Ο Thom Yorke λέει (θυμίζουμε) ΟΧΙ στη λιτότητα

Τα έχει πει από μέρες δηλαδή, αλλά κάποιοι τώρα τα ανακάλυψαν

«Η Ευρωζώνη θα καταρρεύσει, έχει αποτύχει οικτρά»

Ένα σκληρό μήνυμα στο Facebook από τον Σταμάτη Κραουνάκη

Adam Cohen

Η εμφάνισή του στο Ηρώδειο χάρισε μια μικρή ενδοφλέβια ένεση ευδαιμονίας, στην καρδιά μιας πόλης που έμοιαζε τη Δευτέρα το βράδυ πιο αμήχανη από ποτέ...


search

AVOPOLIS
HOT

Avopolis Music Network: Μουσικά νέα, συναυλίες, κριτικές, συνεντεύξεις

 
Η συζήτηση και η επανεξέταση του φαινομένου Ξυλούρης έρχεται συνεχώς μπροστά μας στη στράτα, είτε από συναισθηματικά φορτισμένους ακροατές (μα και μουσικούς) είτε από τους συνήθεις Σκύθες σκυλεύοντες πτώματα και περιστάσεις του παρελθόντος, προς όφελος της άδειας φαρέτρας δημιουργίας τους.
 
Το σίγουρο είναι ότι ο συγκεκριμένος δίσκος αποτελεί κομβικό σημείο της πορείας όχι μόνο του συνθέτη Μαρκόπουλου και του ερμηνευτή Ξυλούρη, αλλά και της ελληνικής δισκογραφίας. Γιατί, πέρα από τον συμβολισμό που έλαβαν τα ριζίτικα της Κρήτης (και ειδικότερα το "Πότε Θα Κάνει Ξαστεριά"), μέσα στα επόμενα 3-4 χρόνια που ακολούθησαν το δικτατορικό 1971 όταν και εκδόθηκαν (για προφανείς λόγους), αποτέλεσαν μία από τις πρώτες προσπάθειες γεφύρωσης του παραδοσιακού με την πραγματικότητα του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, προτού καν εφευρεθούν ή ακουστούν (στην Ελλάδα) όροι όπως ethnic ή fusion. Μπορεί ο Γιάννης Μαρκόπουλος να έπρεπε (μάλλον) να περιοριστεί στις ενορχηστρώσεις και όχι να περάσει και πίσω από την κονσόλα, αλλά κάτι τέτοιο δεν αφαιρεί πολλά από αυτόν τον θαυμάσιο δίσκο. Η στεντόρεια φωνή του Νίκου Ξυλούρη κυριαρχεί σε όλη τη διάρκεια, όχι μόνο διότι πρόκειται για μοναδικό ερμηνευτή, αλλά εξαιτίας του καθαρά βιωματικού τρόπου με τον οποίον μετουσιώνει τους στίχους, χωρίς την ίδια στιγμή να φείδεται είτε συναισθήματος είτε τεχνικής. Μπορούμε χωρίς φόβο να πούμε ότι τα Ριζίτικα έχτισαν τον μύθο Ξυλούρη πάνω σε αδιασάλευτα θεμέλια, μιας και η επαναδιαπραγμάτευση σε αυτά της κρητικής παράδοσης, αλλά και της βυζαντινής ψαλτικής και της χριστιανικής γενικότερα παράδοσης της λύτρωσης, υπήρξε καθοριστική. Είναι με τον δίσκο ακριβώς αυτό που ο Ξυλούρης πέρασε κυριολεκτικά στην καλλιτεχνική αθανασία, μιας και οι ερμηνείες του δεν επισκιάζονται από τίποτα άλλο μέσα σε αυτό τον δίσκο. Η χειρότερη δηλαδή μίξη της υφηλίου να είχε γίνει, η χειρότερη ηχοληψία, δεν θα μπορούσε να ρίξει πέπλο λήθης σε μια τόσο στεντόρεια φωνή, που άντλησε από το βιωματικό της τοπίο το συναισθηματικό βάρος ώστε να ερμηνεύσει μία παράδοση χρόνων, καθιστώντας την απόλυτα σημερινή. Όχι μόνο για το 1971, αλλά ακόμα και για τη μπασταρδεμένη συνειδητότητα ετούτης της χώρας εν έτη 2010.
 
