…μετεξεταστέων υπουργών οικονομίας και ζαλισμένων αρχηγών κομμάτων της αντιπολίτευσης ζοφερά βαδίζει, παράλληλα με την πραγματικότητα και καθημερινότητά μας, το μεταναστευτικό ζήτημα. Θέμα συζήτησης και πρόβλημα που επηρεάζεται από όλους τους παραπάνω λόγους (εκτός ίσως από την αφρικανική σκόνη). Ιερείς με ρομφικούς και παραληρηματικούς λόγους ξεχνούν τις ορθόδοξες ιεραποστολές στην αφρικανική ήπειρο, μετανάστες από τα Βαλκάνια ξεχνούν τη δυσμενή θέση στην οποία περιήλθαν και αυτοί προ κάποιων ετών και βάλουν εναντίον Νιγηριανών και Αιθιόπων. Ο μέσος Έλληνας στερείται (για άλλη μια φορά) ψυχραιμίας και παιδείας, το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται πολλάκις, είτε στη Σταδίου είτε στην Πανόρμου, με μαθητές και νεαρούς που μπλέκουν προσωπικά αδιέξοδα και εκκρίσεις τεστοστερόνης με υποδαυλιζόμενη και κατευθυνόμενη ανιστορικότητα, ενώ δημοσιογράφοι σηκώνουν, ως Πόντιοι Πιλάτοι, τα μανίκια των (χλιδάτων) χιτώνων τους. Οι ίδιοι οι πολίτες πιάνουμε πολλές φορές τον ίδιο μας τον εαυτό να ζητάει πότε, μπερδεμένα, τη χειραγώγηση της κοινωνικής κατάστασης από τους αρμόδιους φορείς και πότε να διαμαρτυρόμαστε για την άκρατη αστυνομοκρατία που μικροαστικώς εφαρμόζεται κατά τα πρότυπα Βαρκελώνης, Λονδίνου και Βερολίνου. 

Και η πνευματική ιντελιγκέντσια του τόπου τι κάνει; Αυτή κυρίες και κύριοι μαζεύει για τα δισέγγονά της αυτή τη δύσπραγη ώρα, κλαίει για την κατάρρευση της δισκογραφίας (για παράδειγμα), υπογράφει ανυπόληπτα κείμενα στις εφημερίδες, διατυμπανίζει την ύπαρξή της σε αλκοολούχες παρουσιάσεις βιβλίων και έργων τέχνης, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά ότι η τυρεμπορική είναι το πραγματικό της επάγγελμα (παράδειγμα, όχι μομφή για τους εμπόρους τύρου) και όχι το να αφουγκραστεί και να ψυχανεμιστεί το κοινωνικό γίγνεσθαι. Όπως οφείλει, μιας και το τελευταίο όχι μόνο τα πλούτη που κατέχουν τους έχει προσφέρει, αλλά και την ασυλία στα διάφορα ατομικιστικά τερτίπια τους…

Στυλιανός Τζιρίτας