search

MONDAY BLUES

Ο Stephin Merritt επιστρέφει με ένα πενταπλό άλμπουμ-ογκόλιθο 50 κομματιών, ένα για κάθε έτος της μέχρι τώρα ζωής του...

Ο δίσκος της εβδομάδας

The Magnetic Fields – 50 Song Memoir


5 δίσκοι, 50 τραγούδια, 2μισι ώρες μουσικής. Ένα μαραθώνιο δισκογραφικό μανιφέστο που παρακολουθεί τη ζωή του Stephin Merritt από το 1966 έως και το 2015, όταν και 50άρισε. Ένας δίσκος που δίνει άλλες διαστάσεις στην έννοια του «προσωπικού», αποτελώντας μια συρραφή αναμνήσεων, στιγμών και συναισθημάτων του δημιουργού του. Και παράλληλα, ένα πολυεπίπεδο μουσικό έργο για το οποίο αξιοποιήθηκαν περισσότερα από 100 όργανα σύμφωνα με το A.V. Club, προκειμένου να αποδοθεί η πληθώρα διαφορετικών ήχων που ενσωματώνει.

Όσοι είχαν ξεγράψει τους Magnetic Fields έπειτα από το εξίσου κολοσσιαίων διαστάσεων 69 Love Songs του 1999, θα εκπλαγούν με το πώς αυτός εδώ ο νέος δίσκος όχι μόνο το ισοφαρίζει σε φιλοδοξία, αλλά στέκεται επάξια δίπλα του και με όρους ποιότητας, ως ο πρώτος δίσκος πραγματικά ικανός να φέρει τον τίτλο του διαδόχου του εδώ και 18 χρόνια.

Δεν είναι και τα 50 κομμάτια του άξια λόγου, αλλά ο ακροατής που θα πάρει τη γενναία απόφαση να επενδύσει τον χρόνο του στο 50 Song Memoir θα ανταμειφθεί με αρκετές θαυμάσιες indie pop μελωδίες. Οι οποίες, μάλιστα, είναι σε θέση να αγγίξουν ένα ευρύ ηλικιακό φάσμα: θα το απολαύσουν οι παλιότεροι που γαλουχήθηκαν μουσικά με την pre-ambient περίοδο του Brian Eno και την post-Velvet δισκογραφία του Lou Reed, θα το εκτιμήσουν οι fans του συγκροτήματος που νοσταλγούν τις 1990s μέρες, θα το ευχαριστηθούν και οι νεότεροι που βαλαντώνουν με National και John Grant. Θέλει χρόνο (ίσως και χρόνια) για να χωνευτεί, αλλά στην περίπτωσή του η αφοσίωση αποζημιώνεται με το παραπάνω.



Ακούστε επίσης

Valerie June – The Order Of Time

Η εναλλακτική americana της Valerie June τράβηξε την προσοχή με τον 4ο δίσκο της (Pushin’ Against Α Stone, 2013), o οποίος βρέθηκε στη λίστα του Rolling Stone με τα 50 καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς εκείνης. Το The Order Of Time, ένας ακόμη δίσκος-ταμάμ για το είδος, συνεχίζει την ανοδική της πορεία.



Nadia Reid – Preservation

Δεν είναι πολλοί οι καλλιτέχνες από τη Νέα Ζηλανδία που καταφέρνουν να ακουστούν εκτός συνόρων, όμως η Nadia Reid είναι μία από αυτούς. Στον δεύτερο δίσκο της έχουμε ένα καλό σύνολο indie folk τραγουδιών και βέβαια τις εξαιρετικές ερμηνείες με τις οποίες τη γνωρίσαμε στο ντεμπούτο της.



Jay Som – Everybody Works

Λίγη dream pop, λίγο indie, λίγο lo-fi, λίγη αισθητική κρεβατοκάμαρας, σε έναν αρκετά καλό δεύτερο δίσκο από τη νεαρή Melina Duterte. Υπερτιμημένο από το Pitchfork, πλην όμως ενδιαφέρον.