search

ΑΡΘΡΑ

Η φωνή των Stone Roses, από μια μαγική περίοδο, στην οποία όσοι Άγγλοι βαρέθηκαν τις κιθάρες, άρχισαν να ασχολούνται με τα ηλεκτρονικά...

Haters gonna hate. Ελάτε παλικάρια μου, ετοιμαστείτε να με μισήσετε. Έσω έτοιμος. Πόσες φορές σας έχει συμβεί να μην σας αρέσουν δίσκοι που δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα κάπως αρέσουν σε όλη την πλάση; Περίεργο συνάισθημα, ομολογουμένως. Ιδίως αν αυτός είναι δίσκος που έσκασε στα 25 σου και, αντί να τον ρουφήξεις όπως ΟΛΟΙ γύρω σου και να τον χορέψεις, εσένα σου έμεινε αδιάφορος ως τα έγκατα του ηφαιστείου της Σαντορίνης.

Οφείλω να ομολογήσω πως δεν τρελάθηκα ποτέ με το ντεμπούτο των Stone Roses (1988), όσο οι υπόλοιποι. Στην πραγματικότητα, μάλιστα, δεν τους αγάπησα ποτέ όσο τον τραγουδιστή τους Ian George Brown. Υπήρξαν πολλά indie pop άλμπουμ τα οποία λάτρεψα, μα άλλα. Σταυρώστε με.

81qqDgn_2.jpg

Ας εμβαθύνουμε πιότερο, τώρα. Ελάχιστες είναι οι φορές που έχω εντυπωσιαστεί πιο πολύ με σόλο δίσκους. Μία από αυτές είναι η προσωπική δισκογραφική καριέρα του Ian Brown, η οποία αριθμεί 6 δουλειές και έναν remixed δίσκο: το Remixes Of The Spheres (2002), που ήταν όσο acid και πειραγμένος χρειαζόταν, ώστε να συνοδεύει το Music Οf Τhe Spheres (2001), στο οποίο επικεντρώνει εδώ η στήλη.

81qqDgn_3.jpg

Ουάν χάντρεντ περ σεντ μαγεία, που απλώνεται σε 10 υπέροχα tracks. Δεν ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω. Είναι από αυτά τα βινύλια που ανήκουν στη δύσκολη περίοδο, όταν πούλαγαν μόνο τα CD, με αποτέλεσμα να είναι πολύ σπάνια και αρκετά ακριβά για να αποκτήσεις. Εγώ όμως πεισματικά θα το βελονιάζω σε κάθε ευκαιρία. Χωρίς επανέκδοση, χωρίς φραγμούς. Είναι επίσης αυτή η μαγική περίοδος στην οποία, όσοι Άγγλοι βαρέθηκαν τις κιθάρες και αφομοίωσαν καλά τα δίπλα τους, άρχισαν να ασχολούνται με τα ηλεκτρονικά.




Εδώ ο Ian Brown μπλέκει φανταστικά κιθάρες, ποπ, trip hop, έγχορδα, ηλεκτρονικά και αμπελοφιλοσοφίες. Ολόφρεσκη μουσική να ερωτευτείς άφοβα και να ζήσεις μαζί της. Χαρακτηριστικά τα Rhodes περάσματα και οι deep λούπες, τις οποίες ακούς συχνά-πυκνά μαζί με την υπέροχη φωνή του, που μια μιλάει, μια ραπάρει, μια τραγουδάει.

Το Music Of The Spheres θα μπορούσε να ήταν super hit άλμπουμ, αλλά δεν έγινε ποτέ, πέρα από 1-2 κομμάτια. Δυνατές στιγμές τα ''F.E.A.R.'', "The Gravy Train'', ''Nothern Lights'', ''Whispers''.  Ένα από τα πιο αγαπημένα μου digs, ever. Perfetto.