search

ΑΡΘΡΑ

Ποιες ήταν οι γυναικείες φωνές που επηρεάστηκαν από την ερμηνευτική (και όχι μόνο) προσέγγιση της goth ιέρειας;

Αν ο Robert Smith υπήρξε η αντρική προσωποποίηση του goth στη δεκαετία του 1980, η Siouxsie Sioux ήταν εκείνη η γυναικεία φιγούρα που, πιάνοντας το νήμα από το punk και φτάνοντας μέχρι και τις πιο ποπ φόρμες, κατάφερε να δημιουργήσει μια εντελώς δική της περσόνα, στην οποία μπορούσαν να ακουμπήσουν τα σκοτεινά τους αποθέματα όλες εκείνες οι έφηβες (ή μη), όσο άφηναν κάποιον δίσκο των Banshees να γυρίζει στο πικάπ. 

ac_siouxsie1.jpg

Αν όμως η εικόνα της Siouxsie υπήρξε απλά το αμπαλάζ του πακέτου της, ήταν κυρίως η φωνή της το περιεχόμενο το οποίο πήραν στα χέρια τους επόμενες γενιές από γυναίκες μουσικούς ως σημείο αναφοράς –συνειδητά ή μη αναπτύσσοντας η κάθε μία το δικό της ιδιαίτερο ύφος. Κι όπως θα δούμε και παρακάτω, η στεντόρεια άλτο φωνή της Sioux και η ερμηνευτική της προσέγγιση υπήρξε πόλος έλξης για ένα εύρος διαφορετικών γυναικείων φωνών.

Για παράδειγμα, μπορεί η πορεία των Cocteau Twins να άνοιξε τον δρόμο για έναν πιο νεφελώδη dream pop ήχο, όχι εμφανώς συγγενή με το τσαγανό της Siouxsie Sioux, ωστόσο το tattoo Siouxsie που έχει κοσμήσει στο παρελθόν το μπράτσο της φωνής της μπάντας, Elizabeth Fraser, αρκεί για να αποδείξει αν και κατά πόσο η goth ιέρεια υπήρξε επιδραστική για τη Σκωτσέζα μουσικό.

ac_fraser.jpg

Ακόμη όμως κι όταν η dream pop δίνει το χέρι με το shoegaze, η Sioux είναι εκεί, μιας και η Rachel Goswell των Slowdive έχει παραδεχτεί πως η Sioux υπήρξε η βασική της επιρροή στον τρόπο με τον οποίον τραγουδά. Αφήστε δε που το όνομα των shoegaze βετεράνων προέρχεται από κομμάτι των Banshees...

Η παρακαταθήκη της Siouxsie στα 1990s

Στα 1990s, η πνευματική παρακαταθήκη της Siouxsie Sioux βρήκε πραγματικά τις εντελώς διαφορετικές της εκφάνσεις. Είτε αυτό σήμαινε την αρκετά καθαρή μελωδική φόρμα ερμηνευτριών όπως η Sinéad O'Connor, είτε τις εμφανώς σκοτεινές διαθέσεις σε εναλλακτικές σταρλέτες όπως η Shirley Manson των Garbage, η οποία «έκρυβε» τα χαρακτηριστικά του προσώπου της πίσω από βαρύ μακιγιάζ και με το άλτο γρέζι της τραγουδούσε «I’m only happy when it rains», εν έτει 1995. Είναι όμως σχεδόν αδύνατο να μην «δεις» τη Siouxsie ακόμη και στο θορυβώδες σύμπαν των Sonic Youth και την Kim Gordon, μέσα από το ράθυμο φωνητικό της στυλιζάρισμα. 

ac_lush.jpg

Και στον καθαρόαιμο indie πλανήτη, πάντως, η Siouxsie καλά κρατεί. Όσο κι αν οι πιο ανάλαφρες ερμηνείες της Kim Deal στα κομμάτια των Pixies και των Breeders δεν οδηγούν σε άμεσες συγκρίσεις, η μουσικός έχει υπογραμμίσει τη μεγάλη σημασία αυτής της εκκεντρικής Βρετανίδας με τα ανακατωμένα μαύρα μαλλιά, τα έντονα φρύδια και το μακιγιάζ στα μάτια που την κάνει να μοιάζει με punk αιγυπτιακή θεότητα. Η δε Miki Berenyi των Lush θα μπορούσε να θεωρηθεί η πιο καρτουνίστικη φωνητική εκδοχή της Siouxsie, ενώ το αρχικό όνομα της μπάντας, πριν καταλήξει στο Lush, τα λέει όλα: λεγόντουσαν The Baby Machines, με το όνομα να προέρχεται από το τραγούδι “Arabian Nights” των Siouxsie & the Banshees.

Και η λίστα δεν τελειώνει ποτέ...