Από το υπέροχο εξώφυλλο (που θυμίζει καρέ από την Αλληγορία, το υπέροχο αυτό πειραματικό δημιούργημα του Κώστα Σφήκα), στο εισαγωγικό και αρκετά ηρωικό σημείωμα του Γιάννη Μαρκόπουλου, κι από εκεί στο θιαμπόλι και στην ασκομαντούρα που διανθίζουν ετερόκοσμα τις παραδοσιακές και λαϊκές συνθέσεις υπάρχει μία διαρκής πάλη ώστε να καταδειχθεί το απαραίτητο της διάσωσης αυτής της ελληνικής παρακαταθήκης. Πέρα από τον όποιο τοπικισμό που χαρακτηρίζει τον Μαρκόπουλο (ίσως και εμένα), θα ήταν εγκληματικό να χαθεί μια τέτοια ηχητική ρίμα πέτρας και νότας, ελαιόριζας και λόγου. Θα είχε ανάλογη βαρύτητα με την εξαφάνιση π.χ. από τη συνείδησή μας της διονυσιακής μάντρας της Θράκης ή του λυσσασμένου θρήνου του Πόντου. Για να κατανοήσει βέβαια κανείς τον δίσκο σε όλη του αυτή τη διάσταση, θα πρέπει να πάει πέρα από την ηχητική του ταυτότητα και να αφουγκραστεί τη στιχοπλοκία των παραδοσιακών αυτών σεντουκιών, που στέκουν ως άλλοι θάλαμοι και οντάδες (σοφίτες) της καθαρά φιλοσοφικής διάστασης της Κρήτης, όπως αυτή διαμορφώθηκε από ψύχραιμους σκεπτικιστές μα και νευρώνες σκέψης πάνω σε θέματα όπως η γη, η πατρίδα, η φιλία, ο θάνατος, η πατρότητα/μητρότητα, ο Θεός, το παρόν και το παρελθόν. Ο ακροατής πρέπει λοιπόν να ακούσει πέρα από τους πρώτους συμβολισμούς των λέξεων για να αντιληφθεί το νόημα που υπάρχει, πρέπει να πάει πέρα τη φολκλορική εικόνα που έχει για την Κρήτη (ειδικά οι νεότεροι, όσοι την κατανάλωσαν σε τσιπουράδικα και ρακομελάδικα αμφιβόλου γνησιότητας) ώστε να διαβάσει τους αέναους θιαρμούς (εξοβελισμούς) εναντίον αυτού που απειλεί την κοινωνική ειρήνη. Διότι αυτό διατυμπάνιζαν και υπερασπίζονταν τα ριζίτικα: την κοινωνική ειρήνη η οποία πρέπει να κατακτηθεί με σεβασμό στον συνάνθρωπο, ψυχραιμία αλλά και αυστηρότητα μόνο απέναντι σε όποιον επιβουλεύεται αυτή την ισορροπία.
 
Δίσκος που δεν μπορεί να κατανοηθεί με στεγανά απέναντι σε κοινωνικά σύμβολα (π.χ. οικογένεια), σε θρησκευτικά αρχέτυπα (η αθεΐα και ο μηδενισμός πρέπει να έχουν στην Κρήτη τους λιγότερους θιασώτες) ή στην πατρίδα ως βιωμένο τόπο – όχι ως σύμβολο επικράτησης εναντίον ιδεών, ψυχών και σωμάτων. Για αυτό και τα Ριζίτικα στάθηκαν ο Ρουβίκωνας τόσο για τον Ξυλούρη, όσο και για τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Τον διάβηκαν και ο καθένας από εκεί και πέρα ανέλαβε τις ευθύνες του απέναντι στη σοβαρότητα και στις τομές που επέφερε αυτό το έργο. Δίσκος απαραίτητος για όποιον φιλοδοξεί να έχει μια στοιχειώδη ελληνική δισκοθήκη.  

Top
Picks

Top Picks

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ, ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΓΝΩΜΕΣ

ΑΛΜΠΟΥΜ | ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Solarmonkeys - Payblack

Στυλιανός Τζιρίτας

Melody Gardot - Currency Of Man

Μιχάλης Πολυχρόνης

Art Of Anarchy - Art Of Anarchy

Παναγιώτης Λουκάς

FRESH NEWS | ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ο Thom Yorke λέει (θυμίζουμε) ΟΧΙ στη λιτότητα

Τα έχει πει από μέρες δηλαδή, αλλά κάποιοι τώρα τα ανακάλυψαν

«Η Ευρωζώνη θα καταρρεύσει, έχει αποτύχει οικτρά»

Ένα σκληρό μήνυμα στο Facebook από τον Σταμάτη Κραουνάκη

«Φοβάται ο Γιάννης το θεριό ή το θεριό το Γιάννη;»

Ο συνθέτης Γιώργος Καζαντζής στέλνει μία ενδιαφέρουσα επιστολή αφού πρώτα αρνήθηκε να παραχωρήσει τραγούδι του για σποτ του ΣΕΒ υπέρ του ΝΑΙ

Χαμός στο Facebook της Δέσποινας Βανδή: Εκτενής τοποθέτησή της για τα πολιτικά πυροδοτεί κόντρες με τους fans

Λίγο μπερδεμένα μας τα λέει, αλλά τελικά με το NAI δείχνει να συντάσσεται

Το «Amy» έχει σκοπό να κάνει κάποιους να αισθανθούν άσχημα;

Στενός συνεργάτης της Amy Winehouse το εύχεται με την καρδιά του

Η ήττα φέρνει γκρίνια

Η Britney Spears σφάζεται με την Iggy Azalea για την αποτυχία του "Pretty Girls"

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ | ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

Κατερίνα Κυρμιζή: Ας κάνουμε μικρές επαναστάσεις ήθους και πάθους

Μιχάλης Τσαντίλας
Κινείται πάντα και δημιουργεί σε μία δική της διάσταση, καθώς η όλη παρουσία και το ύφος της δεν κόλλησαν ποτέ με την κυριαρχούσα εγχώρια μουσική πραγματικότητα. Επέστρεψε φέτος με το άλμπουμ Λάρβα, στο οποίο ερμηνεύει τραγούδια του συντρόφου της Νίκου Γρηγοριάδη και –όπως πάντα– έχει και πολλά ενδιαφέροντα να πει

UnknownArtist: Η Θεσσαλονίκη είναι όμορφη πόλη. Παρά τα όποια μικροαστικά στοιχεία της, κρύβει βαθιά αγάπη για την τέχνη...

