει εγώ!
Τα τελευταία πέντε περίπου χρόνια υπάρχει μια έξαρση στην ελληνική αγγλόφωνη δισκογραφία. Υπάρχει ελληνική ανεξάρτητη σκηνή; Αν ναι, πιστεύετε ότι ανήκετε σε αυτήν και γιατί;
Film: Υπάρχει, κυρίως μια έξαρση «αντίδρασης-αντίστασης» στο σάρωμα όλων των κακόγουστων και αναχρονιστικών μπουζουκο-λαϊκο-ποπ (πάει παντού αυτό!!) τσίχλο«ροκ» ελπιδοφόρων πρωτοεμφανιζόμενων της τηλεόρασης και των εντύπων (των όποιων ριάλιτι και τάλεντ σόου), οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν στο κοινό και στους νέους γενικότερα ως πρόταση του καινούργιου και του διαφορετικού. Αυτή λοιπόν η δημιουργική εμμονή και κόντρα των νέων δημιουργών, συγκροτημάτων κλπ., με μια ματιά έξω απ’ την ευκόλως εννοούμενη ασχολία με τη μουσική. Είναι ένα τεράστιο ρεύμα δημιουργίας και καλλιτεχνικής επιρροής, του οποίου έχουμε δει μόνο την αρχή ακόμα και που τροφοδοτήθηκε και συνεχίζει και τροφοδοτείται από το ίντερνετ και τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες στον τομέα της επικοινωνίας –αλλά κυρίως στον τομέα της παραγωγής της μουσικής. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να αφήσει τις δισκογραφικές αδιάφορες, ειδικά στα «χάλια» που βρίσκονται τα τελευταία 5 χρόνια. Η αγγλόφωνη σκηνή, αν και στερείται της πραγματικής της δύναμης και ουσίας (ίσως και με δική της ευθύνη) υπάρχει εδώ και περίπου 10-15 χρόνια και έχει δείξει τι είναι ικανή να δώσει ως αποτέλεσμα. Δεν μπορεί λοιπόν παρά να έχει συνέχεια όλο αυτό, ακόμα και με ρυθμούς χελώνας που γυμνάζεται για 100άρι, όπως συνηθίζεται στη χώρα μας. Αργά ή γρήγορα θα βλέπουμε περισσότερα και πιο δυνατά πράγματα από αυτόν τον χώρο. Θεωρώ ότι είμαστε μέρος αυτού του ρεύματος, έχοντας καταθέσει, σε 10 χρόνια δουλειάς, 3 δίσκους. Αλλά, κυρίως γιατί πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε αφορά ολοένα και περισσότερους ακροατές-θεατές και συνδέει το τι γίνεται στην Ευρώπη με την όρεξη για δημιουργία η οποία υπάρχει σε αυτό το μουσικό ρεύμα στη χώρα μας.
Infidelity: Όντως από το 2005 και μετά παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα στον χώρο αυτό. Πληθώρα από νέα συγκροτήματα και μια σειρά από καινούργιες ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες κατάφεραν από κοινού, με μεράκι, να δημιουργήσουν επιτέλους κάτι το οποίο διακρίνεται για την ποιότητά του. Ποιοτικές παραγωγές και ποιοτική μουσική συμβάλουν στο να μπουν γερά θεμέλια, ώστε αυτή η «άνοιξη» στην αγγλόφωνη δισκογραφία να έχει συνέχεια και να μην τη διαδεχτεί πολύ γρήγορα ο χειμώνας. Αν υπάρχει σκηνή; Ναι, κατά κάποιο τρόπο θεωρούμε πως υπάρχει. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί όλη αυτή η κίνηση από κάποιον παλαβό στο εξωτερικό, ο οποίος μπορεί να ασχολείται μαζί μας; Κατά πάσα πιθανότητα greek scene, αλλά μέχρι εκεί. Θεωρούμε πως όλοι μαζί, αχταρμά τουρλού τουρλού, αποτελούμε μια σκηνή, τη σκηνή του διαφορετικού από το λαϊκοπόπ, που μαστίζει αυτόν τον έρμο τόπο. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε ότι υπάρχουν περαιτέρω σκηνές όπως π.χ. η σκηνή της Αθήνας, η σκηνή της Θεσσαλονίκης, της Κωλοπετινίτσας κοκ. Είμαστε πολλοί λίγοι για να έχουμε δεκαπέντε χιλιάδες σκηνές. Αυτές οι «σκηνές» δεν είναι τίποτα παραπάνω από κλίκες και οι κλίκες μόνο κακό μπορούν να κάνουν, μιας και ό,τι δεν είναι προσβάσιμο για όλους, κατά 99,9% περιθωριοποιείται. Τόσα χρόνια στο περιθώριο, δεν είναι αρκετά για την ανεξάρτητη μουσική;
