+ -

search

ΑΡΘΡΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Με αφορμή τα 10 χρόνια της Puzzlemusik, ο Χρήστος Αλεξόπουλος κυκλοφορεί σήμερα ΕΡ με αδημοσίευτα outtakes από τις ηχογραφήσεις του MeanTime (2012) και γράφει αποκλειστικά για το Avopolis δυο λόγια για κάθε ένα από τα περιεχόμενα κομμάτια...

Hidden Track Unleashed

Πρόκειται για τις κιθάρες του Γιώργου Πρινιωτάκη πάνω στις οποίες πατάει το φινάλε του "Waiting For The Cloud To Rain”, που υπάρχει στο MeanTime. Η λειτουργία τους μέσα στην ενορχήστρωση ήταν τέτοια που μοιραία στη μίξη βρέθηκαν (όπως και όφειλαν) σε δεύτερο πλάνο. Μου άρεσε όμως η ιδέα να αποκτήσουν με κάποιον τρόπο πρωταγωνιστικό χαρακτήρα κι έτσι …τις μιξάραμε μόνες τους, με σκοπό να αποτελέσουν το κρυφό tracκ του MeanTime. Όταν η τελική tracklist του άλμπουμ επιτέλους ορίστηκε, διαπιστώθηκε ότι η ιδέα και μόνο ενός κρυφού track ήταν περιττή. Κι έτσι το ΕΡ με τα παραλειπόμενα εκείνων των ηχογραφήσεων ξεκινά με το κομμάτι με το οποίο θα μπορούσε να τελειώνει το άλμπουμ.


Was I A Big Spender?

Υποτίθεται ότι θα ήταν στο άλμπουμ οπωσδήποτε. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι υπήρχε περίπτωση να μείνει εκτός. Για τον σκοπό αυτό, μάλιστα, είχαμε κάνει με τον Μπόλπαση και αρκετές, διαφορετικής προσέγγισης, μίξεις. Έτσι ώστε να δούμε ποια ταιριάζει καλύτερα στο κομμάτι το ίδιο, αλλά και στο κομμάτι σε σχέση με το σύνολο του συγκεκριμένου άλμπουμ. O Αλέξης προτιμούσε τη wet mix, ενώ εγώ τη dry mix, που μπήκε τελικά στο ΕΡ. Είχαμε κάνει και κάποιες ακόμη με αφαιρετικό και πειραματικό χαρακτήρα. Τελικά, όταν ήρθε «η ώρα της κρίσης» και του τι μπαίνει, τι μένει εκτός, το "Was I A Big Spender?" δεν μου κόλλαγε με το σύνολο, με κανέναν τρόπο. Νομίζω ότι τη στιγμή που το πέταγα τελεσίδικα εκτός MeanTime, μου γεννήθηκε η ιδέα για ένα μελλοντικό ΕΡ με outtakes.

094Alexo_2.jpg

The Piano Went On Holiday, Not Me

Αυτό είναι το …outtake ενός outtake! Στα sessions ηχογραφήθηκε ένα οργανικό με τίτλο “The Piano Tune”. Ήταν τίτλος εργασίας, το κομμάτι δεν απέκτησε ποτέ οριστική ονομασία. Από τα πιο allegro πράγματα που έχω γράψει ποτέ και από τα πιο πιανιστικά (με την κλασική έννοια του όρου «πιανιστικό»). Από νωρίς φάνηκε ότι δεν θα κατέληγε στο άλμπουμ. Νομίζω από όταν το ηχογραφούσαμε ήδη: ήταν τελείως εκτός ύφους με οτιδήποτε άλλο είχαμε ηχογραφήσι μέχρι τότε για το project. Εμένα όμως με απασχολούσε, όχι τόσο ότι το κομμάτι θα έμενε εκτός MeanTime, όσο το ότι έτσι θα πήγαινε τελείως χαμένη όλη η δουλειά στο δεύτερο και τρίτο επίπεδο ενορχήστρωσης, στην οποία είχα αφιερώσει περισσότερο χρόνο από ό,τι στην ίδια τη σύνθεση του κομματιού. Όλα αυτά δηλαδή τα «ηχάκια» που με μεγάλη φροντίδα και υπομονή είχαν προσεκτικά τοποθετηθεί στο background και πλαισίωναν διακριτικά το πιάνο, που ήταν ο απόλυτος φορέας της σύνθεσης και ο απόλυτος άρχων της ηχογράφησης. Όλα αυτά τα «ηχάκια» που σχεδόν δεν ακούγονταν όταν έπαιζε το κομμάτι, αλλά θα σου έλειπαν πάρα πολύ αν δεν υπήρχαν.

Ρώτησα τον Αλέξη: «Αν σκοτώσουμε το πιάνο και κάνουμε μία μίξη μόνο, με όλα τα υπόλοιπα; Πώς θα είναι;» Με κοίταξε, μου χαμογέλασε και πιάσαμε δουλειά.