Μιχάλης Τσαντίλας
Ο Θωμάς ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Μιλήσαμε με αφορμή το φετινό του άλμπουμ Δωμάτιο, μια συλλογή τραγουδιών με ισχυρό σήμα, που ξεφεύγει άνετα από τα στεγανά της χιπ χοπ συνομοταξίας για να απευθυνθεί στον κάθε πραγματικό μουσικόφιλο 

Bombing The Avenue: Το μεγάλο μας στοίχημα είναι ένας live δίσκος...

Ροζίνα Αράπη
Τρία «υπερηχητικά» αδέρφια –ο Πάνος, ο Δημήτρης και ο Ιάσονας– σερβίρουν το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ Civil Servant, το οποίο απολαύσαμε πρόσφατα και ζωντανά, σε ένα δυνατό live στο Six d.o.g.s. Μιλήσαμε για τις επιρροές τους, για τους οικογενειακούς δεσμούς, αλλά και για το ταξίδι τους στην Ταϊλάνδη, όπου εκπροσώπησαν τη χώρα μας στο Global Battle Of The Bands

The Vaccines: Το "Nevermind" των Nirvana είναι υπέροχος δίσκος, αλλά πλέον ακούγεται χάλια...

Άρης Καζακόπουλος
Ο τραγουδιστής τους Justin Young μας μιλάει για τον τρίτο τους δίσκο, English Graffiti, για το όραμά του, αλλά και για τον ρόλο του πρώιμου hype στην εξέλιξη μιας μπάντας...

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ | ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ!

Adam Cohen

Ανδρέας Κύρκος
Η εμφάνισή του στο Ηρώδειο χάρισε μια μικρή ενδοφλέβια ένεση ευδαιμονίας, στην καρδιά μιας πόλης που έμοιαζε τη Δευτέρα το βράδυ πιο αμήχανη από ποτέ...

OFF! + Corpses & Insect Radio

Τάσος Μαγιόπουλος
Άναυδες κραυγές, ροχάλες, τρελαμένα βλέμματα, παρότρυνση του κοινού σε πανικό: η κινητή ατραξιόν Keith Morris δεν άφησε τίποτα όρθιο την Κυριακή στο An...

Σωκράτης Μάλαμας

Γιώργος Μυζάλης
Στο σχεδόν κατάμεστο θέατρο Βράχων, μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης ανησυχίας (όλοι κρατούσαν ένα κινητό στο χέρι, για να ενημερώνονται για τις εξελίξεις και τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού), ο τραγουδοποιός «ταξίδεψε» το μυαλό μας σε γνώριμα μονοπάτια, δίνοντας παράλληλα τροφή για σκέψη με τα σχόλια και τις αφηγήσεις του...

Corrosion Of Conformity + Potergeist & Full House Brew Crew

Γιάννης Καγκελάρης
Με κεντρικό πρόσωπο τον Pepper Keenan, η απόδοση των Αμερικανών κυμάνθηκε σε εξαιρετικά επίπεδα, αντάξια των αγέρωχων ηρώων που φάνταζαν σε εποχές που η δημοτικότητά τους κραταιά μεσουρανούσε. Ωστόσο η αντίδραση του κοινού, υπήρξε μάλλον παγερή...

Γιώργος Νταλάρας, Ελένη Βιτάλη & Γλυκερία

Γιώργος Μυζάλης
Όταν τρία τόσο μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού συναντιούνται, υπάρχουν μερικά συγκεκριμένα δεδομένα, μα και ορισμένα απροσπέλαστα εμπόδια...

Asaf Avidan

Τάνια Σκραπαλιώρη
Από το Gold Shadow προήλθε και η μάλλον κορυφαία στιγμή της βραδιάς, στιγμή μυρωμένη με το πνεύμα του Leonard Cohen, αφού η εκτέλεση του “Labyrinth Song” μόνο με μία κιθάρα, μοίρασε απλόχερα την αίσθηση μιας καλλιτεχνικής μετενσάρκωσης των πρώιμων στιγμών του Καναδού ποιητή...

ΣΗΜΕΡΑ ΑΚΟΥΜΕ

Social Networking

Προτεινόμενα Events

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ E-MAIL ΣΟΥ



Γίνε μέλος του Avopolis Music Network και λάβε ενημερώσεις για νέα, διαγωνισμούς και live!

BRAINFOOD
MEDIA

Top Picks