Jane Doe: Δραστηριοποιούμαστε τα τελευταία πέντε χρόνια, είμαστε ελληνική αγγλόφωνη μπάντα, είμαστε ανεξάρτητοι (ακόμα), άρα ταιριάζουν όλες οι προϋποθέσεις. ΟΚ, μπορείς να μας κατατάξεις εκεί, αν και δεν ξέρω τι νόημα έχει, μιας το 95% του ακροατηρίου δεν το αντιμετωπίζει έτσι. Αυτοί ξέρουν τη Μόνικα, τους Matisse και τον The Boy (και αυτό δεν αποτελεί μομφή μιας και τους λατρεύω όλους, ειδικά των τραγουδιστή των Matisse), και όχι μια ολόκληρη σκηνή με κοινές καταβολές και προσδοκίες. Απ’ ότι ξέρω και πολλοί μέτοχοι αυτής της σκηνής θεωρούν εαυτούς ξεχωριστούς και αρνούνται να ομαδοποιήσουν την καλλιτεχνική τους ανησυχία με μπας κλας δευτεράντζες. Η ευχή μου στα καλάμια τους.
Ποια είναι τα συνηθέστερα προβλήματα στις live εμφανίσεις σας;
Film: Τεχνικά και promotion. Είναι μεγάλο θέμα, το μόνο που μπορώ να συνοψίσω είναι ότι κάποιες φορές δεν επαρκούν. Αναγνωρίζω και κατανοώ ότι δεν αποτελεί (ακόμα) μεγάλο δέλεαρ, επιχειρηματικά ή επενδυτικά, αλλά νομίζω καμία επένδυση δεν φύτρωσε ή έγινε μεγάλη από μόνη της. Ειδικά στον χώρο αυτό, το ρίσκο είναι που δημιουργεί, που στηρίζει και που αναδεικνύει. Και οι άνθρωποι οι οποίοι ρισκάρουν σήμερα για να δημιουργήσουν είναι μειοψηφία, μπροστά σε όσους βολεύονται με τα έτοιμα. Εξού κι έχει σημασία και χρειάζονται την όποια στήριξη και προβολή είναι δυνατή προσπάθειες σαν το Play Our Music Festival, με τον τρόπο που στήνονται και δουλεύουν.
Infidelity: Νομίζω είναι τα κλασικά που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα groups. Από τα συνηθέστερα θα έλεγα ότι είναι το ελλιπές backline, ο κακός ήχος (άσχετα αν εμείς έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες πρόβας με τον ηχολήπτη μας, ακριβώς γι’ αυτό το λόγο), οι τσαπατσουλιές στο soundcheck, του στυλ «έλα μωρέ μια χαρά είναι, ας το έτσι, ποιος θα το καταλάβει»; Βέβαια, από την άλλη, πρέπει να αναλογιστούμε ότι συνήθως τα groups (εννοείται όχι όλα..) δεν παίρνουν και πολύ σοβαρά τη διαδικασία των ζωντανών εμφανίσεων. Το βλέπουν απλά σαν μία ακόμα διασκέδαση, λίγο ψώνιο και τίποτα παραπάνω. Οπότε, πώς μετά όλοι οι υπόλοιποι να μας πάρουν στα σοβαρά από τη στιγμή που εμείς οι ίδιοι δεν μας παίρνουμε στα σοβαρά; Πιστεύω πως όλο αυτό θα αλλάξει μόνο όταν τα συγκροτήματα αντιληφθούν τι ακριβώς θέλουν για τις εμφανίσεις τους –και το απαιτήσουν– και από την άλλη καταλάβουν ότι παίζουν στο club του Μύλου και στο Gagarin και όχι στο Wembley… Ας είμαστε πρώτα εμείς ΟΚ και μετά μπορούμε για ώρες ή καλύτερα για μέρες να κράζουμε όλους τις υπόλοιπους, μήπως γίνουν καλύτεροι κι αυτοί και έτσι γίνει όλη η κατάσταση καλύτερη για όλους μας –μιας και αυτός που συνήθως φεύγει με τα αυτιά στο πάτωμα είναι ο κόσμος. Για χρήματα, ψυχολογικά τραύματα, λάθος συνεννοήσεις, live που οι αφίσες βγαίνουν μια βδομάδα μετά την ημέρα του live και άλλα τέτοια ας μη μιλήσω καλύτερα, γιατί δεν βλέπω να παίζουμε ποτέ ξανά…
Jane Doe: Δεν έχει αρκετό κόσμο για stage diving. Οι συναυλιάρχες δεν σέβονται τα συμβόλαιά τους και δεν μας προμηθεύουν τα ναρκωτικά που μας υπόσχονται. Οι μπίρες είναι πάντα ζεστές.
