search

ΑΡΘΡΑ

Η χαρακτηριστική του Γάτα γουργουρίζει στα μυαλά εκατοντάδων ακροατών, όσων αγαπούν την ιαπωνική κουλτούρα των 1980s με τα μαγικά κρουστά και τα αμέτρητα, παραδεισένια synths...

Οι δίσκοι με τα χαρακτηριστικά εξώφυλλα ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, για μένα. Πολλές φορές, άμα ένα εξώφυλλο δεν συνάδει με το περιεχόμενο, απογοητεύομαι. Πολύ καλό περιεχόμενο, κακό artwork. Πίκρα επίσης.

Στον μύλο των χιλιάδων επανεκδόσεων, οι δίσκοι κάνουν πασαρέλα μαθαίνοντας μουσική ακόμα και ακροατές που ούτε θέλουν, αλλά ούτε και μπορούν να αφομοιώσουν τόση γνώση από εκατοντάδες χώρες και είδη, από όλες τις δεκαετίες. Πανικός, ο οποίος κάνει το ίντερνετ να γεμίζει από τα εξώφυλλα. Σόσιαλ μίντια, σάϊτς και τοίχοι των χίψτερ και μη δισκάδικων ανά τον κόσμο. Αποτέλεσμα; Να χαράζονται στη μνήμη με το στανιό εξώφυλλα που σκέφτεσαι διαρκώς και ας μην βλέπεις εκείνη τη χρονική στιγμή.

68nnDg_2.jpg

Τα χαρακτηριστικά εξώφυλλα έχουν λοιπόν αυτή τη μαγεία επί δύο. Σε τραβάνε μαζί τους στην κόλαση της κατανάλωσης, στον βωμό του «τα θέλω όλα στη δισκοθήκη μου». Η γάτα του σαξοφωνίστα Yasuaki Shimizu κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1982, στην Ιαπωνία. Από το 2016 ως σήμερα, φιγουράρει παντού. Σε καλά μουσικά στέκια. Κουρνιάζει σε καλά, εκλεκτικά mixtapes και sets και γουργουρίζει στα μυαλά εκατοντάδων ακροατών, όσων αγαπούν την ιαπωνική κουλτούρα των 1980s με τα μαγικά κρουστά και τα αμέτρητα, παραδεισένια synths.



Εδώ τα πράγματα είναι όμως τελείως διαφορετικά, αφού μιλάμε για έναν 100% μοναδικό δίσκο. Δεν ξέρεις από πού να τον ξεκινήσεις, ούτε πώς να τον χαρακτηρίσεις.



Κάθε φορά που τον βάζω στο πικάπ, ανακαλύπτω κι άλλο αγαπημένο κομμάτι. Ένα θαύμα μουσικής τεχνολογίας, που ποτέ όμως δεν θα ήταν υλοποιημένο αν δεν υπήρχε μέσα του το αναλογικό δέσιμο των καναλιών και το οργανικό στήσιμο της μουσικής. Λίγη τζαζ, λίγη κινηματογραφική αισθητική, λίγο new age ηλεκτρονικά, λίγη pop, λίγο folklore, λίγο new wave και πολλή φαντασία στο σύνολο.



Ξεκάθαρα, μιλάμε για ένα άλμπουμ μοναδικό στην κατηγορία του, το οποίο ξεχωρίζει μέσα στο χάος της ιαπωνικής δισκογραφίας. Και σίγουρα για ένα από τα πιο όμορφα εξώφυλλα σε βινύλιο: άμα πέσεις πάνω του, σε κερδίζει στο λεπτό. Θα σε στοίχειωνε, μέχρι να το βάλεις στη συλλογή σου.