search

MONDAY BLUES

Η νεαρή τραγουδοποιός επιστρέφει με έναν από τους καλύτερους δίσκους της αλάνθαστης δισκογραφίας της και ανάγεται σε ηγέτιδα της βρετανικής folk, στα 27 της μόλις χρόνια...

Ο δίσκος της εβδομάδας

Laura Marling – Semper Femina


Είναι αξιοθαύμαστο αυτό που έχει καταφέρει στα 27 της η Laura Marling. Δεν είναι τόσο οι 6 δίσκοι που έχει προλάβει να κυκλοφορήσει, είναι κυρίως η εντυπωσιακή συνέπειά της στην ποιότητα που το καθιστά επίτευγμα, καθώς και το γεγονός ότι η δισκογραφία της συμπυκνώνει ωριμότητα την οποία άλλοι καλλιτέχνες χρειάζονται δεκαετίες καριέρας για να προσεγγίσουν.

Τίποτα απ' ό,τι έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής από την ταλαντούχα Βρετανίδα δεν βρίσκεται κάτω από τη στάθμη του «καλού», όμως το νέο της αυτό άλμπουμ διεκδικεί κάτι παραπάνω. Οι έντεχνες αγκυλώσεις του Short Movie (2015) έχουν εξαφανιστεί, δίνοντας τη θέση τους σε έναν εκφραστικό αυθορμητισμό, που θυμίζει τις μέρες του I Speak Because I Can (2010), σε ένα καλλιτεχνικό όραμα εφάμιλλο με εκείνο του φιλόδοξου Once I Was An Eagle (2013), σε συνθέσεις που κοντράρουν στα ίσα τις κορυφαίες της στιγμές, αλλά και σε μια ηχητική παλέτα η οποία ξεπερνάει σε εύρος οτιδήποτε έχει κάνει μέχρι στιγμής. Παράλληλα, πρόκειται για δίσκο αφιερωμένο στη γυναικεία φύση, γεγονός που τον τοποθετεί σε πλήρη αντιστοιχία με την κοινωνικοπολιτική επικαιρότητα.

«Οι δίσκοι της Laura Marling ήταν πάντοτε καλοί, αλλά ποτέ εξαιρετικοί». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον γράφοντα –είναι παρμένα από  παλαιότερη κριτική που δημοσιεύτηκε στο Avopolis– και το Semper Femina ομολογουμένως δεν τα διαψεύδει, όσο καλοφτιαγμένο δίσκο κι αν αποτελεί. Ωστόσο, τα νέα εκφραστικά μονοπάτια που ακολουθεί εδώ η Marling ενδεχομένως προοικονομούν την άφιξη του ορόσημου που περιμένουμε να ακούσουμε από εκείνη όλοι όσοι παρακολουθούμε τη θαυμάσια πορεία της αυτά τα χρόνια.



Ακούστε επίσης

Hurray For The Riff Raff – The Navigator

Οι Hurray For The Riff Raff είναι ενεργοί δισκογραφικά εδώ και 10 χρόνια, αλλά ο τελευταίος τους αυτός δίσκος έχει ενθουσιάσει τον τύπο όσο κανένας άλλος. Το συγκρότημα από τη Νέα Ορλεάνη έχει μια ενδιαφέρουσα, μοντέρνα προσέγγιση στην americana και στην country, αν και ο εν λόγω ήχος παραμένει δυσπρόσιτος στη Γηραιά ήπειρο.



Peter Silberman – Karuna

O frontman των Antlers επιστρέφει με solo δίσκο και με τους τόνους χαμηλότερους από ποτέ. Αν και οι συνθέσεις του Karuna δεν ξεπερνάνε τις αντίστοιχες των δίσκων της μπάντας του,  η φωνή του –αυτή η σαγηνευτική φωνή, που έχει το χάρισμα να διαπερνάει με μιας όλα τα συναισθηματικά layers– ακούγεται πιο ανατριχιαστική από κάθε άλλη φορά.



Vagabon – Infinite Worlds

Καθαρόαιμο indie rock ντεμπούτο από τη Νεοϋορκέζα Laetitia Tamko, εσωτερικής αυστηρά κατανάλωσης. Βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε Daughter, Waxahatchee και Allo Darlin' και λειτουργεί θαυμάσια σε σημεία.