Αντιμετωπίζετε προβλήματα όσον αφορά στις επόμενες κινήσεις σας δισκογραφικά και συναυλιακά, σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας; Πώς θα περιγράφατε με τρεις μόνο λέξεις την οικονομική κρίση και τα επακόλουθά της;
Film: Αντιμετωπίζουμε ό,τι αντιμετωπίζουν όλοι οι Έλληνες και ειδικά οι νέοι της χώρας… ένα μεγάλο ερωτηματικό: τώρα τι κάνουμε; Γι’ αυτό και συνεχίζουμε, χωρίς να περιμένουμε απαντήσεις. Νομίζω ότι (όπως όλα τα σχήματα του χώρου μας) έχουμε συνηθίσει αυτό που συμβαίνει τώρα στη χώρα μας (ή μάλλον τώρα έφτασε ο κόμπος στο χτένι και το πήραμε χαμπάρι ή καλύτερα, τώρα πια, δεν μας παίρνει να κάνουμε άλλο τα στραβά μάτια!). Αυτό γίνεται στον χώρο μας πολύ πριν γίνει στη χώρα μας. Οπότε, είμαστε συνηθισμένοι στο να κάνουμε ελιγμούς και να βρίσκουμε τρόπους να συνεχίζουμε να κάνουμε μουσική. Και ευχαριστούμε με την ευκαιρία και όλους τους συνεργάτες μας, παλιούς και νέους, on & off stage, με πρώτο από όλους την Inner Ear Recs, που μοιράστηκαν και μοιράζονται μαζί μας την αγάπη για τη μουσική και την όρεξη και θέληση για δουλειά και δημιουργία. Τώρα, πάμε στα δύσκολα... 3 λέξεις για όλο αυτό το μπάχαλο... Χμμμ... Αναχρονισμός, Συμφέρον, Αναθεώρηση!!! (συνολική και άμεση!!). Δεν τα κατάφερα για 3 λέξεις… Το ήξερα!
Infidelity: Είναι λογικό, όταν υπάρχει κρίση, να πλήττει όλους τους τομείς της ζωής και μέσα σε αυτούς βρίσκεται και η μουσική. Είναι λογικό οι δισκογραφικές, οι οποίες ας μη ξεχνάμε ότι πάνω από όλα είναι επιχειρήσεις, να «μαζεύονται» και να περιμένουν να δουν το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση και, από εκεί και πέρα, αναλόγως να πράξουν. Όλοι θέλουν να έχουν διαθέσιμο ρευστό ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε μια δύσκολη στιγμή και, εν μέσω κρίσης, αυτή η ανάγκη γίνεται πιο έντονη. Ομοίως και με τα συγκροτήματα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτή τη μουσική δεν ζει από αυτήν και ό,τι κάνει το κάνει για το κέφι του, από το υστέρημα του. Όταν το υστέρημα εξανεμίζεται, λογικό είναι να μη μπορεί να βγάλει και δίσκο (γιατί ας μη ξεχνάμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, ναι μεν οι δίσκοι κυκλοφορούν από κάποια εταιρεία, όμως τουλάχιστον τα έξοδα της παραγωγής καλύπτονται από το συγκρότημα και αυτά δεν είναι λίγα). Πάντως η πενία τέχνες κατεργάζεται και έτσι βλέπουμε αρκετούς καλλιτέχνες να μην πτοούνται, να εξακολουθούν να δημιουργούν και απλά να επιλέγουν εναλλακτικούς και πιο οικονομικούς τρόπους για την κυκλοφορία της δουλειάς τους, σε ηλεκτρονική μορφή για παράδειγμα.