Ο τίτλος του συγκεκριμένου track ήρθε αργότερα. Θα έπρεπε να είναι διαφορετικός από “The Piano Tune” καθώς από την αρχική σύνθεση έχει αφαιρεθεί σχεδόν όλο το πρωταγωνιστικό μελωδικό υλικό, ενώ λείπει και  τμήμα του αρμονικού υλικού.

Λεπτομέρεια: το “The Piano Tune” έμεινε εκτός άλμπουμ, αλλά και εκτός του παρόντος ΕΡ…

Moving On From The Suburbs

Και αυτό το κομμάτι υποτίθεται ότι θα έμπαινε ο-πωσ-δή-πο-τε μέσα στο άλμπουμ. Μεγάλη η έκπληξη μου όταν το γύρναγα γύρω-γύρω, μόνο και μόνο για να διαπιστώσω τελικά ότι δεν με ικανοποιούσε σε όποια θέση και να το δοκίμαζα.

Το έγραψα με αφορμή ένα συνθετικό εύρημα (τεχνικής φύσεως) που συνάντησα στο “The Suburbs” των Arcade Fire. Εκείνη την χρονιά είχα παρουσιάσει ανάλυση του τραγουδιού αυτού στο «Εργαστήρι Σύνθεσης Τραγουδιού», στο οποίο διδάσκω. Με ενδιέφερε το εύρημα, το εφάρμοσα παραλλαγμένο σε διαφορετικό περιβάλλον, το εξέλιξα παραπέρα κι έτσι προέκυψε το παρόν οργανικό. Εξ ου και ο τίτλος "Moving On From The Suburbs".

094Alexo_3.jpg

Drone Unleashed

Eίναι το drone πάνω στο οποίο πατάει ολόκληρο το sound-text composition “Is This Real?” το οποίο υπάρχει στο MeanTime (και διακρίθηκε και στον διαγωνισμό Musica Viva στην Πορτογαλία, την περίοδο κυκλοφορίας του άλμπουμ).

Ήμουν πάρα πολύ ευχαριστημένος από αυτό το drone. Το αποτέλεσμα μου είχε βγει γρήγορα, η πρώτη ύλη που είχα χρησιμοποιήσει είχε μεταμορφωθεί σε κάτι απίστευτα διαφορετικό. Επιπλέον, το αποτέλεσμα δεν είχε την παραμικρή σχέση και δεν ξυπνούσε καμία μνήμη της πρωτότυπης ύλης. Για την ιστορία, η πρώτη ύλη προέρχεται από τα τελευταία δευτερόλεπτα του τραγουδιού “Wallet” του art-rock/avant-garde συγκροτήματος Antonius Block, από το ντεμπούτο τους I Dated The Devil (2006) στην Αυστριακή Trost Records. Από όσο ξέρω δεν είχαν συνέχεια, δεν κυκλοφόρησαν κάτι άλλο. Ποτέ δεν μου μίλησε αυτό το άλμπουμ. Και στη δισκοθήκη μου βρέθηκε κατά κάποιον τρόπο τυχαία. Τελικά όμως, από ότι φαίνεται, τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Όπως και να έχει. Το “Drone Unleashed” είναι απλώς ένα export του drone του "Is This Real?”. Ήμουν ενθουσιασμένος με αυτό το drone και ήθελα για λόγους αρχείου να το έχω και μόνο του, εκτός συνολικού mix. Τελικά εξυπηρετούσε τη ροή του ΕΡ κι έτσι συμπεριλήφθηκε σε αυτό.

Point Counterpoint

Το πρώτο κομμάτι που ηχογραφήθηκε όταν μπήκα στο Artracks για να ξεκινήσω το MeanTime. Counterpoint στα αγγλικά σημαίνει «Αντίστιξη».  Πρόκειται για ένα παράδειγμα που έχω φτιάξει για να δίνω στους μαθητές μου, όταν διδάσκονται το υποχρεωτικό μάθημα της αντίστιξης ως προαπαιτούμενο για το πτυχίο της Αρμονίας.

Με έτρωγε η περιέργεια τι θα συνέβαινε αν το παράδειγμα αυτό παίζονταν σε πολύ αργή ταχύτητα, είχε σαν background ένα από εκείνα τα soundscapes με τα οποία πειραματίζομαι όταν παίζω κιθάρα (δεν ξέρω κιθάρα!) και αν επιλέγονταν κατάλληλοι με τα παραπάνω ήχοι για την ενορχήστρωσή του.

«Έπαιξε» μέσα στις επιλογές της τελικής tracklist, αλλά τελικά στη θέση του μπήκε το –επίσης σύντομης διάρκειας– instrumental “No Postcards For You, Joe”. 

O τίτλος "Point Counterpoint" μου ήρθε αυθόρμητα και είναι ευθέως δανεισμένος από το ομώνυμο βιβλίο του Aldus Huxley.