Για κάθε Courtney Love η οποία με τις Hole δοκίμασε το λαρύγγι της σε πιο βαριές και θυμωμένες τσιρίδες, υπάρχει και μια Karen O, που αντί να σηκώσει το μαλλί ρίχνει τη φράντζα, κάνει το σκούρο κραγιόν φωτεινό κόκκινο και μαζί με τους Yeah Yeah Yeahs (ή και χωρίς, στις ουκ ολίγες σόλο εμφανίσεις της), δείχνει πώς θα ακουγόταν η Sioux, αν γεννιόταν 20 χρόνια αργότερα και η εκκεντρικότητα έβρισκε σάρκα και οστά στο λιγότερο σκοτεινό indie περιβάλλον των ύστερων 1990s και της πρώτης δεκαετίας του νέου αιώνα. Και για να μην αφήσουμε στην απ’ έξω και τις άμεσες σχετικές αναφορές, ακούστε το “Hands Up To The Ceiling” της Tracey Thorn, δίνοντας προσοχή στον στίχο «And up the stairs and on the wall / Is, Kiss and Terry Hall / And Siouxsie Sioux and Edwin too».

ac_pjharvey.jpg

Αν υπάρχει, όμως, μία μουσικός που αντικατοπτρίζει πιο σφαιρικά τον σκοτεινό και ασφυκτικό κόσμο τον οποίον πρότεινε η Siouxsie, αυτή θα έπρεπε να είναι η PJ Harvey. Από τον νευρωτικό κιθαριστικό θόρυβο του Dry (1992) στις μελωδικές μπαλάντες του Stories From The Cities, Stories From The Sea (2000) μέχρι και τους πιο folk πειραματισμούς των τελευταίων χρόνων σε δίσκους όπως το Let England Shake (2011), η μουσικός, όπως ακριβώς η Sioux, έχει χρησιμοποιήσει ως εκφραστικό όπλο το λαρύγγι της και το βάθος της φωνητικής της ερμηνείας για να εξυπηρετήσει το διαφορετικό κάθε φορά όραμά της.

Η τρέχουσα δεκαετία

Η επιρροή της μπροστάρισσας των Banshees μπορεί να εντοπιστεί ακόμη και στην τρέχουσα δεκαετία. Οι Λονδρέζες Savages έχουν καταφέρει στις δύο έως τώρα δουλειές τους να προτείνουν απειλητικούς post-punk ρυθμούς με την Jehnny Beth να δείχνει με τις δυναμικές της ερμηνείες πως δεν χαρίζεται, κάτι που δεν κάνει ούτε και πάνω στη σκηνή.

fkatwigs.jpg

Ο δε ντανταϊστικός dance pop πλανήτης της FKA Twigs δεν αποτελεί παρά το καθρέφτισμα του θαυμασμού της για τη Siouxsie, όπως λέει η ίδια: «Κάθε κομμάτι μουσικής που φτιάχνω αποτελεί μια μίμηση της Siouxsie, αλλά μέσα από αυτό έχω ανακαλύψει τον εαυτό μου». 

Φαίνεται πως λίγο ή πολύ όλες οι γυναίκες μουσικοί που έχουν αναφερθεί σε αυτό το κείμενο έχουν καταφέρει ακριβώς να χειριστούν τη συγκεκριμένη μουσική επιρροή με τον τρόπο που την αναγνωρίζει και η FKA Twigs παραπάνω.

Η τελευταία επάξια συνεχίστρια του πνεύματος της Siouxsie Sioux

Τα τελευταία πάντως χρόνια, εκείνη η φωνή που κατάφερε με τον πιο προσωπικό τρόπο αλλά και τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα να ενσωματώσει στον ήχο της την επιρροή της Siouxsie Sioux, είναι αυτή της Anna Calvi. Με 3 ολοκληρωμένες δουλειές στο ενεργητικό της, αλλά και συνεργασίες με βαρέων βαρών ονόματα όπως η Marianne Faithfull και ο David Byrne, οι παλλόμενες ερμηνείες της και η βαθιά μεταλλική της φωνή είναι ηλίου φαεινότερον γιατί την οδηγούν συχνά σε συγκρίσεις όχι μόνο με την κυρία που αποτελεί τον πυρήνα αυτού του άρθρου, αλλά φυσικά και με την PJ Harvey.

ac_annacalvi.jpg

Η ως τώρα πορεία της Calvi έχει δείξει πως είναι η τελευταία επάξια συνεχίστρια του πνεύματος της Siouxsie Sioux μέσα από το εντελώς προσωπικό της φίλτρο και τις δυνατές indie συνθέσεις της. Τα υπόλοιπα, θα σας τα πει από τη σκηνή.

Η Anna Calvi θα εμφανιστεί στο Acro το Σάββατο 16 Μαρτίου, μαζί με special guests. Η είσοδος κοστίζει 12 ευρώ και θα πωληθεί περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων.

Μάθε περισσότερα για το live και αγόρασε τα εισιτήριά σου εδώ.