search

Floral

Θεμιστοκλέους 80, Αθήνα 106 81, Ελλάδα

Παρουσίαση Βιβλίου > Κώστας Λαδόπουλος "Το Σώμα Μετέωρο"

Παρουσίαση Βιβλίου > Κώστας Λαδόπουλος "Το Σώμα Μετέωρο"

21 Δεκ 2015 20:00

Floral

Οι 7 ιστορίες με το γενικό τίτλο “ Το Σώμα Μετέωρο “ είναι σχεδόν παραληρηματικές. Εκτυλίσσονται στη δεκαετία του '30 αλλά, δεν είναι νοσταλγικές (οι νοσταλγίες είναι πεθαμένοι ιστοί) και, δε κατοικούν εκεί. Επισκέπτονται και τις επισκέπτονται φωνές από το Σήμερα και το Αύριο.
Το μπλέξιμο τις κάνει να μοιάζουν μ΄ένα περιστρεφόμενο και φλεγόμενο θάμνο που τον σηκώνει ψηλά ο άνεμος. Μουρμουρητά του Jean Lois Baudrillard ακούγονται, πρόσωπα παραμορφώνονται, όπως αυτά του Francis Bacon...
Άγγελοι που καίνε με φωτιές εμφανίζονται, πέτρες που αποθηκεύουν κουβέντες και κινούνται μόνες τους, φτερά που ξεφυτρώνουν απ΄τους ώμους, ένα νέο κορίτσι που ερωτεύεται ένα παλιό νταή – φθοροποιό Μηχανή που τον έχει λησμονήσει ο χρόνος, γυναίκες που δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους, γυναίκες που “παίρνουν” άντρες και τους κάνουν να χάνουν το μπούσουλα, φόνοι επαναλαμβάνονται για δεύτερη φορά. Ένα νήμα διαπερνάει αυτές τις ιστορίες, μιά  κόκκινη ακτίνα λέιζερ.

Κινούνται στις παρυφές του κόσμου του Ρεμπέτικου αλλά δε κολλάνε σ΄αυτό. Τα Ρεμπέτικα υπάρχουν μόνο σαν αίσθηση μιάς μουσικής που ακούγεται κάπου μακριά. Η γλώσσα τους είναι κομμάτι μαγκίτικη, αλλά αυτό δεν είναι επίδειξη στιλ. Άλλωστε, μέρος αυτής της γλώσσας χρησιμοποιείται στην καθημερινή γλώσσα των σημερινών νέων ανθρώπων.
Για τους νέους ανθρώπους είναι γραμένες αυτές οι ιστορίες. Μπαίνουν σ΄ένα κόσμο που δεν υπάρχει πιά, απαντώντας -εν μέρει- σε σημερινές ελλείψεις που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα οι νέες γυναίκες.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Κώστας Λαδόπουλος, από πατέρα Σμυρνιό και μάνα Σαλονικιά, είναι ένα ιδιότυπο είδος εντόμου.
Γεννήθηκε το πάλαι ποτέ στη Θεσσαλονίκη αλλά, δεν ήταν παρών τη στιγμή της γέννησής του. Εκείνη τη στιγμή στεκόταν στην Παλιά Παραλία και παρατηρούσε μιά τεράστια μέδουσα. Φαντάσματα από μέδουσες τον συντροφεύουν ακόμα.
Δε βολευόταν πουθενά και ποτέ. Η ζωή του ήταν – και είναι – μιά αδιάκοπη περιπλάνηση σε πραγματικά και φανταστικά τοπία.
Δε θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα, τον θεωρεί όμως πεισματάρη Μικρασιάτη.
Σπούδασε αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα, διάβασε άλλα τόσα, ζωγράφισε, έκανε πολλά προγράμματα για παιδιά, ήταν σιωπηλός στο μεγαλύτερο κομάτι της ζωής του, ώσπου, έγινε, για ένα φεγγάρι, και ξεναγός οπότε, του λύθηκε η γλώσσα.
Σήμερα είναι ιδιαίτερα ενεργός στο Διαδίκτυο και συνεχίζει να βομβαρδίζει, κύρια τον εαυτό του, με ιδέες. Αυτό βέβαια, στη χώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι κάτι που δε το χρειάζεται κανείς (ακόμα).
Απόλυτα συμφιλιωμένος με τον εαυτό του και το παρελθόν του, συνεχίζει αδιάκοπα να λάμνει, ενώ ο χρόνος τον έχει τελείως λησμονήσει.

Είσοδος ελεύθερη