Εμείς προς το παρόν δεν έχουμε έρθει αντιμέτωποι με το πρόβλημα, μιας και δεν έχουμε σκοπό να ηχογραφήσουμε και να κυκλοφορήσουμε κάτι στο άμεσο μέλλον. Όμως, όταν θα έρθει η ώρα, σαφώς και θα μελετήσουμε όλες τις εναλλακτικές που θα έχουμε στη διάθεσή μας, μιας και δεν προβλέπεται να βγαίνουμε από αυτή τη ρημάδα την κρίση στα κοντά. Όσο για τις συναυλίες… η κρίση ίσως να μην είναι και πολύ κακή για την εγχώρια σκηνή. Και αυτό γιατί οι εταιρείες διοργάνωσης συναυλιών, είτε επιλέγουν ονόματα του εξωτερικού όχι όμως τόσο μεγάλου βεληνεκούς, είτε στρέφονται στην εγχώρια αγορά, η οποία όντας πιο οικονομική, ενέχει πολύ μικρότερο οικονομικό ρίσκο –και έτσι τους δίνεται η δυνατότητα να διοργανώνουν συναυλίες με χαμηλό κόστος εισόδου και συνεπώς προσιτές στο κοινό. Το μόνο που μένει είναι να αγκαλιάσει ο κόσμος αυτές τις προσπάθειες και να μην τις αντιμετωπίζει ως δευτεροκλασάτες επιλογές, γιατί, σε περίπτωση που δεν τελεσφορήσουν, λογικό είναι κάποια στιγμή να σταματήσουν να γίνονται κι αυτές. Και τότε κινδυνεύουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με μια συναυλιακή ανυδρία, η οποία μπορεί να μας συντροφεύει για καιρό. Την κρίση θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως μια παγωνιά. Σκοπός είναι να κινούμαστε συνεχώς, έστω και χωλαίνοντας, ώστε να μην παγώσουμε και ακινητοποιηθούμε μια για πάντα. Τρεις λέξεις για να περιγράψουμε την κρίση; Αν οι Κασσάνδρες επιβεβαιωθούν, απλά… Την Έχουμε Γαμήσει!
Jane Doe: Όχι, δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα. Δεν είχαμε εταιρεία πριν 5 χρόνια, δεν έχουμε εταιρεία ούτε τώρα. Δεν μας πλήρωναν για τα live πριν 5 χρόνια, δεν μας πληρώνουν ούτε τώρα. Δεν πειράζει, όσο δεν υπάρχει η ανάγκη να ζήσουμε από τη μουσική, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να τη σεβαστούμε λίγο παραπάνω. Κι εύχομαι ποτέ να μην αναγκαστώ να γυρίσω βιντεοκλίπ κρατώντας στα χέρια μου ένα ισοτονικό ποτό ή ένα κακάο.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Film: Συνεχίζουμε τις συναυλίες για το PERSONA TOUR (Αθήνα, Κρήτη, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Λευκάδα κ.α.) και ετοιμάζουμε μερικές εμφανίσεις στην Ευρώπη, με πιο πρόσφατη και ανακοινώσιμη την επιλογή των Film από το Popkomm Festival 2010 στο Βερολίνο, καθώς σιγά-σιγά ετοιμάζουμε και το νέο υλικό για το νέο άλμπουμ και κάποιες άλλες συνεργασίες. Και είδωμεν...
Infidelity: Πριν λίγο καιρό κυκλοφορήσαμε το δεύτερο βιντεοκλίπ από το In The City και ας πούμε πως κάπως έτσι τελείωσε ο κύκλος για το 2ο άλμπουμ μας. Πάμε για άλλα από ’δω και πέρα έχοντας στο μυαλό και στο χαρτί νέες μουσικές και στίχους που δεν ξέρουμε πού θα μας πάνε… Οι ζωντανές εμφανίσεις φυσικά και βρίσκονται πάντα μέσα στο πρόγραμμα!
Jane Doe: Ετοιμάζουμε τον καλύτερο δίσκο όλων των εποχών!
Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας!
Film: Εμείς ευχαρστούμε και θα τα πούμε και στο Club του Μύλου!
Infidelity: Εμείς ευχαριστούμε, θα τα πούμε στο live!
Jane Doe: Αυτή είναι η 6η ερώτηση;
PlayTheirMusic:
Film:
www.filmband.gr
www.myspace.com/filmgreece
www.youtube.com/user/FILMTHEBAND
Infidelity:
www.infidelity.gr
www.myspace.com/infidelitymusic
www.youtube.com/infidelityband
Jane Doe:
http://www.myspace.com/janedoegreek
http://www.youtube.com/watch?v=HEsGGEc6SQ8
